Author Archives: athenianvoice

Ο Νεοφιλελευθερισμός είναι Φασισμός

της Manuela Cadelli, Προέδρου της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Βελγίου

https://pbs.twimg.com/profile_images/704720688989360128/5vQjwQKt.jpg

français english

 

Πέρασε η εποχή που έπρεπε να προσέχουμε πώς μιλάμε. Τώρα πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ώστε να γεννηθεί μια συντονισμένη δημοκρατική αντίδραση, ιδιαίτερα στο χώρο των δημόσιων υπηρεσιών.

Ο φιλελευθερισμός ήταν ένα πολιτικό και οικονομικό δόγμα που προήλθε από τον Διαφωτισμό και που απέβλεπε στο να περιορίσει το κράτος στο βαθμό που απαιτείτο, ώστε να γίνονται σεβαστές οι ελευθερίες και να επιτευχθεί η δημοκρατική χειραφέτηση. Ήταν η μήτρα της γέννησης και της προόδου των δυτικών δημοκρατιών.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ο πλήρης οικονομισμός που σήμερα πλήττει μόνιμα κάθε τομέα της κοινωνίας μας. Είναι ένα είδος εξτρεμισμού.

Ο φασισμός ορίζεται ως η υποταγή όλων των στοιχείων του κράτους σε μια ολοκληρωτική και μηδενιστική ιδεολογία.

Υποστηρίζω ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι φασισμός, γιατί η οικονομία έχει καθυποτάξει όχι μόνο τις κυβερνήσεις δημοκρατικών χωρών, αλλά και κάθε έκφραση της σκέψης μας. Το κράτος βρίσκεται πλέον στην υπηρεσία του χρηματοοικονομικού συστήματος, το οποίο  αντιμετωπίζει το πρώτο σαν υποδεέστερο και το προστάζει ακόμα και να θέτει σε κίνδυνο το γενικό καλό.

Η λιτότητα που απαιτούν οι χρηματοοικονομικοί κύκλοι έχει καταστεί μια ανώτερη αξία  που έχει αντικαταστήσει την πολιτική. Η απαίτηση για εξοικονόμηση χρήματος αποκλείει την επιδίωξη οποιουδήποτε άλλου δημόσιου στόχου. Η αρχή της δημοσιονομικής ορθοδοξίας φθάνει στο σημείο να παρουσιάζεται ως συνταγματική επιταγή των κρατών. Η έννοια των δημόσιων υπηρεσιών χάνει κάθε νόημα.

Ο μηδενισμός που απορρέει από όλα αυτά οδηγεί στην απόρριψη του οικουμενισμού και των προφανέστερων ανθρωπιστικών αξιών : της αλληλεγγύης, της αδελφοσύνης, της ένταξης όλων και του σεβασμού της διαφορετικότητας. Δεν υπάρχει πλέον χώρος ούτε για την κλασική οικονομική θεωρία : η εργασία ήταν στο παρελθόν στοιχείο συνδεδεμένο με την ζήτηση και οι εργαζόμενοι για αυτόν τον λόγο ετύγχαναν σεβασμού · ο διεθνής χρηματοοικονομικός τομέας την μετέτρεψε σε μια απλή μεταβλητή που προσαρμόζεται στις συνθήκες.

Παραμόρφωση της πραγματικότητας

Κάθε ολοκληρωτισμός ξεκινά σαν διαστροφή της γλώσσας και, όπως στο μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ, ο νεοφιλελευθερισμός έχει τους νεολογισμούς του και τις επικοινωνιακές στρατηγικές του που επιτρέπουν τη στρέβλωση της πραγματικότητας. Έτσι, κάθε περικοπή στον προϋπολογισμό παρουσιάζεται σαν εκσυγχρονισμός του αντίστοιχου τομέα. Αν το ταμείο υγείας δεν δικαιολογεί πλέον κάποιες ιατρικές υπηρεσίες και οι φτωχοί δεν έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν οδοντίατρο, είναι επειδή «εκσυγχρονίζεται» η κοινωνική ασφάλιση.

Στον δημόσιο λόγο επικρατεί αοριστολογία για να μην γίνεται αναφορά συνεπειών στο ανθρώπινο στοιχείο. Έτσι, η αναφορά στην υποδοχή μεταναστών είναι σημαντικό να μη δημιουργήσει ζήτηση για υποδοχή που δεν μπορεί να αντέξει η οικονομία μας. Επίσης κάποιοι άνθρωποι χαρακτηρίζονται με απαξιωτικές λέξεις, κάπως σαν «βάρος της κοινωνίας», επειδή η στήριξή τους είναι θέμα εθνικής αλληλεγγύης.

Λατρεία της αξιολόγησης

Ο κοινωνικός δαρβινισμός κυριαρχεί και επιβάλλει σε όλους και στον καθένα τις πιο αυστηρές απαιτήσεις επιδόσεων : το να είσαι ένας από τους αδύναμους ισοδυναμεί με αποτυχία. Οι βάσεις του πολιτισμού μας έχουν αντιστραφεί : κάθε ανθρωπιστικό αξίωμα αποκλείεται ή απαξιώνεται, γιατί ο νεοφιλελευθερισμός έχει το μονοπώλιο του ορθολογισμού και του ρεαλισμού. Η Μάργκαρετ Θάτσερ το δήλωσε το 1985: «Δεν υπάρχει εναλλακτική». Οτιδήποτε άλλο δεν είναι παρά ουτοπία, παραλογισμός και οπισθοδρόμηση. Τα πλεονεκτήματα του διαλόγου και της αντιπαράθεσης απαξιώθηκαν, αφού η ιστορία διέπεται από μια αναγκαιότητα.

Αυτή η υποκουλτούρα ενέχει μια δική της υπαρξιακή απειλή : η έλλειψη υψηλών επιδόσεων καταδικάζει σε εξαφάνιση και ταυτόχρονα όλοι κατηγορούνται για αναποτελεσματικότητα και όλοι πρέπει να δικαιολογούνται για τα πάντα. Δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη. Η βαθμολόγηση βασιλεύει και μαζί της η γραφειοκρατία, που επιβάλλει τον ορισμό και την μελέτη πλήθους στόχων και δεικτών, με τους οποίους όλοι θα πρέπει να συμμορφώνονται. Η δημιουργικότητα και η κριτική σκέψη χάνονται στον κυκεώνα των διοικητικών υποχρεώσεων. Και ο καθένας θα πρέπει να απολογείται ως ένοχος για σπατάλη και αδράνεια.

Η παραμέληση της δικαιοσύνης

Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία δημιουργεί δικούς της νόμους, που ανταγωνίζονται τους νόμους του κοινοβουλίου. Η νομοθετική εξουσία κινδυνεύει. Οι νόμοι και οι  διαδικασίες, δεδομένου ότι λειτουργούν σαν προστάτες των ελευθεριών κι εμποδίζουν τις καταχρήσεις, είναι πλέον εμπόδια.

Ομοίως, το δικαστικό σώμα, που υπάρχει πιθανότητα να εναντιωθεί στη θέληση των κυρίαρχων, πρέπει να αποδυναμωθεί. Η βελγική Δικαιοσύνη άλλωστε υποχρηματοδοτείται. Το 2015, σε μια ευρωπαϊκή κατάταξη με βάση τη χρηματοδότηση της δικαιοσύνης που περιλαμβάνει όλα τα κράτη που βρίσκονται μεταξύ του Ατλαντικού και των Ουραλίων, το Βέλγιο ήρθε τελευταίο. Σε δύο χρόνια, η κυβέρνηση κατάφερε να άρει την ανεξαρτησία που το Σύνταγμα χορηγούσε στην Δικαιοσύνη προς όφελος του πολίτη – για να παίζει το ρόλο του αντιπερισπασμού στην εξουσία. Το σχέδιο είναι σαφές : να μην υπάρχει πλέον Δικαιοσύνη στο Βέλγιο.

Μια κάστα ανώτερη από τη «μάζα»

Όμως η άρχουσα τάξη δεν παίρνει το ίδιο «φάρμακο» που χορηγεί στους απλούς πολίτες, αφού η συνταγογραφούμενη λιτότητα αρχίζει από τους άλλους. Ο οικονομολόγος Thomas Piketty περιέγραψε επακριβώς αυτή την κατάσταση στις μελέτες του για την ανισότητα και τον καπιταλισμό στον εικοστό πρώτο αιώνα. [Στα ελληνικά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πόλις τα βιβλία του «Το Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα» και «Η οικονομία των ανισοτήτων»]

Παρά την κρίση του 2008 και τους ηθικολογικούς εξορκισμούς που ακολούθησαν, δεν έγινε τίποτα για να επιτηρηθούν οι χρηματοοικονομικοί κύκλοι και να υποταχθεί η λειτουργία τους στις επιταγές του κοινού καλού. Ποιος την πλήρωσε; Οι απλοί άνθρωποι : εσείς και εγώ.

Και ενώ το βελγικό κράτος συναίνεσε για μια δεκαετία φορολογικών ελαφρύνσεων 7 δισ. για τις πολυεθνικές, οι  κοινοί θνητοί είδαν επιβαρυμένη την πρόσβαση στη δικαιοσύνη (αυξημένα δικαστικά τέλη, φορολογία 21% στις δικηγορικές αμοιβές). Στο εξής τα θύματα της αδικίας πρέπει να είναι πλούσια, προκειμένου να αποζημιωθούν. Όλα αυτά σ΄ένα κράτος όπου ο αριθμός των ασκούντων δημόσιο λειτούργημα ξεπερνά κάθε παγκόσμιο στάνταρ. Σε αυτόν τον συγκεκριμένο τομέα δεν υπάρχει αξιολόγηση ούτε μελέτες εκτίμησης κόστους-κέρδους. Ένα παράδειγμα: τριάντα χρόνια μετά την ομοσπονδιοποίηση υπάρχουν ακόμα  περιφερειακά ιδρύματα χωρίς να μπορεί κανείς να πει σε τι χρησιμεύουν. Ο εξορθολογισμός και η ιδεολογία της αποτελεσματικής διαχείρησης σταμάτησαν απότομα όταν έφτασαν μπροστά στην πόρτα των πολιτικών.

Το ιδανικό της ασφάλειας

Η τρομοκρατία, αυτή η άλλη μορφή μηδενισμού που φανερώνει τις αδυναμίες μας και τη δειλία μας όσον αφορά στην επιβεβαίωση των αξιών μας, επιδεινώνει την κατάσταση παρέχοντας νομιμοποίηση στις παραβιάσεις των ελευθεριών και στην επίθεση εναντίον κάθε είδους αμφισβήτησης του συστήματος, αφήνοντας στην άκρη  τη δικαστική εξουσία, η οποία κρίνεται αναποτελεσματική, και μειώνοντας όλο και περισσότερο την κοινωνική προστασία των πιο φτωχών, που θυσιάζεται κι αυτή χάριν του «ιδανικού» της ασφάλειας.

Η σωτηρία μέσω της στράτευσης

Αυτή η κατάσταση αναμφισβήτητα απειλεί τα θεμέλια των δημοκρατιών μας · αλλά μας  καταδικάζει άραγε σε αποθάρρυνση και απόγνωση;

Σίγουρα όχι. Πριν από 500 χρόνια, την εποχή της μεγαλύτερης όξυνσης των προβλημάτων που προκάλεσε η για περισσότερο από τρεις αιώνες ξένη κατοχή στα ιταλικά κράτη και που κατέληξε στην κατάρρευση των περισσότερων απ΄αυτά, ο Νικολό Μακιαβέλι προέτρεπε τους ενάρετους ανθρώπους να καταπολεμήσουν το πεπρωμένο και μπρος τις αντιξοότητες των καιρών να προτιμήσουν τη δράση και την τόλμη αντί για τη σύνεση. Γιατί, όσο πιο τραγική είναι η κατάσταση, τόσο περισσότερο απαιτείται η δράση και η άρνηση της παραίτησης. («Ο ηγεμόνας», κεφάλαια XXV και XXVI).

Αυτή η προτροπή σαφώς επιβάλλεται στην εποχή μας, όπου τα πάντα φαίνεται να βρίσκονται σε κίνδυνο. Η αποφασιστικότητα των πολιτών που είναι πιστοί στον ριζοσπαστισμό των δημοκρατικών αξιών αποτελεί μια ανεκτίμητη πηγή, η οποία δεν έχει ακόμη αποκαλύψει –τουλάχιστον όχι στο Βέλγιο– τις δυνατότητές και τη δύναμή της να αλλάξει αυτό που παρουσιάζεται ως αναπότρεπτο. Χάρις στα κοινωνικά δίκτυα και την δυνατότητα να εκφράζονται οι απόψεις, ο καθένας μπορεί τώρα πια να στρατευτεί, ιδίως στις δημόσιες υπηρεσίες, τα πανεπιστήμια και τον φοιτητικό κόσμο, στο δικαστικό σώμα και τον Δικηγορικό Σύλλογο, στη δημόσια διοίκηση και  στις συλλογικότητες, για να φέρει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης το γενικό καλό και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο νεοφιλελευθερισμός είναι φασισμός. Πρέπει να παταχθεί και να επανέλθει ο πλήρης ανθρωπισμός.

Μετάφραση από τα γαλλικά : ΕΠΑΜ Εξωτερικού

Advertisements

Neoliberalism is a form of Fascism

Neoliberalism is a species of fascism

By Manuela Cadelli, President of the Magistrates’ Union of Belgium

https://pbs.twimg.com/profile_images/704720688989360128/5vQjwQKt.jpg

ελληνικα / français

 

The time for rhetorical reservations is over. Things have to be called by their name to make it possible for a co-ordinated democratic reaction to be initiated, above all in the public services.

Liberalism was a doctrine derived  from the philosophy of Enlightenment, at once political and economic, which aimed at imposing on the state the necessary distance for ensuring respect for liberties and the coming of democratic emancipation. It was the motor for the arrival, and the continuing progress, of Western democracies.

Neoliberalism is a form of economism in our day that strikes at every moment at every sector of our community. It is a form of extremism.

Fascism may be defined as the subordination of every part of the State to a totalitarian and nihilistic ideology.

I argue that neoliberalism is a species of fascism because the economy has  brought under subjection not only the government of democratic countries but also every aspect of our thought.

The state is now at the disposal of the economy and of finance, which treat it as a subordinate and lord over it to an exte

nt that puts the common good in jeopardy.

The austerity that is demanded by the financial milieu has become a supreme value, replacing politics. Saving money precludes pursuing any other public objective. It is reaching the point where claims are being made that the principle of budgetary orthodoxy should be included in state constitutions. A mockery is being made of the notion of public service.

The nihilism that results from this makes possible the dismissal of universalism and the most evident humanistic values: solidarity, fraternity, integration and respect for all and for differences.

There is no place any more even for classical economic theory: work was formerly an element in demand, and to that extent there was respect for workers; international finance has made of it a mere adjustment variable.

Every totalitarianism starts as distortion of language, as in the novel by George Orwell. Neoliberalism has its Newspeak and strategies of communication that enable it to deform reality.  In this spirit, every budgetary cut is represented as an instance of modernization of the sectors concerned. If some of the most deprived are no longer  reimbursed for medical expenses and so stop visiting the dentist, this is modernization of social security in action!

Read also:
La France intervienne au Moyen-Orient contribuant a la radicalization. Maintnenant, elle “analyse”!

Abstraction predominates in public discussion so as to occlude the implications for human beings.

Thus, in relation to migrants, it is imperative that the need for hosting them does not lead to public appeals that our finances could not accommodate. Is it In the same way that other individuals qualify for assistance out of considerations of national solidarity?

The cult of evaluation 

Social Darwinism predominates, assigning the most stringent performance requirements to everyone and everything: to be weak is to fail. The foundations of our culture are overturned: every humanist premise is disqualified or demonetized because neoliberalism has the monopoly of rationality and realism. Margaret Thatcher said it in 1985: “There is no alternative.” Everything else is utopianism, unreason and regression. The virtue of debate and conflicting perspectives are discredited because history is ruled by necessity.

This subculture harbours an existential threat of its own: shortcomings of performance condemn one to disappearance while at the same time everyone is charged with inefficiency and obliged to justify everything. Trust is broken. Evaluation reigns,  and with it the bureaucracy which imposes definition and research of a plethora of targets, and indicators with which one must comply. Creativity and the critical spirit are stifled by management. And everyone is beating his breast about the wastage and inertia of which he is guilty.

The neglect of justice   

The neoliberal ideology generates a normativity that competes with the laws of parliament. The democratic power of law is compromised. Given that they represent a concrete embodiment of liberty and emancipation, and given the potential to prevent abuse that they impose, laws and procedures have begun to look like obstacles.

Read also:
Brzezinski and the US national interest – a comment from Rome

The power of the judiciary, which has the ability to oppose the will of the ruling circles, must also be checkmated.  The Belgian judicial system is in any case underfunded. In 2015 it came last in a European ranking that included all states located between the Atlantic and the Urals. In two years the government has managed to take away the independence given to it under the Constitution so that it can play the counterbalancing role citizens expect of it. The aim of this undertaking is clearly that there should no longer be justice in Belgium.

 A caste above the Many

 But the dominant class doesn’t prescribe for itself the same medicine it wants to see ordinary citizens taking:  well-ordered austerity  begins with others. The economist Thomas Piketty has perfectly described this in his study of inequality and capitalism in the twenty-first century (French edition, Seuil, 2013).

In spite of the crisis of 2008 and the hand-wringing that followed, nothing was done to police the financial community and submit them to the requirements of the common good.  Who paid? Ordinary people, you and me.

And while the Belgian State consented to 7 billion-euro ten-year tax breaks for multinationals, ordinary litigants have seen surcharges imposed on access to justice (increased court fees, 21% taxation on legal fees). From now on, to obtain redress the victims of injustice are going to have to be rich.

All this in a state where the number of public representatives breaks all international records. In this particular area, no evaluation and no costs studies are reporting profit. One example:  thirty years after the introduction of the federal system, the provincial institutions survive. Nobody can say what purpose they serve. Streamlining and the managerial ideology have conveniently stopped at the gates of the political world.

The security ideal                                                                                                          

Terrorism, this other nihilism that exposes our weakness in affirming our values, is likely to aggravate the process by soon making it possible for all violations of our liberties, all violations of our rights, to circumvent the powerless qualified judges, further reducing social protection for the poor, who will be sacrificed to “the security ideal”.

Read also:
What Nicolas Sarkozy achieved in Libya

 Salvation in commitment

These developments certainly threaten the foundations of our democracy, but do they condemn us to discouragement and despair?

Certainly not. 500 years ago, at the height of the defeats that brought down most Italian states with the imposition of foreign occupation for more than three centuries, Niccolo Machiavelli urged virtuous men to defy fate and stand up against the adversity of the times, to prefer action and daring to caution. The more tragic the situation, the more it necessitates action and the refusal to “give up” (The Prince, Chapters XXV and XXVI).

This is a teaching that is clearly required today. The determination of citizens attached to the radical of democratic values is an invaluable resource which has not yet revealed, at least in Belgium, its driving potential and power to change what is presented as inevitable. Through social networking and the power of the written word, everyone can now become involved, particularly when it comes to public services, universities, the student world, the judiciary and the Bar, in bringing the common good and social justice into the heart of public debate and the administration of the state and the community.

Neoliberalism is a species of fascism. It must be fought and humanism fully restored.

Published in the Belgian daily Le Soir, 3.3.2016

translated from French by Wayne Hall

Le néolibéralisme est un fascisme, par Manuela Cadelli

Le néolibéralisme est un fascisme

Manuela Cadelli, présidente de l’Association Syndicale des Magistrats
Mis en ligne jeudi 3 mars 2016

https://pbs.twimg.com/profile_images/704720688989360128/5vQjwQKt.jpg

english / ελληνικα

 

La carte blanche de Manuela Cadelli, présidente de l’Association syndicale des magistrats.

Le temps des précautions oratoires est révolu ; il convient de nommer les choses pour permettre la préparation d’une réaction démocrate concertée, notamment au sein des services publics.

Le libéralisme était une doctrine déduite de la philosophie des Lumières, à la fois politique et économique, qui visait à imposer à l’Etat la distance nécessaire au respect des libertés et à l’avènement des émancipations démocratiques. Il a été le moteur de l’avènement et des progrès des démocraties occidentales.

Le néolibéralisme est cet économisme total qui frappe chaque sphère de nos sociétés et chaque instant de notre époque. C’est un extrémisme.

Le fascisme se définit comme l’assujettissement de toutes les composantes de l’État à une idéologie totalitaire et nihiliste.

Je prétends que le néolibéralisme est un fascisme car l’économie a proprement assujetti les gouvernements des pays démocratiques mais aussi chaque parcelle de notre réflexion. L’État est maintenant au service de l’économie et de la finance qui le traitent en subordonné et lui commandent jusqu’à la mise en péril du bien commun.

L’austérité voulue par les milieux financiers est devenue une valeur supérieure qui remplace la politique. Faire des économies évite la poursuite de tout autre objectif public. Le principe de l’orthodoxie budgétaire va jusqu’à prétendre s’inscrire dans la Constitution des Etats. La notion de service public est ridiculisée.

Le nihilisme qui s’en déduit a permis de congédier l’universalisme et les valeurs humanistes les plus évidentes : solidarité, fraternité, intégration et respect de tous et des différences. Même la théorie économique classique n’y trouve plus son compte : le travail était auparavant un élément de la demande, et les travailleurs étaient respectés dans cette mesure ; la finance internationale en a fait une simple variable d’ajustement.

Déformation du réel

Tout totalitarisme est d’abord un dévoiement du langage et comme dans le roman de Georges Orwell, le néolibéralisme a sa novlangue et ses éléments de communication qui permettent de déformer le réel. Ainsi, toute coupe budgétaire relève-t-elle actuellement de la modernisation des secteurs touchés. Les plus démunis ne se voient plus rembourser certains soins de santé et renoncent à consulter un dentiste ? C’est que la modernisation de la sécurité sociale est en marche.

L’abstraction domine dans le discours public pour en évincer les implications sur l’humain. Ainsi, s’agissant des migrants, est-il impérieux que leur accueil ne crée pas un appel d’air que nos finances ne pourraient assumer. De même, certaines personnes sont-elles qualifiées d’assistées parce qu’elles relèvent de la solidarité nationale.

Culte de l’évaluation

Le darwinisme social domine et assigne à tous et à chacun les plus strictes prescriptions de performance : faiblir c’est faillir. Nos fondements culturels sont renversés : tout postulat humaniste est disqualifié ou démonétisé car le néolibéralisme a le monopole de la rationalité et du réalisme. Margaret Thatcher l’a indiqué en 1985 : «  There is no alternative  ». Tout le reste n’est qu’utopie, déraison et régression. Les vertus du débat et de la conflictualité sont discréditées puisque l’histoire est régie par une nécessité.

Cette sous-culture recèle une menace existentielle qui lui est propre : l’absence de performance condamne à la disparition et dans le même temps, chacun est inculpé d’inefficacité et contraint de se justifier de tout. La confiance est rompue. L’évaluation règne en maître, et avec elle la bureaucratie qui impose la définition et la recherche de pléthore d’objectifs et d’indicateurs auxquels il convient de se conformer. La créativité et l’esprit critique sont étouffés par la gestion. Et chacun de battre sa coulpe sur les gaspillages et les inerties dont il est coupable.

La Justice négligée

L’idéologie néolibérale engendre une normativité qui concurrence les lois du parlement. La puissance démocratique du droit est donc compromise. Dans la concrétisation qu’ils représentent des libertés et des émancipations, et l’empêchement des abus qu’ils imposent, le droit et la procédure sont désormais des obstacles.

De même le pouvoir judiciaire susceptible de contrarier les dominants doit-il être maté. La justice belge est d’ailleurs sous-financée ; en 2015, elle était la dernière d’un classement européen qui inclut tous les états situés entre l’Atlantique et l’Oural. En deux ans, le gouvernement a réussi à lui ôter l’indépendance que la Constitution lui avait conférée dans l’intérêt du citoyen afin qu’elle joue ce rôle de contre-pouvoir qu’il attend d’elle. Le projet est manifestement celui-là : qu’il n’y ait plus de justice en Belgique.

Une caste au-dessus du lot

La classe dominante ne s’administre pourtant pas la même potion qu’elle prescrit aux citoyens ordinaires car austérité bien ordonnée commence par les autres. L’économiste Thomas Piketty l’a parfaitement décrit dans son étude des inégalités et du capitalisme au XXIe siècle (Seuil 2013).

Malgré la crise de 2008, et les incantations éthiques qui ont suivi, rien ne s’est passé pour policer les milieux financiers et les soumettre aux exigences du bien commun. Qui a payé ? Les gens ordinaires, vous et moi.

Et pendant que l’État belge consentait sur dix ans des cadeaux fiscaux de 7 milliards aux multinationales, le justiciable a vu l’accès à la justice surtaxé (augmentation des droits de greffe, taxation à 21 % des honoraires d’avocat). Désormais pour obtenir réparation, les victimes d’injustice doivent être riches.

Ceci dans un Etat où le nombre de mandataires publics défie tous les standards mondiaux. Dans ce secteur particulier, pas d’évaluation ni d’études de coût rapportée aux bénéfices. Un exemple : plus de trente ans après le fédéralisme, l’institution provinciale survit sans que personne ne puisse dire à quoi elle sert. La rationalisation et l’idéologie gestionnaire se sont fort opportunément arrêtées aux portes du monde politique.

Idéal sécuritaire

Le terrorisme, cet autre nihilisme qui révèle nos faiblesses et notre couardise dans l’affirmation de nos valeurs, est susceptible d’aggraver le processus en permettant bientôt de justifier toutes les atteintes aux libertés, à la contestation, de se passer des juges qualifiés inefficaces, et de diminuer encore la protection sociale des plus démunis, sacrifiée à cet « idéal » de sécurité.

Le salut dans l’engagement

Ce contexte menace sans aucun doute les fondements de nos démocraties mais pour autant condamne-t-il au désespoir et au découragement ?

Certainement pas. Voici 500 ans, au plus fort des défaites qui ont fait tomber la plupart des Etats italiens en leur imposant une occupation étrangère de plus de trois siècles, Nicolas Machiavel exhortait les hommes vertueux à tenir tête au destin et, face à l’adversité des temps, à préférer l’action et l’audace à la prudence. Car plus la situation est tragique, plus elle commande l’action et le refus de « s’abandonner » (Le prince, chapitres XXV et XXVI).

Cet enseignement s’impose à l’évidence à notre époque où tout semble compromis. La détermination des citoyens attachés à la radicalité des valeurs démocratiques constitue une ressource inestimable qui n’a pas encore révélé, à tout le moins en Belgique, son potentiel d’entraînement et sa puissance de modifier ce qui est présenté comme inéluctable. Grâce aux réseaux sociaux et à la prise de parole, chacun peut désormais s’engager, particulièrement au sein des services publics, dans les universités, avec le monde étudiant, dans la magistrature et au barreau, pour ramener le bien commun et la justice sociale au cœur du débat public et au sein de l’administration de l’État et des collectivités.

Le néolibéralisme est un fascisme. Il doit être combattu et un humanisme total doit être rétabli.

Είναι η Ευρώπη καταδικασμένη στην υποτέλεια για χάρη της Ουάσιγκτον;

Του Paul Craig Roberts Source : Information Clearing House  , 29-7-2016 – Επιμέλεια Μετάφρασης  ο Γιώργος του Κλικ – Ανεβασμένο στο Athenianvoice 5-8-2016


Αγγλικά

“Ένα δαχτυλίδι για να κυβερνήσει τα πάντα… και στο σκοτάδι να τα δέσει”
JRR Tolkien, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα να κατακτηθεί η Ευρώπη, όχι από το Βερολίνο, αλλά από την Ουάσιγκτον.

Η κατάκτηση ήταν βέβαιη αλλά όχι “μια κι έξω”. Η κατάκτηση της Ευρώπης εκ μέρους της Ουάσιγκτον προέκυψε 1) από το Σχέδιο Μάρσαλ, 2) από τον φόβο για τον Κόκκινο Στρατό του Στάλιν που έκανε την Ευρώπη να εξαρτάται από την προστασία της Ουάσιγκτον, υποτάσσοντας τους στρατιωτικούς της Ευρώπης στην Ουάσιγκτον και στο ΝΑΤΟ, 3) από την αντικατάσταση της βρετανικής λίρας ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος με το δολάριο ΗΠΑ, και 4) από την μακρά διαδικασία της υποταγής της κυριαρχίας των επιμέρους ευρωπαϊκών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ΕΕ ήταν μια πρωτοβουλία της CIA που εφάρμοσε η Ουάσιγκτον προκειμένου να ελέγχει όλη την Ευρώπη δια μέσου μόνο μίας, μη υπόλογης στους λαούς, κυβέρνησης.

Με λίγες εξαιρέσεις, κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο, η ένταξη στην ΕΕ σήμαινε επίσης την απώλεια της οικονομικής ανεξαρτησίας. Δεδομένου ότι μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ένα όργανο της ΕΕ, μπορεί να δημιουργήσει ευρώ, οι χώρες αυτές, τόσο ανόητες ώστε να αποδεχθούν το ευρώ ως νόμισμά τους, δεν έχουν πλέον τη δύναμη να δημιουργήσουν δικό τους χρήμα, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού.

Οι χώρες που προσχώρησαν το ευρώ πρέπει να βασίζονται σε ιδιωτικές τράπεζες για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι υπερχρεωμένες χώρες δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τα χρέη τους δημιουργώντας χρήμα ή να περιμένουν την διαγραφή των χρεών τους σε επίπεδα τέτοια ώστε να μπορούν να επιβιώσουν. Έτσι, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Λετονία και η Ιρλανδία λεηλατήθηκαν από τις ιδιωτικές τράπεζες.

Η ΕΕ ανάγκασε τις ψευδοκυβερνήσεις αυτών των χωρών να πληρώσουν τις βόρειες ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες υποβιβάζοντας το βιοτικό επίπεδο των πληθυσμών τους και ιδιωτικοποιώντας την δημόσια περιουσία με αντίτιμο λίγα σεντ του δολαρίου. Έτσι οι συντάξεις, η δημόσια απασχόληση και οι υπηρεσίες παιδείας και υγείας κόπηκαν και τα χρήματα κατευθύνθηκαν προς τις ιδιωτικές τράπεζες. Οι δημοτικές εταιρείες ύδρευσης ιδιωτικοποιήθηκαν με αποτέλεσμα υψηλότερους λογαριασμούς του νερού. Και ούτω καθεξής.

Αφού λοιπόν, όντας μέλος της ΕΕ, δεν υπάρχει καμία ανταμοιβή, παρά μόνο τιμωρία, γιατί οι κυβερνήσεις, παρά τις εκπεφρασμένες επιθυμίες των λαών τους, συμμετείχαν;

Η απάντηση είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμούσε κανέναν άλλο τρόπο. Οι Ευρωπαίοι “πατέρες ιδρυτές της Ενωμένης Ευρώπης” είναι πλάσματα της φαντασίας. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε πολιτικούς που ήλεγχε η Ουάσιγκτον για να δημιουργήσει την ΕΕ.

Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφόρησαν έγγραφα της CIA που αποδεικνύουν ότι η ΕΕ ήταν μια πρωτοβουλία της CIA. (Βλέπε: http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/1356047/Euro-federalists-financed-by-US-spy-chiefs.html και http://benwilliamslibrary.com/blog/?p=5080)

Στη δεκαετία του 1970, ο επιβλέπων της διδακτορικής διατριβής μου, ένας πολύ υψηλά ιστάμενος αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον τότε, με έλεγχο σε υποθέσεις διεθνούς  ασφάλειας, μου ζήτησε να αναλάβω μια ευαίσθητη αποστολή στο εξωτερικό. Αρνήθηκα. Παρ’ όλα αυτά, απάντησε στην ερώτησή μου: “Πώς η Ουάσιγκτον υποχρεώνει ξένες χώρες να κάνουν αυτό που θέλει η Ουάσιγκτον;”

“Λεφτά”, είπε. “Δίνουμε στους ηγέτες τους σακούλες γεμάτες χρήμα. Μας ανήκουν”.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ΕΕ εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον, όχι τα συμφέροντα της Ευρώπης. Για παράδειγμα, ο γαλλικός λαός και η κυβέρνηση είναι αντίθετοι με τους ΓΤΟ (ΣτΜ, Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί) αλλά η ΕΕ επιτρέπει μια “προληπτική άδεια αγοράς” για εισαγωγή ΓΤΟ, επικαλούμενη ενδεχομένως “επιστημονικά ευρήματα” επιστημόνων στη μισθοδοσία της Monsanto. Όταν η πολιτεία του Βερμόντ των ΗΠΑ ψήφισε νόμο που απαιτούσε την επισήμανση των τροφίμων με ΓΤΟ, η Monsanto μήνυσε την πολιτεία του Βερμόντ. Μόλις οι εξαγορασμένοι αξιωματούχοι της ΕΕ υπογράψουν την συμφωνία ΤΤΙΡ που έχει γραφτεί από υπερεθνικές εταιρείες ΗΠΑ, η Monsanto θα αναλάβει την ευρωπαϊκή γεωργία.

Ο κίνδυνος όμως για την Ευρώπη πηγαίνει πολύ πιο πέρα από την υγεία των ευρωπαϊκών λαών που θα υποχρεωθούν να έχουν στο γεύμα και στο δείπνο τους  δηλητηριασμένα τρόφιμα. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί την ΕΕ για να αναγκάσει τους Ευρωπαίους να συγκρουστούν με την Ρωσία, μια ισχυρή πυρηνική δύναμη ικανή να καταστρέψει όλη την Ευρώπη και όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα σε λίγα λεπτά.

Αυτό συμβαίνει επειδή οι εξαγορασμένοι με “σακούλες χρήμα” Ευρωπαίοι “ηγέτες” προτιμούν τα χρήματα της Ουάσιγκτον στο βραχυπρόθεσμο παρά την ζωή των Ευρωπαίων στο μακροπρόθεσμο.

Δεν είναι δυνατόν ο κάθε Ευρωπαίος πολιτικός να είναι τόσο ηλίθιος ώστε να πιστεύει ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, ότι η Ρωσία όπου να ‘ναι θα εισβάλει στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής, ή ότι ο Πούτιν είναι ένας “νέος Χίτλερ” που συνωμοτεί για την αναδημιουργία της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Αυτές οι παράλογες κατηγορίες είναι ένα τίποτα, η προπαγάνδα της Ουάσιγκτον όμως στερείται κάθε σχέσης με την αλήθεια. Η προπαγάνδα της Ουάσιγκτον είναι εντελώς διαφανής. Ούτε ένας ηλίθιος δεν θα μπορούσε να την πιστέψει.

Και όμως, η ΕΕ ακολουθεί την προπαγάνδα, όπως κάνει και το ΝΑΤΟ.

Γιατί; Η απάντηση είναι τα χρήματα της Ουάσιγκτον. Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι εντελώς διεφθαρμένοι. Είναι καλοπληρωμένες πόρνες της Ουάσιγκτον.

Ο μόνος τρόπος για τους Ευρωπαίους να μπορέσουν να αποτρέψουν έναν πυρηνικό 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο και να συνεχίσουν να ζουν και να απολαμβάνουν ότι έχει απομείνει από τον πολιτισμό τους και που οι Αμερικανοί δεν έχουν καταστρέψει με την αμερικανική κουλτούρα του σεξ, της βίας και της απληστίας, είναι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Άγγλων και να φύγουν από το δημιούργημα της CIA που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Και να βγουν και από το ΝΑΤΟ, ο σκοπός του οποίου εξατμίστηκε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, και το οποίο τώρα χρησιμοποιείται ως μέσο για την Παγκόσμια Ηγεμονία της Ουάσιγκτον.

Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να πεθάνουν για την παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσιγκτον; Αυτό σημαίνει επίσης ότι οι Ευρωπαίοι πεθαίνουν και για την ηγεμονία της Ουάσιγκτον στην Ευρώπη.

Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να υποστηρίξουν την Ουάσιγκτον όταν υψηλοί αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον, όπως η Βικτώρια Νούλαντ, λένε “Γάμα την ΕΕ”;

Οι Ευρωπαίοι ήδη υποφέρουν από τις οικονομικές κυρώσεις που ο άρχοντας τους στην Ουάσιγκτον τους ανάγκασε να επιβάλλουν στη Ρωσία και στο Ιράν. Γιατί οι Ευρωπαίοι θέλουν να καταστραφούν από έναν πόλεμο με τη Ρωσία; Οι Ευρωπαίοι πάσχουν από μια επιθυμία θανάτου; Έχουν αμερικανοποιηθεί οι Ευρωπαίοι και δεν εκτιμούν πλέον την ιστορική συσσώρευση καλλιτεχνικής και αρχιτεκτονικής ομορφιάς, τα λογοτεχνικά και μουσικά επιτεύγματα των οποίων οι χώρες τους είναι θεματοφύλακες;

Η απάντηση είναι ότι δεν έχει καμία απολύτως σημασία τι πιστεύουν οι Ευρωπαίοι, επειδή η Ουάσιγκτον έχει δημιουργήσει μια κυβέρνηση για αυτούς η οποία είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις επιθυμίες τους. Η κυβέρνηση της ΕΕ είναι υπόλογη μόνο στα χρήματα της Ουάσιγκτον. Οι λίγοι άνθρωποι σε θέση να εκδίδουν διατάγματα είναι στη μισθοδοσία της Ουάσιγκτον. Το σύνολο των λαών της Ευρώπης είναι δουλοπάροικοι της Ουάσιγκτον.

Ως εκ τούτου, εάν οι Ευρωπαίοι παραμείνουν οι αφελείς, αμέριμνοι, και ηλίθιοι λαοί που είναι τώρα, είναι καταδικασμένοι, μαζί με όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Από την άλλη μεριά, εάν οι ευρωπαϊκοί λαοί μπορέσουν να έρθουν στα συγκαλά τους, να απελευθερωθούν από το Matrix που η Ουάσιγκτον τους έχει επιβάλει, και να εξεγερθούν εναντίον των πρακτόρων της Ουάσιγκτον που τους ελέγχουν, οι ευρωπαϊκοί λαοί θα μπορέσουν να σώσουν τις ζωές τους και τις ζωές όλων των υπόλοιπων από εμάς.

Ο Δρ Paul Craig Roberts ήταν Υφυπουργός Οικονομικών για την Οικονομική Πολιτική και συνεργάτης εκδότης της Wall Street Journal. Ήταν αρθρογράφος στα Business Week, Scripps Howard News Service, και Creators Syndicate. Είχε πολλούς διορισμούς σε πανεπιστήμια. Οι δημοσιεύσεις του στο διαδίκτυο έχουν προσελκύσει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Τελευταία βιβλία του Roberts είναι The Failure of Laissez Faire Capitalism and Economic Dissolution of the West, How America Was Lost, και The Neoconservative Threat to World Order.

Is Europe Doomed By Vassalage To Washington?

By Paul Craig Roberts Source : Information Clearing House  , 29-7-2016 – Uploaded on Athenianvoice 5-8-2016


in Greek, στα Ελληνικά

“One Ring to rule them all . . . and in the darkness bind them.”
J.R.R. Tolkien, The Lord of the Rings

World War II resulted in Europe being conquered, not by Berlin but by Washington.

The conquest was certain but not all at once. Washington’s conquest of Europe resulted from the Marshall Plan, from fears of Stalin’s Red Army that caused Europe to rely on Washington’s protection and to subordinate Europe’s militaries to Washington in NATO, from the replacement of the British pound as world reserve currency with the US dollar, and from the long process of the subordination of the sovereignty of individual European countries to the European Union, a CIA initiative implemented by Washington in order to control all of Europe by controlling only one unaccountable government.

With few exceptions, principally the UK, membership in the EU also meant loss of financial independence. As only the European Central Bank, an EU institution, can create euros, those countries so foolish as to accept the euro as their currency no longer have the power to create their own money in order to finance budget deficits.

The countries that joined the euro must rely on private banks to finance their deficits. The result of this is that over-indebted countries can no longer pay their debts by creating money or expect their debts to be written down to levels that they can service. Instead, Greece, Portugal, Latvia, and Ireland were looted by the private banks.

The EU forced the pseudo-governments of these countries to pay the northern European private banks by suppressing the living standards of their populations and by privatizing public assets at pennies on the dollar. Thus retirement pensions, public employment, education and health services have been cut and the money redirected to private banks. Municipal water companies have been privatized with the result being higher water bills. And so on.

As there is no reward, only punishment, for being a member of the EU, why did governments, despite the expressed wishes of their peoples, join?

The answer is that Washington would have it no other way. The European founders of the EU are mythical creatures. Washington used politicians that Washington controlled to create the EU.

Some years ago CIA documents proving that the EU was a CIA initiative were released. See: http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/1356047/Euro-federalists-financed-by-US-spy-chiefs.html and http://benwilliamslibrary.com/blog/?p=5080

In the 1970s my Ph.D. dissertation chairman, then a very high-ranking official in Washington with control over international security affairs, asked me to undertake a sensitive mission abroad. I refused. Nevertheless, he answered my question: “How does Washington get foreign countries to do what Washington wants?”

“Money,” he said. “We give their leaders bagfuls of money. They belong to us.”

The record is clear that the EU serves the interests of Washington, not the interests of Europe. For example, the French people and government are opposed to GMOs, but the EU permits a “precautionary market authorization” of GMO introduction, relying perhaps on the “scientific findings” of the scientists on Monsanto’s payroll. When the US state of Vermont passed a law requiring labeling of GMO foods, Monsanto sued the state of Vermont. Once the paid-off EU officials sign the TTIP agreement written by US global corporations, Monsanto will take over European agriculture.

But the danger to Europe goes far beyond the health of European peoples who will be forced to dine on poisonous foods. Washington is using the EU to force Europeans into conflict with Russia, a powerful nuclear power capable of destroying all of Europe and all of the United States in a few minutes.

This is happening because the paid-off with “bagfuls of money” European “leaders” had rather have Washington’s money in the short-run than for Europeans to live in the long-run.

It is not possible that any European politician is sufficiently moronic to believe that Russia invaded Ukraine, that Russia any moment will invade Poland and the Baltic states, or that Putin is a “new Hitler” scheming to reconstruct the Soviet Empire. These absurd allegations are nothing but Washington propaganda devoid entirely of truth. Washington’s propaganda is completely transparent. Not even an idiot could believe it.

Yet the EU goes along with the propaganda, as does NATO.

Why? The answer is Washington’s money. The EU and NATO are utterly corrupt. They are Washington’s well paid whores.

The only way Europeans can prevent a nuclear World War III and continue to live and to enjoy what remains of their culture that the Americans have not destroyed with America’s culture of sex and violence and greed, is for the European governments to follow the lead of the English and exit the CIA-created European Union. And exit NATO, the purpose of which evaporated with the collapse of the Soviet Union, and which is now being used as an instrument of Washington’s World Hegemony.

Why do Europeans want to die for Washington’s world hegemony? That means Europeans are dying for Washington’s hegemony over Europe as well.

Why do Europeans want to support Washington when Washington’s high officials, such as Victoria Nuland, say “Fuck the EU.”

Europeans are already suffering from the economic sanctions that their overlord in Washington forced them to apply to Russia and Iran. Why do Europeans want to be destroyed by war with Russia? Do Europeans have a death wish? Have Europeans been Americanized and no longer appreciate the historic accumulation of artistic and architectural beauty, literature and music achievements of which their countries are custodians?

The answer is that it makes no difference whatsoever what Europeans think, because Washington has set up a government for them that is totally independent of their wishes. The EU government is accountable only to Washington’s money. A few people capable of issuing edicts are on Washington’s payroll. The entire peoples of Europe are Washington’s serfs.

Therefore, if Europeans remain the gullible, insouciant, and stupid peoples that they currently are, they are doomed, along with the rest of us.

On the other hand, if the European peoples can come to their senses, free themselves from The Matrix that Washington has imposed on them, and revolt against Washington’s agents who control them, the European peoples can save their own lives and the lives of the rest of us.

Dr. Paul Craig Roberts was Assistant Secretary of the Treasury for Economic Policy and associate editor of the Wall Street Journal. He was columnist for Business Week, Scripps Howard News Service, and Creators Syndicate. He has had many university appointments. His internet columns have attracted a worldwide following. Roberts’ latest books are The Failure of Laissez Faire Capitalism and Economic Dissolution of the West, How America Was Lost, and The Neoconservative Threat to World Order.

What passes as Democracy in the world today is a highly watered down and battered version

By Kosmas Loumakis 5-8-2016


Evenimperialism4 the most sincere democratic attempts landed, shortly after WWII, very far away from a satisfactory democracy. The old colonial empires with their unprosecuted and unpunished businessmen, bankers, bureaucrats, deceptive political elite and their intelligence services, followed their own post-war agenda for Europe.

An agenda that very fast proved to be plutocratic, neo-colonial and highly imperialistic, but with a new nation in the forefront instead of the former imperial powers Britain, France and Germany (old Prussia, Bavaria, Austria-Hungary and the Third Reich). All three helped their spiritual and cultural “child” USA , to deal with a few of the old colonies and to create a few new ones, with the backdrop of the Cold War and the Communist Threat as the main “boogie-man”, and the American Dream as the main bait. The Muslim Threat against the newly established state of Israel, became a major pretext for the take-over of the Arab oil fields and the establishment of NATO and US military bases in the Middle East and Central Asia.

True to their old “habits”, and their evidently poor understanding of democracy, they turned the new democratic European nation-states into dependent satellite states of the old empires. And most of the old colonies in reality remained shackled and controlled through the toppling of democratically elected governments and the instalment of puppet-governments that –  threatened by economic hit men  –  signed unpayable “loan-agreements”, odious colonial treaties and genocidal, imperialistic socio-economic models for their peoples.

What passes as Democracy in the world today is therefore just a highly watered down, a battered, version of a parliamentary, representative, bureaucratic voting system, with an attached “deaf” legal system, controlled and ruled by political and plutocratic, oligarchies. Such regimes, really has not much to do with the fundamental principles and practices of real democracy, where all attempts for despotism and injustice must be condemned in practice and where the citizens massive protests against such things, must be clearly expressed by the media and heard by the elected.

The post-war European citizens actually demanded that their Supreme Courts should do their job and react very hard and accurately, when the fundamental, democratic principles and the human rights were in great danger again. But the governments didn’t, the media didn’t, the oppositions didn’t, the courts didn’t. At least not until the late 60’s and the massive protest movements for civil and human rights and against the Vietnam war became international. After a short and finally quite lame democratization process in the European societies, because of the financial elites rabid resistance, they quickly succumbed to the intelligence services mass psycho-social manipulation tactics and manufacturing of public opinion and consent strategies. All in the service of the new colonial and geostrategic interests and aims of the western elite.

In spite of all this though, something very important had in fact been achieved by the peoples of Europe through their immense struggles and sacrifices, especially during the first half of the 20th century. At least the adequate constitutions, the legal and political agreements and the international laws and treaties were produced, agreed upon and signed, with the establishment of the democratic nation-state and the international peace treaties after WWII. But the governments and the legal systems didn’t create and they didn’t provide the accurate mechanisms and practices, in order to actually protect these laws, constitutions, agreements and treaties.

It stands clear today that those nations who put themselves in the forefront of western democracy, actually became those that most notoriously have broken these treaties, agreements and international laws ever since. And with the pretext to implement democracy. It was our bankers, our governments and our intelligence services with attached private corporations that deliberately undermined democracy and international justice after the war.

After seven decades with this crippled quasi-democratic rule and with a NATO  and UN as this class determined democracy’s presumed guardians, most Europeans have become politically, ethically and socio-economically illiterate. Common people have lost interest in taking part in the public affairs because of this widespread quasi-democracy, in which a small self-proclaimed financial elite have convinced them that we need professional politicians, bureaucrats and technocrats in charge.

The western governments in US and EU have ignored the massive protests all over the world, particularly in Europe, over the last seven years. These massive rallies are actually the echoes of the voices that has been raised since this imperialist version of democracy presented itself immediately after WWII.

Now, it is time for the Europeans and the Americans to, through sincere and truthful self-evaluation, restore, strengthen and vitalize democracy, not further weaken and maim it. And it’s not one minute too early for International Justice to finally “grow a spine”, and start to actually defend and protect the human and civil rights and the democratic nation-states constitutions and rights adequately, and as its first and foremost priority.

The governments and the legal systems must take the peoples massive protests and arguments seriously. Because it is their main responsibility. That, has to become the rule and not the exception, and only we, the citizens of the democratic nation-states can make that happen by increasing our democratic struggles and not fall into more propagandist, sociopolitical traps or various distraction and division tactics.

To establish real Justice and true Democracy is the ultimate anti-terrorist action and its the only way to prevent a world war.

 

TRT World interview with L. Chrysanthopoulos and C. Copetas on IEO of IMF report .

Uploaded on Athenianvoice 3-8-2016


Published on 2 Aug 2016

If you ask Greeks they’ll say their lenders – including the IMF – have put them through hell over the past few years. And they’ll say it was mostly unnecessary. TRT World’s business programme looks at a recent report criticising the IMF for its Greece bailout. Matthew Moore presents ‘Money Talks’ from TRT World’s studios in Istanbul. From Wall Street to Main Street ‘Money Talks’ helps the 99% navigate their changing financial world.

 

We must stop pretending that economic and financial terrorism doesn’t exist and that it doesn’t trigger physical terrorism

By Kosmas Loumakis 1-8-2016


383605_269508179778959_231164773613300_762184_1558922987_nIt was a bloody July in Europe this year and again everyone are appalled by the evil acts of the few, that affect so many. But why on earth aren’t everyone appalled by the role US, EU and our governments, our bankers, our businessmen and our media plays in this horrific development? 

To grasp the root causes that elicits the evil acts of the few, whether these few are lonely maniacs or organized terrorists, one must go beyond the disturbingly monotonous and self-justifying government tale. Pure evil doesn’t have a specific religion, a specific nationality or a specific culture. It has a specific “recipe” though, and dehumanization and deception are its basic ingredients.

Pure evil, only pours out from the hearts of individuals and societies that have let fear, narcissism, greed and empathy eroding doctrines form their character. And it pours out from the pain and the rage of the individuals and the societies that are continuously violated, oppressed, dehumanized and tormented.

Pure evil, is like a sooty, black, thin and gluey veil, a tar like concentrate, created from all human pain and suffering caused by intentional cruelty and injustice. It hovers over the earth looking for “fertile” and “welcoming” places to envelope and infest. It seek numbed, emotionally paralyzed and loveless human souls to lure into misanthropy, ruthlessness and death.

It finds such places wherever injustice and tyranny prevail, wherever people’s pain and suffering is ignored and wherever this very arrogance and indifference, becomes foreign policies and economic models. It finds such places where despotic, sociopath rulers have caused immense suffering and mass death. It finds such places where neglect, carelessness, abuse, ruthlessness and brutality towards the poor, the weak and the minorities has become the norm. And where the voices of the suffering are disregarded and suffocated, by those who were elected and assigned to defend them.

In the name of righteousness, our evil must therefore be deeply scrutinized, thoroughly investigated, politically condemned and promptly brought to justice in the international courts and tribunals. At least by the governments and the societies that claim to be democratic, righteous and humane.

Unfortunately, from what has been said and reported about the attacks in Nice and in Germany until this moment, apart from the regular criminal-reality-narrative, we have again basically just been told how free and democratic our societies are, compared to the societies the villains want. Even though, none of these particular attacks seem to be executed by IS or other organized jihadists, nobody want to truthfully explain to the European citizens that a lot of Arabs, Africans and Asians, in fact might have a very good reason to hate the neo-colonial and imperialistic policies and socioeconomic-cultural crusades of our sanctimonious democratic governments. We are again being told that “now more than ever before, we must defend our values in our free and open societies”, at the same time as France and EU are passing laws that further limit and cripple the human rights and democracy in Europe.

They tell us, “it is just temporary”, but we know through historic facts that it never is. Never ever have such limitations of democratic rights, been restored by the governing systems that enforced them and the socioeconomic models that demanded them. We know that such rights have only been won back, with bloody revolutions and devastating civil wars and world wars in the end. Over one hundred million people died in Europe last century in such conflicts, so we really do have every right in the world, to openly question the quality, the accuracy, the efficiency and the honesty of our democracy and our justice.

Of course nothing about that, was on the agenda of the NATO Summit in Warsaw 7, 8, 9 July. And not only member states was invited. For the first time was so many “hangaround-countries” invited plus countries that has supported and participated different initiatives of NATO.

Humanity fought against exactly that plutocratic and very aggressive, political and military and paramilitary behaviour last century and it sought to get rid of exactly such imperialistic ruthlessness, and it installed democracy and justice. The main reasons and the most decisive arguments behind the establishment of the democratic nation-states after the two world wars, was to provide a whole people, a nation, the intellectual, political and legal tools and make it possible for it to guarantee and ensure democracy and the human rights for ALL its citizens. That is, to protect and defend the citizen against tyrants, plutocracies and oligarchies.

They were born as an absolute necessity, from the ashes and the remnants of the old ruthless, kingdoms and empires that had starved, tortured, massacred and driven away entire folk groups and peoples from their lands in Europe for 1000 years. And they matured, in particular during WWII, when the peoples from a few of these new European nation-states fought fascism and nazism and by that strengthened their democratic character.

However, what we can conclude from historic records, is that these popular democratic strives and struggles have always been accompanied with immense suffering, rivers of blood and millions of dead, caused by the sinister conspiracies, the sabotages, the dictatorships and the wars of the bankers and the businessmen with their political-legal “gangs”. Our sanctimonious and self-righteous, democratic governments and courts.

Systematic financial and economic terrorism most certainly exists and it triggers physical terrorism, and we can no longer pretend that it’s not like that, or that US, EU and our governments don’t commit horrific crimes against entire populations, nations and continents. Not, if we want to call ourselves civilized and not if we want to handle global terrorism adequately.

Noam Chomsky: US, Terrorism (2015)

 

Global Crisis: Proposals for Solution – Schiller Institute Conference – former Ambassador Leonidas Chrysantopoulos (EPAM, Greece)

“I totally agree with the Schiller Institute’s viewpoint that we need a renaissance of Classical culture, as we see measures being taken to prevent it from happening. Not only is the educational system in Greece doing everything possible to make Classical culture disappear,— it seems to be following steps taken in the United States and in other EU countries. It seems that Classical culture, which also encompasses humanism, philosophy, the sciences and art, creates fear among the ruling classes who do not want to see the people thinking again. We should resist any such tendencies.”

Leonidas Chrysantopoulos (EPAM)

Creating A Common Future For Mankind And A Renaissance Of Classical Culture

June 28, 2016 — The Schiller Institute’s international two-day conference gathered more than 300 guests from 24 nations and four continents for an intense and profound dialogue on how to stop the immediate danger of world war, by creating instead a new paradigm of global cooperation and development, based on a dialogue of civilizations and the unique creativity of mankind. Conference participants were extremely alerted about the escalation of western geopolitical confrontation against Russia and China and the danger of thermonuclear war and passed a resolution calling for an immediate end of sanctions against Russia and Syria. To end the war and to reconstruct war-torn Syria and the greater region of Southwest-Asia, was a key focus of the conference, during which Dr. Bouthaina Shaaban, Presidency of Syria, addressed the conference audience and engaged in a moving Q&A via live stream.

Global Crisis: Proposals for Solution

Published on 8 Jul 2016 – Source: Schiller Institute Conference Berlin 2016 June 25-26

Global Crisis: Proposals for Solution
Leonidas Chrysantopoulos EPAM, Greece – former Greek Ambassador to Poland, Canada and Armenia, former Secretary General of the Black Sea

Transcript:

“Allow me at the outset to congratulate the Schiller Institute and its Director, Helga Zepp-LaRouche, for trying to make the world better for humanity. I wish us all success in this important conference and hope that the outcome will be beneficial for us all.

The theme of our conference is very appropriate and comes at a moment when humanity is not only facing its worst economic crisis since the depression of 1928, but also the worst refugee crisis since the Second World War, due to the aggressive policies of the United States in the last decade, that have destroyed Afghanistan, Iraq, Libya, and Syria. The EU is continuing to gradually collapse, as it destroys its member states, forcing some to consider leaving, while its democratic deficit is increasing and far-right parties are closing in on power.

The world economy cannot get out of a vicious circle that it has been in since the outset of the crisis in 2008. We are witnessing global demonstrations against austerity measures that enhance poverty instead of growth, and against greedy financial systems that lead to extreme social inequality. The demonstrations in France are a good example. Until now, nobody has been listening to the people. It is due time that decisions be taken on priorities beneficial to the interests of human beings. We should no longer ask the question of what the markets are saying, but what our people are saying.

The EU not only has become an incompetent organization, but is also in disarray as more and more is being heard every day about political parties with rightwing programs, and exiting the EU. The UK referendum of Thursday demonstrates the case.

In Greece the situation is deteriorating. After the legislation adopted by Parliament on May 22, Greece has ceased to exist as a state, having given the economic management of the country to the lenders and to the EU for the next 100 years. It is the first time in history that a country has dissolved itself. Parliament will no longer have any role to play in this area. In May 2010, the Greek government was forced to sign the Loan Agreement so that it could, through austerity measures, reduce the public debt which in 2009 was 129% of GNP or 299 billion euro in absolute numbers. After three memoranda and the mistaken policies of the EU, the IMF, and the Greek governments, not only was the public debt not reduced, but it has increased to 180% of GNP.

The Syriza government was elected on an anti-austerity program, yet betrayed the Greek people by doing exactly the opposite. It did not even take into account a referendum in which 62% of the people voted against the austerity measures. In spite of the fact that they had acknowledged their mistakes, the EU, the European Central Bank, and the IMF continue to insist on the implementation of the same ineffective policies that are destroying a member-state of the EU and its people. Unemployment is up to 25% from 9% in 2010, Greeks looking into garbage bins for food is a common sight, overtaxation has paralyzed the economy, and the health system has collapsed, while more than 5,000 people have committed suicide.

But it is not only that the measures are erroneous, they have also violated the Lisbon Treaty as well as the human rights of the Greek people, something that is also mentioned in the report dated February 29 of the UN independent expert, Juan Pablo Bohoslavski, to the UN Human Rights Council:

The US-provoked war in Syria with the participation of some EU states, has created the biggest refugee crisis since World War II. Almost 5 million refugees have left Syria to ask asylum mainly in the EU. Germany has 484,000, Sweden 108.000 and more in other Member States. Turkey is currently hosting 2,748,000, Lebanon 1,500,000 and Jordan 1,265,000.The EU, once the champion of humanitarian assistance, was incapable of managing the refugee flow. Greece, a country that had no participation in the Syrian war, was inundated with an increased number of refugees while many of its Central European members refused to accept them. Though the movements into Greece were gradually reduced after the shaky EU-Turkey Agreement of March the EU has still to live up to its previous decisions, according to which 60,000 refugees from Greece and Italy would be resettled in EU member-states. Today, Greece has 56,000 refugees, all of whom want to depart North. It is, however a shame that the US has accepted only 4,000 refugees.

Another threat facing humanity is the U.S. animosity towards Russia, as if we were still in the cold war period. A missile system is being set up to encircle Russia and, of course, Moscow is preparing a defense shield to counter it. The EU embargo on Russia after the Ukrainian crisis is not at all helping the situation. Also, threats have been recently made by Obama against China with references to the need to restrict her economic power.

With a collapsing EU and a United States looking for confrontation with Russia and China, a solution for humanity can be the BRICS’ initiative. This is an initiative of Brazil, Russia, India, China, and South Africa to pursue a policy of economic development for the benefit of humanity. They created their own Development Bank to invest in necessary development projects. China has also established the Asian Infrastructure Investment Bank, joined by over 20 Asian nations as founding members, and has set up a Silk Road Development Fund. Within the BRICS, China has proposed the creation of a Free Trade Area of Asia and the Pacific. The Chinese proposal was quickly rejected by Obama, who created his own free trade organization. The incorporation of the Shanghai Cooperation Agreement to the BRICS could create a formidable power, which—if remaining out of the control of the bankers—could be decisive so that humanity reaches global peace and ends poverty through economic development.

From what was previously mentioned, we can see that there is a crisis of civilization that is impeding humanity’s progress. I totally agree with the Schiller Institute’s viewpoint that we need a renaissance of Classical culture, as we see measures being taken to prevent it from happening. Not only is the educational system in Greece doing everything possible to make Classical culture disappear,— it seems to be following steps taken in the United States and in other EU countries. It seems that Classical culture, which also encompasses humanism, philosophy, the sciences, and art, creates fear among the ruling classes who do not want to see the people thinking again. We should resist any such tendencies.

As for the dialogue of cultures,— yes by all means this should take place, and perhaps we could get on board the UN dialogue of civilizations and make it even better. Both dialogues are useful efforts to enhance efforts for a permanent global peace.

In conclusion, and after having criticized the EU and the United States, allow me to propose some solutions that would be beneficial for humanity.

Greece

For Greece it is imperative to denounce the Loan Facility Agreement of May 2010, on the basis of Articles 8-52 of the Vienna Convention concerning the Law of Treaties. These articles anticipate the invalidity of a treaty, if there was error, fraud, or coercion of a representative of a state. The cessation of payments with the denunciation of the Loan Agreement and the nationalization of the Bank of Greece, will allow Greece to repair the damage done and instigate true development. Adoption of a national currency will follow. The Unified Popular Front (EPAM), a political party not in parliament yet, supports such a policy.

The EU

There must be a transformation of the EU into an efficient organization, having as its sole priority the safeguarding of the interests of its people. A new charter is necessary, drafted by movements of citizens of member-states who will submit their proposals to a European Assembly composed of representatives of these movements. The existing EU must be dissolved.

The United States

It must stop its policy of destroying nations, and Obama must return to the Nobel Committee the Peace Prize that was awarded to him, since he did nothing to deserve it. The same applies to the EU, which also received the Peace Prize. The United States must adopt a more friendly policy towards Russia and the rest of the world, for the benefit of humanity.

Humanity

The deletion of the global debt, which is about $600 trillion, will allow humanity to restart on a new and healthy basis. In history, we have examples of debt deletion, from the ancient Greek Sisahthia to the Jubilee of ancient Hebrew communities, where every 50 years all debts were cancelled. Even during the 1970s, the developed countries of the West deleted the debt of the Non-Aligned Movement, thus allowing the economic boom of Yugoslavia. The BRICS’ movement can promote this while the decision must be taken by the G-8. Humanity as a whole will benefit, because it will be able to restart on sound and healthy principles.

In order to implement the previously mentioned proposals, it is necessary to have politicians with imagination, vision, and courage — politicians who care about the progress of humanity and who can control the greed of multinational companies by restricting their power. Such politicians do not exist today. So we have to create them.”

Ο Δ.Καζάκης (Ε.ΠΑ.Μ.) για Νίκαια,Τουρκία και την τρέχουσα επικαιρότητα, στην ΕΡΤopen

Ο οικονομολόγος και Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης με τον Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ., Θέμη Συμβουλόπουλο και το μέλος της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ., Όθων Κουμαρέλλα, στην εκπομπή “Πολιτικοί Διάλογοι” στην ERTOpen, σχολιάζουν την τρέχουσα επικαιρότητα. Δευτέρα, ‎25 ‎Ιουλίου ‎2016.

Kάθε Δευτέρα στις 13:00 η εκπομπή “Πολιτικοί Διάλογοι” στην ERTOpen στους 106.7 FM και από το διαδίκτυο, εδώ: http://www.ertopen.com/apps/radio/?na
Επίσης η εκπομπή αναμεταδίδεται από τον διαδικτυακό σταθμό e-roi.gr εδώ: http://e-roi.gr/#24%780%700

Ο Δ.Καζάκης (Ε.ΠΑ.Μ.) για Νίκαια & Τουρκία στην ΕΡΤopen στις 18 Ιουλ 2016

Published on 18 Jul 2016

Τη Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016 και για 2 ώρες (13.00 – 15.00) στην εκπομπή «Πολιτικοί Διάλογοι» της ΕΡΤopen, ο Δημήτρης Καζάκης, Γ.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ., και τα μέλη της Π.Γ. του Ε.ΠΑ.Μ., Θέμης Συμβουλόπουλος και Όθωνας Κουμαρέλλας, σχολίασαν την επικαιρότητα και τα νέα δεδομένα που προέκυψαν από την επίθεση στη Νίκαια της Γαλλίας και την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία.

%d bloggers like this: