Blog Archives

Ο υπουργός Άμυνας έσπευσε στην Ουάσινγκτον να δηλώσει υποταγή στους σιωνιστές του Ισραήλ.

Πόσο συχνά βλέπεις εν ενεργεία υπουργό σε εκδήλωση ιδιωτικού λόμπι συμφερόντων; Και μάλιστα ξένης χώρας; Τι συμπέρασμα θα έβγαζες αν τον έβλεπες; Η κοινή λογική λέει ότι κατ’ ελάχιστο είναι ταυτισμένος με τα συμφέροντα που εκπροσωπεί αυτό το λόμπι.

Για ποιόν μιλάμε; Μα για ποιόν άλλον; Τον φερόμενο ως υπουργό Άμυνας της Ελλάδας, κ. Πάνο Καμμένο. Ο εν λόγω κύριος, που το όνομά του σαφώς έχει ξεπεράσει τη φήμη του ομοϊδεάτη του και ομογάλακτού του Νορβηγού Βίντκουν Κουίσλιγκ, έτρεξε να παραβρεθεί στην ετήσια σύνοδο της AIPAC στην Ουάσινγκτον. Για όσους δεν γνωρίζουν, η AIPAC (American Israel Public Affairs Committee) είναι μια ομάδα πολιτικής πίεσης (lobby) για την προώθηση των συμφερόντων του Ισραήλ.

Αρχικά ονομαζόταν American Zionist Committee for Public Affairs, δηλαδή Αμερικανική Σιωνιστική Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων και ήταν επίσημα παρακλάδι του Αμερικανικού Σιωνιστικού Συμβουλίου. Άλλαξε ονομασία το 1963, αλλά επί της ουσίας παραμένει το πιο ισχυρό lobby των σιωνιστών στις ΗΠΑ και παγκόσμια. Με μοναδικό σκοπό να υποστηρίζει το κράτος του Ισραήλ, η AIPAC θα έπρεπε να καταγράφεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως εκπρόσωπος ξένης δύναμης. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κωφεύει, ενώ η Επιτροπή αρνείται ότι λαμβάνει χρηματοδότηση από το Ισραήλ, έστω κι αν έχει αποδειχθεί πολλές φορές το αντίθετο.

Η ύπαρξη της AIPAC συνιστά εδώ και δεκαετίες ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαπλοκής και εξαγοράς υπέρ ξένων συμφερόντων στις ΗΠΑ. Το Fortune Magazine συνήθως βαθμολογεί την AIPAC ως το δεύτερο πιο ισχυρό λόμπι στις ΗΠΑ. Έχει ένα κληροδότημα που επίσημα ανέρχεται στα $100 εκατομμύρια και οι ετήσιες χορηγίες της περίπου στα $60 εκατομμύρια. Επίσημα φαίνεται να ξοδεύει περίπου 2 με 3.000.000 $ κάθε χρόνο για lobbying στο Κογκρέσο.

Η διαπλοκή είναι τόσο ισχυρή και ξεδιάντροπη, που λέγεται ότι όποιος δεν παραβρεθεί στην ετήσια συνάντηση της AIPAC δεν έχει μέλλον στην πολιτική. Και φυσικά οι σιωνιστές της AIPAC λατρεύουν κάθε χρόνο να επιδεικνύουν τη δύναμη και την επιρροή που ασκούν στην αμερικανική και κατά προέκταση στην παγκόσμια πολιτική, εμφανίζοντας ως “προσκεκλημένους” όλους εκείνους που έχουν εξαγοράσει.

Φέτος, όπως είναι φυσικό, πρωταγωνιστεί ο Νετανιάχου – ο σχιζοφρενής δολοφόνος που βρίσκεται στον πρωθυπουργικό θώκο του Ισραήλ – η Χίλαρι Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ. Μαζί με όλη την αφρόκρεμα της πολιτικής και των επενδύσεων, που υποστηρίζει με θέρμη τη νέα πολεμική ανάφλεξη σ’ ολόκληρη την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Από την Τουρκία έως την Αραβική Χερσόνησο. Κι από το Ιράν έως την Αίγυπτο και την Λιβύη.

Η AIPAC βρίσκεται πίσω από όλους τους πολέμους της Μέσης Ανατολής. Από την εποχή του πολέμου των 6 ημερών το 1967 έως σήμερα. Ήταν η Επιτροπή που χρόνια τώρα ενίσχυσε με κάθε τρόπο και μέσο τον πόλεμο εναντίον της Συρίας. Είναι επίσης η Επιτροπή που συνεχίζει να υποστηρίζει με κάθε μέσο και τρόπο τον πόλεμο και εναντίον του Ιράν.

Ταυτόχρονα η AIPAC διεξάγει ολόκληρη εκστρατεία στα ΜΜΕ και διαμέσου του Χόλιγουντ ώστε να ταυτιστεί ο εβραϊσμός με το σιωνισμό. Κι έτσι να στιγματιστεί ο αντισιωνισμός και η αντίθεση με το σιωνιστικό Ισραήλ, με τον αντισημιτισμός. Δαπανά δεκάδες εκατομμύρια από ιδιώτες – όπως φαίνονται – χορηγούς για να φιμώσει την πλειοψηφία των εβραϊκών κοινοτήτων στις ΗΠΑ, ώστε να μην ακούγεται η φωνή διαμαρτυρίας τους εναντίον του σιωνισμού και του κράτους του, του Ισραήλ.

Επίσης, είναι φημισμένο για τη διαπλοκή του με τη βιομηχανία όπλων, αλλά και υπηρεσιών ασφαλείας – όπως αποκαλούνται τα τελευταία χρόνια οι εταιρείες μισθοφόρων – που κάνουν χρυσές δουλειές με τους πολέμους στην περιοχή πρωτογενούς ενδιαφέροντος της AIPAC και του Ισραήλ. Ειδικά φέτος που η συγκεκριμένη Επιτροπή πιέζει για τη γενίκευση του πολέμου στη Βόρεια Αφρική με στόχο τη Λιβύη και την Αίγυπτο. Όπως και στη Μέση Ανατολή.

Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από μια τέτοια ετήσια σύνοδο ένας υπουργός σαν τον Καμμένο. Το υπουργείο Άμυνας έχει παραδοθεί άνευ όρων στους σιωνιστές από την εποχή που ο Σαμαράς ως Πρωθυπουργός βρέθηκε στις 30/9/2013 με τα μέλη της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής (AJC) στην Ουάσινγκτον σε πρόγευμα εργασίας. Από τότε ο Ντέιβιντ Χάρις, επικεφαλής της εν λόγω οργάνωσης, προσωπικός φίλος του κ. Σαμαρά, γνωστός σιωνιστής, σεσημασμένος ρατσιστής και πολεμοκάπηλος, έκανε συχνές επισκέψεις στο υπουργείο Άμυνας.

Ο κ. Καμμένος τότε το έπαιζε αντιπολίτευση. Εύκολος στις καταγγελίες για να ρίχνει στάχτη στα μάτια του φιλοθεάμονος εκλογικού κοινού. Όταν ανέλαβε το υπουργείο Άμυνας, μια από τις πρώτες πράξεις του ήταν να κάνει εκχωρήσεις στο ΝΑΤΟ και το Ισραήλ ιδιαίτερα, που ούτε η χούντα δεν είχε τολμήσει να κάνει.

Τον Ιούλιο πέρυσι πέταξε αστραπή στο Τελ Αβίβ όπου υπέγραψε εν κρυπτώ με τον Μοσέ Γιαλόν, υπουργό άμυνας του Ισραήλ, συμφωνία για την εγκατάσταση δυνάμεων του Ισραήλ σε ελληνικό έδαφος. (The Jerusalem Post, 19/7/2015). Συμφωνία σαν κι αυτή, η οποία αποκαλείται SOFA (Status of Forces Accord), η Ελλάδα έχει υπογράψει μόνο με τις ΗΠΑ για να υπάρχουν οι βάσεις της στην εθνική επικράτεια. Με το Ισραήλ δεν έχει δεχθεί καμιά χώρα – πλην των ΗΠΑ – να υπογράψει τέτοια συμφωνία ώστε να δεχθεί δυνάμεις του στην επικράτειά της. Μόνο η Ελλάδα επί Καμμένου.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη συμφωνία SOFA με το Ισραήλ, μπορεί να έχει τεθεί εν ισχύ και οι δυνάμεις του Ισραήλ να εγκαθίστανται μόνιμα στην Κρήτη, αλλά δεν έχει περάσει καν από την ελληνική Βουλή. Όπως έχει γίνει με την SOFA των ΗΠΑ. Όπως προβλέπει το Σύνταγμα άρθρο 27 παρ. 2.

Με την επίσκεψή του ο κ. Καμμένος στην ετήσια σύνοδο της AIPAC θέλησε να δηλώσει ότι είναι ο άνθρωπος του Ισραήλ στην Ελλάδα και φυσικά ότι είναι ταυτισμένος με τα συμφέροντα και τις πολεμικές επιδιώξεις των σιωνιστών στην ευρύτερη περιοχή, η οποία ήδη φλέγεται. Η εθνική επικράτεια της Ελλάδας έχει δοθεί ήδη στο Ισραήλ, προκειμένου να αποκτήσει στην επερχόμενη πολεμική ανάφλεξη “βάθος άμυνας” και βάσεις εξόρμησης.

Άλλωστε τι άλλο σημαίνει η δήλωση του εν λόγω κυρίου ότι «οι Ισραηλινές οργανώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής θα βοηθήσουν στη δυναμική προσπάθεια της Ελλάδος, βγαίνοντας από την κρίση, να περάσει στο αύριο, έχοντας τη δυνατότητα νέων επενδύσεων, σε ένα περιβάλλον το οποίο θα είναι ασφαλές. Ένα περιβάλλον το οποίο θα μπορέσει να δημιουργήσει τις συνθήκες για τη διαμόρφωση ενός τόξου ασφάλειας που θα αρχίζει από το Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, την Ελλάδα και θα επεκτείνεται στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία».

Πότε το Ισραήλ – εξ ιδρύσεως – υπήρξε παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας για την ευρύτερη περιοχή; Φυσικά ο κ. Καμμένος χρησιμοποιεί την ορολογία των πολεμοκάπηλων και των σιωνιστών. Δεν μιλά για σταθερότητα, αλλά “τόξο ασφαλείας”, το οποίο σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζεται με τη σταθερότητα. Αντίθετα, ο όρος αυτός από την εποχή του διαμελισμού της Γιουγκοσλαβίας ταυτίζεται με επιχειρήσεις αποσύνθεσης και διάλυσης κρατών στο όνομα της “ασφάλειας” από “ασύμμετρες απειλές”.

Ο κ. Καμμένος πήγε στην Ουάσινγκτον για να διαβεβαιώσει τα πιο γεράκια απ’ όλα τα γεράκια που κατοικοεδρεύουν εκεί, ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ορμητήριό τους. Τι χειρότερο έκανε ο Νορβηγός πρόγονός του, Βίντκουν Κουίσλιγκ; Αντί να παρομοιάζουμε τους δοσίλογους με Κουίσλινγκ θα πρέπει να μιλάμε για Καμμένους.

Εξάλλου, ο φερόμενος ως υπουργός ‘Αμυνας εξέφρασε την ικανοποίηση του για το γεγονός ότι «η συμφωνία του ΝΑΤΟ γίνεται αποδεκτή από την πλευρά της Τουρκίας, παρότι είχε υπογραφεί αλλά δεν είχε εφαρμοστεί και πιστεύω ότι η εκ νέου κύρωση αυτής της συνθήκης στο πλαίσιο πλέον και της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ελλάδα και ουσιαστικά σταματούν να υπάρχουν εκείνες οι φωνές που ακούστηκαν στην αρχή και δημιουργήθηκαν ορισμένοι φόβοι για αυτή τη συμφωνία» όπως σχολίασε.

Προσέξτε αυτό το “συμφωνία του ΝΑΤΟ”. Πότε πέρασε από τη Βουλή μια τέτοια συμφωνία; Ποτέ. Με βάση ποιές προβλέψεις των καταστατικών αρχών του ΝΑΤΟ έγινε αυτή η συμφωνία; Καμιά. Τι προβλέπει αυτή η συμφωνία; Κανείς δεν ξέρει, εκτός από αυτούς που την υπέγραψαν ερήμην του ελληνικού λαού με άλλοθι το προσφυγικό. Να γιατί δεν κατατέθηκε στη Βουλή ώστε να τεθει σε ισχύ με νόμο του κράτους, όπως απαιτεί το Σύνταγμα στο άρθρο 27, παρ. 2.

Δεν πρέπει να αντιληφθεί ο Έλληνας πολίτης ότι τη χώρα του την κυβερνάνε όχι απλά προδότες, ή δοσίλογοι, αλλά πράκτορες ξένων δυνάμεων. Με σκοπό τη γενοκτονία του ελληνικού πληθυσμού, την διάλυση και τον διαμελισμό της εθνικής επικράτειας. Αλλά κι ως ορμητήριο για τη διάλυση της ευρύτερης περιοχής της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Advertisements

Η κλιμάκωση του παγκόσμιου πολέμου όπως τον έχει κυρήξει η Δύση…

sf-013a11Α

Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν όσο ποτέ άλλοτε. Η Τουρκία κατέρριψε σκόπιμα Ρωσικό βομβαρδιστικό SU-24 πάνω από Συριακό έδαφος, επικαλούμενη παραβίαση για 17 ολόκληρα δευτερόλεπτα του εθνικού της εναέριου χώρου. Αν αυτό συνιστά casus beli για την τουρκική αεράμυνα, τότε τι πρέπει να κάνει η ελληνική αεράμυνα για τις εκατοντάδες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδας από την τουρκική πολεμική αεροπορία;

Η Ελλάδα θα είχε κάθε δικαίωμα εμπλοκής και κατάρριψης των περισσοτέρων μαχητικών της Τουρκίας λόγω των συστηματικών και προκλητικών παραβιάσεων του εθνικού της εναέριου χώρου. Έτσι λειτουργούν οι σοβαρές χώρες που σέβονται και υπερασπίζονται τα κυριαρχικά τους συμφέροντα. Αρκεί βέβαια να μην έχουν δοσίλογους και γιουσουφάκια στην κυβέρνησή τους. Αρκεί το επιτελείο να σέβεται στολή και εθνόσημο. Πράγμα αδιανόητο για κυβέρνηση και επιτελείς στην Ελλάδα.

Η Τουρκία όμως προφασίστηκε παραβίαση για να καταρίψει το Ρωσικό βομβαρδιστικό. Ακόμη και με τα δικά της στοιχεία, το Ρωσικό μαχητικό εισήλθε και εξήλθε από τον τουρκικό εναέριο χώρο μέσα σε 17″ και καταρίφθηκε από τουρκικά F-16 πάνω από Συριακό έδαφος. Μάλιστα τα F-16, σύμφωνα με τους Τούρκους, δεν σηκώθηκαν καν για αναχαίτιση, αλλά εκτελούσαν άσκηση αερομαχίας εκεί κοντά.

Το ΝΑΤΟ αμέσως υιοθέτησε την τουρκική εκδοχή, χωρίς καν να εξετάσει τα δεδομένα, για να εκτοξεύσει έπειτα απειλές προς την Ρωσία, συγκαλώντας έκτακτη σύνοδο της συμμαχίας. Με τη στάση του αυτή, το ΝΑΤΟ έδειξε ποιός είναι ο ηθικός αυτουργός πίσω από την πράξη των Τούρκων.

Τα δεδομένα αυτά συνιστούν με βάση το διεθνές δίκαιο ευθέως πολεμική πρόκληση της Τουρκίας εναντίον της Ρωσίας με απρόσμενες και εξαιρετικά σοβαρές προεκτάσεις. Είναι σίγουρο ότι θα πάμε σε κλιμάκωση τόσο των προκλήσεων κατά της Ρωσίας, όσο και των αντίμετρων της Μόσχας εναντίον όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και του ΝΑΤΟ.

Τα επιτελεία της Δύσης δοκιμάζουν την ετοιμότητα της Ρωσίας να απαντά σε άμεσες πολεμικές προκλήσεις. Ακόμη κι αν θέτουν σε κίνδυνο ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Είναι τυχαίο που η Τουρκία προχώρησε σε τέτοια πρόκληση εναντίον της Ρωσίας, αμέσως μόλις η Μόσχα άρχισε να διαλύει κυριολεκτικά τις υποδομές διακίνησης πετρελαίου του χαλιφάτου; Μέσα σε 5 ημέρες η Ρωσία κατέστρεψε 1.000 βυτία και σχεδόν όλες τις εγκαταστάσεις συγκέντρωσης πετρελαίου που ελέγχει το χαλιφάτο.

Το χτύπημα αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο για το χαλιφάτο. Διότι δεν θα μπορεί να τροφοδοτεί τις επιχειρήσεις του. Μοιραίο όμως θα αποβεί και για όσους το υποστηρίζουν. “Οι ενέργειες της Τουρκίας είναι εκ των πραγμάτων προστασία του Ισλαμικού Κράτους”, δήλωσε ο Μεντβέντεφ. “Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που έχουμε για άμεσο οικονομικό συμφέρον κάποιων Τούρκων αξιωματούχων σχετικά με την προμήθεια των προϊόντων πετρελαίου δυίλισης από τα εργοστάσια που ελέγχονται από ISIS.”

Ο Μεντβέντεφ λέει αλήθεια. Το καθεστώς Ερντογκάν είναι μέχρι τα μπούνια μπλεγμένο με το χαλιφάτο, το οποίο χρησιμοποιεί τουρκικό έδαφος για να διακινεί παράνομα πετρέλαιο, αλλά και για να στρατολογεί μισθοφόρους από ολόκληρη τη Δύση και την Ανατολή.

Τα βυτία – μέρος τους είναι ελληνικών συμφερόντων γνωστού επιχειρηματία που διατηρεί στενές σχέσεις με μια από τις οικογένειες των βαρώνων της ΝΔ – ξεκινούν από την Μουσούλη και διαμέσου της Τουρκίας καταλήγουν στη νότια ακτή της, απέναντι από την Κύπρο, όπου μεταφορτώνουν το φορτίο τους σε πετρελαιοφόρα. Στο όλο δίκτυο είναι μπλεγμένοι Τούρκοι αξιωματούχοι, Έλληνες εφοπλιστές και επιχειρηματίες με χοντρό πολιτικό βύσμα σε Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο.

Η ARAMCO για μια ακόμη φορά κινεί τα νήματα. Τα κέντρα νομιμοποίησης του πετρελαίου αυτού είναι τα δυιλιστήρια στην Ελλάδα, τα πρώην κρατικά της Λιβύης, αλλά και της Σαουδικής Αραβίας. Ενώ οι “συστημικές” τράπεζες σε Ελλάδα και Κύπρο ξεπλένουν το μαύρο χρήμα του χαλιφάτου και των άλλων συμμοριών. Με την χρηματοδότηση του έλληνα φορολογούμενου.

Επομένως η Ρωσία επιχειρώντας να κόψει τις γραμμές τροφοδοσίας του χαλιφάτου – κάτι που ούτε διανοήθηκαν ποτέ να κάνουν οι ΗΠΑ – πάτησε σε σφιγγοφωλιά. Πάτησε στη σφιγγοφωλιά του ΝΑΤΟ.

Είναι μόνο αυτό; Όχι βέβαια. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν βαλθεί να δοκιμάσουν τα πολεμικά αντανακλαστικά της Ρωσίας. Και δεν θα σταματήσουν μέχρις ότου αναγκάσουν τη Μόσχα να απαντήσει στρατιωτικά εναντίον χώρας του ΝΑΤΟ.

Με τη σειρά της η Τουρκία του Ερντογκάν μετεξελίσσεται ραγδαία στον κυριότερο αποσταθεροποιητικό παράγοντα της ευρύτερης περιοχής μετά το Ισραήλ. Μετά από την τελευταία εκλογική αναμέτρηση αλά τούρκα, όπου η πρωτοφανής ακόμη και για τη Τουρκία βία και νοθεία έδωσε τη δυνατότητα στο νικητή Ερντογκάν να χτυπήσει άγρια κάθε αντιπολιτευτική φωνή.

Την επομένη του χτυπήματος στο Παρίσι, στην Τουρκία εμφανίστηκαν, κυρίως στην Άγκιρα και την Ανατολία, διαδηλωτές με σημαίες του χαλιφάτου. Κανείς δεν νοιάστηκε. Ούτε βέβαια νοιάστηκε κανένας για το γεγονός ότι η Τουρκία δεν τηρεί τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις για την αντιμετώπιση των προσφύγων. Αντίθετα χρηματοδοτείται αδρά – 3 δις ευρώ αποφάσισε να της δώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το προσφυγικό – για να σπρώχνει μέσα από κυκλώματα δουλεμπόρων τους πρόσφυγες στην Ελλάδα, η οποία αυθαίρετα έχει καθοριστεί ως “χώρα υποδοχής”. Με το αζημίωτο φυσικά κομματικών και άλλων ΜΚΟ ταμείων.

Οι αρχές στο Παρίσι λένε ότι ορισμένοι αυτουργοί της επίθεσης πέρασαν από Ελληνικά νησιά. Γιατί άραγε δεν λένε ότι αυτοί πέρασαν από την Τουρκία, όπου ταυτοποιήθηκαν ως Σύριοι και μετά διοχετεύθηκαν στην ΕΕ;

Τι θα γίνει αν αποφασίσει η Ρωσία να προχωρήσει σε αντίμετρα; Η στάση της Τουρκίας, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, δεν της αφήνουν περιθώρια. Μάλιστα η Τουρκία από τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας έχει αναπτύξει μια ευρεία επιθετική ενέργεια ενάντια στο Κουρδιστάν (PKK) από αέρα και έδαφος. Στόχος της είναι να προστατέψει τους δρόμους ανεφοδιασμού του χαλιφάτου και των τζιχαδιστών μισθοφόρων της Δύσης, από τις επιθέσεις του PKK, Ιρανικών και Ιρακινών δυνάμεων, που συνεργάζονται με τους Ρώσους. Το πάει λοιπόν φιρί-φιρί.

Τι θα γίνει λοιπόν σε περίπτωση που η Ρώσοι θελήσουν να απαντήσουν; Θα ανταποδώσει το ΝΑΤΟ; Γι’ αυτό η κυβέρνηση των δοσιλόγων έκλεισε την 126 Σμηναρχία Μάχης στο Ηράκλειο Κρήτης προκειμένου να εγκατασταθούν εκεί μονάδες drones της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ; Γι’ αυτό η Κρήτη έχει πλημμυρίσει από Ισραηλινούς εργολάβους προκειμένου στο στρατιωτικό αεδρόμιο στο Καστέλι, αλλά και αλλού να δημιουργηθούν στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ;

Κι αν η Μόσχα εκτιμήσει ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι σε θέση να ανταποδώσει και επεκτείνει τη ζώνη επιχειρήσεων της απ’ όπου κι αν παιρνούν οι δυνάμεις του χαλιφάτου, συμπεριλαμβανομένου και του νότου της Τουρκίας – όπως ήδη έχει ανακοινώσει – πόσο θα αντέξει το καθεστώς Ερντογκάν σε μια τέτοια αναμέτρηση; Πόσο θα χρειαστεί για να πάρει φωτιά ολόκληρη η περιοχή;

Μήπως γι’ αυτό προετοιμάζεται ο Νετανιάχου διατάζοντας νέες επιχιερήσεις κρατικής τρομοκρατίας στη Γάζα και την Ανατολική Όχθη; Γι’ αυτό τρέχει ο Τσίπρας στο Ισραήλ; Για να δώσει γη και ύδωρ στα τυχοδιωκτικά του σχέδια; Το ίδιο όπως έδωσε στο καθεστώς Ερντογκάν στην τελευταία του επίσκεψη;

Και πάρτε ως δεδομένο το εξής: Η Ελλάδα είναι η πιο ανοχύρωτη χώρα της περιοχής. Δεν έχει καν τα μέσα να ανταπεξέλθει σε τυχόν κρίση. Η χώρα δεν είναι σε θέση ούτε καν να υποστηρίξει τα σύνορά της. Το επίσημο πολιτικό σύστημα και τα επιτελεία των ενόπλων δυνάμεων, έχουν εναποθέσει την τύχη της χώρας στο ΝΑΤΟ και το Ισραήλ. Ζήτω που καήκαμε. Είναι ανίκανοι ακόμη και να σκεφτούν με όρους γεωστρατηγικής. Πόσο μάλλον με όρους εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η σιωνιστική αποστολή του Αντώνη Σαμαρά

epam-logo

Τι δουλειά έχει ο Σαμαράς στις ΗΠΑ; Απλή εθιμοτυπική επίσκεψη αρχηγού κράτους στην υπερδύναμη; Ή κάτι πολύ περισσότερο και πολύ χειρότερο; Ήδη ο φερόμενος ως Έλλην πρωθυπουργός κλείνει σχεδόν εβδομάδα παραμονής στις ΗΠΑ με συναντήσεις και επαφές που δίνουν την ταυτότητα και τον λόγο της επίσκεψής του. Ο Σαμαράς γνωρίζει ότι τα ψωμιά του στην Ελλάδα είναι λίγα. Το κόμμα του, όχι η ΝΔ, αλλά αυτό που έχει δημιουργηθεί από τους δυο εταίρους της συγκυβέρνησης μαζί με την ομάδα Βενιζέλου, πνέει τα λοίσθια.

Δεν είναι μόνο η κοινωνική οργή που σαν τσουνάμι απειλεί να σαρώσει το καθεστώς και τους εντολοδόχους των δανειστών. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι πλέον η ανάγκη επιστροφής σε εθνικό νόμισμα και μονομερούς διαγραφής του χρέους έχει κατακτήσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, χωρίς η συμμορία του ευρώ να είναι σε θέση να κάνει το οτιδήποτε. Γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι αδύνατο να συνεχιστεί αυτή η πορεία καταστροφής της χώρας και ξεπουλήματος σε συνθήκες τυπικών ελευθεριών. Γνωρίζει πολύ καλά ότι όσο υπάρχει έστω και η τυπική ελευθερία του λόγου, η τυπική ελευθερία της οργάνωσης, της συνάθροισης και της κινητοποίησης, δεν μπορεί να αναχαιτιστεί η μετατροπή της ογκούμενης κοινωνικής οργής σε παλλαϊκό ρεύμα ανατροπής του καθεστώτος.

Ποινικοποίηση της πολιτικής ζύμωσης

Κι έτσι η κυβέρνησή του έστησε την παράσταση σύλληψης της ΧΑ, έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί για άλλοθι ποινικοποίησης της ελεύθερης πολιτικής ζύμωσης, ταυτίζοντας την εγκληματική δράση των νεοναζί με την «ακραία αντιπολίτευση» που ζητά την έξοδο από το ευρώ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Μας το είπε ο ίδιος ο κ. Σαμαράς

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον στο Peterson Institute for International Economics σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ο Αντώνης Σαμαράς είπε χαρακτηριστικά: «Συντρίβουμε τον εξτρεμισμό, έχουμε σαν κυβέρνηση την πολιτική βούληση, η ηγεσία της Χρυσής Αυγής έχει οδηγηθεί στην φυλακή».

Ωστόσο, λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια απάντησης σε ερώτηση που του τέθηκε από το κοινό έστρεψε τα βέλη του προς την «ακραία αντιπολίτευση» (extreme opposition, όπως είπε) που μιλάει για έξοδο από τo NATO, το ευρώ και την ΕΕ, «κάτι που θα ήταν πολύ επιζήμιο για τη μεγάλη υπόθεση».

Ο κ. Σαμαράς δεν φημίζεται για την πολιτική του συγκρότηση, ούτε για την ευφράδεια σκέψης, οπότε ανάμεσα στους ομογάλακτούς του, στους οικείους του, ομολόγησε αυτό που έχει στο μυαλό του εξαρχής. Βέβαια, άλλο τι έχει στο μυαλό του και άλλο αν μπορεί να την σκαπουλάρει με κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση ο κ. Σαμαράς βρίσκεται στις ΗΠΑ για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να βρει στηρίγματα για τον ίδιο και για τα σχέδια φασιστικής εκτροπής που έχει στο μυαλό του.

Έτσι, για πρώτη φορά – αν δεν κάνω λάθος – Έλλην εν ενεργεία πρωθυπουργός βρέθηκε στην ισχυρότερη σιωνιστική οργάνωση του κόσμου, την American Jewish Committee (Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή) όπου μίλησε προσκαλεσμένος από τον διευθύνοντα της οργάνωσης, τον Ντέιβιντ Χάρις.

Ο κύριος αυτός που στους προοδευτικούς κύκλους των ΗΠΑ χαρακτηρίζεται ως mad dog(λυσσασμένο σκυλί) όχι μόνο για τις ακραίες σιωνιστικές απόψεις του, αλλά και για τις εξτρεμιστικές υπερσυντηρητικές του θέσεις, προσφωνώντας είπε ότι τον κ. Σαμαρά τον γνωρίζει πάνω από 25 χρόνια και τόνισε τον ρόλο κλειδί που έπαιξε στην αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ. Νομίζω καλύτερη σύσταση για τις μακρόχρονες σχέσεις του Σαμαρά με τους πιο σκοτεινούς κύκλους του σιωνισμού δεν θα μπορούσε να υπάρξει.

Ποια είναι η American Jewish Committee

Πριν πάμε να δούμε τι είπε ο Σαμαράς στους ομοϊδεάτες του και τι σημαίνει για την τύχη της Ελλάδας, ας μιλήσουμε λίγο γι’ αυτή καθαυτή την Επιτροπή. Η American Jewish Committee είναι μια από τις πιο σημαντικές, ίσως η σημαντικότερη, οργάνωση του σιωνισμού με σκοπό την προώθηση των γεωστρατηγικών επιδιώξεων του τόσο στις ΗΠΑ, όσο και παγκόσμια. Από το 1967 και έπειτα δεν υπάρχει πόλεμος στην Μέση Ανατολή, ή επέμβαση που προκλήθηκε από το Ισραήλ, που να μην υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της.

Σήμερα ο διευθυντής της συγκεκριμένης οργάνωσης, Ντέιβιντ Χάρις είναι από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές ενός πολέμου εναντίον του Ιράν και φυσικά της Συρίας. Μάλιστα διακαής πόθος του εν λόγω κυρίου είναι να δει το Ιράν να ισοπεδώνεται οικονομικά, κοινωνικά και στρατιωτικά.

Η συγκεκριμένη οργάνωση δαπανά τεράστια ποσά για την εξαγορά πολιτικής εύνοιας υπέρ του Ισραήλ και του σιωνισμού, όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και παγκόσμια. Εξού και οι ιδιαίτερες σχέσεις με τον Σαμαρά, αλλά και πολλούς άλλους έλληνες πολιτικούς. Στις 10 Νοεμβρίου του 1975 η τριακοστή σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία την περίφημη Απόφαση 3379.

Η Απόφαση αυτή δίκαια «καθορίζει ότι ο σιωνισμός είναι μια μορφή ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων», με βάση τις συμβάσεις και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, αλλά και την πρακτική του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων που ισοδυναμεί με γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου. Δεν είναι τυχαίο πως ο γνωστός Κίσινγκερ χαρακτήρισε την απόφαση αυτή ως το «Περλ Χάρμπορ» του Ισραήλ.

Από τότε η American Jewish Committee πρωτοστάτησε στην αναθεώρηση αυτής της απόφασης του ΟΗΕ σπαταλώντας πολύ χρήμα και ασκώντας πολλών ειδών πιέσεις με τις πλάτες των ΗΠΑ. Το επιχείρημα της δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα: ο σιωνισμός δήθεν είναι το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των εβραίων.

Τι είναι ο σιωνισμός;

Η αλήθεια είναι ότι ο σιωνισμός είναι μια από τις φυλετικές ιδεολογίες που ξεπήδησαν στα τέλη του 19ου αιώνα και η οποία υιοθετούσε τη βασική λογική του αντισημιτισμού. Δηλαδή αντιμετώπιζε τον εβραϊσμό όχι ως θρησκεία, αλλά ως φυλετική διάκριση του «περιούσιου λαού». Κι έτσι αποδεχόταν την βασική αρχή του αντισημιτισμού ότι οι εβραίοι δεν μπορεί να είναι της ίδιας εθνικής ταυτότητας με τους χριστιανούς ή άλλους πολίτες ενός κράτους με διαφορά μόνο στο θρήσκευμα.

Δεν μπορεί να είναι π.χ. Γάλλοι εβραϊκού θρησκεύματος, ούτε Γερμανοί εβραϊκού θρησκεύματος, κοκ. Κι επομένως κανένας εβραίος δεν μπορεί να αφομοιωθεί από το έθνος και το κράτος στο οποίο ζει. Συνεπώς οι εβραίοι – όπως ακριβώς πιστεύει κι ο αντισημιτισμός – είναι ξένα σώματα, διαφορετικής φυλετικής καταγωγής στις χώρες όπου κατοικούσαν και θα έπρεπε να εκδιωχθούν. Ο σιωνισμός ανέλαβε να τους βρει «εθνική εστία» για να μπορεί ο επίσημος αντισημιτισμός των κυβερνήσεων της Ευρώπης και των ΗΠΑ να ξεριζώσει κατά το δοκούν τους εβραίους και να τους ξεφορτωθεί.

Από κει και πέρα ο σιωνισμός προσπάθησε να συμμαχήσει με τα πιο αντισημιτικά καθεστώτα της Ευρώπης, όπως του Τσάρου και του Κάιζερ. Τελικά συμμάχησε με τους μεγάλους αποικιοκράτες με πρώτη την Βρετανία που τον χρησιμοποίησε ως δικαιολογία για την αποικιοποίηση της πρώην Οθωμανικής Μέσης Ανατολής. Με τους σιωνιστές στην Παλαιστίνη ο Βρετανός αποικιοκράτης εξασφάλιζε την ένταση με τους άραβες, έτσι ώστε να εμφανίζεται η αποικιακή αστυνόμευση του δεύτερου ως αναγκαία προκειμένου να αποφευχθεί ο εμφύλιος.

Μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο οι σιωνιστές άλλαξαν συμμαχίες και έγιναν όργανα του επεκτατισμού και της επικυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή. Το Ισραήλ είναι ένα τυπικό φυλετικά φονταμενταλιστικό κράτος, όπως το ναζιστικό και το κράτος της Νότιας Αφρικής την εποχή του απαρτχάιντ, του οποίου οι «εθνικές» διεκδικήσεις του βασίζονται σε βιβλικούς μύθους. Με επίσημη κρατική ιδεολογία τον σιωνισμό. Η ίδια η ύπαρξη του κράτους αυτού στηρίζεται στον πόλεμο και στη διαρκή προετοιμασία για πόλεμο, ή πολεμική ανάφλεξη σ’ ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Όσο υπάρχει το Ισραήλ στην περιοχή ο πόλεμος και η γενοκτονία θα είναι στην ημερήσια διάταξη.

Τελικά με τις πλάτες της ΕΣΣΔ του Γκόρμπι η σημαντική αυτή απόφαση για την καταπολέμηση του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων και της κρατικά υποστηριζόμενης γενοκτονίας ενός υπόδουλου λαού, αναθεωρήθηκε με την Απόφαση 46/86 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 16 Δεκεμβρίου 1991, η οποία είχε την πρωτοτυπία να αποτελείται από μια μόνη πρόταση: «Η Γενική Συνέλευση αποφασίζει να ανακαλέσει τον καθορισμό που περιέχεται στο ψήφισμα του 3379 της 10ης Νοεμβρίου 1975.» Κι έτσι η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει ως κάτι συνηθισμένο και άνευ ιδιαίτερης σημασίας την ύπαρξη στην λωρίδα της Γάζας του μεγαλύτερου στρατοπέδου μαζικής εξόντωσης ενός και πλέον εκατομμυρίων αράβων της Παλαιστίνης. Και αντιμετωπίζει την βία του κατακτητή ισότιμα με την βία του υπόδουλου. Την βία της γενοκτονίας με την βία της απελπισίας. Εκεί φτάσαμε.

Στην υπηρεσία του Ισραήλ

Η American Jewish Committee έχει χρεωθεί την μεγάλη αυτή επιτυχία του σιωνισμού και σήμερα όποιος τολμήσει να ψελλίσει έστω κάτι για την γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα και αλλού, αντιμετωπίζει ένα μπαράζ πληρωμένων επιθέσεων με στόχο να χαρακτηριστεί ως βαμμένος αντισημίτης. Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι ο κ. Σαμαράς την εποχή που είχε κορυφωθεί η εκστρατεία εναντίον της αντισιωνιστικής απόφασης του ΟΗΕ, προαλειφόταν για υπουργός εξωτερικών της ΝΔ. Τότε απ’ ότι φαίνεται απέκτησε στενές σχέσεις με τον επικεφαλής σήμερα του σιωνιστού οργανισμού American Jewish Committee, Ντέιβιντ Χάρις.

Το αποτέλεσμα; Όταν ο Σαμαράς τελικά έγινε υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Απρίλιο του 1992, φρόντισε να ψηφίσει η Ελλάδα στον ΟΗΕ υπέρ της ανάκλησης της συγκεκριμένης απόφασης. Ενώ το 1975 η Ελλάδα είχε απόσχει από την ψηφοφορία.

Βέβαια, είναι σίγουρο ότι δεν είναι μόνο αυτή η εκδούλευση στον σιωνισμό που έχει προσφέρει ο κ. Σαμαράς. Με το αζημίωτο; Για λόγους ιδεολογίας; Για λόγους άλλους ακόμη πιο σκοτεινούς; Μόνο η αδέκαστη ανακριτική έρευνα θα μας το δείξει, όταν ο λαός θέσει τέρμα στον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας που διαπράττουν όλοι οι κυβερνητικοί εταίροι από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα.

Να πώς ο ίδιος ο Σαμαράς διατυπώνει τον ρόλο στην υπηρεσία του σιωνισμού και του Ισραήλ: «Όμως, η Ελλάδα έχει επίσης μακραίωνη και σήμερα πολύ ισχυρή σχέση με το Ισραήλ. Οι πολιτιστικοί δεσμοί μας πάνε πίσω χιλιετίες. Οι σύγχρονες πολιτικές σχέσεις μας δεν ήταν πάντα καλές. Αν και τώρα είναι καλύτερες από ποτέ. Και έχουν ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουν ώστε να γίνουν βαθύτερες, καλύτερες, εξελισσόμενες σε μια πραγματική και διαρκή στρατηγική σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 η Ελλάδα δεν είχε καν αναγνωρίσει το Ισραήλ! Είμαι περήφανος που ήμουν ο Υπουργός Εξωτερικών, που διόρθωσε αυτόν τον αναχρονισμό και de lege αναγνώρισε το Ισραήλ. Αυτή είναι μια από τις πιο περήφανες υπογραφές μου.»

Ο Σαμαράς με την τοποθέτηση αυτή υιοθετεί πλήρως την σιωνιστική λογική και ανάγει τις σχέσεις ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ελλάδα, όχι στις προβλέψεις του διεθνούς δικαίου, αλλά σε πολιτιστικούς δεσμούς χιλιετιών. Κι εδώ αναρωτιέται κανείς. Τι σόι δεσμούς και μάλιστα πολιτιστικούς έχει ο ελληνισμός με το Ισραήλ; Μόνο ότι προκύπτει από την Βίβλο. Αναζητά λοιπόν ο Σαμαράς θρησκευτικούς δεσμούς με τον σιωνισμό του Ισραήλ. Αυτούς ανακαλύπτει ως κοινή βάση των σχέσεων με την Ελλάδα.

Ο Σαμαράς οπαδός της νέας Σιών

Κι αν δεν ανατριχιάσατε ακόμη, θα σας πω κι αυτό. Στις ΗΠΑ υπάρχει μια διαρκής συμμαχία ανάμεσα στους χριστιανούς σιωνιστές – που χαρακτηριστικός εκπρόσωπός τους ήταν ο πρόεδρος Μπους – και τους εβραίους σιωνιστές, οι οποίοι συμφωνούν στην αποκατάσταση της βιβλικής σιών αφού εκδιωχθούν με την βία οι άπιστοι από τους ιερούς τόπους. Να γιατί ο Μπους είδε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας το 2001 σαν μια νέα σταυροφορία κατά του Ισλάμ. Κι επομένως για τους οπαδούς της σιών – χριστιανούς και εβραίους – το Ισραήλ αποτελεί ότι το ιερό βασίλειο της Ιερουσαλήμ την εποχή των πρώτων σταυροφόρων καταμεσής στους άραβες. Μέσα από αυτή την θρησκευτική και ρατσιστική παράκρουση βλέπει κι ο Σαμαράς τις σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Αν λοιπόν η Ελλάδα – πάντα κατά τον σιωνιστή Σαμαρά – έχει προαιώνιους και μάλιστα «πολιτιστικούς» (διάβαζε, θρησκευτικούς) δεσμούς με το Ισραήλ, τότε τι σόι στρατηγική συμμαχία μπορούν να έχουν; Την εξυπηρέτηση του επεκτατισμού και των πολέμων του Ισραήλ. Κι επομένως – πάντα κατά τον σιωνιστή Σαμαρά – η Ελλάδα πρέπει να γίνει στρατηγική εφεδρεία του διαρκούς πολέμου που έχει κηρύξει ο σιωνισμός του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή.

Αν μάλιστα θυμηθούμε το ενδιαφέρον που είχε εκδηλώσει πριν ένα χρόνο το υπουργείο άμυνας του Ισραήλ για την ενοικίαση νησιών της Ελλάδας για στρατιωτικούς σκοπούς, κυρίως για την ανάπτυξη της επιχειρησιακής ικανότητας για αεροπορική και ναυτική συνεργασία, τότε μπορούμε να φανταστούμε που μας σπρώχνει ο Σαμαράς και οι ομογάλακτοί του. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι πρώτη φορά πρωθυπουργός της χώρας τόσο ανοιχτά συμπαρατάσσει την Ελλάδα με το Ισραήλ και μάλιστα με όρους σιωνισμού.

Προδίδοντας την πάγια επίσημη θέση της Ελλάδας

Η Ελλάδα από το 1948 μέχρι την έλευση του σιωνιστή Σαμαρά στην εγκληματική από πολλές απόψεις κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν δέχτηκε να αναγνωρίσει επίσημα το Ισραήλ για δυο βασικά λόγους: Αφενός, γιατί είναι παρά φύση κράτος μιας και είναι προϊόν πολεμικής αυθαιρεσίας παραβιάζοντας όλες τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Αφετέρου, γιατί όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις θέλησαν να διατηρήσουν τις καλές παραδοσιακές σχέσεις με τους άραβες, χωρίς να παρασυρθούν στη δύνη της πολεμικής αναμέτρησης που είχε ξεκινήσει το Ισραήλ με τις πλάτες των ΗΠΑ.

Είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς πόσες και πόσες άκρως συντηρητικές κυβερνήσεις της Ελλάδας αντιστάθηκαν στις πιέσεις των ΗΠΑ πρωτίστως να αναγνωρίσουν το Ισραήλ, γνωρίζοντας τι θα τους στοίχιζε. Κι έρχεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τον σιωνιστή Σαμαρά και ενταφιάζει μια κι έξω την πολιτική απέναντι στο Ισραήλ που βασιζόταν – έστω τυπικά – στις αποφάσεις της διεθνούς κοινότητας και τις αρχές της καλής γειτονίας.

Κι επειδή ο κύριος αυτός που μας φόρτωσαν για πρωθυπουργό δεν έχει τσίπα ντροπής, μας λέει κι από πάνω ότι είναι περήφανος για την υπογραφή του. Είναι περήφανος που παραβίασε και παραβιάζει σε βαθμό κακουργήματος τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και την καλή γειτονία με τα αραβικά έθνη, μόνο και μόνο για να συνάψει στρατηγική συμμαχία με τον σιωνισμό στον πόλεμο που έχει κηρύξει στην περιοχή.

Αν μετά απ’ αυτό δείτε να φυτρώνουν στην ηπειρωτική Ελλάδα αποθήκες ή μεταποιητικοί σταθμοί πυρηνικών και τοξικών αποβλήτων από το Ισραήλ, όπως και στρατιωτικές βάσεις ή άλλες εγκαταστάσεις, μην παραξενευτείτε. Είναι οι προαιώνιοι «πολιτιστικοί» δεσμοί της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Αυτό εξηγεί και την τόσο ένθερμη υποδοχή από την κυβέρνηση του νέου πολεμικού τυχοδιωκτισμού του σιωνιστικού λόμπι εναντίον της Συρίας και όχι μόνο. Περιττό να πούμε ότι η American Jewish Committee είναι από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του πολέμου εναντίον της Συρίας, σαν ένα ακόμη βήμα που θα φέρει πιο κοντά και την εξόντωση του Ιράν. Τώρα αν βρεθούν έλληνες πιλότοι να δοκιμάζουν με τη ζωή τους την αεράμυνα της Συρίας και πάλι να μην εκπλαγείτε. Μια κυβέρνηση όπου ο επικεφαλής της εμφορείται από τόσο αντιδραστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις σαν του σιωνισμού, είναι ικανή για τα χειρότερα.

Άλλωστε είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει εκχωρήσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας στους δανειστές και ποτίζει το ευρώ με το αίμα του ελληνικού λαού. Κι επομένως είναι ικανή για τα χειρότερα. Για τους μεγαλύτερους εφιάλτες μας. Εκτός κι αν προλάβουμε και την ανατρέψουμε πριν προλάβει ο Σαμαράς να ολοκληρώσει τη σιωνιστική του αποστολή.

id=”post-body-8070000449141766637″>

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 6/10/2013

Αναρτήθηκε από στις 9:47 π.μ.

%d bloggers like this: