Blog Archives

Ηγέτες Υποτελείς Οδηγούν την Ευρώπη σε Πόλεμο!

cropped-logo-epam-ir1

του Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς

English

Δυτικό «Ντόπινγκ» Αντιρωσικής Υστερίας

Την φόρα κατολίσθησης ελεγχόμενων και ανεπαρκών ηγετών της Ευρώπης σε μια πολεμική αναμέτρηση με τη Ρωσία καταγγέλλει ο Αμερικανός πρώην υπουργός, καθηγητής Πωλ Γκραίγκ Ρόμπερτς, στο παρακάτω, προχθεσινό, βαρυσήμαντο άρθρο του.
Ο δρ. Ρόμπερτς αναλύει την προπαγανδιστική τεχνική δημιουργίας αντιρωσικού πολεμικού πυρετού με τακτικές ενέσεις τοξικού ψεύδους, μέσω καταιγιστικών κυβερνητικών δηλώσεων και δημοσιευμάτων από υπηρετικά ΜΜΕ, με την οποία προετοιμάζονται και οι λαοί των ΝΑΤΟ-ϊκων χωρών για την επιδιωκόμενη σύγκρουση.

Ο Αμερικανός δημοσιολόγος επισημαίνει ότι ο Πρόεδρος Πούτιν ματαιοπονεί επιμένοντας σε μια κατευναστική διπλωματία, με την ελπίδα αφύπνισης των Ευρωπαίων ηγετών μπροστά στα εθνικά τους συμφέροντα. Οι ηγέτες των χωρών της Ευρώπης, μετά τον Ντε Γκώλ, είναι –λέει- εξαγορασμένα υποχείρια της Ουάσιγκτων. Και όσο καθυστερεί μια γρήγορη χειρουργική ρωσική επέμβαση για την εκρίζωση του καρκινώματος που δημιούργησε η Ουάσιγκτων στην Ουκρανία, τόσο η θεραπεία θα αποδειχθεί δυσκολότερη.

Τη θέση αυτή υποστηρίζει τουλάχιστον από τον Μάρτιο, ο Αμερικανός πρώην υπουργός και βαθύς γνώστης προσώπων και μεθόδων στην Ουάσιγκτων – παράλληλα με τον οξυδερκέστατο, στη Μόσχα, σύμβουλο του Πούτιν Σεργκέϊ Γκλαζίεφ, εισηγητή της αποδολαρίωσης, της επιστροφής στην αυτάρκεια και του πολιτικο-οικονομικού ανοίγματος της Ρωσίας στην Ανατολή και προς τις ανερχόμενες νέες Δυνάμεις.

Μιχαήλ Στυλιανού

«Ουκρανία: Το Βουνό από ψέματα της Ουάσιγκτων»

To τελευταίο ψέμα της Ουάσιγκτων –αυτό ήρθε από το ΝΑΤΟ- ήταν ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία με 1.000 στρατιώτες και πυροβολικό.

Πως ξέρουμε πως πρόκειται για ψέμα;
Επειδή δεν έχουμε ακούσει τίποτα παρά ψέματα για τη Ρωσία από το ΝΑΤΟ, από την Αμερικανίδα πρεσβευτή στον ΟΗΕ Σαμάνθα Πάουερ, από την βοηθό ΥπΕξ Βικτώρια Νούλαντ, από τον Ομπάμα και από το όλο καθεστώς του, παθολογικούς ψεύτες, όσο και από τη βρετανική, τη γερμανική και τη γαλλική κυβερνήσεις, μαζί με το BBC και το σύνολο των Δυτικών ΜΜΕ.

Αυτός είναι φυσικά ένας αρκετός λόγος για να ξέρουμε ότι και η τελευταία Δυτική προπαγάνδα είναι ψέματα. Αυτοί που είναι παθολογικοί ψεύτες δεν αρχίζουν ξαφνικά να λένε την αλήθεια.
Αλλά υπάρχουν και σημαντικότεροι λόγοι για να καταλάβει κανείς πως η Ρωσία δεν εισέβαλε στην Ουκρανία με 1.000 στρατιώτες.

΄Ενας λόγος είναι ότι ο Πούτιν έχει επενδύσει πολλά στην διπλωματία που υποστηρίζεται από αποφυγή προκλητικής συμπεριφοράς. Δεν θα έθετε σε διακινδύνευση την επένδυσή του στην διπλωματία, στέλνοντας στην Ουκρανία στρατιωτική δύναμη πολύ μικρή για να έχει αποφασιστική επιρροή στο αποτέλεσμα.

΄Ενας άλλος λόγος είναι ότι εάν ο Πούτιν αποφασίσει πως δεν έχει άλλη επιλογή για να προστατεύσει τους Ρώσους κατοίκους στην Ανατολική και Νότια Ουκρανία, θα στείλει αρκετές δυνάμεις για να τελειώσει την επιχείρηση γρήγορα, όπως έκανε στην Γεωργία. ΄Οταν Γεωργιανά στρατεύματα, εκπαιδευμένα και εξοπλισμένα από ΗΠΑ και Ισραήλ, εισέβαλαν στη Νότια Οσετία και καταστράφηκαν σε λίγες ώρες από την ρωσική αντίδραση.
Αν ακούσετε ότι 100.000 Ρώσοι στρατιώτες με αεροπορική κάλυψη εισέβαλαν στην Ουκρανία, η πληροφορία θα είναι περισσότερο αξιόπιστη.

Ο τρίτο λόγος είναι ότι η ρωσική στρατιωτική ηγεσία δεν έχει ανάγκη να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία για να σταματήσει τους βομβαρδισμούς και τον κανονιοβολισμό των ρωσικών πληθυσμών από την κυβέρνηση ανδρεικέλων της Ουάσιγκτων στο Κίεβο. Η ρωσική αεροπορία μπορεί άνετα και ταχύτατα να καταστρέψει την ουκρανική αεροπορία και το πυροβολικό και να σταματήσει έτσι τις ουκρανικές επιθέσεις στις εξεγερμένες επαρχίες.

Μόλις προ δύο εβδομάδων είχαμε την μαγειρευμένη πληροφορία, που διέδιδαν η Γκάρντιαν και το Β Β C, περί εισβολής ρωσικής μηχανοκίνητης φάλαγγας, που καταστράφηκε από τον ουκρανικό στρατό. Δυο βδομάδες πριν από αυτό είχαμε την φάρσα με τις φωτογραφίες από δορυφόρο, που υποτίθεται διέθεσε το Σταίητ Ντηπάρτμεντ και που ο ανέντιμος (“corrupt”) Αμερικανός πρεσβευτής στο Κίεβο μοίρασε στο ίντερνετ, με δήθεν ρωσικές δυνάμεις να πυροβολούν την Ουκρανία.
Σε δύο βδομάδες από σήμερα θα έχουμε ένα άλλο ψέμα, και ένα άλλο αργότερα, και ούτω καθ’ εξής.
Η σωρευτική επίδραση της απανωτής ψευδολογίας στον περισσότερο κόσμο είναι η δημιουργία της άποψης πως οι Ρώσοι δεν είναι για καλό. Και μόλις αυτή η εντύπωση εδραιωθεί, οι Δυτικές κυβερνήσεις μπορούν προχωρήσουν σε σοβαρότερες κινήσεις εναντίον της Ρωσίας.

Για την δήθεν είσοδο 1.000 Ρώσων στρατιωτών στην Ουκρανία στρατηγός του ΝΑΤΟ δήλωσε πως πρόκειται για «σημαντική κλιμάκωση της ρωσικής επέμβασης». Η κυπελλούχος ψεύτρα Σαμάνθα Πάουερ είπε στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι « η Ρωσία θα πρέπει να σταματήσει να ψεύδεται.» ο Βρετανός πρωθυπουργός Κάμερον προειδοποίησε τη Ρωσία για «περαιτέρω συνέπειες». Η καγκελάριος Μέρκελ ανήγγειλε νέες κυρώσεις. ΄Ενας σύμβουλος
του Γερμανικού Συμβουλίου Ασφαλείας δήλωσε ότι «ένας πόλεμος με την Ρωσία είναι μια δυνατή επιλογή». Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Σικόρσκι μίλησε για «ρωσική επιδρομή που απαιτεί διεθνή δράση». Και ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ διακήρυξε ότι η «η συμπεριφορά της Ρωσίας είναι ανυπόφορη».

Αυτή η αυτοκτονική φόρα των ηγετών της Ευρώπης προς ένα πόλεμο με την Ρωσία στηρίζεται σε ένα διαφανές ψέμα περί εισόδου 1,000 Ρώσων στρατιωτών στην Ουκρανία. Φυσικά τα Δυτικά ΜΜΕ ακολούθησαν με στρατιωτικό βηματισμό. Το ΒΒC, το CNN και η Die Welt είναι τα πιο προκλητικά και πιο ανεύθυνα.

Το βουνό από ψέματα που σωρεύουν Δυτικές κυβερνήσεις και ΜΜΕ συσκοτίζουν την πραγματικήν ιστορία. Η αμερικανική κυβέρνηση οργάνωσε την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης της Ουκρανίας και επέβαλε το αμερικανικό ανδρείκελο στο Κίεβο. Η κυβέρνηση των ανδρεικέλων της Ουάσιγκτων άρχισε να εξαπολύει απειλές και να ασκεί βία κατά των ρωσικών πληθυσμών στις πρώην ρωσικές επαρχίες, τις οποίες Σοβιετικοί ηγέτες προσκόλλησαν στην Ουκρανία. Φυσικά η Ουάσιγκτων θα μπορούσε άνετα να σταματήσει τη βία διατάσσοντας τα ενεργούμενά της στο Κίεβο να πάψουν να βομβαρδίζουν τις πρώην ρωσικές επαρχίες. ΄Αν η Ρωσία μπορεί να πει στους αντάρτες να μη πολεμούν, η Ουάσιγκτων μπορεί να πει στο Κίεβο να μην επιτίθεται.

Το μόνο δυνατό συμπέρασμα από τα γεγονότα είναι ότι η Ουάσιγκτων είναι αποφασισμένη να εμπλέξει την Ευρώπη σε ένα πόλεμο με την Ρωσία, ή, το ελάχιστο, σε μια ένοπλη αντιπαράθεση, προκειμένου να διαρρήξει τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις της Ευρώπης με τη Ρωσία.
Οι ηγέτες της Ευρώπης συμμορφώνονται με αυτό επειδή οι χώρες της Ευρώπης, με την εξαίρεση της Γαλλίας του Σάρλ ντε Γκωλ, δεν είχαν την δική τους ανεξάρτητη πολιτική από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ακολουθούν την γραμμή της Ουάσιγκτων και πληρώνονται καλά για να το κάνουν.

Η ανικανότητα της Ευρώπης να αναδείξει ανεξάρτητη ηγεσία καταδικάζει την διπλωματία του Προέδρου Πούτιν σε αποτυχία. Εάν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν μπορούν να πάρουν αποφάσεις ανεξάρτητα από την Ουάσιγκτων, δεν υπάρχει προοπτική για την διπλωματία Πούτιν.

Σημειώστε ότι το νέο ψέμα για την είσοδο 1.000 Ρώσων στρατιωτών στη Ουκρανία εκτοξεύθηκε ακριβώς την επομένη της συνάντησης του Πούτιν με τον Ουκρανό υποτακτικό της Ουάσιγκτων ( Ποροσένκο), για να εξασφαλισθεί το ναυάγιο μιας προσπάθειας για λύση, στην οποία ο Πούτιν είχε επενδύσει χρόνο και ενέργεια.

Η μόνη φροντίδα της Ουάσιγκτων είναι για την ηγεμονία. Η Ουάσιγκτων δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τη λύση μιας κατάστασης την οποία η ίδια η Ουάσιγκτων δημιούργησε για να προκαλέσει προβλήματα και σύγχυση στη Ρωσία. Εάν το πρόβλημα δεν λυθεί με την οικονομική κατάρρευση της Ουκρανίας, όσο ο περισσότερο καθυστερεί ο Πούτιν να δώσει τη λύση με τη δύναμη, τόσο το έργο θα είναι δυσκολότερο.

Advertisements

Πόσο κοντά μας βρίσκεται η Ουκρανία;

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Είδατε τις εικόνες από την Μαριούπολη και το Σλαβιάνσκ; Είδατε τους αμάχους με σηκωμένα ψηλά τα χέρια να δολοφονούνται εν ψυχρώ από τις δυνάμεις του δήθεν “ουκρανικού στρατού”; Είδατε να καίγεται το κτήριο των συνδικάτων στην Οδησσό και μαζί του να καίγονται μερικές δεκάδες άτομα, όπως έκαναν οι ναζί σε εκατοντάδες χωριά τότε που μαζί με τους Ουκρανούς ομοϊδεάτες τους την εποχή του 2ου παγκοσμίου πολέμου. Είμαι σίγουρος ότι δεν είδατε τις εικόνες. Τα ΜΜΕ εκτελούν εντολές άνωθεν και έξωθεν να μην δείξουν το μέγεθος της φρίκης που βιώνει ο λαός της Ουκρανίας από τις ορδές των ναζί.

Φροντίστε να τις δείτε και σκεφτείτε, πόσο μακριά μας είναι η Ουκρανία; Ο Γρηγοράκος του ΠΑΣΟΚ μας τα είπε φάτσα-φόρα, αν δεν βγουν αυτός και η συμμορία του θα γίνουμε Ουκρανία. Το πήρατε το μήνυμα; Προκειμένου η κυβερνώσα συμμορία να χάσει την εξουσία είναι ικανή να μετατρέψει την Ελλάδα σε Ουκρανία. Και ήδη το κάνει. Η χώρα είναι παντελώς ανοχύρωτη. Η αποτρεπτική ισχύς βρίσκεται στο ναδίρ. Ο λαός εξουθενωμένος περιμένει τον από μηχανής θεό. Υπάρχει καλύτερη συγκυρία από αυτήν για να δούμε πολεμικές προβοκάτσιες σε βάρος της χώρας μας; Υπάρχει καλύτερη συγκυρία από αυτήν για να μας οδηγήσουν σε εθνικούς ακρωτηριασμούς, σε κοσοβοποιήσεις, σε εθνικές τραγωδίες και γενικά τετελεσμένα;

Όποιος νομίζει ότι όλα αυτά είναι μακριά μας, ας σκεφτεί ότι πριν μερικούς μήνες θα ήταν αδιανόητο να δούμε κλιμακούμενη πολεμική συμπλοκή στην καρδιά της Ευρώπης. Για σκεφτείτε λίγο καλύτερα τι συνέβη στην Ουκρανία; Πρόκειται για μια χώρα η οποία έζησε υπό καθεστώς μνημονιακών πολιτικών επί σχεδόν 15 χρόνια. Η ανέχεια, η απόγνωση, η απελπισία ενός ολόκληρου λαού οδήγησε τον Γιανούκοβιτς στην εξουσία υποσχόμενος να θέσει τέρμα στα μνημόνια από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Τι είπαν οι δύστυχοι που τον ψήφισαν; Να γλυτώσουμε από την συμμορία των μνημονίων και ύστερα βλέπουμε. Ψήφισαν δηλαδή με κριτήριο το λιγότερο κακό.

Ο Γιανούκοβιτς δεν έκανε πολλά πράγματα. Συνέχισε να νέμεται την εξουσία όπως και οι προηγούμενοι κρατώντας τον λαό σε απόσταση. Και μόλις έκανε την κίνηση να δεχθεί την αντικειμενικά πιο συμφέρουσα πρόταση της Ρωσίας, έναντι εκείνη της ΕΕ, τότε ξέσπασε ο χαμός.

Οι δυτικοί με αιχμή του δόρατος τους ναζί της Ουκρανίας, ενισχυμένους με κάθε λογής στρατολογημένο τυχοδιώκτη από δεκάδες χώρες και μισθοφόρους, επενέβησαν εναντίον μιας αδύναμης κυβέρνησης χωρίς λαϊκή στήριξη, προκειμένου να βυθίσουν την Ουκρανία στον εμφύλιο και να την διαμελίσουν οριστικά. Δεν τους αρκεί η αλλαγή καθεστώτος. Δεν τους αρκεί απλά μια δοτή κυβέρνηση από ένα ακόμη πιο δοτό κοινοβούλιο να υπογράφει την επέμβαση του ΔΝΤ και της ΕΕ. Θέλουν οριστική διάλυση του συγκροτημένου κράτους, έτσι ώστε να στερήσουν από τον λαό κάθε δυνατότητα ακόμη και κοινοβουλευτική ανατροπής – έστω και προσωρινής – της πολιτικής εκποίησης και κανιβαλισμού που επιθυμούν οι διεθνείς αγορές.

Πόσο νομίζετε ότι απέχουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα; Σας πληροφορώ ότι βρισκόμαστε πάρα, μα πάρα πολύ κοντά. Οι παρατάξεις του νέου εμφυλίου άρχισαν ήδη να σχηματίζονται. Μια αριστερά που έχει παραιτηθεί ολοκληρωτικά από κάθε έννοια πατρίδας, έχει προδώσει τα αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας και της δημοκρατίας. Από την άλλη μια φασιστική ακροδεξιά με αιχμή την ΧΑ, η ηγεσία της οποίας δεν κρύβει τη νοσταλγία της για τον εμφύλιο πόλεμο και την χούντα.

Το μόνο που μένει είναι η ανοησία ενός λαού που συνεχίζει να σκέφτεται με όρους δεξιάς-αριστεράς και με κολοβή μνήμη κινείται όχι με βάση την κοινή λογική, αλλά με την χαμένη ψήφο και το μη χείρον βέλτιστο. Ας δώσουμε λοιπόν δύναμη σ’ αυτούς που απεργάζονται τον εμφύλιο και τον διαχωρισμό του λαού σε αριστερούς και δεξιούς για να δείτε πόσο γρήγορα η Ελλάδα θα μετεξελιχθεί σε Ουκρανία. Είπα και ελάληλα, αμαρτίαν ουκ έχω.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 4:55 μ.μ.

Επαναζιστικοποίηση της Ευρώπης

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Στην Ουκρανία και αλλού επαναλαμβάνεται το σκηνικό του μεσοπολέμου με την ανοχή και την στήριξη του ναζισμού από τη δυτική ελίτ. Μετά την “αποκρατικοποίηση” της Κύπρου, σειρά έχει η Ελλάδα με περεταίρω εξαθλίωση, επιβολή στρατού κατοχής και γκρίζες ζώνες τύπου Ίμια.

Μήπως βρισκόμαστε στις παραμονές ενός νέου ολοκληρωτικού πολέμου στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο; Ας δούμε τα δεδομένα. Για πρώτη φορά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έχουμε σε χώρα της Ευρώπης, την Ουκρανία, ένα καθεστώς που στηρίζεται στην ένοπλη βία καθαρόαιμων ναζί. Το Κίεβο είναι πόλη φάντασμα όπου περιπολούν ορδές ναζί του κόμματος Σβόμποντα, και του Πράβι Σέκτορ. Μαζί με κάθε λογής απόβρασμα του υποκόσμου συγκροτούν ομάδες και εισβάλουν σε κτήρια, λεηλατούν, πυρπολούν και απαγάγουν κατά το δοκούν. Όλα στο όνομα της αποκατάστασης της «έννομης τάξης» και της δίωξης των οπαδών του προηγούμενου καθεστώτος.

Το υπό κατάληψη Δημαρχείο του Κιέβου έχει γεμίσει με ρατσιστικά σύμβολα και σημαίες της Ομοσπονδίας των Νοτίων Πολιτειών των ΗΠΑ που πολέμησαν υπέρ της δουλείας. Οι «διαδηλωτές» καταστρέψανε και βεβήλωσαν τα μνημεία που δόξαζαν τους ήρωες που πολέμησαν εναντίον των ναζί. Στη θέση τους κυματίζουν σημαίες των SS και ρατσιστικά σύμβολα. Οι χαιρετισμοί Sieg Heil και το σύμβολο της ναζιστικής Wolfsangel έχουν γίνει πια κάτι το κοινότυπο στην πλατεία Μαϊντάν, και οι ναζιστικές δυνάμεις έχουν ήδη δημιουργήσει «αυτόνομες ζώνες» μέσα και γύρω από το Κίεβο.

Από το περασμένο Σάββατο που έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση ο Γιανούκοβιτς, οι εκπρόσωποι της ΕΕ και των ΗΠΑ πάσχιζαν να στήσουν μια κυβέρνηση της αρεσκείας τους. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει την ολοκληρωτική καταστροφή της Ουκρανίας, υπό τις οδηγίες του ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά χωρίς να είναι εμφανής η παρουσία των ναζί στην σύνθεσή της. Οι διαπραγματεύσεις τελικά κατέληξαν μετά από 4 ημέρες και η πρώτη κυβέρνηση ανοιχτής πολιτικής συγκυβέρνησης των εκλεκτών του παγκόσμιου χρηματιστικού καρτέλ με τους ναζί είναι γεγονός σε ευρωπαϊκό έδαφος 85 χρόνια μετά τον μεσοπόλεμο.

Μαφιόζοι και ναζί στο “τιμόνι” της Ουκρανίας

Οι εκλεκτοί της Δύσης ανέλαβαν την πρωθυπουργία, τα οικονομικά υπουργεία και την διπλωματία, ενώ οι ναζί την δικαιοσύνη, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τις μυστικές υπηρεσίες. Ο Αρσένι Γιατσένιουκ που έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικών στην Ουκρανία επί Τιμοσένκο και ο οποίος εμφανίστηκε ως ηγέτης των διαδηλώσεων στο Κίεβο ήταν η επιλογή των ΗΠΑ και της ΕΕ για μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών τον Μάιο.

Ο κύριος αυτός, όπως και η κυρία Τιμοσένκο, ανήκουν σ’ ένα μικρό κύκλο ολιγαρχών της Ουκρανίας που συσσώρευσαν τρομακτικά προσωπικά πλούτη από τις πολιτικές εκποίησης της χώρας που επέβαλε μετά το 1994 το ΔΝΤ. Οι διασυνδέσεις τους φτάνουν μέχρι την μαφία και το οργανωμένο έγκλημα που όλα τα χρόνια της «οικονομικής προσαρμογής» της Ουκρανίας άνθησε κυρίως μέσω του εμπορίου λευκής σαρκός.

Από το ίδιο κύκλωμα εμπορίου που φαίνεται να πλούτισαν και οι ηγέτες των ναζιστικών κομμάτων, αλλά και στρατολόγησαν τον κύριο όγκο των οπαδών τους. Σε πολύ λίγο το εμπόριο αυτό για την Ουκρανία θα είναι ότι για το κατεχόμενο Αφγανιστάν το εμπόριο του οπίου.

Άξιος λοιπόν πρωθυπουργός για μια χώρα που προορίζεται για τα κρεματόρια. Άλλωστε ο ίδιος με αφορμή την δήθεν ανάδειξή του από το συμβούλιο των κινημάτων της πλατείας Μαϊντάν, δήλωσε στο BBC (Καθημερινή, 26/2) τα εξής: «Πρόκειται να λάβουμε εξαιρετικά αντιλαϊκά μέτρα καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση και ο προηγούμενος πρόεδρος ήταν τόσο διεφθαρμένοι που η χώρα βρέθηκε σε απελπιστικά δεινή οικονομική κατάσταση. Βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής κι αυτή είναι μια κυβέρνηση αυτοχείρων. Οπότε καλωσήρθατε στην κόλαση…»

Για το υπουργείο Οικονομικών προτάθηκε ο Ολεξάντερ Σλάπακ, πρώην υπουργός Οικονομικών και αναπληρωτής επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας, που ιδρύθηκε από τους Αμερικανούς και το ΔΝΤ το 1992. Η δημοσιογράφος Τετιάνα Τσορνοβόλ, η οποία έγινε γυναίκα-σύμβολο των διαδηλωτών, καθώς είχε ξυλοκοπηθεί από αγνώστους νωρίτερα φέτος μαζί με τον Ντμίτρο Μπουλάτοφ, αναμένεται να τοποθετηθούν στο Γραφείο Διαφάνειας και στο υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού, αντίστοιχα. Όμως για τη θέση του επικεφαλής του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και άμυνας προτείνεται ο γνωστός για τα ναζιστικά του φρονήματα Αντρέι Παρούμπιγιε, ενώ υπουργός Εσωτερικών ανέλαβε ο Αρσεν Αβάκοφ επίσης γνωστός ναζί.

Το “πρόγραμμα” της νέας κυβέρνησης

Οι πρώτοι νόμοι του νέου καθεστώτος που δόθηκαν στη δημοσιότητα επιβεβαιώνουν τη διολίσθηση της χώρας σε ναζιστικά πρότυπα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους νόμους βάζουν στο στόχαστρο το κομμουνιστικό κόμμα της χώρας, τις μειονότητες, αποποινικοποιούν τη ναζιστική προπαγάνδα και τοποθετούν σε θέσεις κλειδιά μέλη του Πράβι Σέκτορ και του Σβόμποντα.

Χαρακτηριστικά μερικοί από τους νέους νόμους:

• Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας, με το πρόσχημα ότι υποστήριζε το Κόμμα των Περιφερειών του Γιανούκοβιτς.

• Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής με σκοπό την αποκατάσταση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων σε ντόπιους και ξένους γόνους των παλιών αριστοκρατικών οικογενειών, κ.ά.

•Κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε τη ναζιστική προπαγάνδα όπως και κάθε εκδήλωση ρατσισμού. Έτσι η Ουκρανία είναι η πρώτη χώρα μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο η οποία δεν θα τιμωρεί εγκληματικές πράξεις από ρατσιστικά κίνητρα.

• Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων» όπου θα δοξάζονται όσοι πολέμησαν στα Ουκρανικά SS, ή στο πλευρό των Γερμανών ναζί κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

• Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών με σκοπό την διάλυση του όποιου προνιακού και κοινωνικού κράτους είχε απομείνει στην Ουκρανία.

• Σχέδιο ψηφίσματος για απόδοση τιμών στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων, έστω κι αν ευθύνονται για δολοφονίες αθώων.

• Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του ηγετικού στελέχους του ναζιστικού κόμματος Σβόμποντα στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Ενώ προωθείται η αντικατάσταση όλων των εισαγγελέων και δικαστών της χώρας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εισβολή της «Ρωσοεβραϊκής μαφίας» στο Ουκρανικό κράτος, σύμφωνα με το Σβόμποντα.

• Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας με σκοπό την ενίσχυση των δικτατορικών εξουσιών του σύμφωνα με την αρχή του Führerprinzip της Γερμανίας του μεσοπολέμου.

• Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό μέλους του ακροδεξιού κόμματος UDAR, που φέρεται να χρηματοδοτείται απευθείας από την Γερμανία, ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας. Το συγκεκριμένο κόμμα είναι γνωστό για τις σχέσεις του με τον υπουργό εξωτερικών της Γερμανίας Βέστερβελε, όπως και τον Γερμανό πρέσβη στην Ουκρανία, οι οποίοι βρέθηκαν από τις αρχές των ταραχών στο πλάι των «διαδηλωτών» του στο Κίεβο.

• Σχέδιο απόφασης για την διάλυση των υφιστάμενων σωμάτων ασφαλείας και απόλυση από την υπηρεσία των μελών τους. Στη θέση συγκροτούνται νέα κατά πρότυπο των μονάδων κρούσης των «διαδηλωτών» και προσλαμβάνονται αποκλειστικά μέλη τους που ήταν σχεδόν αποκλειστικά από τα ναζιστικά κόμματα.

• Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, Ρουμανικά, Ουγγρικά και Ελληνικά. Οι εθνότητες αυτές βρίσκονται ήδη υπό διωγμό στην Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας άγριους ξυλοδαρμούς, εισβολές στις δουλειές και τα σπίτια τους, κάθε λογής απαγορεύσεις, κοκ. Στόχος της τρομοκρατίας που ασκείται σε Ρώσους, Ρουμάνους, Ούγγρους και Έλληνες είναι ο εξαναγκασμός τους σε φυγή από την χώρα.

Τα υπολείμματα του Ευρωπαϊκού ναζισμού στη δούλεψη της δύσης

Η ανοιχτή πολιτική συμμαχία των ναζί με τους εκλεκτούς της χρηματιστικής ολιγαρχίας στις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει. Ούτε το γεγονός ότι τα ναζιστικά κόμματα εμφανίζονται ως αντίθετα στην παγκοσμιοποίηση και στα όργανά της. Ο ναζισμός ήταν και παραμένει μια από τις φυλετικές, ρατσιστικές ιδεολογίες της παγκοσμιοποίησης. Ευαγγελίζεται την αποδόμηση των σύγχρονων εθνών, που βασίζονται στην κυριαρχία των λαών και υποστηρίζει την αναδόμησή τους σε φυλετική βάση. Η «καθαρότητα της φυλής» αντικαθιστά το εθνικό και λαϊκό συμφέρον κι επομένως είναι ένα πολύτιμος σύμμαχος για τον σημερινό οδοστρωτήρα των παγκόσμιων αγορών, οι οποίες αντιμετωπίζουν την άσκηση εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας ως το μέγιστο εμπόδιο στον επεκτατισμό τους.

Η σύνδεση αυτή διεθνούς χρηματιστικής ολιγαρχίας και ναζισμού αρχίζει να εμφανίζεται, όλως περιέργως, και στην Ουγγαρία όπου το επιτόπιο ναζιστικό κόμμα Jobbik Magyarországért mozgalom, το οποίο στις εκλογές του 2010 πήρε το 16,7% των ψήφων, είναι κάτι ανάλογο με τους Ουκρανούς ομοϊδεάτες του. Πρόκειται για νοσταλγούς του προπολεμικού ναζιστικού καθεστώτος του Χόρτι, το οποίο υπήρξε ένα από τα πιο σκληρά και αιματοβαμμένα καθεστώτα του προπολεμικού ναζισμού. Ο ακιδωτός σταυρός σε κόκκινο φόντο, που συνιστούσε το σύμβολό του Ουγγρικού ναζισμού, κυμάτιζε και στις διαδηλώσεις της Ουκρανίας στην πλατεία Μαϊντάν.

Τελευταία όλο και πιο συχνά αξιωματούχοι εξ ΗΠΑ και ΕΕ φέρεται να συναντιόνται στην Ουγγαρία με την ηγεσία του εν λόγω ναζιστικού κόμματος, που στρατολογεί από τον υπόκοσμο, αλλά χρηματοδοτείται από συγκεκριμένους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ στην Ουγγαρία. Η επιβολή από τον πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν το 2010 έκτακτης κεφαλαιακής εισφοράς στους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ προκειμένου να μην πάρει επιπλέον μέτρα λιτότητας, όπως απαιτούσε το ΔΝΤ και η ΕΕ, δυσαρέστησε ιδιαίτερα τους ολιγάρχες, οι οποίοι, όχι άδικα, τον θεωρούσαν δικό τους πολιτικό.

Το χειρότερο όμως ήρθε όταν η κυβέρνηση του Βίκτορ Ορμπάν συμφώνησε στα τέλη του 2013 με την Ρωσία να δανειστεί απ’ αυτήν 10 δις δολάρια στα πλαίσια μιας στρατηγικής συμφωνίας-πακέτο που προβλέπει κάθε λογής οικονομική και πολιτική συνεργασία. Ο Βίκτορ Ορμπάν τυπικά δεν διαφέρει ιδεολογικά από τον Σαμαρά. Ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια. Απλά ο πρώτος δεν είναι τόσο δωσίλογος όσο ο «δικός μας» πρωθυπουργός. Δεν είναι τόσο δωσίλογος πρώτα και κύρια για το προσωπικό του συμφέρον.

Ωστόσο, επειδή τόσο το ΔΝΤ, όσο και η ΕΕ δεν φαίνεται να τον τρομοκρατούν με τις αλλεπάλληλες απειλές τους να συντρίψουν το εθνικό νόμισμα και την οικονομία της Ουγγαρίας, μάλλον ετοιμάζονται για «λύση» τύπου Ουκρανίας. Κι επειδή οι ναζί και τα αποβράσματα που στρατολογούν και εκπαιδεύουν αποδεικνύονται πολύτιμη εφεδρεία σε μια επιχείρηση αποσταθεροποίησης με εκτεταμένες οδομαχίες και συγκρούσεις «διαδηλωτών» σε οικιστικό περιβάλλον, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της ΕΕ ξαφνικά αύξησαν τις επαφές τους με την ηγεσία των Ούγγρων ναζί. Ετοιμάζονται για μια επανάληψη της επιχείρησης που έστησαν στην Ουκρανία; Να δούμε.

Κίνδυνος ευρείας ανάφλεξης

Όποιος σήμερα στην Ελλάδα δεν νιώθει την θερμότητα της φωτιάς που έχει ήδη ανάψει, μάλλον έχει χάσει τις αισθήσεις του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη φλέγεται από συνεχείς διαδηλώσεις ενός λαού που μπούχτισε να ζει υπό καθεστώς στρατιωτικής κατοχής από δυνάμεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που προστατεύουν την οργανωμένη μαφία που διοικεί το πολιτικό υβρίδιο που ονομάζουν κράτος. Έχουμε ήδη τραυματίες, αλλά και νεκρούς από τις δυνάμεις καταστολείς, αλλά και από ελεύθερους σκοπευτές που εμφανίστηκαν ξαφνικά, όπως και στο Κίεβο για να δολοφονήσουν τυφλά αθώους.

Μόνο που η σύγκρουση αυτή δεν ελέγχεται από τους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ κι επομένως οι αιματηρές διαδηλώσεις, ακόμη και η εμφάνιση ελεύθερων σκοπευτών, δεν αποτελεί είδηση για τα ΜΜΕ. Έστω κι αν πρόκειται μάλλον για τους ίδιους ελεύθερους σκοπευτές που έδρασαν και στο Κίεβο για μερικές ώρες, δολοφονώντας περί τους 20 και ύστερα εξαφανίστηκαν δίχως ίχνος. Ούτε το γεγονός ότι η ΕΕ σκέφτεται να ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη προκειμένου να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, αποτελεί σοβαρή είδηση για τα ΜΜΕ.

Ούτε βέβαια και το γεγονός ότι η φωτιά των μαζικότατων διαδηλώσεων μεταδόθηκε και στο Μαυροβούνιο, όπου ο ντόπιος πληθυσμός δεν αντέχει άλλο να είναι δούλος μιας οργανωμένης μαφίας που έχει μετατρέψει τη συγκεκριμένη χώρα σε κρίκο του διεθνούς εμπορίου όπλων, ναρκωτικών και πορνείας. Οι διαδηλώσεις, αν και πολύ πιο μαζικές από εκείνες του Κιέβου, δεν είναι – τουλάχιστον προς το παρών – ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ και την ΕΕ κι επομένως ανάξιες λόγου για τα εγχώρια και διεθνή δίκτυα δήθεν ενημέρωσης. Προς το παρών δρουν παραστρατιωτικές ομάδες, ελεύθεροι σκοπευτές και μονάδες καταστολής της πολιτικής μαφίας στην οποία έχουν εκχωρηθεί τα δήθεν κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

‘Ερχεται η σειρά μας;

Πόσο απέχουμε κι εμείς στην Ελλάδα από μια τέτοια κατάσταση; Ο υφιστάμενος κρατικός μηχανισμός σήμερα έχει ολοκληρωτικά ξεχαρβαλωθεί. Μόνο οι εισπρακτικοί μηχανισμοί και η καταστολή έχει απομείνει. Όλα τα άλλα πνέουν τα λοίσθια. Όχι τυχαία, αλλά σκόπιμα. Μιας και στόχος των Γερμανών, Ευρωπαίων και Αμερικανών είναι να οδηγήσουν την χώρα στην πλήρη διάλυση προκειμένου να διαμελισθεί και να εκποιηθεί.

Πώς όμως μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο ο μέσος Έλληνας; Πώς μπορεί να αποδεχθεί εθνικό ακρωτηριασμό; Το παράδειγμα της Κύπρου αποτελεί ένα σοβαρό παράδειγμα. Αν θέλεις να καταλύσεις ένα ολόκληρο κράτος και να το μετατρέψεις σε «κοινότητα» ή «περιφέρεια» τι κάνεις; Το καταστρέφεις οικονομικά και οδηγείς τον πληθυσμό του σε πλήρες βιοποριστικό αδιέξοδο. Αυτό ήδη έχει συντελεστεί στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο.

Ύστερα επενδύοντας στις δυνάμεις του δοσιλογισμού, βάζεις έναν Αναστασιάδη και αυτοανακυρήσσεται από πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, σε «κοινοτάρχη» και βάζει τον κόσμο σε δημοψήφισμα για να νομιμοποιήσει μια για πάντα την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια «ελληνοκυπριακή κοινότητα». Κι αυτό ανεξάρτητα από το όποιο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Η οικονομική δυσπραγία και το φόβητρο ενός ενδεχόμενου πολέμου θα καταστείλει κάθε αυθεντικά πατριωτικό αίσθημα.

Στην Ελλάδα όμως πώς τα καταφέρνεις; Αφενός κρατώντας στην κυβέρνηση μια παράταξη που έχει ήδη καταρρεύσει πολικά και εκλογικά μέχρις ότου πέσουν και οι τελευταίες υπογραφές προκειμένου να ξεπουληθεί ολόκληρη η χώρα στους δανειστές της τρόικας. Κάτι που αναμένεται να γίνει αρχές του καλοκαιριού. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Κατόπιν, στέλνεις τους λεβέντες του δωσιλογισμού στο εξωτερικό για να διδάσκουν στο Χάρβαντ, ή όπου αλλού, ως διαπρεπείς statesmen. Όπως ακριβώς έγινε και με τον Γ. Παπανδρέου. Κι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη διακυβέρνηση του τόπου. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα και οι συσχετισμοί, που όμως δεν θα θέσει ζήτημα της εκ θεμελίων ανατροπής του καθεστώτος δεσμεύσεων και κατοχής της χώρας. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, η οποία ελπίζει ότι μόνο ή κύρια με την επαναδιαπραγμάτευση θα πετύχει λύσεις.

Δεν θα σταθώ εδώ στο ιστορικό γεγονός, ότι ποτέ και πουθενά, κανενός είδους κυβέρνηση δεν πέτυχε τίποτε το θετικό με διαπραγματεύσεις των σχέσεων υποτέλειας και κατοχής. Δεν υπάρχει ούτε ένα ιστορικό προηγούμενο. Αυτό λέει πολλά για όποιον ξέρει να διδάσκεται από την ιστορία.

Ούτε θα σταθώ στο γεγονός ότι αυτή η νέα κυβέρνηση όσο θα διαπραγματεύεται – εικονικά ή πραγματικά, αδιάφορο – θα αναγκαστεί να επιβάλει την ίδια ή παρόμοια με την ήδη εφαρμοζόμενη πολιτική. Η δικαιολογία είναι απλή: κρατηθείτε μέχρις ότου να καταλήξουμε στις διαπραγματεύσεις. Κι έτσι η χώρα θα βυθίζεται όλο περισσότερο και θα ξεχαρβαλώνεται σε βαθμό πλήρους ακινησίας.

Ολοταχώς για κοσοβοποίηση της χώρας μας

Αυτό που θεωρώ πιο σημαντικό είναι το εξής ενδεχόμενο. Φανταστείτε ένα εκτεταμένο πολεμικό επεισόδιο στην παραμεθόριο μερικών εικοσιτετραώρων, που είναι πιθανό να προκαλέσει μια ένοπλη συμμορία σαν κι αυτές που έδρασαν και στρατοπεδεύουν στο Κόσοβο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και αλλού, είτε με μια ανταλλαγή σαρωτικών πυρών στην Ελληνοτουρκική μεθόριο. Τι θα συμβεί;

Το πρώτο που θα συμβεί είναι να υπάρξουν θύματα και πρόσφυγες, πολλοί πρόσφυγες ώστε να προκληθεί πανικός στον Έλληνα. Το δεύτερο θα αποκαλυφθεί πόσο ξεχαρβαλωμένη και εντελώς απροστάτευτη είναι η χώρα, χάρις στις πολιτικές διάλυσης της εθνικής άμυνας που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα εκείνες των μνημονίων. Το τρίτο θα προκαλέσει επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ προκειμένου να συνδράμουν στην αποκατάσταση της ειρήνης, ενώ στην πραγματικότητα η εγκατάσταση ξένων δυνάμεων στην παραμεθόριο θα γκριζάρει την περιοχή. Όπως ακριβώς έγινε με τα Ίμια.

Όλα αυτά είναι υποθέσεις εργασίας. Όμως όποιος ξέρει πρόσωπα και πράγματα, αλλά και ξέρει να αναλύει τις καταστάσεις σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι απόλυτα ρεαλιστικές. Ο τρόπος αυτός δεν είναι παρά αυτό που υπέστη η Ελλάδα με τα Ίμια προκειμένου να δημιουργηθούν στην πράξη γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Μόνο που αυτή την φορά το ζητούμενο των γκρίζων ζωνών δεν βρίσκεται στην θαλάσσια επικράτεια της Ελλάδας, αλλά στην εδαφική επικράτεια της Μακεδονίας και της Θράκης κατά προτεραιότητα. Και επιπλέον η αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας σήμερα όχι μόνο δεν συγκρίνεται με εκείνη του 1996, αλλά ουσιαστικά δεν υφίσταται. Χάρις πρωτίστως στις πολιτικές ολοκληρωτικής διάλυσης των ενόπλων δυνάμεων που ακολούθησαν οι εθελόδουλες κυβερνήσεις των μνημονίων.

Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να υποστεί ένα τέτοιο πολεμικό επεισόδιο; Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να αποδεχτεί ως τετελεσμένο μια γκρίζα ζώνη; Αν κάτι τέτοιο γινόταν με μια κυβέρνηση παραλλαγής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τότε η κοινωνική εξέγερση θα ήταν αναπόφευκτη. Αν όμως στα πράγματα υπήρχε μια κυβέρνηση αντιμνημονιακή και μάλιστα της αριστεράς, τι θα γινόταν; Μια αριστερή κυβέρνηση που δεν μιλά για κατοχή, απαξιώνει κάθε έννοια πατριωτισμού, δεν θέτει θέμα ανατροπής του πραξικοπήματος που έχει συντελεστεί στην χώρα από τις 6 Μαΐου 2010 μέχρι σήμερα και αρνείται να θέση ως κορυφαίο ζήτημα την κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας της χώρας, είναι η ιδανικότερη για να της στήσουν μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια.

Τι θα κάνει; Θα καλέσει σε παλλαϊκή άμυνα; Θα εξοπλίσει τον λαό, ώστε μαζί με τον στρατό να αντιμετωπιστεί κάθε πιθανή επιβουλή; Θα βρεθεί από την πρώτη στιγμή στην παραμεθόριο να συντονίζει τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν και να ενθαρρύνει πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις; Θα ξέρει να διαχειριστεί την κρίση επιτελικά; Θα αποτρέψει με ρηματική διακοίνωσή της την όποια επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ή θα κάνει ότι έκανε ο Σημίτης στο όνομα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»;

Δεν μπορώ να γνωρίζω με ποιον τρόπο, ή πιο θα είναι το συγκεκριμένο σενάριο, αλλά μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια θα την βιώσουμε στην χώρα, αργά ή γρήγορα. Αυτό για μένα είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο. Όσο σίγουρο ήταν για μένα ήδη από το 2009 ότι η Ελλάδα έχει υποστεί χρεοκοπία. Είναι η λογική κατάληξη της ελεγχόμενης χρεοκοπίας και κατοχής στην οποία βρίσκεται η χώρα. Όσο επιτρέπουμε να συνεχίζεται η διάλυση της χώρας από τους δανειστές, το ευρώ και την ΕΕ, τόσο πιο κοντά έρχεται το ενδεχόμενο ενός πολεμικού επεισοδίου. Είτε στην κυβέρνηση βρίσκεται μια παραλλαγή των σημερινών μνημονιακών δυνάμεων, είτε μια αντιμνημονιακή δύναμη που δεν θέλει να τα βάλει με το ευρώ και την ΕΕ.

Μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση θα δοθεί η δυνατότητα να στιγματιστεί μια για πάντα η αριστερά με εθνική μειοδοσία επί διακυβέρνησής της. Γιατί βρε παιδιά, μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ έστω κι ένα από τα στελέχη της να έχει τα κότσια να κάνει αυτό που πρέπει. Δηλαδή να εγκαταλείψει την αριστερή μπουρδολογία, να απευθυνθεί στον πατριωτισμό του λαού και να ηγηθεί στην αποτροπή της επιβουλής.

Μόνο μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική δύναμη με ρίζες μέσα στο λαό και δυνατή οργάνωση μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις μιας τέτοιας δοκιμασίας. Κι αυτή είναι μόνο το ΕΠΑΜ. Οφείλει να είναι το ΕΠΑΜ.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 2/3/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 9:07 μ.μ.

Ένας νέος πόλεμος της Κριμαίας στα σκαριά…

Λογότυπο ΕΠΑΜ

 

Η φιλοναζιστική «προσωρινή κυβέρνηση» του Κιέβου που επιβλήθηκε μετά από αιματοβαμμένο πραξικόπημα στις 22-24 Φεβρουαρίου απειλεί με τις πλάτες των ΗΠΑ και της ΕΕ, με ευρεία σύρραξη την περιοχή της Κριμαίας. Ο λόγος είναι απλός. Οι ναζιστικές ομάδες κρούσεις που στάλθηκαν από το Κίεβο να καταλάβουν τα κυβερνητικά κτήρια στην Συμφερούπολη, πρωτεύουσα της Κριμαίας, απωθήθηκαν από τον εξεγερμένο ρωσικό πληθυσμό της περιοχής.

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο πληθυσμός της Κριμαίας δεν είναι ούτε ρωσόφωνος, ούτε φιλορώσος, αλλά ρωσικός κατά 90%. Κι επομένως δικαίως ανησυχεί βαθύτατα για την ζωή του από τους ναζί και τα άλλα τσακάλια, οι οποίοι από την πρώτη ημέρα που κατέλαβαν την κυβέρνηση της Ουκρανίας τι έκαναν; Απαγόρεψαν να μιλούν την μητρική τους γλώσσα οι Ρώσοι, οι Ρουμάνοι και οι Έλληνες που κατοικούν στην Ουκρανία. Ενώ ταυτόχρονα η ιδεολογία του ναζισμού και του ρατσισμού είναι πλέον νόμιμη.

Με άλλα λόγια η νέα διακυβέρνηση της Ουκρανίας επιτρέπει πλέον τις ρατσιστικές εκκαθαρίσεις εναντίον αλλοεθνών και Εβραίων από τους Ουκρανούς ναζί. Αν και δεν έχουν αρχίσει ακόμη για λόγους καθαρά επικοινωνιακούς. Μόνο σποραδικοί βιασμοί και δολοφονίες «φιλορώσων» συμβαίνουν από ναζί «πολιτοφύλακες», που όμως δεν βρίσκουν το φως της πλατιάς δημοσιότητας. Ιδίως στη Δύση. Κι επειδή δικαίως μεγάλες μάζες ετοιμάζονται τόσο από το Κίεβο, όσο και από άλλες πόλεις της Ουκρανίας όπου επικράτησαν οι «διαδηλωτές» να επιχειρήσουν την μεγάλη έξοδο προς το νότο, προς την Κριμαία, ναζί «πολιτοφύλακες» περιπολούν ώστε να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Η κατάσταση όμως είναι φρικιαστική. Η εβραϊκή κοινότητα του Κιέβου, τρομοκρατημένη από την παρουσία ένοπλων ναζί ομάδων κρούσης που αντικατέστησαν τις μονάδες ασφαλείας στους δρόμους του Κιέβου, κάλεσε σε συνδρομή το Ισραήλ. Ο Νετανιάχου απάντησε ότι δεν συντρέχει κίνδυνος, φανερώνοντας για μια ακόμη φορά τις οργανικές σχέσεις σιωνισμού και ναζισμού.

Έβαλε μάλιστα κάποιους «εκπροσώπους» της εβραϊκής κοινότητας στην Ουκρανία να δηλώσουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος. Η ιστορία απλά επαναλαμβάνεται. Με τον ίδιο τρόπο κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο οι ναζί συνεργάστηκαν με τους σιωνιστές προκειμένου να καθησυχάσουν τις εβραϊκές κοινότητες λίγο πριν αρχίσουν το μαζικό ξεκλήρισμα.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους Έλληνες. Τα μηνύματα που φτάνουν από Έλληνες στο Κίεβο και αλλού στην Ουκρανία είναι άμεσου κινδύνου. Η ζωή και το βιός τους είναι σε άμεσο κίνδυνο. Παρακολουθούνται από το νέο καθεστώς και οι απειλές είναι διαρκείς. Η γλώσσα τους είναι παράνομη πια στην Ουκρανία και δεν τολμούν να την μιλήσουν σε δημόσιους χώρους από φόβο αντιποίνων και πογκρόμ. Οι πληροφορίες που έχουμε είναι ότι χιλιάδες Έλληνες από το Κίεβο και άλλες πόλεις ετοιμάζονται να επιχειρήσουν έξοδο προς τον νότο και κυρίως την Κριμαία προκειμένου να βρουν προστασία σε περιοχές ελεγχόμενες από τους Ρώσους.

Μήπως ανησύχησε το ελληνικό κράτος για όλα αυτά; Ούτε κατά διάνοια. Δεν τόλμησε ούτε καν να διαμαρτυρηθεί για την απαγόρευση της Ελληνικής γλώσσας. Ούτε ενδιαφέρεται για τους εκεί Έλληνες. Μήπως κανένας άλλος «πατριώτης» εθνικιστής; Όχι βέβαια. Μάλιστα τα πορνοκάναλα της διαπλοκής και της κατοχής έβγαλαν δήθεν εκπροσώπους της ελληνικής κοινότητας να δηλώσουν ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Παρ’ όλα αυτά οικογένειες Ελλήνων, αλλά και άλλων αλλοεθνών – σύμφωνα με τον ορισμό των Ουκρανών ναζί – δέχτηκαν «φιλικές» επισκέψεις όπου τους τονίστηκε ότι θα αποτελούσε «έγκλημα» τόσο η όποια «εχθρική» δήλωση προς τα ΜΜΕ της Δύσης, όσο και μια έξοδος προς το νότο. Ωστόσο, αν τελικά επικρατήσουν και εδραιωθούν οι δυνάμεις που επέβαλαν με αιματηρό τρόπο την εξουσία τους στην Ουκρανία, να είστε σίγουροι ότι πάμε ολοταχώς σε μαζική εθνοκάθαρση με τους Έλληνες να κινδυνεύουν άμεσα.

Με την Κριμαία να ελέγχεται από ένοπλες «δυνάμεις αυτοάμυνας» υπό την αιγίδα του πρωθυπουργού της αυτόνομης δημοκρατίας, αλλά και του τοπικού κοινοβουλίου, οι δυνάμεις των Ουκρανών ναζί δεν έχουν δυνατότητα να εισβάλουν στην περιοχή. Οι τοπικές αρχές της Κριμαίας έχουν αποφασίσει δημοψήφισμα τον Μάιο, την ίδια ημέρα των εκλογών στην Ουκρανία. Το δημοψήφισμα αναμένεται να επικυρώσει την πλήρη αυτονόμηση της Κριμαίας.

Ανοιχτό παραμένει το θέμα της Οδησσού, αλλά και της υπόλοιπης νότιας Ουκρανίας όπου κατοικείται κατά συντριπτική πλειοψηφία από ρωσικό πληθυσμό. Οι Ουκρανοί ναζί προσπαθούν να ελέγξουν την περιοχή, αλλά η εχθρότητα του ντόπιου πληθυσμού είναι έκδηλη και δεν θα αργήσει να ανάψει την σπίθα. Ιδίως όταν οι Ουκρανοί ναζί επιχειρήσουν να επιβάλλουν το καθεστώς απαρντχάιντ εναντίον των αλλοεθνών που έχει ψηφίσει ήδη το τύποις κοινοβούλιο του Κιέβου.

Τα πράγματα οδεύουν ολοταχώς σ’ έναν νέο πόλεμο της Κριμαίας με εντελώς αβέβαιες προεκτάσεις. Τα επιτελεία των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ φαίνονται αποφασισμένα να δοκιμάσουν τις αντιδράσεις της Ρωσίας, όπως έκαναν το 2008 όταν έβαλαν την Γεωργία να επιτεθεί στην Νότια Οσετία για να δοκιμάσουν την ετοιμότητα των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.

Κυρίως οι ΗΠΑ και η Γερμανία εξοπλίζει αυτή τη στιγμή πυρετωδώς τους Ουκρανούς ναζί και τους ενισχύει με κάθε λογής υπόκοσμο στρατολογημένο από το ΝΑΤΟ σε Δύση και Ανατολή. Σε λίγο τζιχαδιστές που πολέμησαν στην Λιβύη, στη Συρία και αλλού, μαζί με παρακρατικούς ναζί από όλη την κεντρική Ευρώπη, όπως και επίλεκτες ειδικές δυνάμεις από χώρες του ΝΑΤΟ κυρίως τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία θα συγκροτούν την ομάδα κρούσης των νέων Ουκρανικών SS με στολές Ουκρανών πολιτοφυλάκων, εναντίον των Ρώσων στο νότο.

Απ’ ότι φαίνεται η καταρρέουσα παγκόσμια οικονομία και το απόλυτα ρεαλιστικό ενδεχόμενο ενός νέου παγκόσμιου κραχ εξωθούν τα επιτελεία των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ σε πολύ επικίνδυνους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς. Η επιτάχυνση της ολοκληρωτικής διάλυσης των συγκροτημένων κρατών και χωρών προκειμένου να επωφεληθούν οι αγορές κεφαλαίου για νέες τοποθετήσεις και ευκαιρίες κερδοσκοπίας, αποτελεί μονόδρομος γι’ αυτούς προκειμένου ακόμη και σε συνθήκες βαθιάς ύφεσης και αποπληθωρισμού να συνεχίσει η τρομακτική συσσώρευση κερδών των τελευταίων ετών. Φαίνονται λοιπόν αποφασισμένοι να τελειώνουν ακόμη και με την Ρωσία. Έστω κι αν κάτι τέτοιο μπορεί να σημάνει απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την υφήλιο.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 11:35 π.μ.

Η Ουκρανία υπό διάλυση με εντολή των ΗΠΑ-ΕΕ και όργανο την άνοδο της φασιστικής ακροδεξιάς

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Αν θέλετε να μάθετε ποιος ενισχύει με κάθε τρόπο την άνοδο της φασιστικής και ναζιστικής ακροδεξιάς στην Ευρώπη, δεν έχετε παρά να κοιτάξετε το τι συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Ουκρανία. Τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Γερμανία με την κάλυψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρηματοδότησαν αδρά την επανεμφάνιση στην Ουκρανία της 14ης μεραρχίας Waffen SS που είχε συγκροτηθεί κατά την διάρκεια της εισβολής των Γερμανών ναζί στην Σοβιετική Ένωση από Ουκρανούς ναζί εθνικιστές.

Αυτή η ορδή βαρβάρων που έμεινε στα ιστορικά χρονικά του 2ου παγκοσμίου πολέμου με την ονομασία Ουκρανικά SS, συμμετείχε σε μαζικές εκκαθαρίσεις άμαχου πληθυσμού, σε εκατοντάδες ολοκαυτώματα χωριών σαν το Δίστομο πρώτα και κύρια στην ίδια την Ουκρανία, αλλά και στην Λευκορωσία. Η αγριότητα με την οποία έδρασαν ξεπέρασε σε πολλές περιπτώσεις κι αυτήν των συντρόφων τους εκ Γερμανίας.

Γι’ αυτό άλλωστε και δικαίως καταδικάστηκε η δράση της όχι μόνο από τον κόκκινο στρατό και τους παρτιζάνους που δρούσαν στα μετόπισθεν των χιτλερικών, αλλά και από τους δυτικούς συμμάχους. Όποιος συλλαμβανόταν με διακριτικά αυτής της μονάδας στελνόταν απευθείας σε στρατοδικείο και αντιμετώπιζε το εκτελεστικό απόσπασμα για αποτρόπαια εγκλήματα εναντίον αμάχων.

Η προϊστορία της σημερινής αναμέτρησης

Αυτή η ορδή δεν ήταν η μόνη. Η Ουκρανική Γαλικία με κύρια πόλη το Λβόφ υπήρξε ιστορικά η ανατολική περιοχή του βασιλείου της Γαλικίας, το οποίο έως τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο ήταν προσαρτημένο στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Η Αυστροουγγαρία είχε προσαρτήσει την Γαλικία κατά την διάρκεια του διαμελισμού του βασιλείου της Πολωνίας κατά τον 18ο αιώνα. Επειδή όμως στην περιοχή της Γαλικίας το καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης υπήρξε σχετικά πιο ήπιο σε σύγκριση με το τσαρικό καθεστώς, πολλοί Πολωνοί μαζί με άλλες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες μετεγκαταστάθηκαν στην περιοχή προκειμένου να γλυτώσουν από τα τσαρικά πογκρόμ που γίνονταν σε τακτική βάση.

Οι οίκος των Αψβούργων της Αυστρίας επέτρεψε αυτήν μετεγκατάσταση στην προσαρτημένη Γαλικία κι έτσι η περιοχή έγινε ένα μεγάλο μίγμα διαφορετικών πληθυσμών από άποψη θρησκευτική, εθνολογική, γλωσσική, κοκ. Οι Πολωνοί εθνικιστές διεκδικούσαν την Γαλικία για λογαριασμός τους. Κι επειδή οι Αυστριακοί θέλησαν να αντισταθμίσουν την δράση τους ενίσχυσαν με κάθε τρόπο τον Ουκρανικό εθνικισμό ως αντίπαλο δέος. Έναν Ουκρανικό εθνικισμό με έντονη Γερμανική αναφορά. Πολύ γρήγορα η Γαλικία έγινε πεδίο αναμέτρησης του Πολωνικού και Ουκρανικού εθνικισμού με πληθυσμό να βιώνει εθνικιστικές εκκαθαρίσεις προκειμένου τα αντίπαλα στρατόπεδα να πετύχουν μια «καθαρότητα» κατά τα δικά τους εθνολογικά πρότυπα.

Στις 23 Ιουνίου 1917 ιδρύεται η Ουκρανία ως μέρος αρχικά της Ρωσικής Δημοκρατίας, όπου λίγους μήνες πριν, τον Φεβρουάριο, ο Ρωσικός λαός είχε ανατρέψει τον τσάρο. Μετά την ανατροπή της προσωρινής κυβέρνησης στην Πετρούπολη από τους μπολσεβίκους στις 7 Νοεμβρίου (25 Οκτωβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) του 1917 και το πέρασμα όλης της εξουσίας στα Σοβιέτ, δημοσιεύεται στις 15 (2) Νοεμβρίου του ίδιου έτους η Διακήρυξη των δικαιωμάτων των Λαών της Ρωσίας, όπου αναγνωριζόταν «το δικαίωμα των λαών της Ρωσίας στην ελεύθερη αυτοδιάθεσή τους, έως του σημείου της απόσχισης και της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κράτους.» Λίγες ημέρες μετά, δηλαδή στις 20 (7) Νοεμβρίου, η Ουκρανική Κεντρική Ράντα με έδρα το Κίεβο ανακήρυσσε την Ουκρανική Λαϊκή Δημοκρατία.

Η Ουκρανία ιδρύεται σαν ανεξάρτητο κράτος

Στις 22 (9) Ιανουαρίου του 1918 η Ουκρανική Κεντρική Ράντα δημοσιεύει την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας με βάση την οποία ιδρυόταν η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας με σοσιαλιστικές αναφορές και προτάγματα, αλλά με ευθέως εχθρική προς τους μπολσεβίκους. Με την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ, που υπογράφηκε ανάμεσα κυρίως στην Γερμανία και την σοβιετική Ρωσία στις 3 Μαρτίου 1918, η Ουκρανία περνά υπό τον έλεγχο της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Για πρώτη φορά και με σκοπό να ενισχυθούν τα πιο ακραία εθνικιστικά στοιχεία στην Ουκρανία, η Γερμανία πιέζει την Αυστρία να παραδώσει την ανατολική Γαλικία στον έλεγχο των Ουκρανών εθνικιστών.

Με την άμεση βοήθεια των Γερμανών και Αυστριακών στις 24-26 Απριλίου 1918, ο Κοζάκος αταμάνος Παύλο Σκοροπάντσκι ανατρέπει την Κεντρική Ράντα και επιβάλει στυγνή δικτατορία. Η κρεμάλα και οι εκτελέσεις μπαίνουν στην ημερήσια διάταξη. Όλα τα παλιά προνόμια της αριστοκρατίας αποκαθίστανται. Παραστρατιωτικές ομάδες συγκροτούνται για να κάψουν τα χωριά που αντιστέκονται και να σκορπίσουν την τρομοκρατία στον πληθυσμό. Με την συνθηκολόγηση της Γερμανίας και της Αυστρίας, το καθεστώς Σκοροπάντσκι ανατρέπεται τον Δεκέμβριο του 1918.

Επανιδρύεται η Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας με νέα Κεντρική Ράντα όπου γρήγορα επικράτησε ο Σίμον Πετλιούρα, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να επιβληθεί με την υποστήριξη των Γάλλων που αποβιβάστηκαν τον Νοέμβριο του 1918 στην Οδησσό για να καταλάβουν το κενό που άφηνε η συνθηκολόγηση των Γερμανών.

Η Ουκρανική Ράντα συμμετέχει στον επεμβατικό πόλεμο 19 χωρών εναντίον της σοβιετικής Ρωσίας, που διευθύνεται από την Αντάντ. Όμως οι απανωτές ήττες και η εντεινόμενη λαϊκής δυσαρέσκεια, οδηγούν την Ράντα – μετά από υπόδειξη της Γαλλίας και της Αγγλίας – να συνάψει συμμαχία με την Πολωνία του δικτάτορα Πιλδούσκι τον Απρίλιο του 1920 προκειμένου να συνεχιστεί ο πόλεμος εναντίον της σοβιετικής Ρωσίας.

Στις 18 Μαρτίου 1921 υπογράφεται η συμφωνία ειρήνης της Ρίγας ανάμεσα στην Πολωνία και την σοβιετική Ρωσία με βάση την οποία η Γαλικία, που είχε περάσει με την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ στην κυριότητα της Ουκρανίας, προσαρτάται στην πρώτη. Από τότε και μέχρι τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο οι Πολωνοί εφάρμοσαν άγριες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του ντόπιου πληθυσμού που αρνήθηκε να θεωρήσει τον εαυτό του Πολωνό, όπως επίσης και εναντίον όποιου αντιτάχθηκε στον διαμελισμό της περιοχής σε λατιφούντια υπέρ των Πολωνών αριστοκρατών.

Η εμφάνιση των ναζί εθνικιστών της Ουκρανίας

Στα 1929 φέρεται να ιδρύεται στην Ουκρανική Γαλικία η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (ΟΟΕ), η οποία απαρτίζεται κυρίως από οπαδούς της ατομικής τρομοκρατίας και της παραστρατιωτικής δράσης. Η ιδεολογία τους κυμαινόταν από μια ακραία εθνικιστική φυλετική αντίληψη για την καθαρότητα του Ουκρανικού αίματος, έως ανοιχτά φασιστικές και ναζιστικές αντιλήψεις. Έως την έναρξη της εισβολής των Γερμανών ναζί εναντίον της ΕΣΣΔ στις 22 Ιουνίου του 1941, η συγκεκριμένη οργάνωση είχε επικεντρωθεί σε πογκρόμ εναντίον των Πολωνών, των Ρώσων, των Εβραίων και γενικά εναντίον οποιουδήποτε δεν είχε «καθαρό» αίμα Ουκρανού, αφενός και αφετέρου, σε ατομικές πράξεις τρομοκρατίας εναντίον του Πολωνικού κατεστημένου.

Στην προετοιμασία της ναζιστικής επίθεσης εναντίον της Πολωνίας, αλλά και κατά την διάρκειά της, η ΟΟΕ βοήθησε ιδιαίτερα με πράξεις δολιοφθοράς και απόπειρες δολοφονίας. Το γεγονός αυτό οικοδόμησε άριστες σχέσεις ανάμεσα στους Ουκρανούς εθνικιστές και τους Γερμανούς ναζί. Μάλιστα οι δεύτεροι για να εξασφαλίσουν την συνεργασία των δεύτερων, τους είχαν υποσχεθεί να παραδώσουν υπό την κυριαρχία τους ολόκληρη την υπό Πολωνική κατοχή Γαλικία. Κάτι όμως που δεν έγινε καθότι μεσολάβησε η συνθήκη Ρίμπεντροφ-Μόλοτοφ τον Σεπτέμβριο του 1939 με βάση την οποία αναγνωριζόταν από την ναζιστική Γερμανία η κυριαρχία της ΕΣΣΔ στην περιοχή της Γαλικίας που είχε προσαρτήσει η Πολωνία από την Ουκρανία το 1921.

Ωστόσο, η συνεργασία της ΟΟΕ δεν διακόπηκε με τους ναζί. Αντίθετα εντάθηκε καθώς χρησιμοποιήθηκε από τους ναζί ως Πέμπτη Φάλαγγα εναντίον των σοβιετικών στο έδαφος της Δυτικής Ουκρανίας. Κι επομένως όπως ήταν φυσικό με την ναζιστική εισβολή στην ΕΣΣΔ, η ΟΟΕ βρήκε την ευκαιρία να ανακηρύξει στις 30 Ιουνίου 1941 το Ουκρανικό Κράτος με έδρα το Λβοφ, πρωτεύουσα της Ουκρανικής Γαλικίας και επικεφαλής τον Στέπαν Μπαντέρα.

Αυτή η Πράξη Διακήρυξης αναφέρει ανάμεσα στα άλλα και τα εξής: «Το νεοσυσταθέν ουκρανικό κράτος θα συνεργαστεί στενά με την Εθνικοσοσιαλιστική Μεγάλη Γερμανία, υπό την ηγεσία του ηγέτη Αδόλφου Χίτλερ που διαμορφώνει μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο και βοηθά τον Ουκρανικό Λαό να απαλλαγεί από την κατοχή της Μόσχας. Ο Ουκρανικός Επαναστατικός Λαϊκός Στρατός, ο οποίος έχει συσταθεί στην ουκρανική γη, θα συνεχίσει να αγωνίζεται μαζί με την Συμμαχικό Γερμανικό Στρατό εναντίον της κατοχής από την Μόσχα για ένα κυρίαρχο και ενωμένο κράτος, όπως και για μια νέα τάξη πραγμάτων σε όλο τον κόσμο.»

Αν και το νέο Ουκρανικό Κράτος ήταν καθαρόαιμα ναζιστικό, οι Γερμανοί ναζί είχαν άλλα σχέδια για την Ουκρανία. Την ήθελαν σιτοβολώνα του Γερμανικού 4ου Ράιχ πλημμυρισμένη από Γερμανούς εποίκους. Κι επομένως δεν αναγνώρισαν το νεοσύστατο κράτος παρά μόνο όταν ήταν πλέον αργά γι’ αυτούς, το 1944 όταν ήταν πλέον σε άτακτη υποχώρηση μπροστά στον κόκκινο στρατό. Παρ’ όλα αυτά η ΟΟΕ λειτούργησε ως το πολιτικό λίκνο των Ουκρανικών SS και βοήθησε τα μέγιστα στην στρατολόγηση από τους Γερμανούς ναζί τακτικών και άτακτων τμημάτων εθελοντών που πολέμησαν στο πλευρό τους και διακρίθηκαν όσοι λίγες μονάδες των SS σε αγριότητες εναντίον των λαών της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, της Πολωνίας, της Τσεχίας, της Σλοβενίας και της Αυστρίας.

Τα υπολείμματα των μονάδων αυτών αφού μετονομάστηκαν σε 1η μεραρχία του Ουκρανικού Εθνικού Στρατού φρόντισαν να παραδοθούν στους αγγλοαμερικανούς στις 10 Μαΐου 1945. Οι Αμερικανοί φυγάδευσαν τόσο τους Ουκρανούς ναζί, αλλά και τους Γερμανούς ναζί αξιωματικούς της μεραρχίας και φρόντισαν να τους απαλλάξουν από τις αμέτρητες κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου και κυρίως εναντίον των αμάχων στις περιοχές που έδρασαν. Με τον τρόπο αυτό ανέστησαν την παλιά ΟΟΕ και την χρησιμοποίησαν ως μέσο στρατολόγησης και εκπαίδευσης προβοκατόρων που συχνά στάλθηκαν για σαμποτάζ και υπονομευτική δράση στην σοβιετική Ουκρανία.

Η Ουκρανία μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ

Όταν η ΕΣΣΔ διαλύθηκε και η Ουκρανία πέρασε στα χέρια της πρώην κομματικής ολιγαρχίας που εν μία νυχτί μετατράπηκαν σε «δημοκράτες» και μετέτρεψαν την χώρα σε δικό τους οικόπεδο. Κι όπως έγινε παντού στον πρώην υπαρκτό σοσιαλισμό, οι πρώην κομματικοί συνεργάστηκαν με τους παλιούς αντιφρονούντες πράκτορες της Δύσης προκειμένου να λεηλατήσουν όσο δεν έπαιρνε τις χώρες που κληρονομούσαν ελέω κομματικής απολυταρχίας. Έτσι έγινε και στην Ουκρανία, η οποία το 1993 εισήλθε στην τροχιά του ΔΝΤ για να καταρρεύσει ολοκληρωτικά η κοινωνική συνοχή της χώρας και η οικονομία της να συντριβεί.

Αρχιτέκτονας της καταστροφής ο Βίκτορ Γιουσένκο, πρώτος διοικητής της ανεξάρτητης κατά τα δυτικά πρότυπα νεοσύστατης κεντρικής τράπεζας της Ουκρανίας. Ο Γιούσενκο ως επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας ήταν υπεύθυνος για την απορρύθμιση του εθνικού νομίσματος στο πλαίσιο της «θεραπείας σοκ» που επιβλήθηκε από το ΔΝΤ τον Οκτώβριος 1994. Το αποτέλεσμα; Η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε εν μία νυκτί κατά 300%. Η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας εκτοξεύθηκε κατά 600%. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς κατά 900%. Το βιοτικό επίπεδο καταρρακώθηκε. Οι μισθοί έως το 1998 υποχώρησαν κατά 75% σε σχέση με το 1991.

Τον Νοέμβριο του 1994, η Παγκόσμια Τράπεζα έστειλε διαπραγματευτές για να εξετάσουν την αναμόρφωση της γεωργίας της Ουκρανίας. Με την απελευθέρωση του εμπορίου (η οποία ήταν μέρος του οικονομικού πακέτου από το ΔΝΤ), τα πλεονάσματα σιτηρών από τις ΗΠΑ και η “επισιτιστική βοήθεια” λειτούργησαν ως ντάμπινγκ στην εγχώρια αγορά, συμβάλλοντας στην αποσταθεροποίηση μιας από τα μεγαλύτερες και πιο παραγωγικές οικονομίες του κόσμου σε σιτάρι, (π.χ. συγκρίσιμη με εκείνη των μεσοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ).

Μέχρι το 1998, η απελευθέρωση της αγοράς των σιτηρών είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής των σιτηρών κατά 45% σε σχέση με το επίπεδο του 1986-1990. Η κατάρρευση της κτηνοτροφικής παραγωγής, σε πουλερικά και γαλακτοκομικά προϊόντα ήταν ακόμη πιο δραματική.

Η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ ως αποτέλεσμα του οικονομικού πακέτου και των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» του ΔΝΤ ήταν πάνω από 60% την περίοδο1992-1995. Πρόκειται για πρόσκαιρες αναγκαίες θυσίες προκειμένου η Ουκρανία να αποκτήσει ένα μέλλον λαμπρό, έλεγαν και ξανάλεγαν τα στελέχη του ΔΝΤ. Ενώ την αποτυχία του «οικονομικού πακέτου» την χρέωναν, που αλλού, στους διεφθαρμένους πολιτικούς ηγέτες της Ουκρανίας.

Το 1999 μετά από αφόρητες πιέσεις της Ουάσινγκτον ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας Γιουσένκο διορίζεται πρωθυπουργός της Ουκρανίας. Μετά το διορισμό του, ο Γιούσενκο έθεσε αμέσως σε κίνηση ένα ευρύτατο πρόγραμμα πτώχευσης των περισσοτέρων βιομηχανικών επιχειρήσεων της χώρας, υπό την αιγίδα του ΔΝΤ. Προσπάθησε επίσης να υπονομεύσει το διμερές εμπόριο πετρελαίου και φυσικού αερίου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας για λογαριασμό του ΔΝΤ, το οποίο είχε απαιτήσει ότι οι εν λόγω συναλλαγές να πραγματοποιούνται σε δολάρια ΗΠΑ και όχι με ανταλλαγή εμπορευμάτων.

Η καταστροφή της βιομηχανικής υποδομής της χώρας και των εμπορευματικών της ανταλλαγών με τον κύριο εμπορικό της εταίρο, την Ρωσία, οδήγησε στην κορύφωση της μαζικής μετανάστευσης του Ουκρανικού πληθυσμού, αλλά και να «διαφημιστεί» η Ουκρανία στην Δύση διαμέσου του πιο φημισμένου εξαγωγικού είδους της, τις Ουκρανέζες που κατά μυριάδες έπεφταν θύματα του εμπορίου λευκής σαρκός.

Ο Γιουσένκο πολύ σύντομα αντιμετώπισε δυσκολίες στο να παραμείνει πρωθυπουργός, μιας και οι πολιτικές γενικού ξεπουλήματος που εφάρμοζε κατ’ επιταγή της Δύσης, η απόλυτη διαφθορά που αντιπροσώπευε στον τρόπο διακυβέρνησης, αλλά και το πλήρες ξεχαρβάλωμα της χώρας που συνοδευόταν συχνά και με προκλήσεις προς την Ρωσία, έκαναν την λαϊκή οργή να διογκώνεται.

Έτσι οι εκλογές του 2004 ήταν κόλαφος γι’ αυτόν και την κλίκα του. Προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία οργανώθηκε εκ μέρους των ΗΠΑ και της ΕΕ η λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση». Η Μόσχα απάντησε με την άρση των επιδοτήσεων της για τις τιμές του φυσικού αερίου, αλλά η πορτοκαλί κυβέρνηση δεν μπορούσε να στηριχθεί στους δυτικούς συμμάχους της προκειμένου να βοηθήσουν ώστε να πληρώσει τις ανεβασμένες τιμές της αγοράς.

Το γεγονός αυτό μαζί με το ξεπούλημα της χώρας που γενικεύτηκε στοίχισε τελικά τις εκλογές στην πορτοκαλί κυβέρνησης. Τις προεδρικές εκλογές του 2010 τις κέρδισε ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ένας τυπικός πολιτικός του διεφθαρμένου κατεστημένου, ο οποίος προκειμένου να διαχειριστεί την ογκούμενη λαϊκή οργή και την κατάρρευση της χώρας από τις ορέξεις της Δύσης, αναγκάστηκε να στραφεί ανατολικά προς την Ρωσία.

Οι ναζί στην υπηρεσία των ΗΠΑ και της ΕΕ

Στις 21 Νοεμβρίου 2013, η κυβέρνηση παραιτείται από την υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης που είχε προταθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αντιπολίτευση αντιδρά με διαδηλώσεις στο Κίεβο και στο δυτικό τμήμα της χώρας, οι οποίες παίρνουν γρήγορα μια εξεγερσιακή εμφάνιση. Ζητά έκκληση για πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές και αρνείται να σχηματίσει κυβέρνηση όταν προσεγγίζεται από τον Πρόεδρο Γιανουκόβιτς όταν ο πρωθυπουργός παραιτείται. Οι εκδηλώσεις αυτές βαφτίστηκαν Euromaidan, πριν Eurorevolution, από Radio Free Europe, το οποίο λειτουργεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Από πρώτη ματιά, η κίνηση φαίνεται να είναι μια προσπάθεια για να οργανωθεί μια δεύτερη «Πορτοκαλί Επανάσταση.» Όμως, την 1η Ιανουαρίου 2014, η δύναμη στο δρόμο αλλάζει χέρια. Το ναζιστικό κόμμα «Ελευθερία» διοργανώνει πυρσοφορία στο Κίεβο στη μνήμη του Stepan Bandera, του ναζί εθνικιστή ηγέτη ο οποίος συμμάχησε με τους Ναζί εναντίον των Σοβιετικών. Και τον οποίο ο λατρευτός της Δύσης Γιουσένκο θέλησε παραμονές της πτώσης του να χρίσει εθνικό ήρωα της Ουκρανίας, εισπράττοντας τις αντιδράσεις της μεγαλύτερης μερίδας των συμπατριωτών του, καθώς και πολλών εβραϊκών, πολωνικών και ρωσικών οργανώσεων. Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 15.000 ναζί με σβάστικες και σύμβολα των παλιών Ουκρανικών SS. Από τότε, η πρωτεύουσα έχει καλυφθεί με αντισημιτικά συνθήματα και η τρομοκρατία επικρατεί εναντίον όποιου θεωρείται «παρείσακτος» ή «φιλορώσος» από τους ναζί.

Η οργάνωση αυτή των ναζί έγινε με χρήματα από τις πρεσβείες των ΗΠΑ και της Γερμανίας κύρια, ενώ οργάνωσαν πρώτα την κατάληψη του Λβοφ προκειμένου να εξασφαλίσουν την ελεύθερη δίοδο με την Δύση για προμήθειες χρήματος, όπλων και κάθε λογής εφοδίων. Σήμερα στους δρόμους του Κιέβου αντιπαρατίθενται με την παραπαίουσα κυβέρνηση τα αναβιωμένα Ουκρανικά SS με εκπαίδευση, οπλισμό και χρήματα από Γερμανία, ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι προθέσεις των επιτελείων της «δημοκρατικής» Δύσης δεν είναι πια ένα απλό coup d’etat. Επιζητούν την ολοκληρωτική διάλυση της Ουκρανίας, το κομμάτιασμά της έτσι ώστε να μην μπορέσει ξανά ο λαός της να διαφύγει του ελέγχου της.

Ήδη στο Κίεβο και αλλού δρουν ένοπλες ομάδες ναζί και ειδικά εκπαιδευμένοι κομμάντος της Δύσης, βετεράνοι από τους «εμφυλίους» της Συρίας και της Λιβύης με σκοπό να μην επιτρέψουν στις δυνάμεις καταστολής της Ουκρανικής κυβέρνησης να πάρουν το πάνω χέρι. Κι έτσι οι δρόμοι βάφονται με αίμα αθώων. Από την άλλη η κυβέρνηση της Ουκρανίας φαίνεται ανίκανη να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση που γρήγορα κλιμακώνεται σε ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση με στήριξη έξωθεν.

Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας έχουν προ πολλού διαλυθεί από την προηγούμενη «πορτοκαλί επανάσταση» και τα «οικονομικά πακέτα» του ΔΝΤ, ώστε να μην είναι σε θέση τώρα να αντισταθούν στην ένοπλη διάλυση της χώρας. Αφήστε που πολλοί πρώην και νυν στρατιωτικοί έχουν ανακαλύψει ότι είναι άκρως επικερδές να πολεμάς από τις γραμμές των σύγχρονων Ουκρανικών SS.

Η απειλή στο «μαλακό υπογάστριο» της Ρωσίας

Με όλα αυτά η Ουκρανία τείνει να μετεξελιχθεί σε βασικό διάδρομο επίθεσης εναντίον της Ρωσίας. Η επικράτηση των ναζί στην Ουκρανία θα σημάνει όχι μόνο το τέλος της ίδιας της Ουκρανίας, αλλά και την απαρχή επιχειρήσεων ένοπλης διείσδυσης στην παραμεθόριο της Ρωσίας. Όπως ακριβώς συνηθίζουν να κάνουν οι ΗΠΑ στη Συρία, στο Ιράν και γενικά σε όποια χώρα σκοπεύουν να την τυλίξουν στις φλόγες ενός τεχνητού εμφυλίου. Μ’ αυτή την έννοια σήμερα στην Ουκρανία τόσο οι ναζί, όσο και τα μεγάλα αφεντικά τους σε Ουάσιγκτον, Βερολίνο και Βρυξέλλες πασχίζουν να πάρουν την ρεβάνς για την ήττα της στρατιάς του φον Πάουλους, η οποία τελικά δεν κατόρθωσε να αποκόψει την Ρωσία από τις ενεργειακές πηγές του Καυκάσου.

Πέρα από το γεγονός ότι αυτές οι εξελίξεις μυρίζουν από μακριά γενικευμένο πόλεμο, το ερώτημα είναι το εξής: πόσο απέχει η Ελλάδα από το να γευτεί κι αυτή την συνταγή της Ουκρανίας στο ίδιο το έδαφός της; Σε μια κατάσταση κατάρρευσης κοινωνικής και οικονομικής ανάλογης μ’ αυτήν της Ουκρανίας; Πόσο απέχει;

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 23/2/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 9:26 π.μ.

%d bloggers like this: