Blog Archives

Είναι η Ευρώπη καταδικασμένη στην υποτέλεια για χάρη της Ουάσιγκτον;

Του Paul Craig Roberts Source : Information Clearing House  , 29-7-2016 – Επιμέλεια Μετάφρασης  ο Γιώργος του Κλικ – Ανεβασμένο στο Athenianvoice 5-8-2016


Αγγλικά

“Ένα δαχτυλίδι για να κυβερνήσει τα πάντα… και στο σκοτάδι να τα δέσει”
JRR Tolkien, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα να κατακτηθεί η Ευρώπη, όχι από το Βερολίνο, αλλά από την Ουάσιγκτον.

Η κατάκτηση ήταν βέβαιη αλλά όχι “μια κι έξω”. Η κατάκτηση της Ευρώπης εκ μέρους της Ουάσιγκτον προέκυψε 1) από το Σχέδιο Μάρσαλ, 2) από τον φόβο για τον Κόκκινο Στρατό του Στάλιν που έκανε την Ευρώπη να εξαρτάται από την προστασία της Ουάσιγκτον, υποτάσσοντας τους στρατιωτικούς της Ευρώπης στην Ουάσιγκτον και στο ΝΑΤΟ, 3) από την αντικατάσταση της βρετανικής λίρας ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος με το δολάριο ΗΠΑ, και 4) από την μακρά διαδικασία της υποταγής της κυριαρχίας των επιμέρους ευρωπαϊκών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ΕΕ ήταν μια πρωτοβουλία της CIA που εφάρμοσε η Ουάσιγκτον προκειμένου να ελέγχει όλη την Ευρώπη δια μέσου μόνο μίας, μη υπόλογης στους λαούς, κυβέρνησης.

Με λίγες εξαιρέσεις, κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο, η ένταξη στην ΕΕ σήμαινε επίσης την απώλεια της οικονομικής ανεξαρτησίας. Δεδομένου ότι μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ένα όργανο της ΕΕ, μπορεί να δημιουργήσει ευρώ, οι χώρες αυτές, τόσο ανόητες ώστε να αποδεχθούν το ευρώ ως νόμισμά τους, δεν έχουν πλέον τη δύναμη να δημιουργήσουν δικό τους χρήμα, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού.

Οι χώρες που προσχώρησαν το ευρώ πρέπει να βασίζονται σε ιδιωτικές τράπεζες για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι υπερχρεωμένες χώρες δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τα χρέη τους δημιουργώντας χρήμα ή να περιμένουν την διαγραφή των χρεών τους σε επίπεδα τέτοια ώστε να μπορούν να επιβιώσουν. Έτσι, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Λετονία και η Ιρλανδία λεηλατήθηκαν από τις ιδιωτικές τράπεζες.

Η ΕΕ ανάγκασε τις ψευδοκυβερνήσεις αυτών των χωρών να πληρώσουν τις βόρειες ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες υποβιβάζοντας το βιοτικό επίπεδο των πληθυσμών τους και ιδιωτικοποιώντας την δημόσια περιουσία με αντίτιμο λίγα σεντ του δολαρίου. Έτσι οι συντάξεις, η δημόσια απασχόληση και οι υπηρεσίες παιδείας και υγείας κόπηκαν και τα χρήματα κατευθύνθηκαν προς τις ιδιωτικές τράπεζες. Οι δημοτικές εταιρείες ύδρευσης ιδιωτικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα υψηλότερους λογαριασμούς του νερού. Και ούτω καθεξής.

Αφού λοιπόν, όντας μέλος της ΕΕ, δεν υπάρχει καμία ανταμοιβή, παρά μόνο τιμωρία, γιατί οι κυβερνήσεις, παρά τις εκπεφρασμένες επιθυμίες των λαών τους, συμμετείχαν;

Η απάντηση είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμούσε κανέναν άλλο τρόπο. Οι Ευρωπαίοι “πατέρες ιδρυτές της Ενωμένης Ευρώπης” είναι πλάσματα της φαντασίας. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε πολιτικούς που ήλεγχε η Ουάσιγκτον για να δημιουργήσει την ΕΕ.

Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησαν έγγραφα της CIA που αποδεικνύουν ότι η ΕΕ ήταν μια πρωτοβουλία της CIA. (Βλέπε: http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/1356047/Euro-federalists-financed-by-US-spy-chiefs.html και http://benwilliamslibrary.com/blog/?p=5080)

Στη δεκαετία του 1970, ο επιβλέπων της διδακτορικής διατριβής μου, ένας πολύ υψηλά ιστάμενος αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον τότε, με έλεγχο σε υποθέσεις διεθνούς  ασφάλειας, μου ζήτησε να αναλάβω μια ευαίσθητη αποστολή στο εξωτερικό. Αρνήθηκα. Παρ’ όλα αυτά, απάντησε στην ερώτησή μου: “Πώς η Ουάσιγκτον υποχρεώνει ξένες χώρες να κάνουν αυτό που θέλει η Ουάσιγκτον;”

“Λεφτά”, είπε. “Δίνουμε στους ηγέτες τους σακούλες γεμάτες χρήμα. Μας ανήκουν”.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ΕΕ εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον, όχι τα συμφέροντα της Ευρώπης. Για παράδειγμα, ο γαλλικός λαός και η κυβέρνηση είναι αντίθετοι με τους ΓΤΟ (ΣτΜ, Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί) αλλά η ΕΕ επιτρέπει μια “προληπτική άδεια αγοράς” για εισαγωγή ΓΤΟ, επικαλούμενη ενδεχομένως “επιστημονικά ευρήματα” επιστημόνων στη μισθοδοσία της Monsanto. Όταν η πολιτεία του Βερμόντ των ΗΠΑ ψήφισε νόμο που απαιτούσε την επισήμανση των τροφίμων με ΓΤΟ, η Monsanto μήνυσε την πολιτεία του Βερμόντ. Μόλις οι εξαγορασμένοι αξιωματούχοι της ΕΕ υπογράψουν την συμφωνία ΤΤΙΡ που έχει γραφτεί από υπερεθνικές εταιρείες ΗΠΑ, η Monsanto θα αναλάβει την ευρωπαϊκή γεωργία.

Ο κίνδυνος όμως για την Ευρώπη πηγαίνει πολύ πιο πέρα από την υγεία των ευρωπαϊκών λαών που θα υποχρεωθούν να έχουν στο γεύμα και στο δείπνο τους  δηλητηριασμένα τρόφιμα. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί την ΕΕ για να αναγκάσει τους Ευρωπαίους να συγκρουστούν με την Ρωσία, μια ισχυρή πυρηνική δύναμη ικανή να καταστρέψει όλη την Ευρώπη και όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα σε λίγα λεπτά.

Αυτό συμβαίνει επειδή οι εξαγορασμένοι με “σακούλες χρήμα” Ευρωπαίοι “ηγέτες” προτιμούν τα χρήματα της Ουάσιγκτον στο βραχυπρόθεσμο παρά την ζωή των Ευρωπαίων στο μακροπρόθεσμο.

Δεν είναι δυνατόν ο κάθε Ευρωπαίος πολιτικός να είναι τόσο ηλίθιος ώστε να πιστεύει ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, ότι η Ρωσία όπου να ‘ναι θα εισβάλει στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής, ή ότι ο Πούτιν είναι ένας “νέος Χίτλερ” που συνωμοτεί για την αναδημιουργία της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Αυτές οι παράλογες κατηγορίες είναι ένα τίποτα, η προπαγάνδα της Ουάσιγκτον όμως στερείται κάθε σχέσης με την αλήθεια. Η προπαγάνδα της Ουάσιγκτον είναι εντελώς διαφανής. Ούτε ένας ηλίθιος δεν θα μπορούσε να την πιστέψει.

Και όμως, η ΕΕ ακολουθεί την προπαγάνδα, όπως κάνει και το ΝΑΤΟ.

Γιατί; Η απάντηση είναι τα χρήματα της Ουάσιγκτον. Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι εντελώς διεφθαρμένοι. Είναι καλοπληρωμένες πόρνες της Ουάσιγκτον.

Ο μόνος τρόπος για τους Ευρωπαίους να μπορέσουν να αποτρέψουν έναν πυρηνικό 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο και να συνεχίσουν να ζουν και να απολαμβάνουν ότι έχει απομείνει από τον πολιτισμό τους και που οι Αμερικανοί δεν έχουν καταστρέψει με την αμερικανική κουλτούρα του σεξ, της βίας και της απληστίας, είναι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Άγγλων και να φύγουν από το δημιούργημα της CIA που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Και να βγουν και από το ΝΑΤΟ, ο σκοπός του οποίου εξατμίστηκε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και το οποίο τώρα χρησιμοποιείται ως μέσο για την Παγκόσμια Ηγεμονία της Ουάσιγκτον.

Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να πεθάνουν για την παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσιγκτον; Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι Ευρωπαίοι πεθαίνουν και για την ηγεμονία της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη.

Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να υποστηρίξουν την Ουάσιγκτον όταν υψηλοί αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον, όπως η Βικτώρια Νούλαντ, λένε “Γάμα την ΕΕ”;

Οι Ευρωπαίοι ήδη υποφέρουν από τις οικονομικές κυρώσεις που ο άρχοντας τους στην Ουάσιγκτον τους ανάγκασε να επιβάλλουν στη Ρωσία και στο Ιράν. Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να καταστραφούν από έναν πόλεμο με τη Ρωσία; Οι Ευρωπαίοι πάσχουν από μια επιθυμία θανάτου; Έχουν αμερικανοποιηθεί οι Ευρωπαίοι και δεν εκτιμούν πλέον την ιστορική συσσώρευση καλλιτεχνικής και αρχιτεκτονικής ομορφιάς, τα λογοτεχνικά και μουσικά επιτεύγματα των οποίων οι χώρες τους είναι θεματοφύλακες;

Η απάντηση είναι ότι δεν έχει καμία απολύτως σημασία τι πιστεύουν οι Ευρωπαίοι, επειδή η Ουάσιγκτον έχει δημιουργήσει μια κυβέρνηση για αυτούς η οποία είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις επιθυμίες τους. Η κυβέρνηση της ΕΕ είναι υπόλογη μόνο στα χρήματα της Ουάσιγκτον. Οι λίγοι άνθρωποι σε θέση να εκδίδουν διατάγματα είναι στη μισθοδοσία της Ουάσιγκτον. Το σύνολο των λαών της Ευρώπης είναι δουλοπάροικοι της Ουάσιγκτον.

Ως εκ τούτου, εάν οι Ευρωπαίοι παραμείνουν οι αφελείς, αμέριμνοι, και ηλίθιοι λαοί που είναι τώρα, είναι καταδικασμένοι, μαζί με όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Από την άλλη μεριά, εάν οι ευρωπαϊκοί λαοί μπορέσουν να έρθουν στα συγκαλά τους, να απελευθερωθούν από το Matrix που η Ουάσιγκτον τους έχει επιβάλει, και να εξεγερθούν εναντίον των πρακτόρων της Ουάσιγκτον που τους ελέγχουν, οι ευρωπαϊκοί λαοί θα μπορέσουν να σώσουν τις ζωές τους και τις ζωές όλων των υπόλοιπων από εμάς.

Ο Δρ Paul Craig Roberts ήταν Υφυπουργός Οικονομικών για την Οικονομική Πολιτική και συνεργάτης εκδότης της Wall Street Journal. Ήταν αρθρογράφος στα Business Week, Scripps Howard News Service, και Creators Syndicate. Είχε πολλούς διορισμούς σε πανεπιστήμια. Οι δημοσιεύσεις του στο διαδίκτυο έχουν προσελκύσει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Τελευταία βιβλία του Roberts είναι The Failure of Laissez Faire Capitalism and Economic Dissolution of the West, How America Was Lost, και The Neoconservative Threat to World Order.

Advertisements

Η κλιμάκωση του παγκόσμιου πολέμου όπως τον έχει κυρήξει η Δύση…

sf-013a11Α

Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν όσο ποτέ άλλοτε. Η Τουρκία κατέρριψε σκόπιμα Ρωσικό βομβαρδιστικό SU-24 πάνω από Συριακό έδαφος, επικαλούμενη παραβίαση για 17 ολόκληρα δευτερόλεπτα του εθνικού της εναέριου χώρου. Αν αυτό συνιστά casus beli για την τουρκική αεράμυνα, τότε τι πρέπει να κάνει η ελληνική αεράμυνα για τις εκατοντάδες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας από την τουρκική πολεμική αεροπορία;

Η Ελλάδα θα είχε κάθε δικαίωμα εμπλοκής και κατάρριψης των περισσοτέρων μαχητικών της Τουρκίας λόγω των συστηματικών και προκλητικών παραβιάσεων του εθνικού της εναέριου χώρου. Έτσι λειτουργούν οι σοβαρές χώρες που σέβονται και υπερασπίζονται τα κυριαρχικά τους συμφέροντα. Αρκεί βέβαια να μην έχουν δοσίλογους και γιουσουφάκια στην κυβέρνησή τους. Αρκεί το επιτελείο να σέβεται στολή και εθνόσημο. Πράγμα αδιανόητο για κυβέρνηση και επιτελείς στην Ελλάδα.

Η Τουρκία όμως προφασίστηκε παραβίαση για να καταρίψει το Ρωσικό βομβαρδιστικό. Ακόμη και με τα δικά της στοιχεία, το Ρωσικό μαχητικό εισήλθε και εξήλθε από τον τουρκικό εναέριο χώρο μέσα σε 17″ και καταρίφθηκε από τουρκικά F-16 πάνω από Συριακό έδαφος. Μάλιστα τα F-16, σύμφωνα με τους Τούρκους, δεν σηκώθηκαν καν για αναχαίτιση, αλλά εκτελούσαν άσκηση αερομαχίας εκεί κοντά.

Το ΝΑΤΟ αμέσως υιοθέτησε την τουρκική εκδοχή, χωρίς καν να εξετάσει τα δεδομένα, για να εκτοξεύσει έπειτα απειλές προς την Ρωσία, συγκαλώντας έκτακτη σύνοδο της συμμαχίας. Με τη στάση του αυτή, το ΝΑΤΟ έδειξε ποιός είναι ο ηθικός αυτουργός πίσω από την πράξη των Τούρκων.

Τα δεδομένα αυτά συνιστούν με βάση το διεθνές δίκαιο ευθέως πολεμική πρόκληση της Τουρκίας εναντίον της Ρωσίας με απρόσμενες και εξαιρετικά σοβαρές προεκτάσεις. Είναι σίγουρο ότι θα πάμε σε κλιμάκωση τόσο των προκλήσεων κατά της Ρωσίας, όσο και των αντίμετρων της Μόσχας εναντίον όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και του ΝΑΤΟ.

Τα επιτελεία της Δύσης δοκιμάζουν την ετοιμότητα της Ρωσίας να απαντά σε άμεσες πολεμικές προκλήσεις. Ακόμη κι αν θέτουν σε κίνδυνο ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Είναι τυχαίο που η Τουρκία προχώρησε σε τέτοια πρόκληση εναντίον της Ρωσίας, αμέσως μόλις η Μόσχα άρχισε να διαλύει κυριολεκτικά τις υποδομές διακίνησης πετρελαίου του χαλιφάτου; Μέσα σε 5 ημέρες η Ρωσία κατέστρεψε 1.000 βυτία και σχεδόν όλες τις εγκαταστάσεις συγκέντρωσης πετρελαίου που ελέγχει το χαλιφάτο.

Το χτύπημα αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο για το χαλιφάτο. Διότι δεν θα μπορεί να τροφοδοτεί τις επιχειρήσεις του. Μοιραίο όμως θα αποβεί και για όσους το υποστηρίζουν. “Οι ενέργειες της Τουρκίας είναι εκ των πραγμάτων προστασία του Ισλαμικού Κράτους”, δήλωσε ο Μεντβέντεφ. “Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που έχουμε για άμεσο οικονομικό συμφέρον κάποιων Τούρκων αξιωματούχων σχετικά με την προμήθεια των προϊόντων πετρελαίου δυίλισης από τα εργοστάσια που ελέγχονται από ISIS.”

Ο Μεντβέντεφ λέει αλήθεια. Το καθεστώς Ερντογκάν είναι μέχρι τα μπούνια μπλεγμένο με το χαλιφάτο, το οποίο χρησιμοποιεί τουρκικό έδαφος για να διακινεί παράνομα πετρέλαιο, αλλά και για να στρατολογεί μισθοφόρους από ολόκληρη τη Δύση και την Ανατολή.

Τα βυτία – μέρος τους είναι ελληνικών συμφερόντων γνωστού επιχειρηματία που διατηρεί στενές σχέσεις με μια από τις οικογένειες των βαρώνων της ΝΔ – ξεκινούν από την Μουσούλη και διαμέσου της Τουρκίας καταλήγουν στη νότια ακτή της, απέναντι από την Κύπρο, όπου μεταφορτώνουν το φορτίο τους σε πετρελαιοφόρα. Στο όλο δίκτυο είναι μπλεγμένοι Τούρκοι αξιωματούχοι, Έλληνες εφοπλιστές και επιχειρηματίες με χοντρό πολιτικό βύσμα σε Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο.

Η ARAMCO για μια ακόμη φορά κινεί τα νήματα. Τα κέντρα νομιμοποίησης του πετρελαίου αυτού είναι τα δυιλιστήρια στην Ελλάδα, τα πρώην κρατικά της Λιβύης, αλλά και της Σαουδικής Αραβίας. Ενώ οι “συστημικές” τράπεζες σε Ελλάδα και Κύπρο ξεπλένουν το μαύρο χρήμα του χαλιφάτου και των άλλων συμμοριών. Με την χρηματοδότηση του έλληνα φορολογούμενου.

Επομένως η Ρωσία επιχειρώντας να κόψει τις γραμμές τροφοδοσίας του χαλιφάτου – κάτι που ούτε διανοήθηκαν ποτέ να κάνουν οι ΗΠΑ – πάτησε σε σφιγγοφωλιά. Πάτησε στη σφιγγοφωλιά του ΝΑΤΟ.

Είναι μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν βαλθεί να δοκιμάσουν τα πολεμικά αντανακλαστικά της Ρωσίας. Και δεν θα σταματήσουν μέχρις ότου αναγκάσουν τη Μόσχα να απαντήσει στρατιωτικά εναντίον χώρας του ΝΑΤΟ.

Με τη σειρά της η Τουρκία του Ερντογκάν μετεξελίσσεται ραγδαία στον κυριότερο αποσταθεροποιητικό παράγοντα της ευρύτερης περιοχής μετά το Ισραήλ. Μετά από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση αλά τούρκα, όπου η πρωτοφανής ακόμη και για τη Τουρκία βία και νοθεία έδωσε τη δυνατότητα στο νικητή Ερντογκάν να χτυπήσει άγρια κάθε αντιπολιτευτική φωνή.

Την επομένη του χτυπήματος στο Παρίσι, στην Τουρκία εμφανίστηκαν, κυρίως στην Άγκιρα και την Ανατολία, διαδηλωτές με σημαίες του χαλιφάτου. Κανείς δεν νοιάστηκε. Ούτε βέβαια νοιάστηκε κανένας για το γεγονός ότι η Τουρκία δεν τηρεί τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις για την αντιμετώπιση των προσφύγων. Αντίθετα χρηματοδοτείται αδρά – 3 δις ευρώ αποφάσισε να της δώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το προσφυγικό – για να σπρώχνει μέσα από κυκλώματα δουλεμπόρων τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, η οποία αυθαίρετα έχει καθοριστεί ως “χώρα υποδοχής”. Με το αζημίωτο φυσικά κομματικών και άλλων ΜΚΟ ταμείων.

Οι αρχές στο Παρίσι λένε ότι ορισμένοι αυτουργοί της επίθεσης πέρασαν από Ελληνικά νησιά. Γιατί άραγε δεν λένε ότι αυτοί πέρασαν από την Τουρκία, όπου ταυτοποιήθηκαν ως Σύριοι και μετά διοχετεύθηκαν στην ΕΕ;

Τι θα γίνει αν αποφασίσει η Ρωσία να προχωρήσει σε αντίμετρα; Η στάση της Τουρκίας, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, δεν της αφήνουν περιθώρια. Μάλιστα η Τουρκία από τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας έχει αναπτύξει μια ευρεία επιθετική ενέργεια ενάντια στο Κουρδιστάν (PKK) από αέρα και έδαφος. Στόχος της είναι να προστατέψει τους δρόμους ανεφοδιασμού του χαλιφάτου και των τζιχαδιστών μισθοφόρων της Δύσης, από τις επιθέσεις του PKK, Ιρανικών και Ιρακινών δυνάμεων, που συνεργάζονται με τους Ρώσους. Το πάει λοιπόν φιρί-φιρί.

Τι θα γίνει λοιπόν σε περίπτωση που η Ρώσοι θελήσουν να απαντήσουν; Θα ανταποδώσει το ΝΑΤΟ; Γι’ αυτό η κυβέρνηση των δοσιλόγων έκλεισε την 126 Σμηναρχία Μάχης στο Ηράκλειο Κρήτης προκειμένου να εγκατασταθούν εκεί μονάδες drones της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ; Γι’ αυτό η Κρήτη έχει πλημμυρίσει από Ισραηλινούς εργολάβους προκειμένου στο στρατιωτικό αεδρόμιο στο Καστέλι, αλλά και αλλού να δημιουργηθούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ;

Κι αν η Μόσχα εκτιμήσει ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι σε θέση να ανταποδώσει και επεκτείνει τη ζώνη επιχειρήσεων της απ’ όπου κι αν παιρνούν οι δυνάμεις του χαλιφάτου, συμπεριλαμβανομένου και του νότου της Τουρκίας – όπως ήδη έχει ανακοινώσει – πόσο θα αντέξει το καθεστώς Ερντογκάν σε μια τέτοια αναμέτρηση; Πόσο θα χρειαστεί για να πάρει φωτιά ολόκληρη η περιοχή;

Μήπως γι’ αυτό προετοιμάζεται ο Νετανιάχου διατάζοντας νέες επιχιερήσεις κρατικής τρομοκρατίας στη Γάζα και την Ανατολική Όχθη; Γι’ αυτό τρέχει ο Τσίπρας στο Ισραήλ; Για να δώσει γη και ύδωρ στα τυχοδιωκτικά του σχέδια; Το ίδιο όπως έδωσε στο καθεστώς Ερντογκάν στην τελευταία του επίσκεψη;

Και πάρτε ως δεδομένο το εξής: Η Ελλάδα είναι η πιο ανοχύρωτη χώρα της περιοχής. Δεν έχει καν τα μέσα να ανταπεξέλθει σε τυχόν κρίση. Η χώρα δεν είναι σε θέση ούτε καν να υποστηρίξει τα σύνορά της. Το επίσημο πολιτικό σύστημα και τα επιτελεία των ενόπλων δυνάμεων, έχουν εναποθέσει την τύχη της χώρας στο ΝΑΤΟ και το Ισραήλ. Ζήτω που καήκαμε. Είναι ανίκανοι ακόμη και να σκεφτούν με όρους γεωστρατηγικής. Πόσο μάλλον με όρους εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Ένα βήμα πιο κοντά σε πολεμική αναμέτρηση Ρωσίας και ΝΑΤΟ

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε την Παρασκευή ένα νέο στρατιωτικό δόγμα που τα ονομάζει τη στρατιωτική παρουσία του ΝΑΤΟ κοντά στα σύνορα της χώρας, στην Ανατολική Ευρώπη, ως κορυφαία εξωτερική απειλή της Ρωσίας, σύμφωνα με ανακοίνωση του Κρεμλίνου.

Το νέο αμυντικό δόγμα της Ρωσίας αποτελεί απάντηση, αφενός, στο νέο αμυντικό δόγμα των ΗΠΑ περί ολοκληρωτικού πολέμου που παρουσιάστηκε στις αρχές του φετινού φθινοπώρου και, αφετέρου, της στρατιωτικής ανάπτυξης του ΝΑΤΟ στις χώρες γύρω από την Ρωσία.

Το δόγμα, το οποίο υπέγραψε ο Πούτιν, διατηρεί πολλές από τις διατάξεις που έχουν θεσπιστεί στην προηγούμενη έκδοση του, η οποία υπεγράφη το 2010. Μεταξύ αυτών είναι η δυνατότητα της Ρωσίας να κάνει χρήση πυρηνικών όπλων σε αντίποινα για άλλες χώρες που στοχεύουν τη Ρωσία, ή τους συμμάχους της, με τα όπλα μαζικής καταστροφής. Αν και το δόγμα δέχεται ότι ένα τέτοιο σενάριο είναι μάλλον απίθανο.

Μια νέα διάταξη, ωστόσο, προσθέτει ότι η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα όπλα ακριβείας “ως μέρος της στρατηγικής αποτρεπτικών μέτρων”, χωρίς να διευκρινίσει σχετικά με το πώς και πότε θα χρησιμοποιηθούν αυτά τα όπλα.

“Παρά τη μειωμένη πιθανότητα ενός πολέμου μεγάλης κλίμακας εναντίον της Ρωσίας, ορισμένες απειλές για την ασφάλεια συνεχίζουν να αυξάνονται,” αναφέρει το δόγμα.

Το ΝΑΤΟ αρνήθηκε ότι συνιστά απειλή για τη Ρωσία. Αντίθετα κατηγόρησε τη Ρωσία για υπονόμευση της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Εκπρόσωπος της Συμμαχίας, Οάνα Lungescu, δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ “δεν αποτελεί απειλή για τη Ρωσία, ή για οποιοδήποτε έθνος.”

«Κάθε μέτρο που λαμβάνεται από το ΝΑΤΟ για να διασφαλίσει την ασφάλεια των μελών του είναι σαφώς αμυντικής φύσης, αναλογικού χαρακτήρα και σε συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο», είπε. Προσωπικά δεν γνωρίζω πώς συγκράτησαν τα γέλια τους οι παρόντες δημοσιογράφοι από μια τέτοια δήλωση, αλλά η εν λόγω κυρία συνέχισε ακάθεκτη: “Στην πραγματικότητα, είναι οι ενέργειες της Ρωσίας, όπως στην Ουκρανία σήμερα, οι οποίες παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και υπονομεύουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια.”

Θυμίζουμε απλά ότι η χρήση στρατού εναντίον άμαχου πληθυσμού, όπως κάνει η κυβέρνηση του Κιέβου και ιδίως μισθοφόρων, συνίστα κατάφωρο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Απ’ αυτά που οδήγησαν στην κρεμάλα τους ηγέτες των Γερμανών ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης το 1945-46.

Τον Οκτώβριο φέτος, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, δήλωσε ότι η συμμαχία θα μπορούσε να αναπτύξει τα στρατεύματά της “όπου θέλουμε” στην Ανατολική Ευρώπη. Η ανακοίνωση ήρθε λίγο μετά την απόφαση του ΝΑΤΟ να δημιουργήσει δυνάμες “ταχείας αντίδρασης” για την αντιμετώπιση της Ρωσίας. Σ’ αυτές ανήκει πια και η αερομεταφερόμενη ελληνική μεραρχία, που μόνο τυπικά τελεί υπό ελληνική διοίκηση, ενώ ασκείται διαρκώς με τη συμμετοχή αμερικανικών μέσων αερομεταφοράς για ταχεία ανάπτυξη εναντίον της Ρωσίας.

«Υπάρχουν ήδη αυτές οι δυνατότητες,” είπε ο Στόλτενμπεργκ στην πολωνική κρατική τηλεόραση TVP. «Τις έχουμε, και μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε σε μεμονωμένες περιοχές. Και αυτό είναι μόνο ένα ακόμη πρόσθετο μέσο σε ότι διαθέτει ήδη η συμμαχία.” Με τον τρόπο αυτό το ΝΑΤΟ ελπίζει να παγιδεύσει τη Ρωσία σ’ έναν περιφερειακό πόλεμο, όπου θα ματώνει διαρκώς η ίδια, ενώ το ΝΑΤΟ θα χρησιμοποιεί τις δυνάμεις των συμμάχων.

Βέβαια, η πολύχρονη στρατιωτική επέκταση του ΝΑΤΟ στα κράτη της Βαλτικής και η πρόσφατη παρουσία του στα ρωσικά σύνορα φαίνεται να αψηφούν την Ιδρυτική Πράξη του 1997 ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία, στην οποία η συμμαχία συμφώνησε να αποφευχθεί η «μόνιμη στάθμευση σημαντικών δυνάμεων μάχης” στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Η νεοναζιστική Ουκρανία και η Δύση έχουν επίσης κατηγορήσει τη Ρωσία ότι τροφοδοτεί την αυτονομιστική εξέγερση στο Ντόνετσκ και σε άλλες περιοχές στην ανατολική Ουκρανία, παρέχοντας στρατεύματα και όπλα στους φιλορώσους αντάρτες, αλλά το Κρεμλίνο έχει αρνηθεί αυτές τις κατηγορίες. Τον Νοέμβριο, ο εκπρόσωπος του Ουκρανικού στρατού Αντρέι Lysenko κατηγόρησε τη Ρωσία για αποστολή αρμάτων μάχης και πυροβολικού από τα σύνορα στην ανατολική Ουκρανία, αλλά δεν παρουσίασε «κανένα στοιχείο ή χρονοδιάγραμμα» για την πληροφορία.

Το δόγμα έρχεται τη στιγμή που η επίσημη Ουκρανία έλαβε περαιτέρω μέτρα για να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, ψηφίζοντας να εγκαταλείψει το καθεστώς “αδέσμευτης” χώρας. Μια κίνηση που η Ρωσία είχε εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή της. Μετά την ψηφοφορία την Τρίτη, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι η ψηφοφορία ήταν “αντιπαραγωγική” και ότι θα εμβαθύνει το χάσμα μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας.

Πριν από την δημοσιοποίηση του δόγματος, η ρωσική κυβέρνηση δληλωσε ότι το ΝΑΤΟ μετατρέπει την Ουκρανία σε «πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης». Το Υπουργείο Άμυνας δημοσίευσε επίσης ένα tweet την Τετάρτη προειδοποιώντας ότι η Ουκρανία με την “ένταξη στην συμμαχία θα φέρει τις σχέσεις Ρωσίας-ΝΑΤΟ σε πλήρη κατάρρευση.” Ίσως αυτό επιθυμούν να πετύχουν οι νεοναζοί που κυβερνούν στο Κίεβο σε μια προσπάθεια να πάρουν την ρεβάνς για την ήττα τους κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

 

 

 

Πόσο κοντά βρισκόμαστε σ’ ένα θερμό επισόδειο ανάμεσα σε ΝΑΤΟ και Ρωσία;

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

Δεκάδες «παρ ‘ολίγον» επεισόδια έφεραν το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία στο χείλος του πολέμου. Τουλάχιστον 40 «παρ ‘ολίγον» επεισόδια σε διάφορα στρατηγικά σημεία του πλανήτη, όπου ο ρωσικός στρατός και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ ήρθαν κοντά σε στρατιωτική αναμέτρηση, συνέβησαν από τον περασμένο Φεβρουάριο. Μετά δηλαδή το ακροδεξιό πραξικόπημα στην Ουκρανία, το οποίο επεβλήθη χάρις στην υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαικής Ένωσης. Αυτό αποκαλύπτει έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου από το ίδρυμα Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ηγεσίας με έδρα το Λονδίνο. Η εκθεση αναφέρει ότι οι ΝΑΤΟ-ρωσικές σχέσεις από το Μάρτιο του 2014, βρίσκονται σε “μια κατάσταση όπου η δυσπιστία, ο φόβος, και τα περιορισμένα χρονικά περιθώρια αποφάσεων της ηγεσίας χαρακτηρίζουν μια κλιμακούμενη αναμέτρηση ανάμεσα σ’ ένα πυρηνικά εξοπλισμένο κράτος και σε μια συμμαχία με πυρηνικά όπλα.” Η έκθεση συνεχίζει: “Η διαίωνιση αυτής της πραγματικότητας υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην παρούσα έκθεση είναι επικίνδυνη στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη περίπτωση, θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική.” Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ηγεσίας αποτελείται από υψηλού επιπέδου αξιωματούχους του τομέα ασφαλείας από μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες. Το συμβούλιό του περιλαμβάνει τον πρόεδρο της Συνδιάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, τον πρώην Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Χαβιέ Σολάνα, τους πρώην υπουργούς άμυνας, Ντες Μπράουν και ο Μάλκολμ Ρίφκιν (Ηνωμένο Βασίλειο), Φόλκερ Ρόϊχε (Γερμανία) και Αλέν Ρισάρ (Γαλλία), όπως επίσης και τον Σουηδό διπλωμάτη, πρώην Ειδικό Επίτροπο του ΟΗΕ για το Ιράκ, Καρλ Ρολφ Έκεους. Η συγκεκριμένη έκθεση, δεν παραλείπει να επιλέγει προσεκτικά τα περιστατικά που περιγράφει γα να δείχνει ψευδώς τη Ρωσία ως τον επιτιθέμενο.

Πρώτα απαγόρευαν στις λαικές τάξεις να ψηφίζουν, τώρα τις εξωθούν σε αποχή

Η χαμηλότερη συμμετοχή στις εκλογές για το Κογκρέσο τα τελευταία 72 χρόνια. Το πανεθνικό ποσοστό συμμετοχής έφτασε μόλις στο 36,3% του εκλογικού σώματος. Μόνο η ομοσπονδιακή εκλογή του 1942, σημείωσε χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής της τάξης του 33,9%.  Έτσι, οι ρεπουμπλικάνοι απέκτησαν τον έλεγχο του Κογκρέσου, με την ψήφο από σχεδόν το 16% του εκλογικού σώματος. “Η εξαιρετικά χαμηλά προσέλευση στις ενδιάμεσες εκλογές της περασμένης εβδομάδας – το χαμηλότερο σε περισσότερες από επτά δεκαετίες – ήταν αρνητική για τους Δημοκρατικούς, αλλά ήταν ακόμη χειρότερη για τη δημοκρατία”, σημειώνει στο κύρο άρθρο της η εφημερίδα New York Times. Στις τρεις μεγαλύτερες πολιτείες – Καλιφόρνια, Τέξας και Νέα Υόρκη – λιγότερο από το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος ψήφισε. Η προσέλευση στη Νέα Υόρκη έφτασε μόλις το 28,8%, η τέταρτη χαμηλότερη της χώρας. Η εντυπωσιακά χαμηλή συμμετοχή στις εκλογές, αλλά και η χρηματοδότηση από ιδιώτες χορηγούς που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ, αποτέλεσαν τους βασικούς συντελεστές της επικράτησης των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παγίδα φτώχειας για τους εργαζόμενους, ενισχύσεις για τις τράπεζες

Οι χαμηλότερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι της Βρετανίας έχουν εγκλωβιστεί σε μια «παγίδα φτώχειας». Αυτό αναφέρει με μια νέα έκθεση, καθώς τρεις στους τέσσερις δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτεί μια μισθολογική αύξηση με πραγματικούς όρους μισθολογική αύξηση. Η έκθεση δημοσιεύτηκε την ίδια ώρα που οι υπουργοί της κυβέρνησης Κάμερον σχεδιάζουν επιπλέον περικοπές δαπανών αξίας 30 δις λιρών στερλινών, ή 38,4 δις ευρώ. Σύμφωνα με την έρευνα από το Ίδρυμα Ρισολούσιον, μόνο το ένα τέταρτο των εργαζομένων οι οποίοι ελάμβαναν χαμηλούς μισθούς το 2001 ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν μια μισθολογική αύξηση σε πραγματικούς όρους έως το 2014. Η έκθεση αναφέρει επίσης πώς εκείνοι που έχουν κολλήσει σε χαμηλό εισόδημα είδαν τα πακέτα αμοιβών τους να αυξάνονται κατά 3,6%, ενώ εκείνοι στις υψηλότερες μισθολογικές κλίμακες είδαν αυξήσεις του 7,5% τα τελευταία 14 χρόνια. Τα συμπεράσματα της έκθεσης έρχονται καθώς η κυβέρνηση φέρεται να επιδιώκει μια περαιτέρω μείωση των δημοσίων δαπανών, που αναμένεται να επιβληθούν μετά τις γενικές εκλογές του επόμενου έτους εάν και εφόσον οι Συντηρητικοί του Ντέιβιντ Κάμερον διατηρήσουν την εξουσία. Θυμίζουμε ότι οι πολιτικές στήριξης των τραπεζών εκτίναξαν το δημόσιο χρέος της Βρετανίας από το 43,7% το 2007, στο 90,6% το 2013. Ενώ το ιδιωτικό χρέος των νοικοκυριών στη Βρετανία έχει ξεπεράσει ήδη το 93% του ΑΕΠ της χώρας. Μόνο η Ιρλανδία έχει υψηλότερο ιδιωτικό χρέος νοικοκυριών ως προς το ΑΕΠ απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Προτιμούν να πληρώσουν πρόστιμο, παρά να διελευκανθεί το σκάνδαλο χειραγώγησης

Οι ρυθμιστικές αρχές στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ελβετία διέταξαν πέντε τράπεζες να πληρώσουν περίπου 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια για να διευθετήσουν τον ρόλο τους στη χειραγώγηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Η ελβετική UBS διατάχθηκε να πληρώσει το μεγαλύτερο πρόστιμο της τάξης των 800 εκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με δηλώσεις των ρυθμιστικών αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Ελβετίας. Η Citigroup θα πληρώσει 668 εκατομμύρια δολάρια και ακολουθεί η JPMorgan Chase με 662 εκατομύρια δολάρια. Στην Royal Bank of Scotland επιβλήθηκε πρόστιμο 634 εκατομυρίων δολαρίων και στην HSBC Holdings 618 εκατομύρια δολάρια. Οι διακανονισμοί αυτοί, που περιλαμβάνουν τα μεγαλύτερα πρόστιμα που επιβάλλονται από την βρετανική ρυθμιστική αρχή, είναι οι πρώτοι απο τότε που οι ρυθμιστικές αρχές άρχισαν να διερευνούν την υπόθεση. Να θυμήσουμε ότι πέρυσι υπήρξαν καταγγελίες ότι διαπραγματευτές των μεγαλύτερων τραπεζών συνωμότησαν με τους ομολόγους τους σε άλλες επιχειρήσεις να χειραγωγήσουν τις τιμές αναφοράς που χρησιμοποιούνται από διαχειριστές κεφαλαίων για να καθορίσουν τι πληρώνουν για ξένο νόμισμα. Με την κίνηση αυτή οι μεγάλες τράπεζες θέλουν να αποφύγουν περαιτέρω έρευνα και ταυτόχρονα ομολογούν ότι φέρουν ακέραια την ευθύνη της χειραγώγησης. Στη μόνη περιοχή όπου δεν διεξάγεται ανάλογη έρευνα είναι η Ευρωζώνη, όπου οι μεγάλες τράπεζες μπορούν να αισθάνονται ασφαλής υπό το καθεστώς της τραπεζικής ένωσης.

Ικανοποιητικές οι απώλειες αμάχων κατά 75% σε στρατιωτικές επιχειρήσεις

Προκλητικές χαρακτηρίζονται οι δηλώσεις του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατηγού Μάρτιν Ντέμπσι, ο οποίος εκθείασε την στρατιωτική τακτική των Ισραηλινών κατά την πρόσφατη εισβολή τους στη Γάζα. Ο Ντέμπσι δήλωσε ότι το Ισραήλ ενήργησε “υπεύθυνα” και εξάντλησε κάθε “δυνατή προσπάθεια” για την αποφυγή απωλειών μεταξύ των αμάχων. Είπε ότι ήθελε να μελετήσει περαιτέρω και να διαδαχθεί από τις τακτικές που χρησιμοποιεί ο Ισραηλινός στρατός μέσα σε κατοικημένες περιοχές με μεγάλη συγκέντρωση αμάχων. Ο Ντέμπσι, πρόσφατα παρουσίασε το πιο επιθετικό στρατιωτικό δόγμα που διατύπωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες τουλάχιστον μεταπολεμικά. Ενώ οι απώλειες ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό της Γάζας από την πρόσφατη εισβολή του Ισραήλ, ξεπέρασαν το 75% στις περιοχές όπου διεξήχθησαν οι χερσαίες επιχειρήσεις. Ανάμεσά τους πολλά ανήλικα παιδιά, μιας και το Ισραήλ θεώρησε ως νόμιμο στόχο σχολεία, νηπιαγωγεία και νοσοκομεία.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:24 μ.μ.

Μας πάνε σε πόλεμο;

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

Τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την Ελλάδα και την Κύπρο. Είναι φανερό ότι ζούμε μια ιδιαίτερη κλιμάκωση προκλήσεων της Τουρκίας, που ευνοεί η πολιτική κατευνασμού και ενδοτισμού των κυβερνώντων Ελλάδας και Κύπρου. Που θα καταλήξει; Πολύ φοβάμαστε ότι εγκυμονείται πολεμικό επισόδειο στον Ελλαδικό χώρο από μεριάς της Τουρκίας. Ο ξένος παράγοντας ήδη νίπτει τας χείρας του, συστήνοντας “αυτοσυγκράτηση” και “συνομιλίες”. Ιδανικές οι συνθήκες για να εξάγει ο Ερντογκάν την κρίση του εναντίον του πιο εύκολου αντιπάλου στην περιοχή, την Ελλάδα και την Κύπρο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πρώτα είχαμε το ερευνητικό σκάφος Μπαρμπαρός, το οποίο συνοδευόμενο από τουρκικά πολεμικά εισήλθε στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Ποια ήταν η αντίδραση της κυπριακής και ελληνικής πλευράς. Ουσιαστικά καμία. Μόνο χλιαρές δηλώσεις διαμαρτυρίας, χωρίς καμιά διπλωματική και στρατιωτική κίνηση ανάλογη με τη σοβαρότητα του θέματος.

Τι θα έπρεπε να γίνει

Θυμίζουμε απλά ότι σε τέτοιες περιπτώσεις τα σοβαρά κράτη που ξέρουν να υπερασπίζονται τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, κινούνται σε τρία επίπεδα. Σε επίπεδο στρατιωτικό κινητοποιώντας δυνάμεις αντίστοιχες μ’ αυτές που εισήλθαν στην περιοχή ώστε να υπάρξει έντονη “παρουσία σημαίας” στην περιοχή παραβιάσεων ώστε να μην υπάρξει τετελεσμένο. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να το κάνει η Κύπρος με συνδρομή της Ελλάδας. Δεν το έκανε.

Σε διπλωματικό επίπεδο θα έπρεπε να κληθούν οι πρεσβευτικές αρχές της Τουρκίας για επίδοση επίσημης διαμαρτυρίας. Κι αν συνεχιστούν οι προκλήσεις θα έπρεπε να απελαθούν πάραυτα, ωςpersona non grata, στελέχη της πρεσβείας, με πρώτο τον στρατιωτικό ακόλουθο. Ταυτόχρονα, σε διεθνές επίπεδο, θα έπρεπε να γίνει προσφυγή στους διεθνείς οργανισμούς, όπως είναι ο ΟΑΣΕ, το Συμβούλιο Ασφαλείας και η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, κοκ., με αίτημα να καταδικαστεί η τούρκικη προκλητικότητα και να απαιτηθεί η συμμόρφωση της Τουρκίας με τα κυριαρχικά δικαιώματα που παραβιάζει.

Έγινε τίποτε απ’ όλα αυτά; Απολύτως τίποτε. Μόνο κάποιες χλιαρές δηλώσεις εκ μέρους των κυβερνώντων Ελλάδας και Κύπρου. Ούτε καν “παρουσία σημαίας” δεν επιχειρήθηκε στη ζώνη κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου. Κάτι εντελώς αυτονόητο για όλες τις χώρες που ακολουθούν τα προβλεπόμενα του διεθνούς δικαίου. Σας θυμίζουμε ότι η Σουηδία κινητοποίησε ολόκληρο το ναυτικό της στην πιθανότητα άγνωστης ταυτότητας υποβρυχίου σε περιοχή θαλάσσιας κυριαρχίας της.

Στην πράξη μπροστά σε μια τόσο κατάφωρη παραβίαση της κυριαρχίας ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, η οποία σημειωτέον συνεχίζεται, τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα απέδειξαν ότι έχουν καταλυθεί ως κυρίαρχα κράτη. Όχι μόνο γιατί δεν αντέδρασαν, όπως θα έκανε κάθε σοβαρό κράτος που ξέρει να προασπίζεται τα κυριαρχικά του δικαιώματα, αλλά λειτούργησαν ως οπερέτα.

Τι δεν μας λέει ο Βενιζέλος

Τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελλάδα, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανίκανες να αντιδράσουν σαν κυρίαρχα κράτη, ζητούν “σκληρές δηλώσεις” από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνήλθε στις 24/10. Την ίδια ημέρα της συνόδου ο Ε. Βενιζέλος σημείωνε ότι στην Κύπρο «συνεχίζει να παραβιάζεται βάναυσα το διεθνές δίκαιο, 40 χρόνια μετά την εισβολή και τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος του νησιού».«Αυτές τις μέρες», συνέχιζε, «παρακολουθούμε δυστυχώς τη δραστηριότητα του τουρκικού ερευνητικού πλοίου Barbaros, το οποίο, κατά παράβαση των προβλέψεων της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, βρίσκεται στην περιοχή της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και υφαλοκρηπίδας για να πραγματοποιήσει παράνομα έρευνες σε μία περιοχή όπου η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης».

Προσέξτε πώς αποσιωπά ο κύριος αυτός – ο οποίος δεν είναι ένας απλό σχολιαστής, αλλά υποτίθεται ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας – το γεγονός ότι η παραβίαση δεν γίνεται απλά από ένα ερευνητικό σκάφος της Τουρκίας, αλλά με συνοδεία πολεμικών. Το γεγονός αυτό αναβαθμίζει την παραβίαση της Τουρκίας σε πολεμική πρόκληση, μιας και γνωρίζει ότι η είσοδος των πολεμικών της σε περιοχή κυριαρχίας άλλου κράτους μπορεί να σημάνει ανά πάσα στιγμή στρατιωτική εμπλοκή. Και τι έκανε ο βαρύς κι ασήκωτος κ. Βενιζέλος μπροστά σ’ αυτή την πολεμική πρόκληση; Μόνο δηλώσεις. Ότι έκανε και η κυβέρνηση Αναστασιάδη.

Ταυτόχρονα, ξεκινά ένα ολόκληρο μπαράζ διατεταγμένης προπαγάνδας στην Ελλάδα με διπλό στόχο. Αφενός, να πειστεί ο λαός ότι τα κυριαρχικά συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι διασφαλισμένα λόγω ΕΕ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, Αιγύπτου, δηλαδή από τη “διεθνή κοινότητα”, κι επομένως δεν χρειάζεται να μας απασχολεί και πολύ το θέμα. Αφετέρου, να τρομοκρατηθεί ο κόσμος ώστε να θεωρήσει τον κατευνασμό και τον ενδοτισμό ως κάτι το φυσιολογικό.

“ΕΕ και ΝΑΤΟ ελάτε να μας σώσετε”

Πριν καλά-καλά ξεσπάσει η κρίση, στην Ελλάδα έχει αρχίσει μια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου εναντίον του ελληνικού λαού, ώστε να αποδεχθεί ως μόνη λύση την εξωτερική επέμβαση σε πιθανή κλιμάκωση των πολεμικών προκλήσεων της Τουρκίας. Μην τολμήσετε και κουνηθείτε, μην σκεφτείτε καν να αμφισβητήσετε ΕΕ και ΝΑΤΟ, γιατί η Τουρκία θα φτάσει στη Λάρισα και θα μας πάρει το Αιγαίο. Λένε και ξαναλένε πληρωμένοι καλαμαράδες των μέσων μαζικής εξαπάτησης. Ειδικά εκείνοι που το έπαιζαν αντιμνημονιακοί.

Πρόκειται καθαρά για στημένη προπαγάνδα κατευθυνόμενη από ξένα κέντρα και πρεσβείες. Η επιχείρηση λέγεται καλλιέργεια της ηττοπάθειας στον πληθυσμό προκειμένου να αποδεχθεί την “παράδοση των όπλων” μπροστά σε ξένη απειλή. Να θυμίσουμε εδώ ότι η Συντακτική Πράξη 6/45, με βάση την οποία επρόκειτο να δικαστούν οι δοσίλογοι της ναζιστικής κατοχής, αναφέρει στο άρθρο 1 (παρ. ε) ότι “όσοι έγιναν συνειδητά όργανα του εχθρού προς διάδοσιν της προπαγάνδας του,… προκαλούντες την ηττοπάθεια παρά τω Ελληνικώ Λαώ…” χαρακτηρίζονται δοσίλογοι και δικάζονται ως τέτοιοι. “Η ιδιότης του δράστου ως εκδότου, διευθυντού εφημερίδος, ή περιοδικού, ή δημοσιογράφου, αποτελούν ιδιαιτέραν επιβαρυντικήν περίπτωσην,” καταλήγει η παράγραφος της συγκεκριμένης διάταξης.

Πώς θα πάρουν εδάφη

Η έκταση που έχει πάρει η επιχείρηση από τους θεράπωντες της διατεταγμένης δημοσιογραφίας, μας ενισχύει την πεποίθηση ότι επίκειται σοβαρή κλιμάκωση με την Τουρκία. Ακόμη και θερμό επισόδειο. Ο λόγος είναι απλός. Πρέπει να αποδεχθεί δουλικά ο Έλληνας το “γρκιζάρισμα” μέρους της εδαφικής, ή και θαλάσσιας επικράτειάς του, ύστερα από επέμβαση των Ευρωπαίων και των Αμερικανών “εταίρων”, προκειμένου να αποσοβήσουν υποτίθεται μια ευρεία σύρραξη με τους Τούρκους. Κάτι που έγινε στα Ίμια με το de facto “γκριζάρισμα” 3.000 βραχονησίδων, αλλά αυτή τη φορά ίσως να αφορά ολόκληρο το Αιγαίο, τη Θράκη, είτε τη Μακεδονία.

Η κατάσταση χειροτέρευσε με την δήλωση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους οι κυβερνώντες Ελλάδας και Κύπρου, όπως κάθε νομιμόφρων ραγιάς. Εκεί μάλιστα αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, ότι στην Ελλάδα και στην Κύπρο κυβερνά μια παρέα που αντιμετωπίζει τις δυο χώρες ως φέουδο. Έτσι όταν φάνηκε να αρρώστησε ο Αναστασιάδης της Κύπρου, αντί να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία αντικατάστασής του από την Κυπριακή Δημοκρατία, ο κύριος αυτός ανέθεσε αυθαίρετα την εκπροσώπηση του κράτους του σε εκπρόσωπο άλλου κράτους. Μιλάμε για οπερέτα. Ο Αναστασιάδης είπε στον “φιλαράκο” Σαμαρά να εκπροσωπήσει και την Κύπρο στην ανώτατη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μιας και κάνει τόσο καλή δουλειά με την εκπροσώπηση της Ελλάδας.

Και το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Μια εντελώς χλιαρή δήλωση του Συμβουλίου, η οποία δεν μιλά καν για την “ταμπακέρα”. Να η δήλωση: “Το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες σχετικά µε τις νέες εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και παρότρυνε την Τουρκία να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να σεβαστεί την κυριαρχία της Κύπρου στα χωρικά της ύδατα και τα κυριαρχικά δικαιώµατα της Κύπρου στην αποκλειστική οικονοµική ζώνη της. Το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο υπενθύµισε την ∆ήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών µελών της στις 21 Σεπτεµβρίου 2005, µεταξύ άλλων και ότι η αναγνώριση όλων των κρατών µελών αποτελεί απαραίτητη συνιστώσα της διαδικασίας προσχώρησης. Υπό τις παρούσες συνθήκες, το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο θεώρησε ότι είναι πιο σηµαντικό από ποτέ να διασφαλισθεί θετικό κλίµα ώστε να µπορέσουν να αρχίσουν εκ νέου οι διαπραγµατεύσεις για τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού.”

Προσέξτε πώς δικαιώνεται η διπλωματία της κανονιοφόρου που ακολουθεί η Τουρκία. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν ζητά την άμεση αποχώρηση της Τουρκίας από την ΑΟΖ της Κύπρου. Ούτε καταδικάζει την ενέργειά της να την παραβιάσει και μάλιστα με πολεμικά. Συνιστά απλά στην Τουρκία “αυτοσυγκράτηση” και γενικά να “σεβαστεί” τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου. Εκείνα δηλαδή που έχει ήδη καταπατήσει. Και καταλήγει με το να ζητά να συνεχιστούν οι “συνομιλίες”, έστω και υπό τέτοιες συνθήκες τουρκικών προκλήσεων.

“Πράσινο φως” από ΕΕ

Με άλλα λόγια η δήλωση αυτή δίνει πράσινο φως στην Τουρκία να συνεχίσει και να εξαρτήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου από τη δική της αυτοσυγκράτηση και τις συνομιλίες στο νησί. Καλύτερη δήλωση υπέρ της δεν θα μπορούσε να περιμένει η Τουρκία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν, ο οποίος σε γραπτή δήλωση του εκπροσώπου του αναφέρονται τα εξής απαράδεκτα: «Ο γενικός γραμματέας εξέφρασε ανησυχία για τις εντάσεις που δημιουργήθηκαν σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες και την αναστολή των συνομιλιών. Υπογράμμισε την ανάγκη όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να αποκλιμακώσουν την κατάσταση, ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω αστάθεια στην ήδη έκρυθμη περιοχή».

Κι έτσι η Τουρκία πήρε το πράσινο φως να συνεχίσει και από τον ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος ως γνωστόν εκτελεί εντολές της Ουάσινγκτον. Μέσα στην τελευταία εβδομάδα πήγε για επίγουσες επαφές στην Κύπρο ο υφυπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ ο Τζ. Χοχστάιν. Ενώ στο νησί επέστρεψε, με ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα, ο ειδικός απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ Εσπεν Μπαρθ Αΐντα, ο οποίος αναμένεται να προτείνει τη δημιουργία «δεξαμενής σκέψης» με τη συμμετοχή ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, δηλαδή εκπροσώπων του τουρκικού καθεστώτος κατοχής, που θα μελετήσει το θέμα των υδρογονανθράκων. Κανένας από δαύτους δεν έκανε ούτε καν δήλωση καταδίκης για τις παραβιάσεις της Τουρκίας, οι οποίες σημειωτέον βρίσκονταν σε εξέλιξη.

Ο ίδιος ο Βενιζέλος ομολόγησε ενδοτική στάση Ελλάδας και Κύπρου απέναντι στις προκλήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ. Ελλάδα και Κύπρος έχουν κοινό πλάνο αντίδρασης στις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, τόνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» της Λευκωσίας (3/11). Δεν διευκρίνησε όμως ποιο είναι αυτό και γιατί μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμιά αντίδραση εκ μέρους Κύπρου και Ελλάδας. Ο Βενιζέλος ομολόγησε επίσης ότι «η διεθνής κοινότητα δεν λέει καθαρά στην Τουρκία ότι πρέπει να αποχωρήσει από την κυπριακή ΑΟΖ», επιτρέποντας έτσι την δημιουργία τετελεσμένων σε βάρος της Κύπρου. Με ιδιαίτερη έμφαση ο κ. Βενιζέλος τόνισε ότι «δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να υπάρξει μορατόριουμ στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας». Όμως αυτό ακριβώς συνέβη από την στιγμή που η Τουρκία δεν αντιμετωπίστηκε όπως θα έπρεπε από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Φυσικά η Τουρκία έλαβε το μήνυμα. Είναι ελεύθερη να κλιμακώσει τις προκλήσεις της σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Και το έκανε. Τουρκική κορβέτα εισέρχεται στα χωρικά ύδατα της Ελλάδας στις 3:00 π.μ. της Τρίτης και μετά από συνεχείς παραβιάσεις αποχώρησε ανενόχλητη στις 5:30 π.μ. της επόμενης ημέρας. Οι κυβερνώντες τσιμουδιά. Διέρρευσαν μόνο στον τύπο ότι πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού παρακολούθησαν το τουρκικό σκάφος, σε όλη τη διάρκεια του πλου του, αλλά χωρίς να παρεμποδίσουν τις διαρκείς παραβιάσεις των χωρικών υδάτων. Ενδεικτική της πολιτικής κατευνασμού που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι το γεγονός ότι τόσο το υπουργείο άμυνας, όσο και το υπουργείο εξωτερικών δεν προέβησαν σε κανένα διάβημα ή ανακοινωση διαμαρτυρίας έναντι της Τουρκίας. Απλά θεωρήθηκε ως τετελεσμένο και σύνηθες περιστατικό.

Οι κυβερνώντες απέδειξαν στην Τουρκία πόσο ξέφραγο αμπέλι είναι η Ελλάδα, αλλά και η Κύπρος. Πόσο εύκολο είναι να στηθεί πολεμική προβοκάτσια σε βάρος των δυο χωρών και πόσο εξισου εύκολο είναι να επιβληθούν τετελεσμένα σε βάρος τους, τα οποία είναι σίγουρο ότι θα τα αποδεχθούν ως τέτοια οι κυβερνώντες τόσο σε Ελλάδα, όσο και σε Κύπρο. Με την συνεπικουρία φυσικά της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Άλλωστε, η Τουρκία έχει πάρει το πράσινο φως για μια τέτοια ενέργεια τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως το έδειξε με τη δήλωσή της, από τον ΓΓ του ΟΗΕ, αλλά και από τις ΗΠΑ. Απόδειξη του γεγονότος αυτού, αλλά και της πρόθεσης της Τουρκίας να κλιμακώσει την ένταση ακόμη κι αν υπάρξει θερμό επισόδειο, ήταν η πρόκληση Τούρκου βουλευτή την Τρίτη που πέρασε, ο οποίος δήλωσε ότι δεν υπάρχει θέμα συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ο Οσμάν Ακίπ Μπακ, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας, παίρνοντας τον λόγο σε συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ που διεξήχθη στην αίθουσα Γερουσίας του ελληνικού κοινοβουλίου ανέπτυξε τις πάγιες θέσεις της Τουρκίας χωρίς μάλιστα να υπάρξει ουσιαστική απάντηση από την ελληνική πλευρά.

«Η Τουρκία δεν προσπαθεί να κάνει καμία διεκδίκηση στην Κύπρο» υποστήριξε ο κ. Μπακ και δήλωσε: “Το Μπαρμπαρόσα διεξάγει σεισμογραφικές έρευνες και έχουμε ενημερώσει ότι δεν πρέπει να γίνονται μονομερείς ενέργειες από πλευράς Κύπρου. Όλη η υφαλοκρηπίδα είναι προσβάσιμη και οι δύο λαοί αποφασίζουν πως θα χρησιμοποιήσουν τους πόρους». Υποστήριξε μάλιστα ότι στο πλαίσιο του ΟΗΕ πρέπει να υπάρξει συμφωνία «για το μοίρασμα των πόρων του φυσικού αερίου. Να υπάρξει σύγκλιση για την οποία ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις το 2008 αλλά δεν επιτεύχθηκε συμφωνία». Παράλληλα είπε ότι «δεν υπάρχει θέμα συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας».
Υπήρξε έστω και η παραμικρή αντίδραση από την ελληνική πλευρά. Ούτε κατά διάνοια. Ο Βενιζέλος εξέφρασε απλά τον “προβληματισμό” του για τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ. «Μας προβληματίζουν οι πρόσφατες προκλήσεις της Τουρκίας όσον αφορά την ΑΟΖ της Κύπρου και η κατάφωρη παραβίαση διεθνούς δικαίου», είπε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε ότι η Άγκυρα «δημιουργεί μια κρίση σε μια ήδη ασταθή περιοχή». Την ίδια ακριβώς ώρα η τουρκική κορβέτα έκοβε βόλτες ανενόχλητη στο μισό Αιγαίο αποδεικνύοντας ότι όντως δεν τίθεται θέμα συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, όπως προκλητικά δήλωσε ο Τούρκος Βουλευτής.

Νέα προδοσία στο Αιγαίο

Είναι προφανές ότι οι κυβερνώντες στην Ελλάδα έχουν ήδη παραδώσει τουλάχιστον το Αιγαίο. Με τις ευλογίες και τις επιταγές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το έχουν παραδώσει σίγουρα από τότε που ο Μεϊμαράκης, παρουσίασε εκείνο το τρισάθλιο καραβάκι σαν δώρο στον Νταβούτογλου τον Οκτώβριο του 2012 και αναφέρθηκε στο Αιγαίο ως “ελεύθερη θάλασσα”. Δηλαδή θάλασσα χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα και σύνορα. Τότε, προσπάθησαν να το καλύψουν τα παπαγαλάκια μιλώντας για “γκάφα” του Μεϊμαράκη.

Σήμερα, όμως, ξέρουμε πολύ καλά ότι αποτελεί υπόγεια συμφωνία που μεθοδεύτηκε από Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες. Και ήρθε η ώρα για την Τουρκία να την επιβάλλει ανοιχτά. Πώς; Πολύ φοβόμαστε με θερμό επισόδειο μικρής διάρκειας που θα επιτρέψει την επέμβαση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ώστε να επιβληθεί στον μέσο Έλληνα ως τετελεσμένο, που έχει ήδη καταρακωμένο το ηθικό του. Κι όπως σε όλες τις βρώμικες ιστορίες αυτού του είδους, έτσι και σ’ αυτή θα χρειαστεί αθώο αίμα για να σφραγιστεί.

Στα Ίμια χρειάστηκε να θυσιαστούν οι Καραθανάσης, Βλαχάκης, Γιαλοψός για να σφραγιστεί με το αίμα τους η ομερτά της βρώμικης συναλλαγής. Τώρα πόσοι και ποιοί θα θυσιαστούν προκειμένου οι δοσίλογοι κυβερνώντες να επιτελέσουν το έργο τους; Δεν το γνωρίζουμε. Αυτό όμως που ξέρουμε καλά είναι ότι τέτοιες βρώμικες συμφωνίες εθνικής προδοσίας για να επιβληθούν, απαιτούν έναν λαό με σκυμμένο το κεφάλι και υπό καθεστώς “εθνικής συναίνεσης”. Κι αν κρίνει κανείς από το όργιο τρομοκρατίας που έχει εξαπολυθεί από στημένους δημοσιογράφους, ορισμένοι εκ των οποίων μέχρι χθες το έπαιζαν πατριώτες και αντιμνημονιακοί, μην τυχόν και ο λαός σηκώσει κεφάλι γιατί η Τουρκία παραμονεύει, φαίνεται πώς βρίσκεται ήδη στα σκαριά κάτι χοντρό σε βάρος της χώρας.

Ίσως και γι’ αυτό τον λόγο να ενισχύεται το κλίμα συναίνεσης ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς.

Μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας για πρώτη φόρα προσχώρησε στο κλίμα συναίνεσης στη συνάντησή του με τον Παπούλια την Δευτέρα που πέρασε. Αντί να ζητήσει καθαρά εκλογές, ακόμη και με παραίτηση του ίδιου του Παπούλια, ζήτησε σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για την ημερομηνία προσφυγής στις κάλπες, σε συνδυασμό με τη διερεύνηση ενδεχόμενης συμφωνίας των κομμάτων για το πρόσωπο του νέου Προέδρου, ώστε να εκλεγεί με ευρεία πλειοψηφία. Ο Παπούλιας, ζήτησε με τη σειρά του ένα «μίνιμουμ συναίνεσης» των πολιτικών δυνάμεων του τόπου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα εθνικά ζητήματα. Είναι φανερό ότι κάτι ετοιμάζουν και θέλουν “εθνική συναίνεση” για τον κατευνασμό του λαού. Κι αυτή την φορά μυρίζει κυριολεκτικά μπαρούτι.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 9/11/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 12:32 π.μ.

Τίποτε πια δεν πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο.

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Όποιος δεν έχει αντιληφθεί ακόμη ότι η πυριτιδαποθήκη που με τόση ευκολία προσπαθούν να πυροδοτήσουν οι δυνάμεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ συμπεριλαμβάνει και την Ελλάδα, τότε είναι καταδικασμένος να καεί στην φωτιά της. Ίσως να ζούμε την χειρότερη και την πιο μοιραία απ’ όλες τις αυταπάτες μας. «Στην Ελλάδα δεν μπορούν να συμβούν αυτά,» είναι το κλισέ του ραγιά που νομίζει ότι είναι ασφαλής όσο πιο πιστός και προσκολλημένος εμφανίζεται στον αφέντη του.

Κι ενώ φοβάται ότι «θα του την πέσουν όλοι» μόλις τολμήσει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και την εθνική του αξιοπρέπεια, η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι μεγαλύτερες εθνικές τραγωδίες και οι πολεμικοί κόλαφοι για τούτον τον λαό ήταν πάντα η τραγική κατάληξη κάθε περιόδου όπου το πολιτικό προσωπικό της χώρας είχε εναποθέσει τα πάντα στα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Βρισκόμαστε ήδη στις παραμονές της μεγαλύτερης ίσως εθνικής τραγωδίας στην ιστορία της χώρας. Τρία και πλέον χρόνια καθεστώτος επίσημης κατοχής έχει οδηγήσει την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού στην απόγνωση και την χώρα σε πλήρη διάλυση. Είμαστε πλέον μια ανοχύρωτη χώρα. Ο ελληνικός λαός στη μεγάλη του πλειοψηφία είναι παντελώς απαστράτευτος έναντι οιασδήποτε αυθαιρεσίας της εξουσίας και απειλής από το εξωτερικό.

Αρκεί μια απλή ίωση για να στείλει πολλές χιλιάδες στο χώμα και να σαρώσει την χώρα με την μορφή πανδημίας, ελλείψει ακόμη κι εκείνων των ελάχιστων αποτρεπτικών μέσων. Μια απλή απόφαση της κυβέρνησης και των δανειστών είναι αρκετή για να χαθούν δεκάδες χιλιάδες ζωές, οικογένειες και νοικοκυριά. Η ανθρώπινη ζωή σήμερα στην Ελλάδα δεν κοστίζει τίποτε. Η ίδια η χώρα έχει μεταβληθεί σε ξέφραγο αμπέλι για όποιον θέλει να τα κονομήσει γρήγορα, εκ του ασφαλούς και χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν.

Η αποτρεπτική ισχύς της χώρας είναι για γέλια, ή μάλλον για κλάματα. Τρία χρόνια μνημονίων κατάφεραν να διαλύσουν ολοκληρωτικά τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας σε τέτοιο βαθμό που δεν νοείται καν σήμερα εθνική άμυνα. Το αξιόμαχο και το ηθικό είναι στην χειρότερη κατάσταση από την εποχή ίδρυσης των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Οι λίγοι που έχουν απομείνει με γνώση και συνείδηση της αποστολής τους, του εθνόσημου που φέρουν, βιώνουν μια κατάσταση που δεν προσιδιάζει σε συντεταγμένες ένοπλες δυνάμεις.

Λίγο πριν η Ελλάδα οδηγηθεί στον ελληνοτουρκικό πόλεμο της ντροπής προκειμένου μετά από μια ατιμωτική ήττα να της επιβληθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος του 1898 από τις μεγάλες δυνάμεις, ο Χαρίλαος Τρικούπης δήλωνε στην Βουλή: «Δεν έχομεν στρατόν. Ο ελληνικός στρατός της σήμερον είναι αγέλη.» Δεν είχε άδικο. Ο ελληνικός στρατός της εποχής δεν έπρεπε επουδενί να είναι αξιόμαχος. Τα καλύτερα στελέχη του είχαν πρωτοστατήσει στην Οκτωβριανή επανάσταση του ελληνικού λαού το 1862, που οδήγησε στην εκθρόνιση του Όθωνα και την ανατροπή της βαυαροκρατίας, της «ξένης ακρίδας», όπως την χαρακτήριζε ο λαός. Ο ελληνικός στρατός που τότε ενώθηκε με τον ελληνικό λαό σχηματίζοντας τον «στρατόλαο», είχε κατατρομάξει τις μεγάλες προστάτιδες δυνάμεις με πρώτη την Αγγλία.

Προκειμένου να κρατηθεί στα πράγματα η βασιλεία, τοποτηρητής των ξένων αποικιοκρατών επί ελληνικού εδάφους, αλλά και η κομματική φαυλοκρατία στην διακυβέρνηση του τόπου, ο ελληνικός στρατός μετατράπηκε σε αγέλη, όπως διαπίστωνε ο Τρικούπης αρκετά χρόνια αργότερα. «Η μέγιστης πλειοψηφία των ανώτερων αξιωματικών απετελείτο από τους γνωστούς αγαθούς τύπους της «κόκκινης κάλτσας», των οποίων η στρατιωτική μόρφωσις περιωρίζετο εις την τακτικήν της καταδιώξεως ληστών, φυγοδίκων και ζωοκλεπτών,» έγραφε ο Θ. Πάγκαλος στα απομνημονευματά του. Και συνέχιζε: «Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων διέπρεπον εν αυτώ οι κρασοπατέρες με τις κυρτές πάλες και τους φθηνούς παλικαρισμούς των καφωδειών. Τα Μουρουζάκια. Είναι ζήτημα αν υπήρχον 5-6 αξιωματικοί κατάλληλοι δια την εκτέλεσιν μιας απλής αναγνωρίσεως.»

Τα λόγια αυτά μου ήρθαν στο μυαλό καθώς είδα τον Γάλλο στρατηγό με το επιτελείο του να αναλαμβάνει τα καθήκοντά του στο στρατηγείο της 1ης (ανύπαρκτης) στρατιάς στην Λάρισα, επικεφαλής της νέας λεγεώνας των ξένων που οργανώθηκε για να συνεχίσει την σφαγή στην Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία. Με τους Έλληνες αξιωματικούς να το υποδέχονται κατά το πρότυπο που το 1955 ο Π. Κανελλόπουλος είχε υποδεχτεί τον Βαν Φλητ στο αεροδρόμιο της Αθήνας επιδεικνύοντας το άγημα που απέδιδε τιμές, λέγοντας: «Ιδού ο στρατός σας!»

Τις ίδιες ημέρες που η λεγεώνα των ξένων εκ Γαλλίας εγκαθίσταντο στη Λάρισα, διεξάγονταν ασκήσεις ταχείας επέμβασης ελληνικών και αμερικανικών δυνάμεων με στόχο μια πιθανή στρατιωτική επέμβαση στην υπερδνειστερία, ή και στην Κριμαία εναντίον των Ρώσων. Δεν ξέρω γιατί και με ποιο πρόσχημα φέρουν ελληνικό εθνόσημο όσοι συμμετέχουν σε τέτοιου είδους ασκήσεις. Το μόνο που ξέρω είναι ότι με τέτοια στελέχη που συμπεριφέρονται σαν τυπικοί μισθοφόροι, οι οποίοι τυχαίνει να φέρουν εθνόσημο, η χώρα κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε.

Έχουμε πια όλα τα προσόντα για να μας οδηγήσουν εκ νέου οι δανειστές μας σε μια νέα παραλλαγή ενός πολέμου της ντροπής σαν αυτόν του 1897 προκειμένου να μας επιβάλουν τετελεσμένα. Το πιστεύει, δεν το πιστεύει κανείς, πολύ σύντομα – ίσως πολύ πιο σύντομα απ’ ότι μπορεί να υποθέτει κανείς με βάση τις εξελίξεις – θα δοκιμαστεί ο καθένας μας ξεχωριστά. Ο πόλεμος για την κατοχή, διάλυση και εκποίηση της χώρας που ξεκίνησε με οικονομικούς όρους εναντίον του λαού, θα συνεχιστεί αργά ή γρήγορα και με στρατιωτικοπολιτικούς όρους. Να είστε σίγουροι γι’ αυτό.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:26 μ.μ.

Επαναζιστικοποίηση της Ευρώπης

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Στην Ουκρανία και αλλού επαναλαμβάνεται το σκηνικό του μεσοπολέμου με την ανοχή και την στήριξη του ναζισμού από τη δυτική ελίτ. Μετά την “αποκρατικοποίηση” της Κύπρου, σειρά έχει η Ελλάδα με περεταίρω εξαθλίωση, επιβολή στρατού κατοχής και γκρίζες ζώνες τύπου Ίμια.

Μήπως βρισκόμαστε στις παραμονές ενός νέου ολοκληρωτικού πολέμου στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο; Ας δούμε τα δεδομένα. Για πρώτη φορά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έχουμε σε χώρα της Ευρώπης, την Ουκρανία, ένα καθεστώς που στηρίζεται στην ένοπλη βία καθαρόαιμων ναζί. Το Κίεβο είναι πόλη φάντασμα όπου περιπολούν ορδές ναζί του κόμματος Σβόμποντα, και του Πράβι Σέκτορ. Μαζί με κάθε λογής απόβρασμα του υποκόσμου συγκροτούν ομάδες και εισβάλουν σε κτήρια, λεηλατούν, πυρπολούν και απαγάγουν κατά το δοκούν. Όλα στο όνομα της αποκατάστασης της «έννομης τάξης» και της δίωξης των οπαδών του προηγούμενου καθεστώτος.

Το υπό κατάληψη Δημαρχείο του Κιέβου έχει γεμίσει με ρατσιστικά σύμβολα και σημαίες της Ομοσπονδίας των Νοτίων Πολιτειών των ΗΠΑ που πολέμησαν υπέρ της δουλείας. Οι «διαδηλωτές» καταστρέψανε και βεβήλωσαν τα μνημεία που δόξαζαν τους ήρωες που πολέμησαν εναντίον των ναζί. Στη θέση τους κυματίζουν σημαίες των SS και ρατσιστικά σύμβολα. Οι χαιρετισμοί Sieg Heil και το σύμβολο της ναζιστικής Wolfsangel έχουν γίνει πια κάτι το κοινότυπο στην πλατεία Μαϊντάν, και οι ναζιστικές δυνάμεις έχουν ήδη δημιουργήσει «αυτόνομες ζώνες» μέσα και γύρω από το Κίεβο.

Από το περασμένο Σάββατο που έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση ο Γιανούκοβιτς, οι εκπρόσωποι της ΕΕ και των ΗΠΑ πάσχιζαν να στήσουν μια κυβέρνηση της αρεσκείας τους. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει την ολοκληρωτική καταστροφή της Ουκρανίας, υπό τις οδηγίες του ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά χωρίς να είναι εμφανής η παρουσία των ναζί στην σύνθεσή της. Οι διαπραγματεύσεις τελικά κατέληξαν μετά από 4 ημέρες και η πρώτη κυβέρνηση ανοιχτής πολιτικής συγκυβέρνησης των εκλεκτών του παγκόσμιου χρηματιστικού καρτέλ με τους ναζί είναι γεγονός σε ευρωπαϊκό έδαφος 85 χρόνια μετά τον μεσοπόλεμο.

Μαφιόζοι και ναζί στο “τιμόνι” της Ουκρανίας

Οι εκλεκτοί της Δύσης ανέλαβαν την πρωθυπουργία, τα οικονομικά υπουργεία και την διπλωματία, ενώ οι ναζί την δικαιοσύνη, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τις μυστικές υπηρεσίες. Ο Αρσένι Γιατσένιουκ που έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικών στην Ουκρανία επί Τιμοσένκο και ο οποίος εμφανίστηκε ως ηγέτης των διαδηλώσεων στο Κίεβο ήταν η επιλογή των ΗΠΑ και της ΕΕ για μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών τον Μάιο.

Ο κύριος αυτός, όπως και η κυρία Τιμοσένκο, ανήκουν σ’ ένα μικρό κύκλο ολιγαρχών της Ουκρανίας που συσσώρευσαν τρομακτικά προσωπικά πλούτη από τις πολιτικές εκποίησης της χώρας που επέβαλε μετά το 1994 το ΔΝΤ. Οι διασυνδέσεις τους φτάνουν μέχρι την μαφία και το οργανωμένο έγκλημα που όλα τα χρόνια της «οικονομικής προσαρμογής» της Ουκρανίας άνθησε κυρίως μέσω του εμπορίου λευκής σαρκός.

Από το ίδιο κύκλωμα εμπορίου που φαίνεται να πλούτισαν και οι ηγέτες των ναζιστικών κομμάτων, αλλά και στρατολόγησαν τον κύριο όγκο των οπαδών τους. Σε πολύ λίγο το εμπόριο αυτό για την Ουκρανία θα είναι ότι για το κατεχόμενο Αφγανιστάν το εμπόριο του οπίου.

Άξιος λοιπόν πρωθυπουργός για μια χώρα που προορίζεται για τα κρεματόρια. Άλλωστε ο ίδιος με αφορμή την δήθεν ανάδειξή του από το συμβούλιο των κινημάτων της πλατείας Μαϊντάν, δήλωσε στο BBC (Καθημερινή, 26/2) τα εξής: «Πρόκειται να λάβουμε εξαιρετικά αντιλαϊκά μέτρα καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση και ο προηγούμενος πρόεδρος ήταν τόσο διεφθαρμένοι που η χώρα βρέθηκε σε απελπιστικά δεινή οικονομική κατάσταση. Βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής κι αυτή είναι μια κυβέρνηση αυτοχείρων. Οπότε καλωσήρθατε στην κόλαση…»

Για το υπουργείο Οικονομικών προτάθηκε ο Ολεξάντερ Σλάπακ, πρώην υπουργός Οικονομικών και αναπληρωτής επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας, που ιδρύθηκε από τους Αμερικανούς και το ΔΝΤ το 1992. Η δημοσιογράφος Τετιάνα Τσορνοβόλ, η οποία έγινε γυναίκα-σύμβολο των διαδηλωτών, καθώς είχε ξυλοκοπηθεί από αγνώστους νωρίτερα φέτος μαζί με τον Ντμίτρο Μπουλάτοφ, αναμένεται να τοποθετηθούν στο Γραφείο Διαφάνειας και στο υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού, αντίστοιχα. Όμως για τη θέση του επικεφαλής του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και άμυνας προτείνεται ο γνωστός για τα ναζιστικά του φρονήματα Αντρέι Παρούμπιγιε, ενώ υπουργός Εσωτερικών ανέλαβε ο Αρσεν Αβάκοφ επίσης γνωστός ναζί.

Το “πρόγραμμα” της νέας κυβέρνησης

Οι πρώτοι νόμοι του νέου καθεστώτος που δόθηκαν στη δημοσιότητα επιβεβαιώνουν τη διολίσθηση της χώρας σε ναζιστικά πρότυπα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους νόμους βάζουν στο στόχαστρο το κομμουνιστικό κόμμα της χώρας, τις μειονότητες, αποποινικοποιούν τη ναζιστική προπαγάνδα και τοποθετούν σε θέσεις κλειδιά μέλη του Πράβι Σέκτορ και του Σβόμποντα.

Χαρακτηριστικά μερικοί από τους νέους νόμους:

• Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας, με το πρόσχημα ότι υποστήριζε το Κόμμα των Περιφερειών του Γιανούκοβιτς.

• Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής με σκοπό την αποκατάσταση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων σε ντόπιους και ξένους γόνους των παλιών αριστοκρατικών οικογενειών, κ.ά.

•Κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε τη ναζιστική προπαγάνδα όπως και κάθε εκδήλωση ρατσισμού. Έτσι η Ουκρανία είναι η πρώτη χώρα μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο η οποία δεν θα τιμωρεί εγκληματικές πράξεις από ρατσιστικά κίνητρα.

• Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων» όπου θα δοξάζονται όσοι πολέμησαν στα Ουκρανικά SS, ή στο πλευρό των Γερμανών ναζί κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

• Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών με σκοπό την διάλυση του όποιου προνιακού και κοινωνικού κράτους είχε απομείνει στην Ουκρανία.

• Σχέδιο ψηφίσματος για απόδοση τιμών στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων, έστω κι αν ευθύνονται για δολοφονίες αθώων.

• Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του ηγετικού στελέχους του ναζιστικού κόμματος Σβόμποντα στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Ενώ προωθείται η αντικατάσταση όλων των εισαγγελέων και δικαστών της χώρας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εισβολή της «Ρωσοεβραϊκής μαφίας» στο Ουκρανικό κράτος, σύμφωνα με το Σβόμποντα.

• Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας με σκοπό την ενίσχυση των δικτατορικών εξουσιών του σύμφωνα με την αρχή του Führerprinzip της Γερμανίας του μεσοπολέμου.

• Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό μέλους του ακροδεξιού κόμματος UDAR, που φέρεται να χρηματοδοτείται απευθείας από την Γερμανία, ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας. Το συγκεκριμένο κόμμα είναι γνωστό για τις σχέσεις του με τον υπουργό εξωτερικών της Γερμανίας Βέστερβελε, όπως και τον Γερμανό πρέσβη στην Ουκρανία, οι οποίοι βρέθηκαν από τις αρχές των ταραχών στο πλάι των «διαδηλωτών» του στο Κίεβο.

• Σχέδιο απόφασης για την διάλυση των υφιστάμενων σωμάτων ασφαλείας και απόλυση από την υπηρεσία των μελών τους. Στη θέση συγκροτούνται νέα κατά πρότυπο των μονάδων κρούσης των «διαδηλωτών» και προσλαμβάνονται αποκλειστικά μέλη τους που ήταν σχεδόν αποκλειστικά από τα ναζιστικά κόμματα.

• Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, Ρουμανικά, Ουγγρικά και Ελληνικά. Οι εθνότητες αυτές βρίσκονται ήδη υπό διωγμό στην Ουκρανία, αντιμετωπίζοντας άγριους ξυλοδαρμούς, εισβολές στις δουλειές και τα σπίτια τους, κάθε λογής απαγορεύσεις, κοκ. Στόχος της τρομοκρατίας που ασκείται σε Ρώσους, Ρουμάνους, Ούγγρους και Έλληνες είναι ο εξαναγκασμός τους σε φυγή από την χώρα.

Τα υπολείμματα του Ευρωπαϊκού ναζισμού στη δούλεψη της δύσης

Η ανοιχτή πολιτική συμμαχία των ναζί με τους εκλεκτούς της χρηματιστικής ολιγαρχίας στις ΗΠΑ και την ΕΕ, δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει. Ούτε το γεγονός ότι τα ναζιστικά κόμματα εμφανίζονται ως αντίθετα στην παγκοσμιοποίηση και στα όργανά της. Ο ναζισμός ήταν και παραμένει μια από τις φυλετικές, ρατσιστικές ιδεολογίες της παγκοσμιοποίησης. Ευαγγελίζεται την αποδόμηση των σύγχρονων εθνών, που βασίζονται στην κυριαρχία των λαών και υποστηρίζει την αναδόμησή τους σε φυλετική βάση. Η «καθαρότητα της φυλής» αντικαθιστά το εθνικό και λαϊκό συμφέρον κι επομένως είναι ένα πολύτιμος σύμμαχος για τον σημερινό οδοστρωτήρα των παγκόσμιων αγορών, οι οποίες αντιμετωπίζουν την άσκηση εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας ως το μέγιστο εμπόδιο στον επεκτατισμό τους.

Η σύνδεση αυτή διεθνούς χρηματιστικής ολιγαρχίας και ναζισμού αρχίζει να εμφανίζεται, όλως περιέργως, και στην Ουγγαρία όπου το επιτόπιο ναζιστικό κόμμα Jobbik Magyarországért mozgalom, το οποίο στις εκλογές του 2010 πήρε το 16,7% των ψήφων, είναι κάτι ανάλογο με τους Ουκρανούς ομοϊδεάτες του. Πρόκειται για νοσταλγούς του προπολεμικού ναζιστικού καθεστώτος του Χόρτι, το οποίο υπήρξε ένα από τα πιο σκληρά και αιματοβαμμένα καθεστώτα του προπολεμικού ναζισμού. Ο ακιδωτός σταυρός σε κόκκινο φόντο, που συνιστούσε το σύμβολό του Ουγγρικού ναζισμού, κυμάτιζε και στις διαδηλώσεις της Ουκρανίας στην πλατεία Μαϊντάν.

Τελευταία όλο και πιο συχνά αξιωματούχοι εξ ΗΠΑ και ΕΕ φέρεται να συναντιόνται στην Ουγγαρία με την ηγεσία του εν λόγω ναζιστικού κόμματος, που στρατολογεί από τον υπόκοσμο, αλλά χρηματοδοτείται από συγκεκριμένους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ στην Ουγγαρία. Η επιβολή από τον πρωθυπουργό Βίκτορ Ορμπάν το 2010 έκτακτης κεφαλαιακής εισφοράς στους βαρόνους του τραπεζικού καρτέλ προκειμένου να μην πάρει επιπλέον μέτρα λιτότητας, όπως απαιτούσε το ΔΝΤ και η ΕΕ, δυσαρέστησε ιδιαίτερα τους ολιγάρχες, οι οποίοι, όχι άδικα, τον θεωρούσαν δικό τους πολιτικό.

Το χειρότερο όμως ήρθε όταν η κυβέρνηση του Βίκτορ Ορμπάν συμφώνησε στα τέλη του 2013 με την Ρωσία να δανειστεί απ’ αυτήν 10 δις δολάρια στα πλαίσια μιας στρατηγικής συμφωνίας-πακέτο που προβλέπει κάθε λογής οικονομική και πολιτική συνεργασία. Ο Βίκτορ Ορμπάν τυπικά δεν διαφέρει ιδεολογικά από τον Σαμαρά. Ανήκουν στην ίδια πολιτική οικογένεια. Απλά ο πρώτος δεν είναι τόσο δωσίλογος όσο ο «δικός μας» πρωθυπουργός. Δεν είναι τόσο δωσίλογος πρώτα και κύρια για το προσωπικό του συμφέρον.

Ωστόσο, επειδή τόσο το ΔΝΤ, όσο και η ΕΕ δεν φαίνεται να τον τρομοκρατούν με τις αλλεπάλληλες απειλές τους να συντρίψουν το εθνικό νόμισμα και την οικονομία της Ουγγαρίας, μάλλον ετοιμάζονται για «λύση» τύπου Ουκρανίας. Κι επειδή οι ναζί και τα αποβράσματα που στρατολογούν και εκπαιδεύουν αποδεικνύονται πολύτιμη εφεδρεία σε μια επιχείρηση αποσταθεροποίησης με εκτεταμένες οδομαχίες και συγκρούσεις «διαδηλωτών» σε οικιστικό περιβάλλον, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της ΕΕ ξαφνικά αύξησαν τις επαφές τους με την ηγεσία των Ούγγρων ναζί. Ετοιμάζονται για μια επανάληψη της επιχείρησης που έστησαν στην Ουκρανία; Να δούμε.

Κίνδυνος ευρείας ανάφλεξης

Όποιος σήμερα στην Ελλάδα δεν νιώθει την θερμότητα της φωτιάς που έχει ήδη ανάψει, μάλλον έχει χάσει τις αισθήσεις του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη φλέγεται από συνεχείς διαδηλώσεις ενός λαού που μπούχτισε να ζει υπό καθεστώς στρατιωτικής κατοχής από δυνάμεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που προστατεύουν την οργανωμένη μαφία που διοικεί το πολιτικό υβρίδιο που ονομάζουν κράτος. Έχουμε ήδη τραυματίες, αλλά και νεκρούς από τις δυνάμεις καταστολείς, αλλά και από ελεύθερους σκοπευτές που εμφανίστηκαν ξαφνικά, όπως και στο Κίεβο για να δολοφονήσουν τυφλά αθώους.

Μόνο που η σύγκρουση αυτή δεν ελέγχεται από τους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ κι επομένως οι αιματηρές διαδηλώσεις, ακόμη και η εμφάνιση ελεύθερων σκοπευτών, δεν αποτελεί είδηση για τα ΜΜΕ. Έστω κι αν πρόκειται μάλλον για τους ίδιους ελεύθερους σκοπευτές που έδρασαν και στο Κίεβο για μερικές ώρες, δολοφονώντας περί τους 20 και ύστερα εξαφανίστηκαν δίχως ίχνος. Ούτε το γεγονός ότι η ΕΕ σκέφτεται να ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη προκειμένου να καταστείλουν τις διαδηλώσεις, αποτελεί σοβαρή είδηση για τα ΜΜΕ.

Ούτε βέβαια και το γεγονός ότι η φωτιά των μαζικότατων διαδηλώσεων μεταδόθηκε και στο Μαυροβούνιο, όπου ο ντόπιος πληθυσμός δεν αντέχει άλλο να είναι δούλος μιας οργανωμένης μαφίας που έχει μετατρέψει τη συγκεκριμένη χώρα σε κρίκο του διεθνούς εμπορίου όπλων, ναρκωτικών και πορνείας. Οι διαδηλώσεις, αν και πολύ πιο μαζικές από εκείνες του Κιέβου, δεν είναι – τουλάχιστον προς το παρών – ελεγχόμενες από τις ΗΠΑ και την ΕΕ κι επομένως ανάξιες λόγου για τα εγχώρια και διεθνή δίκτυα δήθεν ενημέρωσης. Προς το παρών δρουν παραστρατιωτικές ομάδες, ελεύθεροι σκοπευτές και μονάδες καταστολής της πολιτικής μαφίας στην οποία έχουν εκχωρηθεί τα δήθεν κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

‘Ερχεται η σειρά μας;

Πόσο απέχουμε κι εμείς στην Ελλάδα από μια τέτοια κατάσταση; Ο υφιστάμενος κρατικός μηχανισμός σήμερα έχει ολοκληρωτικά ξεχαρβαλωθεί. Μόνο οι εισπρακτικοί μηχανισμοί και η καταστολή έχει απομείνει. Όλα τα άλλα πνέουν τα λοίσθια. Όχι τυχαία, αλλά σκόπιμα. Μιας και στόχος των Γερμανών, Ευρωπαίων και Αμερικανών είναι να οδηγήσουν την χώρα στην πλήρη διάλυση προκειμένου να διαμελισθεί και να εκποιηθεί.

Πώς όμως μπορεί να αποδεχθεί κάτι τέτοιο ο μέσος Έλληνας; Πώς μπορεί να αποδεχθεί εθνικό ακρωτηριασμό; Το παράδειγμα της Κύπρου αποτελεί ένα σοβαρό παράδειγμα. Αν θέλεις να καταλύσεις ένα ολόκληρο κράτος και να το μετατρέψεις σε «κοινότητα» ή «περιφέρεια» τι κάνεις; Το καταστρέφεις οικονομικά και οδηγείς τον πληθυσμό του σε πλήρες βιοποριστικό αδιέξοδο. Αυτό ήδη έχει συντελεστεί στην Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο.

Ύστερα επενδύοντας στις δυνάμεις του δοσιλογισμού, βάζεις έναν Αναστασιάδη και αυτοανακυρήσσεται από πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, σε «κοινοτάρχη» και βάζει τον κόσμο σε δημοψήφισμα για να νομιμοποιήσει μια για πάντα την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια «ελληνοκυπριακή κοινότητα». Κι αυτό ανεξάρτητα από το όποιο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Η οικονομική δυσπραγία και το φόβητρο ενός ενδεχόμενου πολέμου θα καταστείλει κάθε αυθεντικά πατριωτικό αίσθημα.

Στην Ελλάδα όμως πώς τα καταφέρνεις; Αφενός κρατώντας στην κυβέρνηση μια παράταξη που έχει ήδη καταρρεύσει πολικά και εκλογικά μέχρις ότου πέσουν και οι τελευταίες υπογραφές προκειμένου να ξεπουληθεί ολόκληρη η χώρα στους δανειστές της τρόικας. Κάτι που αναμένεται να γίνει αρχές του καλοκαιριού. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

Κατόπιν, στέλνεις τους λεβέντες του δωσιλογισμού στο εξωτερικό για να διδάσκουν στο Χάρβαντ, ή όπου αλλού, ως διαπρεπείς statesmen. Όπως ακριβώς έγινε και με τον Γ. Παπανδρέου. Κι έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη διακυβέρνηση του τόπου. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, όπως έχουν σήμερα τα πράγματα και οι συσχετισμοί, που όμως δεν θα θέσει ζήτημα της εκ θεμελίων ανατροπής του καθεστώτος δεσμεύσεων και κατοχής της χώρας. Μια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση, η οποία ελπίζει ότι μόνο ή κύρια με την επαναδιαπραγμάτευση θα πετύχει λύσεις.

Δεν θα σταθώ εδώ στο ιστορικό γεγονός, ότι ποτέ και πουθενά, κανενός είδους κυβέρνηση δεν πέτυχε τίποτε το θετικό με διαπραγματεύσεις των σχέσεων υποτέλειας και κατοχής. Δεν υπάρχει ούτε ένα ιστορικό προηγούμενο. Αυτό λέει πολλά για όποιον ξέρει να διδάσκεται από την ιστορία.

Ούτε θα σταθώ στο γεγονός ότι αυτή η νέα κυβέρνηση όσο θα διαπραγματεύεται – εικονικά ή πραγματικά, αδιάφορο – θα αναγκαστεί να επιβάλει την ίδια ή παρόμοια με την ήδη εφαρμοζόμενη πολιτική. Η δικαιολογία είναι απλή: κρατηθείτε μέχρις ότου να καταλήξουμε στις διαπραγματεύσεις. Κι έτσι η χώρα θα βυθίζεται όλο περισσότερο και θα ξεχαρβαλώνεται σε βαθμό πλήρους ακινησίας.

Ολοταχώς για κοσοβοποίηση της χώρας μας

Αυτό που θεωρώ πιο σημαντικό είναι το εξής ενδεχόμενο. Φανταστείτε ένα εκτεταμένο πολεμικό επεισόδιο στην παραμεθόριο μερικών εικοσιτετραώρων, που είναι πιθανό να προκαλέσει μια ένοπλη συμμορία σαν κι αυτές που έδρασαν και στρατοπεδεύουν στο Κόσοβο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και αλλού, είτε με μια ανταλλαγή σαρωτικών πυρών στην Ελληνοτουρκική μεθόριο. Τι θα συμβεί;

Το πρώτο που θα συμβεί είναι να υπάρξουν θύματα και πρόσφυγες, πολλοί πρόσφυγες ώστε να προκληθεί πανικός στον Έλληνα. Το δεύτερο θα αποκαλυφθεί πόσο ξεχαρβαλωμένη και εντελώς απροστάτευτη είναι η χώρα, χάρις στις πολιτικές διάλυσης της εθνικής άμυνας που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα εκείνες των μνημονίων. Το τρίτο θα προκαλέσει επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ προκειμένου να συνδράμουν στην αποκατάσταση της ειρήνης, ενώ στην πραγματικότητα η εγκατάσταση ξένων δυνάμεων στην παραμεθόριο θα γκριζάρει την περιοχή. Όπως ακριβώς έγινε με τα Ίμια.

Όλα αυτά είναι υποθέσεις εργασίας. Όμως όποιος ξέρει πρόσωπα και πράγματα, αλλά και ξέρει να αναλύει τις καταστάσεις σήμερα, γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι απόλυτα ρεαλιστικές. Ο τρόπος αυτός δεν είναι παρά αυτό που υπέστη η Ελλάδα με τα Ίμια προκειμένου να δημιουργηθούν στην πράξη γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Μόνο που αυτή την φορά το ζητούμενο των γκρίζων ζωνών δεν βρίσκεται στην θαλάσσια επικράτεια της Ελλάδας, αλλά στην εδαφική επικράτεια της Μακεδονίας και της Θράκης κατά προτεραιότητα. Και επιπλέον η αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας σήμερα όχι μόνο δεν συγκρίνεται με εκείνη του 1996, αλλά ουσιαστικά δεν υφίσταται. Χάρις πρωτίστως στις πολιτικές ολοκληρωτικής διάλυσης των ενόπλων δυνάμεων που ακολούθησαν οι εθελόδουλες κυβερνήσεις των μνημονίων.

Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να υποστεί ένα τέτοιο πολεμικό επεισόδιο; Ποια κυβέρνηση θα ήταν ιδανική για να αποδεχτεί ως τετελεσμένο μια γκρίζα ζώνη; Αν κάτι τέτοιο γινόταν με μια κυβέρνηση παραλλαγής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τότε η κοινωνική εξέγερση θα ήταν αναπόφευκτη. Αν όμως στα πράγματα υπήρχε μια κυβέρνηση αντιμνημονιακή και μάλιστα της αριστεράς, τι θα γινόταν; Μια αριστερή κυβέρνηση που δεν μιλά για κατοχή, απαξιώνει κάθε έννοια πατριωτισμού, δεν θέτει θέμα ανατροπής του πραξικοπήματος που έχει συντελεστεί στην χώρα από τις 6 Μαΐου 2010 μέχρι σήμερα και αρνείται να θέση ως κορυφαίο ζήτημα την κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας της χώρας, είναι η ιδανικότερη για να της στήσουν μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια.

Τι θα κάνει; Θα καλέσει σε παλλαϊκή άμυνα; Θα εξοπλίσει τον λαό, ώστε μαζί με τον στρατό να αντιμετωπιστεί κάθε πιθανή επιβουλή; Θα βρεθεί από την πρώτη στιγμή στην παραμεθόριο να συντονίζει τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν και να ενθαρρύνει πληθυσμό και ένοπλες δυνάμεις; Θα ξέρει να διαχειριστεί την κρίση επιτελικά; Θα αποτρέψει με ρηματική διακοίνωσή της την όποια επέμβαση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ή θα κάνει ότι έκανε ο Σημίτης στο όνομα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»;

Δεν μπορώ να γνωρίζω με ποιον τρόπο, ή πιο θα είναι το συγκεκριμένο σενάριο, αλλά μια τέτοια πολεμική προβοκάτσια θα την βιώσουμε στην χώρα, αργά ή γρήγορα. Αυτό για μένα είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο. Όσο σίγουρο ήταν για μένα ήδη από το 2009 ότι η Ελλάδα έχει υποστεί χρεοκοπία. Είναι η λογική κατάληξη της ελεγχόμενης χρεοκοπίας και κατοχής στην οποία βρίσκεται η χώρα. Όσο επιτρέπουμε να συνεχίζεται η διάλυση της χώρας από τους δανειστές, το ευρώ και την ΕΕ, τόσο πιο κοντά έρχεται το ενδεχόμενο ενός πολεμικού επεισοδίου. Είτε στην κυβέρνηση βρίσκεται μια παραλλαγή των σημερινών μνημονιακών δυνάμεων, είτε μια αντιμνημονιακή δύναμη που δεν θέλει να τα βάλει με το ευρώ και την ΕΕ.

Μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση θα δοθεί η δυνατότητα να στιγματιστεί μια για πάντα η αριστερά με εθνική μειοδοσία επί διακυβέρνησής της. Γιατί βρε παιδιά, μου είναι πολύ δύσκολο να φανταστώ έστω κι ένα από τα στελέχη της να έχει τα κότσια να κάνει αυτό που πρέπει. Δηλαδή να εγκαταλείψει την αριστερή μπουρδολογία, να απευθυνθεί στον πατριωτισμό του λαού και να ηγηθεί στην αποτροπή της επιβουλής.

Μόνο μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική δύναμη με ρίζες μέσα στο λαό και δυνατή οργάνωση μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις μιας τέτοιας δοκιμασίας. Κι αυτή είναι μόνο το ΕΠΑΜ. Οφείλει να είναι το ΕΠΑΜ.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 2/3/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 9:07 μ.μ.

%d bloggers like this: