Blog Archives

We Are All Greeks Now

By Chris Hedges / truthdig.com

The poor and the working class in the United States know what it is to be Greek. They know underemployment and unemployment. They know life without a pension. They know existence on a few dollars a day. They know gas and electricity being turned off because of unpaid bills. They know the crippling weight of debt. They know being sick and unable to afford medical care. They know the state seizing their meager assets, a process known in the United States as “civil asset forfeiture,” which has permitted American police agencies to confiscate more than $3 billion in cash and property. They know the profound despair and abandonment that come when schools, libraries, neighborhood health clinics, day care services, roads, bridges, public buildings and assistance programs are neglected or closed. They know the financial elites’ hijacking of democratic institutions to impose widespread misery in the name of austerity. They, like the Greeks, know what it is to be abandoned.

The Greeks and the U.S. working poor endure the same deprivations because they are being assaulted by the same system—corporate capitalism. There are no internal constraints on corporate capitalism. And the few external constraints that existed have been removed. Corporate capitalism, manipulating the world’s most powerful financial institutions, including the Eurogroup, the World Bank, the International Monetary Fund and the Federal Reserve, does what it is designed to do: It turns everything, including human beings and the natural world, into commodities to be exploited until exhaustion or collapse. In the extraction process, labor unions are broken, regulatory agencies are gutted, laws are written by corporate lobbyists to legalize fraud and empower global monopolies, and public utilities are privatized. Secret trade agreements—which even elected officials who view the documents are not allowed to speak about—empower corporate oligarchs to amass even greater power and accrue even greater profits at the expense of workers. To swell its profits, corporate capitalism plunders, represses and drives into bankruptcy individuals, cities, states and governments. It ultimately demolishes the structures and markets that make capitalism possible. But this is of little consolation for those who endure its evil. By the time it slays itself it will have left untold human misery in its wake.

The Greek government kneels before the bankers of Europe begging for mercy because it knows that if it leaves the eurozone, the international banking system will do to Greece what it did to the socialist government of Salvador Allende in 1973 in Chile; it will, as Richard Nixon promised to do in Chile, “make the economy scream.” The bankers will destroy Greece. If this means the Greeks can no longer get medicine—Greece owes European drug makers 1 billion euros—so be it. If this means food shortages—Greece imports thousands of tons of food from Europe a year—so be it. If this means oil and gas shortages—Greece imports 99 percent of its oil and gas—so be it. The bankers will carry out economic warfare until the current Greek government is ousted and corporate political puppets are back in control.

Human life is of no concern to corporate capitalists. The suffering of the Greeks, like the suffering of ordinary Americans, is very good for the profit margins of financial institutions such as Goldman Sachs. It was, after all, Goldman Sachs—which shoved subprime mortgages down the throats of families it knew could never pay the loans back, sold the subprime mortgages as investments to pension funds and then bet against them—that orchestrated complex financial agreements with Greece, many of them secret. These agreements doubled the debt Greece owes under derivative deals and allowed the old Greek government to mask its real debt to keep borrowing. And when Greece imploded, Goldman Sachs headed out the door with suitcases full of cash.

The system of unfettered capitalism is designed to callously extract money from the most vulnerable and funnel it upward to the elites. This is seen in the mounting fines and fees used to cover shortfalls in city and state budgets. Corporate capitalism seeks to privatize all aspects of government service, from education to intelligence gathering. The U.S. Postal Service appears to be next. Parents already must pay hundreds of dollars for their public-school children to take school buses, go to music or art classes and participate in sports or other activities. Fire departments, ambulance services, the national parks system are all slated to become fodder for corporate profit. It is the death of the civil society.

Criminal justice is primarily about revenue streams for city and state governments in the United States rather than about justice or rehabilitation. The poor are arrested and fined for minor infractions in Ferguson, Mo., and elsewhere; for not mowing their lawns; for putting their feet on seats of New York City subway cars. If they cannot pay the fines, as many cannot, they go to jail. In jail they are often charged room and board. And if they can’t pay this new bill they go to jail again. It is a game of circular and never-ending extortion of the poor. Fines that are unpaid accrue interest and generate warrants for arrest. Poor people often end up owing thousands of dollars for parking or traffic violations.

Fascist and communist firing squads sometimes charged the victim’s family for the bullets used in the execution. In corporate capitalism, too, the abusers extract payment; often the money goes to private corporations that carry out probation services or prison and jail administration. The cost of being shot with a stun gun ($26) or of probation services ($35 to $100 a month) or of an electronic ankle bracelet ($11 a month) is vacuumed out of the pockets of the poor. And all this is happening in what will one day be seen as the good times. Wait until the financial house of cards collapses again—what is happening in China is not a good sign—and Wall Street runs for cover. Then America will become Greece on steroids.

“We are a nation that has turned its welfare system into a criminal system,” write Karen Dolan and Jodi L. Carr in an Institute for Policy Studies report titled “The Poor Get Prison.” “We criminalize life-sustaining activities of people too poor to afford shelter. We incarcerate more people than any other nation in the world. And we institute policies that virtually bar them for life from participating in society once they have done their time. We have allowed the resurgence of debtors’ prisons. We’ve created a second-tier public education system for poor children and black and Latino children that disproportionally criminalizes their behavior and sets them early onto the path of incarceration and lack of access to assistance and opportunity.”

The corporate dismantling of civil society is nearly complete in Greece. It is far advanced in the United States. We, like the Greeks, are undergoing a political war waged by the world’s oligarchs. No one elected them. They ignore public opinion. And, as in Greece, if a government defies the international banking community it is targeted for execution. The banks do not play by the rules of democracy.

Our politicians are corporate employees. And if you get dewy-eyed about the possibility of the U.S. having its first woman president, remember that it was Hillary Clinton’s husband who decimated manufacturing jobs with the 1994 North American Free Trade Agreement and then went on to destroy welfare with the Personal Responsibility and Work Opportunity Reconciliation Act of 1996, which halted federal cash aid programs and imposed time-limited, restrictive state block grants. Under President Bill Clinton, most welfare recipients—and 70 percent of those recipients were children—were dropped from the rolls. The prison-industrial complex exploded in size as its private corporations swallowed up surplus, unemployed labor, making $40,000 or more a year from each person held in a cage. The population of federal and state prisons combined rose by 673,000 under Clinton. He, along with Ronald Reagan, set the foundations for the Greecification of the United States.

The destruction of Greece, like the destruction of America, by the big banks and financial firms is not, as the bankers claim, about austerity or imposing rational expenditures or balanced budgets. It is not about responsible or good government. It is a vicious form of class warfare. It is profoundly anti-democratic. It is about forming nations of impoverished, disempowered serfs and a rapacious elite of all-powerful corporate oligarchs, backed by the most sophisticated security and surveillance apparatus in human history and a militarized police that shoots unarmed citizens with reckless abandon. The laws and rules it imposes on the poor are, as Barbara Ehrenreich has written, little more than “organized sadism.”

Corporate profit is God. It does not matter who suffers. In Greece 40 percent of children live in poverty, there is a 25 percent unemployment rate and the unemployment figure for those between the ages of 15 and 24 is nearly 50 percent. And it will only get worse.

The economic and political ideology that convinced us that organized human behavior should be determined by the dictates of the global marketplace was a con game. We were the suckers. The promised prosperity from trickle-down economics and the free market instead concentrated wealth among a few and destroyed the working and the middle classes along with all vestiges of democracy. Corrupt governments, ignoring the common good and the consent of the governed, abetted this pillage. The fossil fuel industry was licensed to ravage the ecosystem, threatening the viability of the human species, while being handed lavish government subsidies. None of this makes sense.

The mandarins that maintain this system cannot respond rationally in our time of crisis. They are trained only to make the system of exploitation work. They are blinded by their insatiable greed and neoliberal ideology, which posits that controlling inflation, privatizing public assets and removing trade barriers are the sole economic priorities. They are steering us over a cliff.

We will not return to a rational economy or restore democracy until these global speculators are stripped of power. This will happen only if the streets of major cities in Europe and the United States are convulsed with mass protests. The tyranny of these financial elites knows no limits. They will impose ever greater suffering and repression until we submit or revolt. I prefer the latter. But we don’t have much time.

The Con-man Cornered: Obama and the Democratic Debacle of 2014

petras
________________________________________________
.
Introduction: The meteoric rise to power of Barack Obama in 2008 was propelled by one of the greatest demagogic US Presidential campaigns of all time: To millions of young Americans, he promised to end the US wars in the Middle East. To millions of working and middle class voters, he promised to end the economic crisis by confronting Wall Street.


To women, he promised to protect and expand their social rights and end the gender gap in wages and salaries. To human rights and civil liberties activists, he promised to end police state surveillance and torture, and to close the Guantanamo concentration camp, which had denied political prisoners a fair and open trial. To blacks, he promised higher living standards and greater racial equality in income. To Latino-Americans, he promised immigration reform facilitating a path to citizenship for long-term residents. Overseas he spoke in Cairo of a “new chapter” in US policy toward the Muslim world. To Russia, he promised President Putin he would ‘reset relations’ – toward greater co-operation.

Obama’s rhetorical flourishes attracted millions of young activists, women and minority voters and leaders to work for his election and the Democratic Party. He won a resounding victory! And the Democrats took control of the House and Senate.

Obama Embraces the Rightwing Agenda

The rhetorical exercise was a massive smoke screen. For his electoral campaign Obama raised over one billion dollars from the ‘1%’ – Wall Street bankers, Hollywood media moguls, Silicon Valley venture capitalists, Chicago Zionists and the Mid-Western business elite. Obama was clearly playing a double game – talking to “the people” and working for ‘the bosses’.

A few analysts cut through the demagogy and identified Obama as the ‘Greatest Con-Man of recent times”, the Washington counterpart of the great contemporary Wall Street swindler Bernard ‘Bernie’ Madoff.

According to the somewhat more skeptical liberals and progressives, Obama would have to ‘choose’ between those who elected him and those who groomed and bankrolled him.

Obama quickly and decisively resolved the progressives’ ‘dilemma’. He re-appointed the two central officials who designed disgraced President Bush Jr’s war policy and Wall Street bailout: Robert Gates was confirmed as Secretary of Defense and Timothy Geithner was renewed as Treasury Secretary. Obama followed by teaming up with the head of the Federal Reserve, Benjamin Shalom Bernacke and Treasury Secretary Geithner to launch a multi-year trillion dollar bailout of Wall Street, while hundreds of thousands of Obama voters had their mortgages foreclosed and millions of workers, who voted Democratic were fired and remained unemployed, because Washington prioritized Wall Street recovery of profitability over funding job-creating public works.

In response, millions of indignant citizens repudiated the Washington bailout and Congresstemporarily shelved approval. However, the White House and the Democratic majority in both Houses, reversed course and approved the biggest State –to- Bankers handout in US – or for that matter, world – history.

If the Obama’s ‘First Wave of Reaction’ appointed powerful Wall Street clones and Pentagon war hawks to his cabinet and the ‘Second Wave of Reaction’ led to sacrificing workers’ incomes, employment and living standards, so that Wall Street could return to profitability, and the ‘Third Wave of Reaction’ was the escalation of the Wars in Iraq and Afghanistan. Obama has dispatched tens of thousands of US combat troops to ‘end the war by expanding the war’!

The Democratic Electorate Strikes Back: 2010

By the end of 2010, sufficient masses of Obama and Democratic voters were disenchanted to the point of not voting in the Congressional elections: The Democrats lost control of the House of Representatives.

The most lucid and clearheaded progressives understood that nothing more was to be gained by waiting patiently ‘at the gate, like benighted pilgrims’ for their president Obama’s gaze to ‘turn left’ or for the Democrats to reverse course in Congress. Hundreds of thousands of citizens shook off the trickster’s spell and took to the streets blocking financial districts.‘Occupy Wall Street’ – direct action in the streets, citizens clearly targeted the principle source of the economic crisis and the real power behind the demagogic rhetoric of the White House confidence man.

Federal, state and local police broke up, arrested and incarcerated the peaceful activists. The Occupy Wall Street movement, under massive and coordinated police-state siege, and without political direction, dispersed and disintegrated.

The ‘Fourth Wave of reaction’ was illuminated by the Snowden revelations of National Security Agency (NSA) intrusive spying into the lives of hundreds of millions of Americans as well as allied leaders in four continents – and unimaginable numbers of citizens in countries around the world. The White House gave unconditional backing to the entire, gargantuan police state apparatus and its unconstitutional intervention into everyday life of individuals and their families. Hundreds of thousands of civil libertarians, human rights activists and attorneys and millions of liberal democrats were shocked by Obama’s blatant refusal to rein-in or even acknowledge the enormous scope of illegal domestic spying.

The ‘Fifth Wave of Reaction’ was the cumulative impact of five years of nurturing Wall Street profits and ignoring working and middle class income and declining living standards. Thanks to virtually free federal ‘bailout’ money, Wall Street borrowed and invested overseas -reaping returns triple the miniscule interest rates in the US. They speculated on the stock market. The ‘D-J boom’ continued for five years while real incomes of most Americans continued to decline. Young Democratic voters, who had believed the con-man, remained mired at entry level jobs barely paying room and board. The ‘Audacity of Hope’ became the ‘Humiliation of Return’ into their parents’ homes for millions of young workers unable to support themselves…

Disenchantment Deepens

Millions of Latino citizens, who were conned into believing that Obama would provide a ‘road-map to citizenship’ for twelve million fellow immigrants, discovered that the real Obama policy toward immigrants was a ‘road map to violent arrest, incarceration and deportation’: A recordtwo million immigrants were expelled in five years, exceeding the totals of all previous Presidents, even the most rabid rightwing Republicans.

Probably the most egregious and cynical con-job of all was the mega-con Obama perpetrated on Afro-Americans. More than any other group in the US, Afro-Americans have supported Barack Obama: Ninety-five percent voted for the ‘First Afro-American President’.

Under President Obama, Afro-Americans have lost more personal wealth than under any president since the Great Depression. Many key indicators show that the economic conditions of Afro-Americans have worsened dramatically under Obama.

According to the US Federal Reserve’s survey of consumer finances, between 2009-2014, non-white household incomes have declined by nearly a tenth to $33,000 a year. Median incomes fell by five percent. Data on net wealth – assets minus liabilities – tells an even more brutal story. The median non-white family today has a net worth of just $18,100 – almost a fifth lower than it was when Obama took office. In contrast, white median wealth increased by one percent to $142,000. In 2009 white households were seven times richer than blacks; that gap is now eightfold. Both in relative and absolute terms, black Americans are doing much worse under President Obama. His ‘Wall Street First’ agenda (bailing out the banksters and mortgage swindlers) has relegated Afro-Americans to last place. Racial inequalities have deepened because Obama, who may have ‘shot some hoops’ on an urban ghetto playground and dressed up as a ‘black role model’, in fact, oversaw an increasingly segregated and deteriorating school system. In Washington, he marginalized African-American concerns about double digit rates of unemployment in Detroit and other urban centers, while offering pompous, stern ‘moral’lectures to unemployed blacks about their ‘family responsibilities’.

Obama’s demagogy and deceptive populist posturing bamboozled most progressive voters for a period of time, but after five waves of reaction, many of the activists ‘wised up’ – first in the streets and then in the elections – by refusing to vote for Democrats running in the Congressional elections of 2014.

The Democratic Debacle of 2014

The major reason for the Democrat’s debacle in the ‘mid-term elections’ was the high rate of abstention and lack of activists getting out the vote. In many states, where the Democrats lost, the overall rate of abstention among eligible voters approached seventy percent. And there is reason to believe that the vast majority of non-voters (aka – the ‘none of the above’ voters) were Democrats, people disenchanted or hostile to Obama’s betrayals and, in particular, voters who believed that he had deceived or ‘conned them’.

Young people’s participation in this election, a major factor in mobilizing voters for Obama in 2008 and 2012 and doubly deceived, were notable by their absence: Young voters’ share of the electorate declined from 19% in 2012 to 13% in 2014. Parallel declines were documented in Latino-American and Afro-American turn-outs.

For those who voted, nearly half (45%) said that the ‘economy was the key consideration’ and by economy they didn’t mean Wall Street’s booming profits, or record high Dow Jones Stock quotes, which White House Democrats had hailed as their ‘economic success’. For the American middle and working class voters ‘ the economy’ that drove some to vote on November 4, 2014, was measured in the deterioration of affordable health insurance coverage and pension plans, the decline of living standards and the growth of ‘dead-end’ low-paid, contingent employment that rendered the lives and future increasingly unstable.

Most former Obama voters did not defect to the Republicans: They realized that both Democrats and Republicans were responsible for the domestic economy-busting decade-long wars and Wall Street hand-outs. They did not vote: Most abstained! Some former Democrats and Independents, and not a few Republicans, turned their anti-Obama animus into a rabid racist rant against the black President and extended their anger toward people of color in general. Obama’s con game has aroused deep racist undercurrents in US politics.

If his image as the first African-American President inspired a moment of hope and promise for greater racial equality in this country, his reactionary economic policies in practice allowed rightwing politicians to divert white worker and middle class economic discontent away from the criminals and swindlers on Wall Street to racist hostility toward the beleaguered black communities.

Post-Elections: The Con-Man is Cornered

The new Republican Congressional majorities will continue to implement the fundamental economic and foreign policies of the Obama regime. Wall Street profits will continue to grow, income disparities between capital and labor will continue to sharpen and the highly militarized foreign policy of the last six years will become more overtly bi-partisan. The Democratic President will join with the Republican Congress in pursuing military confrontations in the Ukraine and in sending more US troops to Syria and Iraq. Under pressure from Israel and its powerful US supporters, increased sanctions against Iran will scuttle US negotiations with Tehran. Obama’s blockade of Cuba will continue, as will bi-partisan hostility to center-left governments in Venezuela, Bolivia, Ecuador, Brazil and Argentina. The grotesque narco-state terror and mass murder in Mexico and Central America will continue to fuel the massive refugee pressure on the US border and expose the hypocrisy of Washington’s humanitarianmilitary missions in the Middle East.

The Republicans rode to power by exploiting discontent with Obama’s ‘Five Waves’ of reactionary policies; they will now co-operate with him in launching a ‘6th Wave’. The Republican Congressional majority will embrace Obama’s proposal to ‘fast-track’ free trade treaties covering Asia and Europe, currently blocked by House Democrats and opposed by US trade unions.

The Republicans will join with Obama in backing corporate tax ‘reform’, which substantially reduces the tax on US multinational corporations’ overseas earnings in order to end the hoarding of profits in low tax countries – while intensifying austerity on American workers and the poor.

In other words, Obama will now openly coordinate with his Republican counterparts on an agenda they have shared from the first day he took office. This time Barack Obama, the Con-Man, will have to play it straight and cut the populist palaver– Republicans and their business partners demand economic payoffs and overseas military victories. Obama, the ‘cowering Con-Man’, has been unmasked by progressives and is cornered by the Republicans… and they have no further use for his congab

________________

James Petras latest book is “The Politics of Empire:The U.S, Israel and the Middle East
claritypress@usa.net

Έρχεται πλήρης και απόλυτη υποταγή στις τράπεζες

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

Βαδίζουμε ολοταχώς προς μια παγκόσμια πολεμική οικονομία; Αυτό φαίνεται να συμβαίνει, καθώς οι ηγέτες των μεγαλύτερων σε μέγεθος οικονομιών του πλανήτη (G-20) συναντώνται στο Μπρίσμπεην της Αυστραλίας. Η συνάντηση γίνεται χωρίς τυμπανοκρουσίες και φώτα της δημοσιότητας. Είναι, όπως θα έλεγαν οι δημοσιογράφοι, συνάντηση “χαμηλού προφίλ”. Γιατί; Διότι οι λαοί δεν πρέπει να πάρουν χαμπάρι για το τι συζητιέται και τι επίκειται να συμβεί.

Το κυρίως ζητούμενο είναι ένα. Να υποταχθούν ακόμη περισσότερο οι οικονομίες στις ανάγκες των αγορών κεφαλαίου. Η παγκόσμια οικονομία δεν ανακάμπτει. Τα τρις δολάρια που διοχετεύθηκαν στις κεφαλαιαγορές μέσω κυρίως της “ποσοτικής χαλάρωσης” δεν έγιναν επενδύσεις στην οικονομία, αλλά χρηματιστική κερδοσκοπία. Και τώρα καθώς οι αγορές μετοχών και ομολόγων παραπαίουν, υπό τον άμεσο κίνδυνο ενός ακόμη ισχυρότερου κραχ, η ιθύνουσα ολιγαρχία σε ΗΠΑ και ΕΕ πιέζει αφόρητα όλες τις μεγάλες οικονομίες να ρίξουν περισσότερα χρήματα στο πηγάδι δίχως πάτο, που λέγεται χρηματαγορά.

Η “αποστολή” του Γκουρία

Παραμονές της συνάντησης του Μπρίσμπεην, βγήκε ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γκουρία, με αποστολή να ενισχύει την πίεση λέγοντας κάτι εξωφρενικό. Η ομάδα των 20 οικονομιών θα ξεπεράσει το 2% πρόσθετη άνοδο, αν τα σχέδια κινήτρων εφαρμοστούν πλήρως. Έτσι, λέει ο Γκούρια, κρίνουν οι υπηρεσίες του ΟΟΣΑ. Παγκόσμια ακαθάριστο εγχώριο προϊόν θα μπορούσε να επεκταθεί κατά ένα επιπλέον 2,1% από το 2018. “Το μεγάλο «αν» είναι η πλήρης εφαρμογή, και αυτό δεν είναι πάντα κάτι που μπορεί κανείς να υποθέσει,” είπε σε συνέντευξή του ο γ.γ. του ΟΟΣΑ.

Φυσικά, οι εκτιμήσεις αυτές για επιπλέον ανάπτυξη είναι κοινώς μπούρδες. Είναι για τα πρωτοσέλιδα των ΜΜΕ, για το φιλοθεάμων κοινό, ώστε να δικαιολογήσει η ιθύνουσα ολιγαρχία μια ατελέσφορη και καταστροφική πολιτική. Αυτό που θέλουν τα αφεντικά του Γκούρια, είναι να συνεχιστεί πάσει θυσία η “ποσοτική χαλάρωση” από τις κεντρικές τράπεζες, αλλά και να επιβληθούν νέοι, ακόμη πιο χαριστικοί, κανόνες υπέρ των μεγάλων τραπεζών.

Στο σημείο αυτό να θυμίσουμε ότι η “ποσοτική χαλάρωση” είναι μια πολιτική των κεντρικών τραπεζών, που υποτίθεται επινοήθηκε για να δώσει ώθηση στην ανάκαμψη της οικονομίας μετά την καθίζηση που υπέστει λόγω του κραχ. Να πώς ορίζει την “ποσοτική χαλάρωση” η ίδια η Τράπεζα της Αγγλίας: “Ποσοτική χαλάρωση (QE) είναι μια αντισυμβατική μορφή της νομισματικής πολιτικής, όπου μια κεντρική τράπεζα δημιουργεί νέο χρήμα ηλεκτρονικά για να αγοράσει χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, όπως τα κρατικά ομόλογα. Η διαδικασία αυτή έχει ως στόχο να αυξήσει άμεσα τις δαπάνες του ιδιωτικού τομέα στην οικονομία και να επιστρέψει τον πληθωρισμό στο στόχο.”

Με άλλα λόγια η “ποσοτική χαλάρωση” είναι μια πολιτική όπου οι κεντρικές τράπεζες δημιουργούν  νέο χρήμα από το τίποτα προκειμένου να αγοράσουν τραπεζικά και κρατικά ομόλογα. Για τι ποσά μιλάμε. Μέχρι σήμερα διοχετεύθηκαν στις αγορές ομολόγων πάνω από 8 τρις δολάρια.

Το παράδειγμα της Federal Reserve

Από την εποχή της κρίσης, η μεγαλύτερη κεντρική τράπεζη στον κόσμο, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) έχει ξεκινήσει ένα άνευ προηγουμένου πρόγραμμα αγορών περιουσιακών στοιχείων που έχει ως αποτέλεσμα στον ισολογισμό της αυξάνεται σε περισσότερα από 4.480 δισεκατομμύρια δολαρίων.

Για να πάρουμε μια ιδέα αρκεί να αναφέρουμε ότι έως 10/9/2008 ο ισολογισμός της Fed δεν ξεπερνούσε τα 925,7 δις δολάρια. Μετά επίλθε η κατάρρευση της Λίμαν Μπρόδερς και των χρηματιστηρίων. Η κεντρική τράπεζα απαντά με “ποσοτική χαλάρωση” για να μην επέλθει και δημοσιονομική κατάρρευση του ομοσπονδιακού κράτους των ΗΠΑ, αλλά και των άλλων μεγάλων τραπεζών. Έως τις 31/12/2008 ο ισολογισμός της Fed είχε ανέλθει πάνω από τα  2,2 τρις δολάρια.

Στις 31/12/2013 είχε διαμορφωθεί σε πάνω από 2,9 τρις δολάρια, ενώ στις 22/10/2014 ανήλθε σχεδόν στα 4,5 τρις δολάρια. Αύξηση πάνω από 1,5 τρις δολάρια μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο.

Τον φετινό Σεπτέμβριο η Fed ανακοίνωσε ότι σταματά την “ποσοτική χαλάρωση”. Σαν απάντηση οι χρηματιστικές αγορές άρχισαν να πέφτουν, φτάνοντας σε σημεία οριακά του κραχ. Αυτό ανάγκασε στα τέλη Οκτώβρη τηνFed να αναθεωρήσει την αρχική της απόφαση, προκειμένου να σταματήσει την κατακόρυφη πτώση των χρηματαγορών.

Τώρα στα πλαίσια της συνάντησης του Μπρίσμπεην οι ολιγάρχες θέλουν να εξασφαλίσουν ότι οι κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν τις πολιτικές “ποσοτικής χαλάρωσης” χωρίς κανένα εμποδιο, ή δισταγμό. Ήδη η κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας έχει αποφασίσει να ενισχύσει την πολιτική της “ποσοτικής χαλάρωσης” κατά 800 δις δολάρια. Την ίδια ώρα εξανάγκασε το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο που διαθέτει να διοχετεύσει το 1,2 τρις δολάρια σε αποθεματικά σε αγορές μετοχών Ιαπωνικών επιχειρήσεων για να μην καταρρεύση ο χρηματιστήριο του Τόκιο. Ενώ η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα έχει ανακοινώσει ότι θα αυξήσει τον ισολογισμό της κατά 1 τρις ευρώ (1,25 τρις δολάρια) σε πολιτικές αγοράς  τραπεζικών ομολόγων.

Η σκανδαλώδης “χαλάρωση”

Βέβαια, η πολιτική αυτή έχει αποδειχθεί εντελώς αποτυχημένη. Το μόνο που έκανε είναι να ενισχύσει την κερδοσκοπία με τίτλους στις χρηματαγορές και να επιτρέψει στις μεγάλες τράπεζες να καταχραστούν ανεμπόδιστα τεράστια κεφάλαια. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή την εποχή ξέσπασαν τα μεγαλύτερα τραπεζικά σκάνδαλα χειραγώγησης και κερδοσκοπίας όλων των εποχών. Μόλις ένα χρόνο μετά την αποκάλυψη της χειραγώγησης του διατραπεζικού επιτοκίου Λονδίνου (libor), που αφορά σε μια παγκόσμια αγοράς δανείων αξίας γύρω στα 800 τρις δολάρια, επιβαβεβαιώθηκε η εμπλοκή των μεγάλων τραπεζών και σ’ ένα ακόμη μεγάλο σκάνδαλο χειραγώγησης. Στη χειραγώγηση των τιμών αναφοράς στην παγκόσμια αγορά συναλλάγματος, η οποία έχει ημερήσιο τζίρο που ξεπερνά τα 5,3 τρις δολάρια.

Τον Απρίλιο φέτος, παρουσιάστηκε μια εργασία στην Τράπεζα της Αγγλίας η οποία μετρούσε τη συνεισφορά της “ποσοτικής χαλάρωσης” στην οικονομική ανάπτυξη. Σύμφωνα με την εργασία η “ποσοτική χαλάρωση” έχει αυξήσει την ανάπτυξη κατά περίπου £ 50 δις, αλλά έχει τροφοδοτήσει επίσης τον πληθωρισμό περισσότερο από ό, τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί. Αυτό σημαίνει ότι για αγορές περιουσιακών στοιχείων που ισοδυναμούν με 1% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ), στο Ηνωμένο Βασίλειο δημιουργήθηκε πρόσθετη ανάπτυξη από 0,18%. Με άλλα λόγια η Τράπεζα της Αγγλίας δαπάνησε £ 375 δις για αγορές περιουσιακών στοιχείων και έτσι τόνωσε το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου περίπου £ 50 δις σε σημερινές τιμές.

Και μόνο από ταμιακή άποψη να το δει κανείς, η όλη υπόθεση είναι απογοητευτική. Το 2010 η κυβέρνηση ακύρωσε ένα πρόγραμμα για την ανοικοδόμηση 715 σχολείων, επειδή είχε ξεμείνει από χρήματα. Αλλά την ίδια στιγμή η Τράπεζα της Αγγλίας είχε δημιουργήσει £ 375 δισεκατομμύρια του νέου χρήματος μέσω του προγράμματος “ποσοτικής χαλάρωσης”. Αντί τα χρήματα να δαπανώνται για κάτι χρήσιμο στην οικονομία και την κοινωνία, ρίχτηκαν στις χρηματοπιστωτικές αγορές για να κερδοσκοπήσουν οι τράπεζες και να αυξηθούν οι πολύ μεγάλες περιουσίες.

Αυτό αντανακλά η συμβολή στην ανάπτυξη, που ανακάλυψε η εργασία της Τράπεζας της Αγγλίας. Ανάπτυξη της χρηματιστικής κερδοσκοπίας και των πολύ μεγάλων περιουσιών. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να έχει διαμορφωθεί η μεγαλύτερη πόλωση ανάμεσα στον πλούτο και την φτώχεια παγκόσμια. Τουλάχιστον από την δεκαετία του 1920.

Τεράστιες κοινωνικές ανισότητες

Η ετήσια έκθεση της Crédit Suisse για τον παγκόσμιο ιδιωτικό πλούτο σε κινητές και ακίνητες αξίες, αναφέρει ότι οι άνθρωποι με καθαρή αξία περιουσίας πάνω από 1 εκατομμύρια δολάρια αντιπροσωπεύουν μόλις το 0,7% του παγκόσμιου πληθυσμού, αλλά διαθέτουν το 41% του παγκόσμιου πλούτου. Εν τω μεταξύ, εκείνοι με καθαρή αξία μικρότερη από $ 10.000 αντιπροσωπεύουν το 69% του πληθυσμού, αλλά διαθέτουν μόνο το 3% του παγκόσμιου πλούτου.

Μια νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, κατατάσσει την αυξανόμενη ανισότητα ως την κορυφαία τάση που αντιμετωπίζει ο κόσμος για το 2015, σύμφωνα με μια παγκόσμια έρευνα σε 1.767 ηγέτες των επιχειρήσεων, της ακαδημαϊκής κοινότητας, των κυβερνήσεων και ΜΚΟ. Η ανισότητα δεν είναι μόνο ένα οικονομικό ζήτημα. Ως αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών η Αμίνα Μοχάμεντ σημειώνει σε ένα πρόσφατο δοκίμιό της, που συνοδεύει την συγκεκριμένη έρευνα, ότι η ανισότητα είναι ένα μείζον πρόβλημα, εν μέρει, επειδή συνδέεται με τόσες πολλές άλλες προκλήσεις, όπως «η φτώχεια, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η επίμονη ανεργία, η πολιτική αστάθεια, η βία και οι συγκρούσεις.”

Σε “παγίδα φτώχειας” οι χαμηλόμισθοι

Στη Βρετανία που αναφερθήκαμε προηγουμένως διαπιστώθηκε ότι οι χαμηλότερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι της Βρετανίας έχουν εγκλωβιστεί σε μια «παγίδα φτώχειας». Αυτό αναφέρει με μια νέα έκθεση, καθώς τρεις στους τέσσερις δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτούν μια μισθολογική αύξηση με πραγματικούς όρους. Η έκθεση δημοσιεύτηκε την ίδια ώρα που οι υπουργοί της κυβέρνησης Κάμερον σχεδιάζουν επιπλέον περικοπές δαπανών αξίας 30 δις λιρών στερλινών, ή 38,4 δις ευρώ.

Σύμφωνα με την έρευνα από το Ίδρυμα Ρισολούσιον, που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα, μόνο το ένα τέταρτο των εργαζομένων που ελάμβαναν χαμηλούς μισθούς το 2001 ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν μια μισθολογική αύξηση σε πραγματικούς όρους έως το 2014. Η έκθεση αναφέρει επίσης πώς εκείνοι που έχουν κολλήσει σε χαμηλό εισόδημα είδαν τα πακέτα αμοιβών τους να αυξάνονται κατά 3,6%, ενώ εκείνοι στις υψηλότερες μισθολογικές κλίμακες είδαν αυξήσεις του 7,5% τα τελευταία 14 χρόνια.

Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι την ίδια περίοδο το ΑΕΠ της Βρετανίας αυξήθηκε συνολικά κατά 22% σε σταθερές τιμές. Θυμίζουμε επίσης ότι οι πολιτικές στήριξης των τραπεζών εκτίναξαν το δημόσιο χρέος της Βρετανίας από το 43,7% το 2007, στο 90,6% το 2013. Ενώ το ιδιωτικό χρέος των νοικοκυριών στη Βρετανία έχει ξεπεράσει ήδη το 93% του ΑΕΠ της χώρας. Μόνο η Ιρλανδία έχει υψηλότερο ιδιωτικό χρέος νοικοκυριών ως προς το ΑΕΠ απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Γιατί λοιπόν οι κυβερνήσεις συνεχίζουν ότι “δεν υπάρχουν λεφτά” όταν πρόκειται για κοινωνικές υποδομές και δαπάνες, ενώ την ίδια στιγμή οι κεντρικές τράπεζες δημιουργούν περισσότερο νέο χρήμα από ό, τι η πιο ελλειμματική κυβέρνηση μπορεί να ξοδεύσει μέσα σε 6 μήνες; Γιατί έχει δοθεί το δικαίωμα στις κεντρικές τράπεζες να δημιουργούν νέο χρήμα όταν είναι να χρησιμοποιηθεί για φούσκες ακινήτων και για την ενίσχυση των χρηματοπιστωτικών αγορών, αλλά όχι για να κάνουμε τα πράγματα που έχουμε πραγματικά ανάγκη σαν κοινωνία;

Αφελείς ερωτήσεις θα μου πείτε. Ίσως, αλλά ξέρετε κάτι, εκτός από έναν γύρο ακόμη περισσότερης “ποσοστικής χαλάρωσης” που έχει συμφωνηθεί ήδη ανάμεσα στις μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες, στο Μπρίσμπεην πρόκειται να αλλάξει ριζικά η ίδια η έννοια της τραπεζικής πίστης. Αυτή την Κυριακή στο Μπρίσμπεην οι G20 θα ανακοινώσουν ότι οι τραπεζικές καταθέσεις είναι αποτελούν εφεξής μέρος της διάρθρωσης του κεφαλαίου των εμπορικών τραπεζών. Κι όχι μόνο αυτό. Συνιστούν επίσης και ένα στοιχείο της διάρθρωσης που δεν έχει άμεση προτεραιότητα.

Το κούρεμα της Κύπρου γίνεται παγκόσμιο

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά. Ριζική ανατροπή της όλης πιστωτικής λογικής. Οι τράπεζες μέχρι πρόσφατα στηρίζονταν στην πίστη, δηλαδή στην εμπιστοσύνη που αποπνέουν πρώτα και κύρια στους καταθέτες. Οι αποταμιευτικές καταθέσεις αποτελούσαν το βασικό μέρος των υποχρεώσεων μιας τράπεζας. Όχι πια. Οι καταθέσεις συνιστούν μέρος του κεφαλαίου των τραπεζών και μάλιστα όχι πρώτης προτεραιότητας. Επομένως και οι καταθέσεις μπορούν να απομειωθούν, δηλαδή να μειωθεί η ονομαστική τους αξία, όταν η τράπεζα αντιμετωπίζει κεφαλαιακές δυσκολίες, ή μεγάλες ζημιές.

Το τι σημαίνει στην πράξη αυτό το είδαμε στην περίπτωση “κουρέματος” των καταθέσεων στην Κύπρο. Απλά αποκτά πια παγκόσμια ισχύ. Οι νέοι κανόνες σε παγκόσμιο επίπεδο θα αναγκάζουν τους πιστωτές να φορτώνονται τις τραπεζικές απώλειες, μιας και τα χρήματα των φορολογουμένων δεν επαρκούν πια για να χρησιμοποιηθούν και πάλι για τη διάσωση των τραπεζών. Η πρόταση παρουσιάστηκε από τον Μαρκ Κάρνεϊ, πρόεδρο του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με έδρα την Ελβετία και διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας. Σύμφωνα με το νέο σύστημα, οι μέτοχοι και οι δανειστές των τραπεζών, όπως είναι οι ομολογιούχοι και οι καταθέτες, θα είναι οι πρώτοι στη γραμμή που θα φορτωθούν το βάρος από τις τυχόν μελλοντικές τραπεζικές ζημίες. Οι τράπεζες μπορούν επίσης να καταργήσουν τα μερίσματα και να περιορίσουν τα μπόνους στα στελέχη τους.

Στην ευρωζώνη αυτό το καθεστώς των νέων κανόνων έχει επιβληθεί με την τραπεζική ένωση και βρίσκεται εν λειτουργία από τις 4 Νοεμβρίου. Από τότε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ανέλαβε πλήρως εποπτικές λειτουργίες και αρμοδιότητες στο πλαίσιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (ΕΕΜ), κάνοντας πράξη τη μεγαλύτερη διεύρυνση της εξουσίας της από την υιοθέτηση του ευρώ. Ο ΕΕΜ αναλαμβάνει την αποκλειστική εποπτεία των 120 μεγαλύτερων τραπεζών της ζώνης του ευρώ.

Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΚΤ, «ο ΕΕΜ είναι ένα νέο σύστημα τραπεζικής εποπτείας στην Ευρώπη, το οποίο περιλαμβάνει την ΕΚΤ και τις εθνικές εποπτικές αρχές των συμμετεχουσών χωρών. Οι βασικοί του σκοποί είναι: Η διαφύλαξη της ασφάλειας και της ευρωστίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής ολοκλήρωσης και σταθερότητας, και η διασφάλιση συνεπούς εποπτείας.» Επομένως, η τραπεζική ένωση, αφορά την προστασία και τη μονομερή διάσωση των συστημικών τραπεζών, αυτών δηλαδή που στηρίζουν την ζώνη του ευρώ, έναντι οποιασδήποτε απαίτησης.

Πιο συγκεκριμένα:

1. Όποτε κρίνεται απαραίτητο σύμφωνα με τον ΕΕΜ, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) θα προχωρά σε άμεση ανακεφαλοποίηση των συστημικών τραπεζών, αφού πρώτα εφαρμοσθεί το γνωστό «bail in», ή αλλιώς κούρεμα καταθέσεων.

2. Εφόσον κρίνεται απαραίτητο από τον ΕΕΜ, προκειμένου να προφυλαχθεί η βιωσιμότητα της κάθε συστημικής τράπεζας, καμμία δυνατότητα δεν θα παρέχεται στον δανειολήπτη-οφειλέτη ή ακόμα και τον καταθέτη, για να προστατέψει τον εαυτό του με ένδικα μέσα που του παρέχονται από το εθνικό δίκαιο της χώρας του.

Επί της ουσίας η ΕΕ με την «τραπεζική ένωση», κάνει ακόμα ένα βήμα προς την αφαίρεση κάθε δικαιώματος από τα κράτη-μέλη, να διαχειρίζονται το εγχώριο τραπεζικό τους σύστημα. Να αποφασίζουν για τις ανακεφαλαιοποιήσεις των συστημικών τραπεζών τους και να προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών τους απέναντι στην ασυδωσία των τραπεζιτών και τοκογλύφων. Όλα αυτά, θα εντάσσονται πλέον στην εποπτική αρχή της τραπεζικής ένωσης, με την Ελλάδα να καλείται να εκτελεί τις εντολές του κ. Ντράγκι, χωρίς να είναι αναγκαία η σύμφωνη γνώμη κυβερνήσεων και εθνικών κοινοβουλίων.

Πάση θυσία προστασία των τραπεζών

Μα καλά δεν βλέπουν και οι ίδιοι ότι όλο αυτό θα επιδεινώσει την κατάσταση, θα επιτείνει την καταστροφή; Εύλογη η ερώτηση. Μόνο όμως για κάποιον που δεν γνωρίζει πώς λειτουργεί το παγκόσμια σύστημα των αγορών. Η ιθύνουσα τάξη έχει να επιλέξει: Ή την προστασία των μεγάλων περιουσιών, που σήμερα εξαρτώνται – τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος τους – από την άνοδο των χρηματιστικών αγορών. Ή την προστασία της κοινωνίας. Δεν υπάρχει μέση οδός. Να γιατί οι κυβερνήσεις ενισχύουν με κάθε τρόπο την ασυδοσία του μεγαλύτερου μονοπωλιακού συμπλέγματος που γέννησαν ποτέ οι παγκόσμιες αγορές, το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.

Μόνο που σήμερα για να επιβιώσει αυτό το τραπεζικό καρτέλ μέσα από μια συνεχιζόμενη διόγκωση των αγορών κεφαλαίου, δεν αρκεί η συντριβή της ζωντανής εργασίας, ούτε η διάλυση του γνωστού “κοινωνικού κράτους”. Πρέπει να ανοίξουν οι οικονομίες και τα κράτη στις δυνάμεις της αγοράς. Και σε συνθήκες όπου αδυνατούν πλέον να τα καταφέρουν με οικονομικά μέσα, όλο και περισσότερο καταφεύγουν σε πολεμικά.

“Βρισκόμαστε τώρα στη μεγαλύτερη συνεχόμενη περίοδο πολέμου στην αμερικανική ιστορία. Και όμως γίνεται ελάχιστη συζήτηση γι ‘αυτό”, έγραψε πρόσφατα (11/11) ο Τζέιμς Ράιζεν, βραβευμένος αμερικανός δημοσιογράφος στο tweeter του. Κι έχει δίκιο. Μπροστά στα μάτια μας καταρρέει οικονομικά και πολιτικά ολόκληρη η υφήλιος μέσα στις φωτιές μιας παγκόσμιας κρίσης, η οποία είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί από τις δυνάμεις της αγοράς. Γι’ αυτό και η ενίσχυση των αγορών κεφαλαίου, παίρνει όλο και περισσότερο τα χαρακτηριστικά του πιο ολοκληρωτικού πολέμου που έχει γνωρίσει η παγκόσμια ιστορία.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 16/11/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 8:49 π.μ.

The Official Bankster Dictionary

As people in China told me, “At least when bankers lie to us here, everyone knows that they’re lying. No one believes these lies to be the truth. In the US, you guys actually believe that the lying bankers are telling you the truth.

In the shady underground world of banking, doing wrong means doing right, up is down, and left is right. I often struggle to understand why so many people employed by the banking industry have so much difficulty reaching the same conclusion as the Economic Policy Journal’s Robert Wenzel that people employed by this modern day Slave Master called the global banking system should abandon their employers never to come back as “the moral and ethical thing to do” until the banking industry can change the system into from an immoral system of theft to a moral system of honesty. One of these reasons undoubtedly is due to the lies that the global banking cartel run by the Rothschilds and the Rockefellers have disseminated through the global and media academic system. Their propaganda has been so strong that with financial language, they literally have turned meanings upside down. So to help people understand financial language more clearly, with acknowledgement to WilliamBanzai7 for creating the first three chapters of the Offical Bankster Dictionary, below please find the macro installment of “The Official Bankster Dictionary” to help you understand what really is going on in the world of banking today.

I recently just returned from a week-long business trip to China, and in discussing the propaganda and hypocrisy of bankers with people I encountered during my trip, one thing was very clear. Chinese people consider themselves to be more knowledgeable about the monetary system than Westerners. They informed me that everyone in China knows that government produced economic statistics are a lie and that no one takes what bankers say in the media to heart. However, many people in China told me that it’s a farce that Western bankers tell lies to the world and expect the rest of the world to be foolish enough to believe their lies. Perhaps this is why even university Chinese students laughed in Tim Geithner’s face when Geithner visited them in 2009 and told them that the Federal Reserve had a “strong dollar policy”. As people in China told me, “At least when bankers lie to us here, everyone knows that they’re lying. No one believes these lies to be the truth. In the US, you guys actually believe that the lying bankers are telling you the truth.”

US Federal Reserve = European controlled private bank.

Central Bank = Counterfeiting Ring Leader

Nobel Prize Winning Economists = Banking Shill Propaganda Puppets, by and large, awarded with Ivy League tenure, that a 3rd-grader well schooled in monetary truths can generally discredit.

Criminal Underworld Currency Counterfeiters = Competitors that must be arrested and jailed.

Savings Account = Devaluation Account, Cash Advance for Gambling Division

Gambling = Banking Primary Business Line

Fraud = Banking Secondary Business Line

Las Vegas, Macau, Atlantic City = Model for running business operations.

Inflation = Currency Devaluation through anti-free market manipulation of interest rates.

Fractional Reserve System = Fractional Expansion Citizen Bankruptcy System, BSE (Biggest Scam Ever)

Futures Markets = Manipulation Casino, SkyNet Three-Card Monte Scam

Pablo Escobar, Joaquín ‘El Chapo’ Guzmán, The Ochoa Hermanos, Yakuza = Cash Cows

El Subcomandante Marcos aka Delegado Zero = Anti-poverty activist that must be wacked and shut up

Independent Media = Terrorist

Mass Media = Allies

Allen Stanford, Bernie Madoff = Occasional Patsies and Necessary Fall Guys to appease the public’s ire at us.

Stock Markets = Manipulation Casino, SkyNet Three-Card Monte Scam

Commercial Investment Firm Rating of “Buy” and Hold” = Contrarian Indicator to SELL!

Commercial Investment Firm Rating of “Sell” = Contrarian Indicator to “BUY!”

Barbarous Relic = USD, Euro, Yen

Beta = Empty Statistic meant to impress naïve investors

Insider Trading = Mechanism we can utilize to build wealth and remain immune from proesecution but for which we will send common peasants to jail.

Diplomatic Immunity = Not a United Nations privilege but a privilege given to all of us to commit as much fraud and crime as possible without the slightest hint of ever being sent to jail.

Loan = Usury

Credit Card = Debt accumulation card

USD, Euro, Yen, etc. = Fantasy Digital Idea made real by banksters to control humanity

Women’s Liberation Movement = Expansion of Tax Base from only men to men AND women

Income Taxes = Wealth Transfer from citizens to owners of central banks.

Gold = Bankster Kryptonite

Silver = Bankster Kryptonite

Truth = Banker Kyrptonite

Rising Gold & Silver Prices = Hated situation that makes it difficult to manipulate asset prices and that must therefore be controlled.

Lies & Deception = Bankster Standard M.O.

Free Markets = Fairytale story like Santa Claus, Easter Bunny and Tooth Fairy to be taught in business schools worldwide.

Drug Lords and Underground Crime Syndicates = Provider of global banking liquidity and huge year-end bonuses

Parasite = Favorite insect

Capitalism = Dead system that was killed by Central Banking but false scapegoat we can blame when we cause economic crashes and despair

Miscellaneous Charges = Small Monthly Charges to siphon off money from bank accounts that customers will never notice or complain about

Computer = Vehicle to rig all stock markets and commodity markets with HFT programs that execute trades not possible if executed by humans and if executed in a clear and transparent market.

Boom = Unsustainable price distortions caused by interest-rate manipulation and market rigging.

Bust = Opportunity to make money twice as quickly as in a boom!

Market Crash = Engineered event to ensure the peasants will never accumulate enough wealth to rebel against us.

Rising Markets on Mondays or Tuesdays into OpEx Fridays =Ruse to sucker more people to go long in order to fleece them by the time Friday arrives.

Declining Markets on Mondays or Tuesdays into OpEx Fridays=Ruse to sucker more people to go short in order to fleece them by the time Friday arrives.

Presidents and PMs = Best puppet and marionette allies to be rewarded handsomely after they leave office (see Tony Blair and the current POTUS)

Superior Judges, SCOTUS = Made Men

War = Double Bonus! Opportunity to devalue money at faster rate than during peace time and opportunity to accumulate more wealth from interest charged on war appropriations.

Universities, Colleges and MBA programs = Re-education camps to indoctrinate students into fairytales of non-existent free markets, non-existent capitalism, and lies about how stock markets, real estate markets and economic cycles really work. Alternative meaning = best mechanism to bury young adults in a mountain of debt before their work life even begins so we can control them.

Economic Journals and University Tenure = Carrot dangled in front of economic professors to ensure that they repeat to the world the “official” party line.

Key Economic Indicators = False manipulated statistics designed to dumb down citizens into believing economy is recovering even as we increase their economic suffering

Ben Bernarnke = Shakespearean clown.

Conspiracy = Best Word to Discredit Truth about the global monetary system when the truth somehow escapes our censorship algorithms and makes it to the mainstream media we control.

Machiavelli = Role Model

Ivy League Schools = Indoctrination Camps for media representatives and professors we will send to brainwash other global regions into believing our propaganda

CNBC = The Cartoon Network.

Goldman Sachs = Rookie Farm Camp for global criminal banking syndicate.

World Bank & IMF = Banks used by Western countries to impose crushing debt on developing nations to stunt their growth.

Bailout = Transfer of Wealth from citizens to us.

TBTF = Lie used to ensure we can perpetuate fraud and to pass legislation that would never pass under normal circumstances unless we use the TBTF threat.

Quantitative Easing = Currency Devaluation.

Fiat Currency = Worst Possible Idea

Propaganda = Daily Financial News Feed

ATM Machine = Only banking invention in the last century that has improved peoples’ lives instead of making them worse.

Debt Forgiveness = PsyOps Term that makes it appear we are being benificient towards humanity when in reality, the amount of debt forgiveness probably could not equal the amount of money we have stolen from humanity through inflation, currency devaluation, income taxes, and other unjust taxes meant to transfer wealth to us.

Compartamentalization = Process to keep good people working as cogs in the machine within the banking industry ignorant of the fact that they are inflicting massive harm upon society.

Sound Money = Bankster Extinction Level Event. End of modern day immoral banking thievery system and event that would necessitate bankers having to find real jobs to earn wealth instead of merely building wealth by transferring wealth from everyone else to themselves. Also known as physical gold, physical silver, and the medium that allows citizens to call the banksters’ bluff in their monetary devaluation scheme and that allows citizens to fight back against corrupt banksters.

Please feel free to post more Bankster glossary terms in the comments section below as if more people truly understood the deliberate deception built into bankster language today, perhaps everyone would react to criminal bankers in the same manner as Chilean citizen Matias Rojas in this video. And for those of you out there that don’t believe that we have the power to end the immoral, unethical fractional reserve banking system today, if you want to achieve something, never say the words “no”, “won’t”, and “impossible”, don’t let those that say “can’t” stand in your way, believe, persist, and never give up, and in the end, you will discover that together we can change the world for the better. Let’s end this corrupt, unethical, immoral modern day slavery system bankers call the fractional reserve banking system together because it is our moral imperative to do so and because we can.

 

Submitted to zerohedge.com by smartknowledgeu on 05/02/2012 03:57 -0400

http://www.hellenesonline.com/go/the-official-bankster-dictionary/

 

 

_____________________________________________________________________

%d bloggers like this: