Monthly Archives: June 2016

The deep democratic character of Brexit


The panic on the outcome of the referendum in favor of Brexit continues. And what didn’t we hear over the last days? The stupidity is so absolute that it transcends all previous.

We hear that “those who voted for Brexit are nationalists and right-wing”. The truth is that the majority of the British and especially the working classes – starting with the traditional working class in the old British industrial centers, today swept by mass poverty and unemployment – voted in favor of maintaining the nation state and against the supranational imperialist EU construct.

This was the main argument of the campaign in favor of Brexit. Who do you want to have the control? You, the British citizen, or the inaccessible EU bureaucracy that is not accountable to anyone? The majority of Britons answered especially at this question  – as mentioned – the most fatigued layers of the people, replied with the overwhelming rates of over 60% that the control should be in their hands.

The vote therefore in favor of Brexit was primarily a class vote, as it derived mainly from the British working classes and at the same time it was national because their expectation for a radical change was concentrated on a national independence claim. And therefore whatever the mourners of the European Reich say, the vote in favor of Brexit was deeply democratic.

The working classes understood from pure class intuition that the main issue is who makes the decisions. And the nation state was created – first and foremost by its own working classes – just to ensure the active participation of every citizen of the nation in the creation of the state.

That is why the nation state became the cradle of the revival of the struggle for democracy, but also a special area of the class struggle. That is the struggle of the working classes for social and political conquests. Conquests acquired only and exclusively within the framework of the nation state.

Instead, the EU initially was based on a system of governance far away from the nations and peoples. Instead of a system of governance depending on the will of the many, the nation and the people, a system of governance by an enlightened elite of bureaucrats was created. The LOT (you and me) is simply too indifferent, too emotional, too uneducated to be allowed to safely elect the governments and the policies to be applied in their homeland.
Democracy, where the people decide what should happen in their homeland, is an insecure system for the markets and the power and should therefore be replaced with a supranational power system. This is the central idea behind the whole EU edifice. That is why the EU officials are not accountable to anyone, and is protected with enhanced immunity against any judicial system.

The EU Parliament is nothing more than the alibi of the absolutism of Brussels. This is a revival of the medieval parliaments, which the monarch convened in order to get the approval of his subjects on policy choices. And unsurprisingly, who was there as a representative of the kingdom’s population risked his head, going against the monarch, or gained privileges and riches if proved to be a loyal subject.

Such parliaments were never a product or a sample of democracy, this is today the fact also with the EP. An advisory parliament of acquisition with privileges and riches to the representatives from the peoples of the empire.
Of course the result of the referendum in Britain was only the beginning. Already the battle of the very meaning and essence of democracy has broken out. Not just for the sovereignty of many, and the compliance of power to claim the vast majority of major radical changes in favor of workers in Britain. The defense of the nation state with the Brexit was just the beginning.

O βαθιά δημοκρατικός χαρακτήρας του Brexit

Ο πανικός με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπέρ του Brexit συνεχίζεται. Και τι δεν ακούμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Η βλακεία είναι τόσο απόλυτη που ξεπερνά κάθε προηγούμενο.

Αυτοί που ψήφισαν υπέρ του Brexit είναι εθνικιστές και ακροδεξιοί. Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των Βρετανών και ιδίως των λαϊκών στρωμάτων και τάξεων – με πρώτη την παραδοσιακή εργατική τάξη στα παλιά βιομηχανικά κέντρα της Βρετανίας που σήμερα σαρώνονται από τη μαζική ανέχεια και ανεργία – ψήφισαν υπέρ της διατήρησης του έθνους κράτους και εναντίον του υπερεθνικού αυτοκρατορικού μορφώματος της ΕΕ.

Αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα της εκστρατείας υπέρ του Brexit. Ποιος θέλεις να έχει τον έλεγχο; Εσύ, ο βρετανός πολίτης, ή η απρόσιτη γραφειοκρατία της ΕΕ που δεν λογοδοτεί σε κανέναν; Σ’ αυτό το ερώτημα απάντησε η πλειοψηφία των Βρετανών, ιδίως – όπως αναφέραμε – τα πιο καταπονημένα στρώματα του λαού, τα οποία απάντησαν με συντριπτικά ποσοστά άνω του 60% ότι ο έλεγχος πρέπει να βρίσκεται στα χέρια τους.

Η ψήφος λοιπόν υπέρ του Brexit ήταν πρωτίστως ταξική, μιας και προήλθε κυρίως από τις εργατικές τάξεις της Βρετανίας και ταυτόχρονα εθνική γιατί η προσδοκία τους για μια ριζική αλλαγή συμπυκνώθηκε στο αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας. Κι επομένως ότι κι αν λένε οι μοιρολογίστρες του Ευρωπαϊκού Ράιχ, η ψήφος υπέρ του Brexit ήταν βαθύτατα δημοκρατική.

Τα λαϊκά στρώματα από ταξική διαίσθηση κατάλαβαν ότι το κύριο ζήτημα είναι το ποιός παίρνει τις αποφάσεις. Και το έθνος κράτος δημιουργήθηκε – πρώτα και κύρια από τις ίδιες τις εργατικές τάξεις – ακριβώς για να εξασφαλίσει την ενεργή συμμετοχή κάθε πολίτη του έθνους στη δημιουργία του κράτους του.

Γι’ αυτό και το έθνος κράτος αποτέλεσε το λίκνο της αναβιωσης του αγώνα για τη δημοκρατία, αλλά και προνομιακό πεδίο της ταξικής πάλης. Δηλαδή του αγώνα των εργατικών τάξεων για κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις. Κατακτήσεις που απέκτησαν μόνο και αποκλειστικά στα πλαίσια του έθνους κράτους.

Αντίθετα, η ΕΕ εξαρχής στηρίχθηκε σ’ ένα σύστημα διακυβέρνησης μακριά από τα έθνη και τους λαούς. Αντί για ένα σύστημα διακυβέρνησης που εξαρτάται από τη θέληση των πολλών, του έθνους και του λαού, δημιούργησε ένα σύστημα διακυβέρνησης από μια πεφωτισμένη ελίτ των γραφειοκρατών. Οι ΠΟΛΛΟΙ (εσείς και εγώ) είναι απλά πάρα πολύ αδιάφοροι, πάρα πολύ συναισθηματικοί, πολύ απαίδευτοι για να τους επιτραπεί με ασφάλεια η δυνατότητα να επιλέγουν τις κυβερνήσεις τους και τις πολιτικές που θα εφαρμόζονται στον τόπο τους.

Η δημοκρατία όπου ο λαός αποφασίζει τι θα γίνει στον τόπο του, είναι σύστημα ανασφαλές για τις αγορές και την εξουσία κι επομένως θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα σύστημα υπερεθνικών εξουσιών. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα που διαπνέει ολόκληρο το οικοδόμημα της ΕΕ. Να γιατί οι αξιωματούχοι της Ένωσης δεν λογοδοτούν σε κανέναν, ενώ είναι προστατευμένοι με αυξημένες ασυλίες έναντι οιουδήποτε συστήματος δικαιοσύνης.

Η ευρωβουλή δεν είναι παρά το άλλοθι της απολυταρχίας των Βρυξελλών. Πρόκειται για μια αναβίωση των παρλιαμέντων του μεσαίωνα, που συγκαλούσε ο μονάρχης προκειμένου να πάρει την έγκριση των υπηκόων του για τις πολιτικές του επιλογές. Και όπως ήταν φυσικό, όποιος βρισκόταν εκεί ως εκπρόσωπος των πληθυσμών του βασιλείου διακινδύνευε το κεφάλι του, πηγαίνοντας κόντρα στον μονάρχη, ή κέρδιζε προνόμια και πλούτη αν αποδεικνυόταν πιστός υπήκοος.

Όπως τα παρλιαμέντα αυτά δεν αποτέλεσαν ποτέ προϊόν, ή δείγμα δημοκρατίας, έτσι σήμερα είναι και το ευρωκοινοβούλιο. Ένα συμβουλευτικό παρλιαμέντο εξαγοράς με προνόμια και πλούτη των εκπροσώπων από τους πληθυσμούς της αυτοκρατορίας.

Φυσικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία ήταν μόνο η αρχή. Ήδη έχει ξεσπάσει η μάχη για την ίδια την έννοια και την ουσία της δημοκρατίας. Όχι απλά για την κυριαρχία των πολλών, αλλά και της συμμόρφωσης της εξουσίας με την αξίωση της μεγάλης πλειοψηφίας για μεγάλες ριζικές αλλαγές υπέρ της εργασίας στη Βρετανία. Η υπεράσπιση του έθνους κράτους με το Brexit ήταν απλά η αρχή.


“Όλοι οι πόλεμοι είναι πόλεμοι των τραπεζιτών”

Το συγκλονιστικό άρθρο του αμερικανού Michael Rivero με τίτλο

“Όλοι οι πόλεμοι είναι πόλεμοι των τραπεζιτών”

Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι όλοι οι πόλεμοι και οι δολοφονίες, όλα τα ψέματα για όπλα μαζικής καταστροφής και για την τρομοκρατία και το ότι θέλουν οι Η.Π.Α να επαναφέρουν την δημοκρατία, όλα αυτά αν τα ακολουθήσεις σε οδηγούν πίσω στους ιδιώτες τραπεζίτες των κεντρικών τραπεζών. Όσο περισσότερο το μελετάς το θέμα τόσο θα αντιλαμβάνεσαι ότι όλοι μα όλοι οι πόλεμοι είναι πόλεμοι των τραπεζιτών. Γνωρίζω ότι οι περισσότεροι θα δυσκολευτείτε να το κατανοήσετε αυτό, το ότι όλοι αυτοί οι πόλεμοι στους οποίους εκατοντάδες χιλιάδες αμερικανοί και εκατομμύρια στον κόσμο πέθαναν πολεμώντας για τους τραπεζίτες η εναντίον τους οι μεν προσπαθώντας να επιβάλουν τις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες σε έθνη που δεν τις ήθελαν και οι δεν για το δικαίωμα τους να μένουν ελεύθεροι και πλούσιοι μακριά από τις τράπεζες αυτές.

Θα σας δώσω αρκετά παραδείγματα για να καταλάβετε γιατί οι Η.Π.Α σήμερα έχουν μπλεχτεί σε τόσους πολέμους ενάντια τόσων πολλών ξένων εθνών.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Οι Η.Π.Α είχαν την Αμερικανική επανάσταση κατά κύριο λόγο εναντίον της νομισματικής επιβολής του Βασιλιά George του τρίτου η όποια επέβαλε στους αποίκους να εγκαταλείψουν το εθνικό τους κρατικό νόμισμα και να χρησιμοποιούν μόνο τυπωμένα χαρτονομίσματα δανεισμένα με τόκο από την τράπεζα της Αγγλίας. Aν πάμε στα γραπτά του Ben Franklin μας λένε “Η άρνηση του βασιλιά George του τρίτου να επιτρέψει στις αποικίες να λειτουργούν με ένα τίμιο νομισματικό σύστημα το οποίο ελευθερώνει τον απλό άνθρωπο από τα γρανάζια της χειραγώγησης των χρημάτων ήταν πιθανός ο κύριος λόγος που προκάλεσε την επανάσταση.” Φυσικά στα σχολεία δεν μας τα διδάσκει κανένας αυτά γιατί κανένας δεν πρέπει να γνωρίζει ότι οι τραπεζίτες κρύβονταν πίσω από τον επαναστατικό πόλεμο της Αμερικής. Μετά την επανάσταση οι Η.Π.Α υιοθέτησαν ένα επαναστατικό και τελείως διαφορετικό νομισματικό σύστημα όπου η κυβέρνηση εξέδιδε το δικό της νόμισμα βασισμένο σε αξία και όχι χρέος και έτσι οι ιδιωτικές τράπεζες δεν μπορούσαν να ξαφρίσουν τον πλούτο των ανθρώπων μέσω χαρτονομισμάτων που θα τους τα δάνειζαν με τόκο.

Έτσι η Αμερικανική επανάσταση έγινε βασικά για να ελευθερώσει τους Αμερικανούς από την νομισματική επιβολή του βασιλιά της Αγγλίας τον George του τρίτου που τους υποχρέωνε να συναλλάσσονται μετάξι τους και να δουλεύουν μόνο με τα τυπωμένα χαρτονομίσματα, δανεισμένα από την τράπεζα της Αγγλίας με τόκο. Έτσι η τράπεζα της Αγγλίας ήθελε να παίρνει τον πλούτο των αμερικανών δίνοντας τους ουσιαστικά μελάνι και χαρτί. Αυτό ήταν που πυροδότησε τον θυμό και την Αμερικανική επανάσταση. Τα σχολεία το περάνανε στα ψιλά αυτό αλλά αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος.

Έτσι η επανάσταση τελείωσε και οι Η.Π.Α γεννηθήκαν αλλά οι ιδιώτες τραπεζίτες προσκολλημένοι στα σατανικά τους σχεδία και τις άπατες τους ώστε να αποκτήσουν τον πλούτο άλλων ανθρώπων γνώριζαν το πόσο εύκολο είναι να διαφθείρεις τους ηγέτες των εθνών. Μόλις έναν χρόνο μετά από τη γνώστη φράση του Mayer Amschel Rothschild “Αφήστε μου το δικαίωμα να εκδίδω και να ελέγχω το νόμισμα ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους”, οι ιδιώτες τραπεζίτες επέτυχαν να δημιουργήσουν μια νέα ιδιωτική κεντρική τράπεζα που την ονόμασαν η πρώτη τράπεζα των Η.Π.Α μέσω κυρίως του μεγαλύτερου υποστηρικτή του Rothschild στης Η.Π.Α του Alexander Hamilton. Αυτή η τράπεζα ιδρύθηκε το 1791 και ως το τέλος του προνομίου ύπαρξης της μετά από 20 χρόνια, η πρώτη τράπεζα των Η.Π.Α είχε σχεδόν καταστρέψει την οικονομία του έθνους ενώ παράλληλα έκανε πλούσιους τους ιδιοκτήτες της τράπεζας.

Σαν αποτέλεσμα το κογκρέσο αρνήθηκε να ανανεώσει την λειτουργιά της και εξέφρασαν την επιθυμία τους να επιστέψουν πίσω στο κρατικό αξίας νόμισμα στο οποίο ο κόσμος δεν θα πλήρωνε κανέναν τόκο σε κανέναν τραπεζίτη. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την απειλή από τον Nathan MayerRothschild κατά της Αμερικανικής κυβέρνησης λέγοντας “Είτε θα αποδεχτείτε την ανανέωση της αίτησης η οι Η.Π.Α θα βρεθούν μπλεγμένες στον πιο καταστροφικό πόλεμο.” Το κογκρέσο επέμενε στην άρνηση του και την πρώτη τράπεζα των Η.Π.Α εξοργίζοντας τον Nathan Rothschild ο οποίος δήλωσε “Δώστε σε αυτούς τους τιποτένιους αμερικανούς ένα μάθημα! Επιστρέψτε τους σε επίπεδο αποίκων!”.

Χρηματοδοτούμενη από την τράπεζα της Αγγλίας που ήταν υπό την επιρροή των Rothschild η Μεγάλη Βρετανία ξεκίνησε τον πόλεμο του 1812 για να ξανά αποικήσει τις Η.Π.Α και να τις αναγκάσει να δεχτούν τη σκλαβιά των χαρτονομισμάτων της τράπεζας της Αγγλίας η να βυθίσει τις Η.Π.Α τόσο πολύ στο χρέος λόγο του πολέμου ώστε να πρέπει να δεχτούν μια νέα ιδιωτική κεντρική τράπεζα και το σχέδιο επέτυχε, παρόλο που οι Η.Π.Α κέρδισαν τον πόλεμο του 1812, το κογκρέσο αναγκαστικέ να υπογράψει νέο αίτημα δικαιώματος ύπαρξης ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας που θα εξέδιδε χαρτονομίσματα και θα τους τα δάνειζε με τόκο την λεγόμενη Δεύτερη τράπεζα των Η.Π.Α.

Για μια ακόμα φορά οι ιδιώτες τραπεζίτες είχαν υπό τον έλεγχο τους την προμήθεια χαρτονομισμάτων του έθνους και δεν νοιάζονταν για το ποιός φτιάχνει τους νόμους η για το πόσοι Αμερικανοί και Άγγλοι στρατιώτες έπρεπε να πεθάνουν .

Για μια ακόμα φορά το Αμερικανικό έθνος είχε βυθιστεί στο χρέος, την ανεργία και την φτώχια που τους επέβαλε η ιδιωτική κεντρική τράπεζα και το 1832 ο Andrew Jackson με επιτυχία ξεκίνησε την καμπάνια του για δεύτερη φορά σαν πρόεδρος με το σλόγκαν “Jackson και όχι τράπεζα”. Επαληθεύοντας τα λόγια του ο Jackson επέτυχε  να μπλοκάρει την ανανέωση της αίτησης λειτουργίας της δεύτερης τράπεζας των Η.Π.Α λέγοντας “Κύριοι! ήμουν κι εγώ ένας στενός παρατηρητής αυτών που έκανε η τράπεζα των Η.Π.Α. Είχα ανθρώπους να σας παρακολουθούν για πολύ καιρό, και είμαι πεπεισμένος ότι χρησιμοποιούσατε τα κεφαλαία της τράπεζας για να τζογαρετε και να παίζετε με τα τρόφιμα της χώρας. Όταν κερδίζατε μοιράζατε τα κέρδη μετάξι σας και όταν χάνατε τα χρεώνατε στην τράπεζα. Μου λέτε ότι αν πάρω της καταθέσεις από την τράπεζα και ακυρώσω το καταστατικό της θα καταστρέψω δέκα χιλιάδες οικογένειες. Ίσως αυτό είναι αλήθεια κύριοι αλλά αυτό είναι δικό σας αμάρτημα! Αν σας αφήσω να συνεχίσετε εσείς θα καταστρέψετε πενήντα χιλιάδες οικογένειες και αυτό θα είναι δικό μου αμάρτημα! Είστε μια φωλιά από οχιές και κλέφτες. Είμαι αποφασισμένος να σας ξεριζώσω και μα το θεό θα σας ξεριζώσω!” Αυτά είπε οJackson ο οποίος αντιμετώπισε μια απόπειρα δολοφονίας λίγο μετά την λήξη και μη ανανέωση του αιτήματος της τράπεζας για λειτουργία. Η δολοφονία απέτυχε καθώς και τα 2 πιστόλα του δολοφόνου Richard Lawrence δεν εκπυρσοκρότησαν. Αργότερα o Lawrence αποκάλυψε το κίνητρο για τη δολοφονία λέγοντας ότι με τον  Jackson νεκρό τα χρήματα θα είναι άφθονα. Ήταν φανερά μια απόπειρα δολοφονίας υποκινούμενη από τα συμφέροντα των τραπεζιτών (Ο Jackson ήταν ο μοναδικός πρόεδρος που πραγματικά αποπλήρωσε το εθνικό χρέος των Η.Π.Α).

Το σύστημα της παιδείας μας είναι υποταγμένο στα συμφέροντα των τραπεζιτών να κρατήσουν μυστικά πολλά γεγονότα από τον κόσμο, όπως είναι και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης υποταγμένα στα συμφέροντα της Monsanto στο να κρατήσουν κρυφούς τους κινδύνους των μεταλλαγμένων τροφίμων από τον κόσμο όπως και την προπαγάνδα για την υπερθέρμανση του πλανήτη που στην πραγματικότητα κρυώνει τα τελευταία 60 χρόνια και δεν υπερθερμαίνετε. Έτσι δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η οικονομική διάσταση του εμφύλιου πολέμου δεν είναι γνώστη στον μέσω αμερικανό. Παρουσιάζεται στα βιβλία και στα μέσα ενημέρωσης σαν εσωτερική διαμάχη για το θέμα της σκλαβιάς ενώ στην πραγματικότητα ήταν ένας πόλεμος με παγκόσμιες παραμέτρους. Όταν η ομοσπονδία αποσχιστικέ από τις Η.Π.Α οι τραπεζίτες βρήκαν ξανά την ευκαιρία για μια πλούσια σοδιά χρέους και προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την προσπαθεί του Lincoln να φέρει πίσω τον Νότο στην ένωση για 30% τόκο.

Ο Lincoln απάντησε ότι δεν θα ελευθερώσει τους μαύρους σκλαβώνοντας τους λευκούς στους τραπεζίτες και χρησιμοποιώντας την εξουσία του σαν πρόεδρος εξέδωσε ένα καινούριο κυβερνητικό νόμισμα το πράσινο δολάριο. Αυτό ήταν άμεση απειλή για τον πλούτο και την εξουσία από τους κεντρικούς τραπεζίτες που αμέσως απάντησαν (Αυτό είναι παρμένο από τους Ταιμσ της Νέας Υόρκης)”Αν αυτή η σκανδαλώδης  οικονομική πολιτική, που έχει τις ρίζες της στην Βόρια Αμερική γίνει ανεκτή τότε αυτή η  κυβέρνηση θα αποκτήσει τα δικά της χρήματα χωρίς κόστος. θα αποπληρώσει τα χρέη της και θα μένει χωρίς χρέος. Θα έχει όλα τα απαραίτητα χρήματα για το εμπόριο της. Θα ευημερήσει χωρίς κανένα άλλο προηγούμενο στην ιστορία του κόσμου. Τα μυαλά και ο πλούτος όλων των κρατών θα πάνε στη Βόριο Αμερική. Αυτή η χώρα πρέπει να καταστραφεί αλλιώς θα καταστρέψει κάθε μοναρχία στον πλανήτη.”

Έτσι με την προπαγάνδα των τραπεζιτών το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης υποστήριζε την ομοσπονδία ενάντια στην ένωση με την προσδοκία ότι μια νίκη κατά του Lincoln θα σήμαινε και το τέλος του πράσινου δολαρίου. Η Γαλλία και η Βρετανία σκέπτονταν σοβαρά να εισβάλουν στις Η.Π.Α για να υποστηρίξουν την ομοσπονδία αλλά τους κράτησε στα αυγά τους η Ρωσία, ένα κομμάτι της ιστορία που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν.  Η Ρωσία έτρεξε να βοηθήσει την ένωση του Lincoln κατά την κρίση αυτή. Αυτή την προκειμένη στιγμή η Ρωσία μόλις είχε σταματήσει αυτό το δουλοπάροικο σύστημα και είχαν μια κεντρική τράπεζα σαν αυτή που με την οποία οι Η.Π.Α ιδρύθηκαν. Ελεύθερη από την Ευρωπαϊκή παρέμβαση,  η ένωση νίκησε τον πόλεμο και ο Lincoln ανακοινώσε ότι θα συνεχίσει να εκδίδει τα πράσινα δολάρια. Μετά την δολοφονία του Lincoln τα πράσινα δολάρια αφαιρεθήκαν από την κυκλοφορία και οι αμερικανοί αναγκάστηκαν να επιστρέψουν σε μια οικονομία βασισμένη στα χαρτονομίσματα δανεισμένα με τόκο από τους ιδιώτες τραπεζίτες.

Τελικά το 1913 οι ιδιώτες τραπεζίτες της Ευρώπης και κατά κύριο λόγο οι Rothschilds της Βρετανίας, οι Warburgs από την Γερμανία συναντήθηκαν με Αμερικανούς οικονομικούς συνεργάτες τους κρυφά στο νησί Jekyll στη Georgia και δημιούργησαν ένα νέο τραπεζικό καρτέλ με σκοπό την άμεση δημιουργία της τρίτης τράπεζας των Η.Π.Α με στόχο να πάρουν τον απόλυτο έλεγχο της παροχής χαρτονομίσματος των Η.Π.Α για μια ακόμα φορά κάτω από τους τραπεζίτες . Λόγο της εχθρότητας ενάντια στις προηγούμενες τράπεζες το όνομα άλλαξε σε “The Federal Reserve” ώστε να δώσει στην καινούρια τράπεζα ένα ψευδό κυβερνητικό πρόσωπο, αλλά στην ουσία είναι μια ιδιωτική τράπεζα το ίδιο Ομοσπονδιακή όπως και το Ομοσπονδιακό εξπρές . Για την ακρίβεια το 2012 η τράπεζα αυτή κατάφερε να μπλοκάρει την μήνυση για την παρακώληση της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών που κατέβαλε εναντίον της ταBloomberg News με βάση το ότι σαν ιδιωτική τράπεζα και όχι κομμάτι της κυβέρνησης ο νόμος περί την ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών δεν μπορεί να επιβληθεί στους διαχειριστές του FederalReserve.

Έτσι το 1913 αποδείχτηκε ένα μεταμορφωτικό έτος για την οικονομία των Η.Π.Α, πρώτα με το πέρασμα της τροποποίησης 16 για τον φόρο εισοδήματος από το κογκρέσο και τον ψευδή ισχυρισμό ότι επικυρώθηκε. Αναφέρω κατά λέξη “Πιστεύω ότι αν προσπαθήσουμε να πάμε πίσω σε μια προσπάθεια να βρούμε και να αναθεωρήσουμε την επικύρωση της 16ησ τροποποίησης η οποία ήταν για τα εσωτερικά έσοδα, τον φόρο εισοδήματος, Πιστεύω ότι αν πάμε πίσω και το εξετάσουμε προσεκτικά θα ανακαλύψουμε ότι ένας επαρκείς αριθμός πολιτειών ποτέ δεν επικύρωσε την τροποποίηση αυτή. ” Λόγια του James C. Fox, στην υπόθεση πολίτη Sallivan εναντίων των Η.Π.Α το 2003 ο οποίος ήταν ο Δικαστής  επαρχιακού δικαστηρίου.

Αργότερα μέσα στο 1913 και πιθανόν για να μην αντιμετωπίσουν μια ακόμα αμφισβητήσιμη τροπολογία το κογκρέσο πέρασε το νομοσχέδιο του Federal Reserve μέσα στα Χριστούγεννα του 1913 όταν μέλη του κογκρέσου που ήταν αντίθετα με το μέτρο βρίσκονταν στα σπίτια τους. Αυτή ήταν μια πολύ ύπουλη ενέργεια καθώς το σύνταγμα ρητά λέει ότι το κογκρέσο που έχει την εξουσία να εκδίδει το κρατικό νόμισμα δεν επιτρέπει την αντιπροσώπευση του από άλλους και για αυτό θα χρειαζόταν μια νέα τροπολογία ώστε να μεταφέρει αυτήν την εξουσία του σε μια ιδιωτική τράπεζα. Όμως παράνομα το έκαναν και ο πρόεδρος Woodrow Wilson το υπέγραψε όπως υποσχέθηκε στους τραπεζίτες ότι θα έκανε με αντάλλαγμα τις γενναιόδωρες συνεισφορές τους στην προεδρική του καμπάνια. Ο Wilson αργότερα μετάνιωσε για την απόφαση του αυτή λέγοντας το 1919 ” Είμαι ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος. Έχω καταστρέψει άθελα μου την ίδια μου τη χώρα. Ένα μεγάλο βιομηχανικό έθνος ελέγχεται από το σύστημα της πίστωσης. Το σύστημά αυτό της πίστωσης είναι συγκεντρωμένο. Ως εκ τούτου, η ανάπτυξη του έθνους, και όλες οι δραστηριότητές μας είναι στα χέρια λίγων ανδρών. Έχουμε καταντήσει ένα από τα χειρότερα κυβερνημένα έθνη, μια από της πιο απόλυτος ελεγχόμενες κυβερνήσεις στον πολιτισμένο κόσμο.  Δεν είναι πλέον μια κυβέρνηση με ελεύθερη γνώμη, δεν είναι πλέον μια κυβέρνηση με την ψήφο της πλειοψηφίας, αλλά μια κυβέρνηση κάτω από τη γνώμη και τον εξαναγκασμό μιας μικρής ομάδας κυρίαρχων ανθρώπων.”

Ένα χρόνο μετά το νομοσχέδιο του Federal Reserve ο Α παγκόσμιος πόλεμος άρχισε και είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι πριν την δημιουργία του Federal Reserve δεν υπήρξε ποτέ παγκόσμιος πόλεμος. Ο Α παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησα στην πραγματικότητα μεταξύ Αυστρίας, Ουγγαρίας και Σερβίας αλλά σύντομα επικεντρώθηκε στην Γερμανία, γιατί στη Γερμανία; Δεν ξεκίνησε η Γερμανία τον πόλεμο, γιατί ήταν η Γερμανία ο αποδιοπομπαίος τράγος στον Α παγκόσμιο πόλεμος; Ο πραγματικός λόγος ήταν ότι οι βιομηχανικές της δυνατότητες θεωρήθηκαν σαν απειλή για την Μεγάλη Βρετανία. Το νόμισμα της Βρετανίας ήταν ήδη σε πτώση τότε διότι είχαν δώσει μεγαλη έμφαση στα χρηματοοικονομικά και τα τραπεζικά αντί για την γεωργική ανάπτυξη, βιομηχανική ανάπτυξη και στις υποδομές (Παρόμοια δηλαδή κατάσταση με αυτή που έχουμε στις Η.Π.Α σήμερα. Όλοι οι χρηματοοικονομικοί χειριστές θέλουν να παίξουν τα παιχνίδια της Wall Street και τα υπόλοιπα κομμάτια της οικονομίας παραμελούνται. Έχουμε χάσει ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής, δεν είμαστε η δύναμη εξαγωγής σε αγροτικά προϊόντα όπως ήμασταν, και όλοι ασχολούνται με την Wall Street παίζοντας στο τεράστιο ανοιχτό καζίνο τους).

Παρόλο που η προπολεμική Γερμανία είχε μια ιδιωτική κεντρική τράπεζα, ήταν κατά πολύ περιορισμένη από την Γερμανική κυβέρνηση ώστε ο πληθωρισμός έμενε σε λογικά επίπεδα και για να είναι σίγουροι ότι ολόκληρη η Γερμανική οικονομία χρηματοδοτούνταν σωστά, όπως ο Πουτιν έκανε με την δική του κεντρική τράπεζα περίπου πριν από ένα μήνα. Υπό τον κυβερνητικό έλεγχο οι επενδύσεις εγγυούνταν την εσωτερική οικονομική ανάπτυξη και το αποτέλεσμα ήταν ότι η Γερμανία είχε γίνει μια μεγάλη βιομηχανική και τεχνολογική δύναμη. Εξηγάν προϊόντα τα οποία η Μεγάλη Βρετανία δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί. Έτσι στα μέσα μαζικής ενημέρωσης εκείνης της εποχής η Γερμάνια απεικονιζόταν σαν ο κύριος αντίπαλος του Α παγκοσμίου πολέμου και όχι μόνο νικήθηκε αλλά η βιομηχανική της βάση ισοπεδώθηκε. Με την συνθήκη των Βερσαλλιών η Γερμανία διατάχθηκε να πληρώσει τα έξοδα του πολέμου, όλων αυτών που συμμετείχαν στον πόλεμο άσχετα με το αν η Γερμανία δεν ξεκίνησε αυτό τον πόλεμο και το ποσό ανερχόταν σε 3 φορές παραπάνω από όσο άξιζε ολόκληρη η Γερμανία. Η ιδιωτική κεντρική τράπεζα της Γερμανίας στην οποία η Γερμανική κυβέρνηση χρεώθηκε βαθιά  για να πληρώσει το κόστος του πολέμου, απελευθερώθηκε από τον κυβερνητικό έλεγχο το οποίο έφερε τεράστιο πληθωρισμό στην δημοκρατία της Weimarπαγιδεύοντας τους γερμανούς σε χρέος χωρίς τελειωμό, οι κερδοσκόποι πάνω στο εθνικό νόμισμα έκαναν ότι ήθελαν και έφτασαν στην ακραία περίπτωση όπου χρειαζόσουν ολόκληρα καλάθια γεμάτα με χαρτονομίσματα για αγοράσεις μια φρατζόλα ψωμί.

Όταν η Weimar Γερμανία κατέρρευσε οικονομικά άνοιξε η πόρτα στους εθνικούς σοσιαλιστές να πάρουν την εξουσία. Η πρώτη τους οικονομική κίνηση ήταν να εκδώσουν το δικό τους κρατικό νόμισμα το οποίο δεν το δανείζονταν από ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες, ήταν βασισμένο σε μονάδα αξίας και όχι μονάδα χρέους.

Ελεύθεροι από την υποχρέωση να πληρώνουν τόκο στα χαρτονομίσματα σε κυκλοφορία η Γερμανία Άνθισε και γρήγορα άρχισε να κτίζει την βιομηχανία της, ήταν μια φανταστική μεταμόρφωση, τα μέσα ενημέρωσης το αποκαλούσαν το Γερμανικό θαύμα! Το περιοδικό TIME αποθέωνε τον Χίτλερ για την απίστευτη βελτίωση ζωής των Γερμανών και την έκρηξη της γερμανικής βιομηχανίας και τον ονόμασαν τον άνδρα της χρονιάς 1938 και για μια ακόμα φορά η  Γερμανία άρχισε να ευημερεί απελευθερωμένη από την τράπεζα που θα της δάνειζε το νόμισμα με τόκο , έτσι η Γερμανία ήταν απειλή για  άλλα έθνη και άλλες δυνάμεις. Ορίστε μερικά κατά λέξη λόγια από τον Winston Churchill που μας αποκαλύπτουν τι πραγματικά σκέπτονταν οι Ευρωπαίοι τα χρόνια που οδήγησαν στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο “Αν η Γερμανία κάνει εμπόριο ξανά μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, πολεμήσαμε αυτόν τον πόλεμο (Α παγκόσμιο)  μάταια “. Winston Churchill στο περιοδικό Times το 1919.

“Θα επιβάλουμε αυτόν τον πόλεμο πάνω στον Χίτλερ είτε το θέλει είτε όχι.” Winston Churchill το 1936 σε ραδιοφωνική εκπομπή.

“Η Γερμανία γίνεται πολύ δυνατή, πρέπει να την συντρίψουμε”. Winston Churchill το Νοέμβριο του 1936 μιλώντας προς τον στρατηγό των Η.Π.Α  Robert E. Wood.

“Αυτός ο πόλεμος είναι Αγγλικός πόλεμος και ο σκοπός του είναι η καταστροφή της Γερμανίας “. Winston Churchill σε ραδιοφωνική εκπομπή το φθινόπωρο του 1939.

Όλα είχαν να κάνουν με τα οικονομικά και το κέρδος. Τώρα το κρατικό νόμισμα της Γερμανίας που ήταν βασισμένο σε αξία και όχι χρέος ήταν επίσης άμεση απειλή στον πλούτο και τη δύναμη των ιδιωτικών κεντρικών τραπεζών ανά τον κόσμο και από το 1933 είχαν ξεκινήσει να οργανώνουν ένα παγκόσμιο μποϊκοτάζ εναντίων της Γερμανίας ώστε να στραγγαλίσουν αυτόν τον νεόπλουτο ηγέτη που νόμισε ότι θα λειτουργούσε το έθνος του χωρίς ιδιωτική κεντρική τράπεζα.

Όπως και με την ιστορία του Α παγκοσμίου πολέμου, η Μεγάλη Βρετανία και άλλα έθνη απειλημένα από την οικονομική δύναμη της Γερμανίας αναζητούσαν μια αφορμή να ξεκινήσουν πόλεμο, και καθώς ο θυμός τον Γερμανών μεγάλωνε για το μποϊκοτάζ, ο Χίτλερ απερίσκεπτα έδωσε την αφορμή αυτή. Χρόνια μετά σε πνεύμα ειλικρίνειας , οι πραγματικοί λόγοι για αυτόν τον πόλεμο αποκαλύφθηκαν.

“Ο πόλεμος δεν ήταν μόνο για να την κατάργηση του Φασισμού αλλά για την κατάκτηση αγορών. Μπορούσαμε αν το θέλαμε να προλάβουμε αυτό τον πόλεμο και να τον σταματήσουμε χωρίς  ούτε έναν πυροβολισμό αλλά δεν το θέλαμε αυτό”. Winston Churchill προς τον Truman τον Μάρτιο του 1946.

“Το ασυγχώρητο έγκλημα της Γερμανίας πριν τον Β παγκόσμιο πόλεμο ήταν η προσπάθεια της να απελευθερώσει την οικονομία της και να την απελευθερώσει στο παγκόσμιο σύστημα εμπορίου και να κτίσει ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής από το οποίο η παγκόσμια οικονομία δεν θα μπορούσε να επωφεληθεί …….. Σφάξαμε λάθος γουρούνι.” Winston Churchill στο βιβλίο του γράφοντας για τον Β παγκόσμιο πόλεμο.

Μια σημείωση εδω, θα πάμε πίσω στα χρόνια πριν τον Β παγκόσμιο πόλεμο, λίγο ιστορία που οι περισσότεροι έχουμε άγνοια και περιέχει κάποιον κύριο με το όνομα Υποστράτηγος  πεζοναύτηςSmedley Butler . Το 1933 οι τραπεζίτες της Wall Street και οι χρηματοδότες της, χρηματοδοτούσαν τις επιτυχημένες ομάδες του Χίτλερ και του Μουσολίνι. Οι Brown Brothers Harriman από την Νέα Υόρκη, και βρίσκονται ακόμα εκεί στη Νέα Υόρκη , τους είδα όταν ήμουν εκεί για την επέτειο της  9/11. Χρηματοδοτούσαν τον Χίτλερ μέχρι την ημέρα που κηρύχτηκε ο πόλεμος με την Γερμανία. Αυτοί οι Wall Street χρηματοδότες αποφάσισαν ότι μια φασιστική δικτατορία στις Η.Π.Α σαν αυτή που είχε ο Μουσολίνι στην Ιταλία θα ήταν κατά πολύ καλύτερη για τις επιχειρήσεις τους από την μεταχείριση του Ρούσβελτ που απειλούσε με μαζική αναδιανομή του πλούτου ώστε να ανάκεφαλαιοποιήσει την μεσαία και εργατική τάξη της Αμερικής. Έτσι οι μεγιστάνες της Wall Street στρατολόγησαν τον στρατηγό Smedley Butler να ηγηθεί της ανατροπής της κυβέρνησης των Η.Π.Α και να εγκαταστήσει έναν “Γραμματέα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων” ο οποίος θα λογοδοτεί στην Wall Street και όχι στον κόσμο, θα συντρίψει την κοινωνική ανησυχία και θα διαλύσει όλα τα εργατικά σωματεία.

Ο στρατηγός Smedley Butler προσποιήθηκε ότι θα ακολουθήσει το σχέδιο τους αλλά αποκάλυψε την συνωμοσία στο Κογκρέσο. Στρατολόγησαν λοιπόν τον στρατηγό Smedley Butler να ηγηθεί της ανατροπής της κυβέρνησης των Η.Π.Α διότι ο Butler ήταν πολύ δημοφιλής στους στρατιώτες και με με την εικόνα του και την προσωπικότητα του σαν μέρος αυτής της κίνησης θα μπορούσε να πείσει το στρατό ότι αυτό ήταν το σωστό και αυτό έπρεπε να κάνουν . Προς τιμήν του ο στρατηγόςSmedley Butler δεν ξέχασε τον όρκο του προς το σύνταγμα, προσποιήθηκε ότι θα ακολουθήσει το σχέδιο τους αλλά αποκάλυψε την συνωμοσία στο Κογκρέσο. Το κογκρέσο όντας όπως και σήμερα στην τσέπη των τραπεζιτών της Wall Street αρνήθηκε να αντιδράσει. Όταν ο πρόεδρος  Ρούσβελτ έμαθε για την συνομωσία διέταξε να συληθούν οι συνωμότες οι οποίοι απλά υπενθύμισαν στον Ρούσβελτ ότι αν έστω και ένας από αυτούς πάει φυλακή οι φίλοι τους στην Wall Street επίτηδες θα συντρίψουν την ακόμη εύθραυστη οικονομία των Η.Π.Α και θα κατηγορήσουν τον Ρούσβελτ για αυτό. Έτσι ο Ρούσβελτ δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα για αυτή την ανταρσία μέχρι την έναρξη του Β παγκοσμίου πολέμου που δίωξε πολλούς από αυτούς με την κατηγορία ότι συνεργάζονταν με τον εχθρό.

Δεν ήταν ολοφάνερο, κυρίως ακουστικέ σαν φήμη χωρίς στοιχειά σαν μια τρελή θεωρία συνομωσίας αλλά το 1967 στα πρακτικά του κογκρέσου με την αποκάλυψη του Smedley Butler για την ανταρσία τελικά αποκαλύφθηκαν στο κοινό. Ο Smedley Butler είναι επίσης γνωστός για το βιβλίο του War is a Racket και θα αναφερθώ στο κομμάτι που λέει κατά λέξη “Πέρασα 33 χρόνια και 4 μήνες σαν ενεργό μέλος  στην πιο ευκίνητη στρατιωτική δύναμη της χώρας μου το πεζικό. Υπηρέτησα σε όλες τις βαθμίδες από δεύτερος  υπολοχαγός μέχρι στρατηγός και μέσα σε αυτή την περίοδο πέρασα τον περισσότερο μου χρόνο σαν υψηλής ποιότητας σωματοφύλακας για μεγάλο επιχειρηματίες της Wall Street και τραπεζίτες. Με λίγα λόγια ήμουν ένας κακούργος , ένας γκάνγκστερ του καπιταλισμού. Υποπτευόμουν ότι ήμουν μέρος του εγκλήματος τότε. Τώρα είμαι σίγουρος. Όπως όλα τα μέλη του ένστολου επαγγέλματος ποτέ δεν είχα δική μου γνώμη η σκέψη ως τη μέρα που απολύθηκα. Η πνευματική μου ικανότητα είχε ανασταλεί ενώ απλά ακλουθούσα τις διαταγές των ανωτέρων μου. Αυτό είναι συνηθισμένο για όλους όσους υπηρετούν στο στρατό. Έτσι βοήθησα στο να γίνει το Μέξικο και ιδιαίτερα το Ταμπίκο ασφαλές για τις Αμερικανικές εταιρίες πετρελαίου το 1914. Βοήθησα στο να γίνει η Αιτή και η Κούβα ένα αξιοπρεπές μέρος για τα πεδία της εθνικής City Bank να μαζεύουν έσοδα. Βοήθησα στο βιασμό μισής ντουζίνας Δημοκρατιών της Κεντρικής Αμερικής για λογαριασμό της Wall Street. Η λίστα με τα κακουργήματα είναι μεγάλη. Βοήθησα στην εκκαθάριση της Νικαράγουα για τον διεθνή τραπεζικό οίκο των αδελφών Brown το 1909/12. Έφερα φως στη δημοκρατία του Δομήνικου για τους Αμερικανούς επενδυτές ζάχαρης το 1916. Στην Κίνα το 1927 βοήθησα στο να περνά το πετρέλαιο απείραχτο. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής είχα μια επιτυχημένη εγκληματική καριέρα. Ανταμείφθηκα με τιμές, μετάλλια και προαγωγές. Τώρα που το σκέπτομαι, νιώθω ότι ίσως μπορούσα να κάνω αρκετές υποδείξεις στον Αλ Καπόνε. Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν να λειτουργεί την συμμορία του σε τρις περιοχές της πόλης. Εγώ λειτουργούσα σε τρις ηπείρους. ” Στρατηγός Smedley Butler πρώην διοικητής του πεζικού των Η.Π.Α, 1935.


Σαν πρόεδρος ο John F. Kennedy κατανοούσε την αρπακτική φύση του ιδιωτικού κεντρικού τραπεζικού συστήματος. Κατανοούσε γιατί ο Andrew Jackson πολεμούσε να βάλει τέλος στην δεύτερη Τράπεζα των Η.Π.Α. Έτσι ο πρόεδρος Kennedy υπέγραψε το εκτελεστικό διάταγμα  11110 το οποίο απαιτούσε από το νομισματοκοπείο/θησαυροφυλάκιο να εκδώσει ένα νέο νόμισμα για το κοινό, το χαρτονόμισμα των Η.Π.Α. Τα χαρτονομίσματα αυτά δεν ήταν δανεισμένα από το FederalReserve, δημιουργούνταν από την κυβέρνηση των Η.Π.Α και βασίζονταν στα αποθέματα σε ασήμι που είχε η κυβέρνηση των Η.Π.Α. Αντιπροσώπευε την επιστροφή στο οικονομικό σύστημα πάνω στο οποίο οι Η.Π.Α ιδρύθηκαν και ήταν απόλυτα νόμιμο να το κάνει με βάση το σύνταγμα. Έτσι 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια μπήκαν στην κυκλοφορία μειώνοντας τις αποπληρωμές σε τόκους στοFederal Reserve το οποίο έχασε τον έλεγχο του πάνω στο έθνος. 5 μήνες μετά την υπογραφή του εκτελεστικού διατάγματος 11110 ο John F. Kennedy δολοφονήθηκε στο Ντάλλας του Τέξας και τα χαρτονομίσματα των Η.Π.Α τραβήχτηκαν από την κυκλοφορία και καταστράφηκαν. Αμέσως μετά την δολοφονία ο John J. McCloy πρόεδρος της τράπεζας Chase Manhattan Bank και ο πρόεδρος της παγκόσμιας τράπεζας πήραν μέρος στην επιτροπή Warren πιθανόν για να σιγουρευτούν ότι οι τραπεζικές διαστάσεις πίσω από τη δολοφονία θα αποκρύπτονταν από το κοινό. Δεν με ενδιαφέρει το πόσο καλός τραπεζίτης είναι κάποιος, δεν είναι δουλειά του να ερευνά μια δολοφονία! Διότι αυτό μας είπαν ότι αυτή η επιτροπή έκανε (Να βρει την αλήθεια σε αυτή τη δολοφονία). Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι τελικά η επιτροπή αυτή ήταν εκεί για να συγκαλύψει την αλήθεια. Και είναι φανερό και μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι η παρουσία του John J. McCloy στην επιτροπή ήταν για να σιγουρευτεί ότι το Αμερικανικό κοινό δεν θα είχε ούτε την παραμικρή υπόνοια για την οικονομική διάσταση πίσω από την δολοφονία.

Έτσι καθώς διανύουμε το δωδέκατο έτος από αυτό που είμαι απόλυτα σίγουρος ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα χαρακτηρίσουν σαν τον Γ παγκόσμιο πόλεμο, εμείς πρέπει να εξετάσουμε τις οικονομικές διαστάσεις των πολέμων. Γιατί είμαστε εδω; Γιατί τα πεδία μας σκοτώνονται και σακατεύονται, Είναι και αυτός ακόμη ένας πόλεμος για τους ιδιώτες κεντρικούς τραπεζίτες; Και η απάντηση είναι ΝΑΙ!

Λίγο πριν το τέλος του Β παγκοσμίου πολέμου, όταν ήταν πια φανερό ότι οι σύμμαχοι θα νικούσαν, και θα έφτιαχναν το μεταπολεμικό περιβάλλον, οι μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του κόσμου συναντήθηκαν στο Bretton Woods, ένα πολυτελές θέρετρο στο New Hampshire τον Ιούλιο του 1944 και σφυρηλάτησαν την συμφωνία του Bretton Woods για τη διεθνή οικονομία. Η Βρετανική λύρα έχασε την θέση της σαν το παγκόσμιο ανταλλακτικό και αποθεματικό νόμισμα και τη θέση του πήρε το δολάριο των Η.Π.Α. Υπάρχουν ενδείξεις  ότι αυτό το απαίτησε ο Ρούσβελτ για να συμμετάσχουν οι Η.Π.Α στον πόλεμο και να βάλουν τέλος. Μην έχοντας πια το οικονομικό αβαντάζ να έχει το παγκόσμιο νόμισμα η Βρετανία αναγκάστηκε να εθνικοποιήσει την Τράπεζα της Αγγλίας το 1946. Η συμφωνία του Bretton Woods επικυρώθηκε το 1945. Το δολάριο έγινε το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και ανταλλακτικό νόμισμα και επίσης τα υπόλοιπα έθνη προσκόλλησαν τα νομίσματα τους στο δολάριο. Τα έθνη που προσυπόγραψαν την συμφωνία αυτή το έκανα με 2 όρους. Ο πρώτος ήταν ότι το Federal Reserve δεν θα το παράκανε με το τύπωμα χαρτονομίσματος και έτσι δεν θα έκλεβε τα πραγματικά αγαθά και προϊόντα άλλων εθνών που θα τα αντάλλασαν με το δολάριο δηλαδή με μελάνι και χαρτί που ουσιαστικά ήταν σαν αυτοκρατορικός φόρος που το οικονομικό σύστημα των Η.Π.Α επέβαλαν στον υπόλοιπο κόσμο. Αυτή η υπόσχεση στο να μην τυπώνουν χαρτονομίσματα στο Federal Reserve παρακάνοντας το υποτίθεται ότι βασιζόταν στον δεύτερο όρο ο όποιος ήταν ότι το δολάριο των Η.Π.Α θα ήταν πάντα ανταλλάξιμο σε χρυσό από την κυβέρνηση των Η.Π.Α στα 35 δολάρια η ουγγιά. Φυσικά το Federal Reserve σαν ιδιωτική τράπεζα και χωρίς να χρειάζεται να δίνει λογαριασμό στην κυβέρνηση των Η.Π.Α άρχισε να τυπώνει σαν τρελό χάρτινα δολάρια τα οποία στέλνονταν σε άλλα έθνη σε όλο τον πλανήτη και υπό την συμφωνία του BrettonWoods  έπρεπε να στέλνουν στις Η.Π.Α αγαθά, προϊόντα και πρώτες ύλες. Έτσι μεγάλο μέρος από την ευημερία των δεκαετιών του 50 και του 60 στις Η.Π.Α ήταν λόγο της υποχρέωσης των ξένων εθνών να δέχονται τα χάρτινα σημειώματα σαν να κόστιζαν σε χρυσάφι σε 35 δολάρια η ουγγιά.

Το 1897 η Γαλλία άρχισε να βλέπει αυτή την τεράστια ποσότητα από τυπωμένα χαρτιά που κάθονταν στα θησαυροφυλάκια της για τα οποία πραγματικά προϊόντα όπως κρασί και τυρί είχαν ανταλλαχτεί και ενημέρωσε την κυβέρνηση των Η.Π.Α ότι θα ασκούσαν το δικαίωμα επιλογής τους υπό το Bretton Woods να επιστρέψουν όλα αυτά τα χάρτινα σημειώματα ανταλλάσοντας τα με χρυσάφι στην συμφωνημένη αναλογία 35 δολάρια την ουγγιά. Το πρόβλημα ήταν ότι οι Η.Π.Α δεν είχαν ούτε κατά προσέγγιση τον χρυσό για να εξαργυρώσουν όλα αυτά τα χαρτονομίσματα, έτσι στις 15 Αυγούστου του 1971 ο Richard Nixon προσωρινά (αν και όλοι γνωρίζουμε ότι ουδέν μονιμότερου του προσωρινού όπως αποδείχτηκε και στην προκειμένη περίπτωση) ανέστειλε την μετατροπή των χαρτονομισμάτων του Federal Reserve σε χρυσό. Αυτό το σοκ του Nixon για εκείνη την εποχή αποτελεσματικά έβαλε τέλος στη συμφωνία του Bretton Woods και πολλά ξένα εθνικά νομίσματα άρχισαν να αποσπούνται από το δολάριο και παράλληλα δημιούργησε άλλο ένα πρόβλημα. Επειδή οι Η.Π.Α είχαν χρησιμοποιήσει σαν εγγύηση για τα δάνεια  που πήραν από άλλα κράτη και ξένες κυβερνήσεις τα εθνικά αποθεματικά τους σε χρυσό των Η.Π.Α. Τώρα με την επίγνωση ότι δεν υπήρχε αρκετός χρυσός να εξαγοράσει όλα αυτά τα χαρτιά του Federal Reserve οι δανειστές των Η.Π.Α άρχισαν να αναρωτιούνται αν έχουν οι Η.Π.Α αρκετό χρυσό ώστε να καλύψουν τις εγγυήσεις τους στα δάνεια αυτά. Τα ξένα έθνη έγιναν πολύ νευρικά σε ότι αφορά τα δάνεια και ήταν λογικό να είναι απρόθυμα να δανείσουν επιπλέων χρήματα στις Η.Π.Α χωρίς κάποιες περεταίρω εγγυήσεις.

Έτσι αυτό που έκανε ο Richard Nixon ήταν να ιδρύσει μια περιβαλλοντική κίνηση με την υπηρεσία προστασίας του περιβάλλοντος και τα διάφορα προγράμματα της όπως το λεγόμενο “Ζώνες Προστασίας της Αγριας φύσις” και τις ” Περιοχές Χωρίς Δρόμους ” και τα “Τα Ποτάμια Κληρονομίας” και τους “Υγρότοπους ” και όλα τα υπόλοιπα προγράμματα τα οποία πήραν τεράστιες περιοχές κρατικής γης και τα έκαναν μη προσβάσιμα στον Αμερικανικό λαό που τεχνικά και ουσιαστικά ήταν ο ιδιοκτήτης. Ο Nixon δεν είχε φυσικά καμία ανησυχία για το περιβάλλον και ο πραγματικός λόγος για αυτή την αρπάγη γης υπό τη δικαιολογία της προστασίας του περιβάλλοντος ήταν να χρησιμοποιήσει αυτά τα καλά κομμάτια γης και τους τεραστίους πόρους τους σε πρώτες ύλες και μεταλλεύματα σαν εγγύηση για το τεράστιο εθνικό χρέος.

Μια παρένθεση εδω από την krimeni-alithia:

(Τι νομίζετε ότι κάνει το WWF; Είναι πράγματι μια οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος και των αγρίων ζώων; Η απάντηση είναι ΟΧΙ! Το WWF ιδρύθηκε από Ναζιστή Prince Bernhard zur Lippe-Biesterfeld ο όποιος ίδρυσε και τη λέσχη Bilderberg και διασυνδέεται με τους Ροτσιλντ  και τους Ροκφέλερ. Ο επίτιμος πρόεδρος του WWF  τώρα είναι ο Prince Philip ο δούκας του Εδιμβούργου ο ποίος έχει δηλώσει ότι “Στην περίπτωση που μετενσαρκωθώ  θα ήθελα να επιστρέψω σαν θανατηφόρος  ιός  ώστε  να είμαι μέρος της λύσης του υπερπληθυσμού.”  επίσης στο βιβλίο του Down to Earth το 1988 ανέφερε την επιθυμία του να δει τους ανθρώπους να σφάζονται ώστε να υπάρξει έλεγχος του πληθυσμού. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το WWF είναι επιχείρηση βιτρίνα και με τη δικαιολογία της προστασίας του περιβάλλοντος αναγνωρίζει περιοχές που το υπέδαφος τους είναι πλούσιο σε ορυκτά και πολύτιμα μέταλλα, έπειτα βρίσκουν πιο άγριο ζώο ζει στην περιοχή και με τη δικαιολογία της προστασίας του καβατζάρουν τις περιοχές που θέλουν ώστε τα κράτη και οι κυβερνήσεις να μην μπορούν να  εξορύξουν τον πλούτο αυτό. Πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι μαχητές τις ιδέας ότι ο ανθρώπινος πληθυσμός της γης πρέπει να μειωθεί δραματικά να είναι οι μεγάλο χρηματοδότες των οργανώσεων προστασίας του περιβάλλοντος και των μεγάλων φιλανθρωπικών οργανώσεων αν δεν τους ανήκουν κιόλας οι οργανώσεις αυτές ; Κάποιο λάκκο έχει η φάβα! Γιατί έχουν λυσσάξει να εμβολιαστεί όλος ο κόσμος τι στιγμή που είναι πια κοινό μυστικό ότι τα εμβόλια είναι το νούμερο 1 όπλο τους στον αγώνα της μύωσης του ανθρώπινου πληθυσμού στη γη;). Δεν τα βγάλαμε από το μυαλό μας αυτά αν ψάξετε θα τα βρείτε στο διαδίκτυο και στην Wikipedia.

Το μέγεθος αυτού του προγράμματος ήταν για να καλυφτεί η κλίμακα της αρπαγής της γης και της κληρονομίας των Αμερικανών. Και σήμερα έφτασε να καλύπτει σχεδόν το 25% της αμερικανικής γης η οποία είναι κλειδωμένη από αυτά τα προγράμματα προστασία του περιβάλλοντος και χρησιμοποιούντα σαν εγγύηση για τα κυβερνητικά δάνεια. Κάποια στιγμή όταν δεν υπήρχαν πια άλλα κομμάτια γης να χρησιμοποιήσουν σαν εγγύηση η Αμερικανική κυβέρνηση ξεκίνησε ένα νέο πρόγραμμα ώστε να σιγουρέψει και να αυξήσει την διεθνή ζήτηση σε δολάρια. Οι Η.Π.Α πλησίασαν τα έθνη της παγκόσμιας παράγωγης πετρελαίου κυρίως στην Μέση Ανατολή και τους προσέφεραν μια συμφωνία. Σαν αντάλλαγμα για να ανταλλάσουν το πετρέλαιο τους αποκλειστικά και μόνο  για δολάρια οι Η.Π.Α θα εγγυάται την στρατιωτική τους ασφάλεια (Με άλλα λόγια τους πούλησαν προστασία). Τα πετρέλαιο παραγωγικά έθνη έπρεπε να συμφωνήσουν να ξοδεύουν αυτά τα δολάριο και να τα επενδύουν ενός των Η.Π.Α και ιδιαίτερα σε ομόλογα δημοσίου από τα οποία θα πάρουν τα κέρδη τους στο μέλλον από τις μελλοντικές γενιές φορολογουμένων αμερικανών. Το σχέδιο ονομαστικέ Πετροδολάριο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αφού οι Η.Π.Α πια δεν μπορούσαν να στηρίξουν το δολάριο σε χρυσό, το στήριξαν σε πετρέλαιο. ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ!  Έτσι η αναγκαιότητα να κρατήσουν τον έλεγχο τους πάνω σε αυτά τα πετρέλαιο παραγωγικά έθνη ώστε να κρατήσουν ψιλά το δολάριο κυριαρχεί στην Αμερικανική εξωτερική πολιτική προς τις περιοχές αυτές από τότε. Καθώς όμως η Αμερικανική γεωργία και βιομηχανία έχει μειωθεί τα πετρέλαιο παραγωγικά έθνη αντιμετώπισαν ένα δίλλημα. Όπως η Γαλλία παλιότερα απέκτησαν στοίβες και στοίβες από χάρτινες υποσχέσεις σε χαρτονομίσματα και ομόλογα ενώ στην πραγματικότητα δεν ήθελαν κάτι  άλλο από ακίνητα μέσα στις Η.Π.Α, Τα Ευρωπαϊκά αυτοκίνητα και αεροπλάνα ήταν ανώτερα και φθηνότερα και τελευταία τα περάματα της Αμερικής με τους γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους οδήγησε πολλά έθνη στο να αποφεύγουν να αγοράζουν τα αγροτικά Αμερικανικά προϊόντα.

Η διαρκής επιθετικότητα του Ισραήλ προς τους γείτονες της έχει προκαλέσει τα πετρέλαιο παραγωγικά έθνη να αναρωτιούνται αν οι Η.Π.Α μπορούν τελικά να κρατήσουν την υπόσχεση και το λόγο τους στο να τους προστατέψουν στρατιωτικά όπως έλεγε η συμφωνία του πετροδολαρίου. Έτσι τα πετρέλαιο παραγωγικά έθνη άρχισαν να σκέπτονται να πωλούν το πετρέλαιο τους για οποιοδήποτε άλλο νόμισμα εκτός από το δολάριο. Το Ιράκ, αντίθετο με την επιχείρηση “Καταιγίδα της Ερήμου”  απαίτησε να πουλά το πετρέλαιο του για Ευρώ το 2000 και το 2002. Τα Ενωμένα Έθνη συμφωνήσαν να το επιτρέψουν αυτό υπό το πρόγραμμα “Πετρέλαιο για τρόφιμα” που θεσπίστηκε μετά την “Καταιγίδα της Ερήμου”. Έναν χρόνο μετά οι Η.Π.Α ξανά εισέβαλαν στο Ιράκ, λιντσάρισαν τον Saddam Hussein και έβαλαν το πετρέλαιο του Ιράκ ξανά στις αγορές αποκλειστικά για δολάρια.

Τώρα η καθαρή αλλαγή στην εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α μετά την 9/11, σταματώντας να είναι ο μεσολαβητής για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, με το να γίνει ο αδιαμφισβήτητος υποστηρικτής της επιθετικότητας του Ισραήλ το μόνο που κατάφερε ήταν να διαβρώσει επιπλέων την εμπιστοσύνη ακόμη περισσοτέρων πετρέλαιο παραγωγικών εθνών στην συμφωνία του πετροδολαρίου. Ακόμη περισσότερα έθνη άρχισαν ανοιχτα  να συζητούν για την πώληση του πετρελαίου τους για άλλα νομίσματα πέραν του δολαρίου.

Στην Λιβύη ο Muammar Gaddafi ίδρυσε μια κρατική κεντρική τράπεζα και ένα βασισμένο σε αξία και όχι χρέος νόμισμα, το Χρυσό Δηνάριο. Ο Gaddafi ανακοίνωσε ότι το πετρέλαιο της Λιβύης ήταν προς πώληση, άλλα μόνο για το χρυσό δηνάριο. Άλλα Αφρικανικά έθνη, βλέποντας την άνοδο του χρυσού δηναρίου και του Ευρώ καθώς το Αμερικανικό δολάριο συνέχιζε την πτώση του μέσω του πληθωρισμού άρχισαν να συρρέουν προς το νέο νόμισμα της Λιβύης. Αυτή η κίνηση πιθανότατα να υπονόμευε σοβαρά την παγκόσμια ηγεμονία του δολαρίου. Ο Γάλλος πρόεδρος Nicolas Sarkozyσυμφώνα με πληροφορίες έφτασε στα άκρα αποκαλώντας τη Λιβύη “Απειλή” προς την οικονομική ασφάλεια του πλανήτη. Έτσι οι Η.Π.Α εισέβαλαν στη Λιβύη, με τη δικαιολογία ότι υποστήριζαν μια δημοφιλή επανάσταση, βάναυσα δολοφόνησαν τον Gaddafi (Καθώς το μάθημα που ήθελαν να δώσουν με το λιντσάρισμα του Saddam δεν φάνηκε να είναι αρκετό), επέβαλαν μια ιδιωτική κεντρική τράπεζα και επανέφεραν το πετρέλαιο της Λιβύης στην αγορά μόνο για δολάρια. Το χρυσάφι που υπήρχε από τα χρυσά δηνάρια δεν βρέθηκε μυστηριωδώς ποτέ.

Κατά τα λεγόμενα του στρατηγού Wesley Clark, στο σχέδιο της δολαριοποίησης των πετρέλαιο παραγωγικών εθνών συμπεριλαμβάνονται 7 στόχοι, το Ιράκ, Η Λιβύη, Η Σομαλία, το Σουδάν, το Λίβανο και το Ιράν. Η Βενεζουέλα η οποία τόλμησε να πουλά το πετρέλαιο της στην Κινά για το κινέζικο νόμισμα, προσδέθηκε αργότερα. Αυτό που είναι  σημειωτέο για τα 7 αρχικά έθνη τα οποία στόχοποιηθήκαν από τις Η.Π.Α είναι ότι κανένα από αυτά δεν είναι μέλος του “Bank of international Settlements” δηλαδή την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, μια ιδιωτική κεντρική τράπεζα των ιδιωτών κεντρικών τραπεζιτών που βρίσκεται στην Ελβετία. Αυτό σημαίνει ότι αυτά τα έθνη αποφάσιζαν για λογαριασμό τους ως προς το πώς θα οργανώσουν τις οικονομίες τους και δεν είχαν υποταθεί στις ιδιωτικές διεθνής τράπεζες.

Τώρα φυσικά τα σκόπευτρα των διεθνών τραπεζιτών είναι στραμμένα στο Ιράν το οποίο τολμά να έχει μια κυβερνητική κεντρική τράπεζα και να πουλά το πετρέλαιο του για οποιοδήποτε νόμισμα διαλέγει. Η πρακτική πολέμου για το Ιράν παραμένει η ίδια. Να αναγκάσουν το Ιράν να πουλά το πετρέλαιο του μόνο για δολάρια, και να του επιβάλουν μια Ιδιωτική κεντρική τράπεζα. Οι Αμερικανοί φυσικά μεγαλώνουν με τα σχολεία τους συνέχεια να τους καθησυχάζουν λέγοντας τους ότι οι λόγοι για τους πολέμους  και τις δολοφονίες είναι πόλοι και διάφοροι και το ίδιο κάνουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Λένε ότι έτσι φέρνουν τη Δημοκρατία στα κατεκτημένα κράτη και το ακούμε συνέχεα αυτό, Στην πραγματικότητα οι Η.Π.Α δεν έφεραν τη δημοκρατία σε κανέναν, ο σκοπός τους είναι να ανοίξουν το δρόμο για τις τράπεζες, την Wall Street, τις εταιρίες τους κλπ.

Η Γερμανική κυβέρνηση πρόσφατα ζήτησε από την κεντρική τράπεζα της Γαλλίας να της επιστρέψει ένα μέρος από τον χρυσό της και το ίδιο ζήτησε και από την κεντρική τράπεζα των Η.Π.Α δηλαδή το Federal reserve. Η Γαλλία απάντησε ότι θα πάρει 5 χρόνια να επιστρέψει στην Γερμανία τον χρυσό της. Οι Η.Π.Α απάντησαν ότι θα πάρει 8 χρόνια. Αυτό είναι μια σοβαρή ένδειξη  ότι οι κεντρικές Τράπεζες της Γαλλίας και της  Αμερικής μάλλον έχουν χρησιμοποιήσει τα αποθέματα τους σε χρυσό για άλλους σκοπούς, πιθανότατα για να καλύψουν μελλοντικά συμβόλαια χρυσού που ήδη χρησιμοποίησαν κατά καιρούς ώστε να κρατήσουν πλασματικά την τιμή του χρυσού χαμηλά και να φοβίσουν τον κόσμο ώστε τα εθνικά του νομίσματα αντί να τα αποταμιεύει/επενδύει σε χρυσό που είναι το μόνο πραγματικό χρήμα μαζί με το ασήμι σε αυτό τον πλανήτη, να τα σπρώξουν στις φούσκες του χρηματιστηρίου .Έτσι οι απατεώνες τραπεζίτες τώρα ψάχνουν να βρουν καινούριο χρυσό να καλύψουν τις απατεωνιές τους και να αποφύγουν όσο γίνεται τον πυρετό του χρυσού που σύντομα θα είναι γεγονός και θα εκτινάξει την τιμή του στο διάστημα. Θα έχει πολύ πλάκα να καταφέρουν να ανοίξουν το Φορντ Νοξ κάποια στιγμή για καταμέτρηση που δεν έχει γίνει εδω και 50 χρόνια που υποτίθεται ότι έχει το μεγαλύτερο μέρος του Αμερικανικού χρυσού, και να είναι κατά πάσα πιθανότητα άδειο!

Και το Μέξικο έχει ζητήσει τον χρυσό του που φυλάσσετε στην Τράπεζα της Αγγλίας.

Ένα καλό παράδειγμα είναι η πτώση του δημοκρατικά εκλεγμένου πρόεδρου Salvador Allende  της Χιλής το 1973 και την επιβολή του δικτάτορα Augusto Pinochet. Μια άλλη δικαιολογία που ακούμε είναι ότι πρέπει να σώσουμε τον κόσμο από κάποιον σκληρό καταπιεστή και αυτό χρησιμοποιούν στη Συρία τώρα. Η εκδίκηση για την 9/11, με αυτό το λάβαρο εισέβαλαν στο Ιράκ και αργότερα ο πρόεδρος Bush πιάστηκε σε βίντεο να λέει ότι ΟΧΙ το Ιράκ δεν είχε να κάνει με την 9/11. Σε όλες αυτές τις άπειρες δικαιολογίες για εισβολή προσδέθηκε και η απειλή από όπλα μαζικής καταστροφής. Οι δολοφονίες πάντα περνάνε σαν να ήταν μεμονωμένα περιστατικά κάποιου τρελού για να συγκαλυφτούν οι πραγματικοί λόγοι και οι πραγματικοί λόγοι για τους τραπεζίτες είναι πολύ απλοί! Είναι η σκλαβιά τον ανθρώπων με την δημιουργία μιας πλαστής αίσθησης υποχρέωσης. Αυτή η υποχρέωση είναι πλασματική διότι το ιδιωτικό κεντρικό τραπεζικό σύστημα είναι σχεδιασμένο να δημιουργεί περισσότερο χρέος από ότι χρήματα με τα οποία μπορούμε να ξεπληρώσουμε το χρέος αυτό. Δεν υπάρχει διέξοδος, είναι αδύνατο να δραπετεύσεις από αυτό το σύστημα όσο παίζεις με τους δικούς τους κανόνες.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες δεν είναι επιστήμη, είναι θρησκεία, είναι μια χούφτα από αυθαίρετους νόμους δημιουργημένους να ωφελούν το ιερατείο, δηλαδή τους τραπεζίτες και υπάρχει μόνο διότι ο κόσμος ΠΙΣΤΕΥΕΙ σε αυτούς. Η απάτη τους συνεχίζεται και συνήθως με θανατηφόρα αποτελέσματα διότι ο κόσμος έχει υποστεί πλύση εγκέφαλου ότι αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να ζούμε, και ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και δεν θα πρέπει ούτε καν να ονειρευόμαστε έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής.
Τώρα η ίδια προσέγγιση, η ίδια πλύση εγκέφαλου χρησιμοποιήθηκε από 2 προγενέστερα συστήματα σκλαβιάς, το “Κυβερνώ με το θειο δικαίωμα” που χρησιμοποιούσαν οι βασιλιάδες, και η σκλαβιά. Και τα δυο συστήματα κτιστήκαν στο να ξεγελάσουν τους ανθρώπους στην υπακοή και τα οποία τώρα πια αναγνωρίζονται από τον μοντέρνο πολιτισμό μας σαν παράνομα και αντισυνταγματικά. Τώρα βρισκόμαστε στο χείλος μια καινούριας περιόδου στην ιστορία όπου θα αναγνωρίσουμε ότι το “Κυβερνώ με το χρέος “, “Κυβερνώ με τους κεντρικούς τραπεζίτες που εκδίδουν το εθνικό νόμισμα σαν δάνειο με τόκο” είναι το ίδιο παράνομο και αντισυνταγματικό. Λειτούργει μόνο όσο οι άνθρωποι επιτρέπουν τους εαυτούς τους να πιστεύουν  ότι αυτός είναι ο τρόπος ζωής τους.

Εδω πρέπει να κατανοήσουμε κάτι που είναι ο πυρήνας του θέματος. Οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες δεν υπάρχουν για να υπηρετούν τους ανθρώπους, την κοινότητα η το έθνος, οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες υπάρχουν για να κάνουν τους ιδιοκτήτες τους πιο πλούσιος από τα πιο τρελά τους όνειρα και όλα αυτά  με το μηδαμινό κόστος του χαρτιού και της μελάνης και φυσικά την κατάλληλη δωροδοκία στο κατάλληλο άτομο και περιστασιακά κάποιες δολοφονίες. Πίσω όμως από όλους αυτούς τους πολέμους και τις δολοφονίες, τα 100 εκατομμύρια συν θανάτους από όλους αυτούς τους πολέμους κρύβεται η πολιτική της οικονομικής δικτατορίας. Οι ιδιώτες κεντρικοί τραπεζίτες επιτρέπουν σε ηγέτες να κυβερνούν μόνο με την υπόσχεση ότι οι άνθρωποι του έθνους τους θα σκλαβωθούν στις τράπεζες τους. Οι ηγέτες που δεν συμφωνούν με αυτό θα δολοφονούνται, το έθνος τους θα υποστεί εισβολή από τα άλλα έθνη που είναι σκλαβωμένα στις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες.

Οι τραπεζίτες δεν πολεμούν σε αυτούς τους πολέμους! Τα παιδιά τους δεν περνούν μέρος στους πολέμους. Αν κάποιο έθνος προσπαθήσει να απελευθερωθεί από αυτούς όπως η Λιβύη, τότε όλα τα υπόλοιπα έθνη υπό τον έλεγχο των τραπεζιτών θα μαζευτούν και θα την καταστρέψουν.

Αυτό που ονομάζουμε σύγκρουση πολιτισμών που μας λένε τα μέσα ενημέρωσης είναι απλά ένας πόλεμος μεταξύ τραπεζικών συστημάτων με τους ιδιώτες τραπεζίτες να επιβάλουν τους εαυτούς τους και το σύστημα τους στον πλανήτη χωρίς να τους νοιάζει ποσά εκατομμύρια πρέπει να πεθάνουν για να επιτύχουν αυτοί το σκοπό τους.

Ο λόγος για το συνεχόμενο μίσος εναντίων των μουσουλμάνων που τρέφουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης βασίζεται σε ένα απλό γεγονός. Σαν τους αρχαίους Χριστιανούς πριν την εμφάνιση των Ναϊτών ιπποτών, οι μουσουλμάνοι απαγόρευαν την εκμετάλλευση (Το να δανείζεις με τόκο)διότι είχαν δει από τα αρχαία χρόνια πώς αυτό μπορεί να καταστρέψει ολόκληρες κοινωνίες. Αυτός είναι ο λόγος που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας λένε ότι οι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να είναι μισητοί και πρέπει να σκοτωθούν και να υποταθούν. Αρνούνται να υποταθούν σε χαρτονομίσματα δανεισμένα με τόκο, αρνούνται να είναι δούλοι του χρέους και για αυτό είναι απειλή στην φυσική τάξη του κόσμου της Νέας Παγκόσμιας Τάξης “New World Order”, της παγκόσμιας φασιστικής δικτατορίας.

Έτσι καλά μου παιδιά τρέξτε να πολεμήσετε και να χύσετε το αίμα σας για τον πόλεμο των εθισμένων στο χρήμα. Μόλις που επιβιώσαμε τους 2 τελευταίους παγκόσμιους πολέμους και τώρα σερνόμαστε προς τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο σε μια εποχή με πυρηνικά και βιολογικά όπλα και αυτό παρά είναι επικίνδυνο.  Πρέπει να αναρωτηθούμε : Είναι διατιθέμενοι οι ιδιώτες κεντρικοί τραπεζίτες να ρισκάρουν την αποτέφρωση ολοκλήρου του πλανήτη απλά για να ταΐσουν την λαιμαργία τους και την απληστία τους; Από ότι φαίνεται δύστυχος είναι! Εμείς σαν γονείς, σαν αδέλφια, σαν σύζυγοι πρέπει να αναρωτηθούμε : Θέλουμε πραγματικά να δούμε τους αγαπημένους μας να σκοτώνονται και να σακατεύονται για έναν ισολογισμό;

Αυτός είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου, ο σκοπός που το μοιράζομαι μαζί σας. Όλα αυτά είναι η πραγματική ιστορία, μπορείτε να ψάξετε και να τα βρείτε και μόνοι σας. Πίσω από όλες της κυματιστές σημαίες, πίσω από όλη την προπαγάνδα, πίσω από τους τρελούς μοναχικούς δολοφόνους, τα όπλα μαζικής καταστροφής, όλοι οι μοντέρνοι πόλεμοι που το Αμερικανικό έθνος πολέμησε είναι πόλεμοι από και για τους ιδιώτες τραπεζίτες και στους πολέμους αυτούς λαμβάνουν μέρος  τρίτοι, χωρίς να γνωρίζουν τα πραγματικά αίτια, δεχόμενοι με τιμή το θάνατο η την αναπηρία τους.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή αλλά θα την εξηγήσω ακόμη μια φορά. Μόλις η ιδιωτική κεντρική τράπεζα εκδώσει το χαρτονόμισμα σαν δάνειο με τόκο, το κοινό ωθείτε όλο και βαθύτερα στο χρέος. Όταν ο κόσμος είναι απρόθυμος να δανειστεί περισσότερο τότε αναγκάζουν την κυβέρνηση να δανειστεί περισσότερα ώστε η απάτη να συνεχιστεί. Όταν ποια ο κόσμος και η κυβέρνηση αρνηθούν να δανειστούν περισσότερο, τότε είναι που οι μεγάλοι πόλεμοι αρχίζουν ώστε να βυθίσουν τους πάντες ακόμη βαθύτερα στο χρέος ώστε να πληρώσουν για τον πόλεμο και μετά να δανειστούν επιπλέων για να ξανακτίσουν. Όταν αυτοί οι φρικτοί πόλεμοι τελειώσουν οι απλοί άνθρωποι έχουν βασικά σχεδόν ότι είχαν και πριν τον πόλεμο αλλά τα νεκροταφεία τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερα, και όλοι είναι χρεωμένοι στους ιδιώτες τραπεζίτες για τον επόμενο αιώνα. Να γιατί οι αδελφοί Brown Harriman της Νέας Υόρκης χρηματοδοτούσαν την άνοδο του Χίτλερ, διότι ο πόλεμος είναι το πλουσιότερο θέρος των τραπεζιτών. Αυτός είναι ο λόγος των πολέμων. Οι ιδιώτες τραπεζίτες μεγαλώνουν την περιοχή τους, επιβάλουν την θέληση τους σε αυτούς που δεν την θέλουν, επιβάλουν το σύστημα τους σε ηγέτες και έθνη που δεν την θέλουν. Δωροδοκούν, εκβιάζουν, δολοφονούν, θα κάνουν τα πάντα για να διατηρήσουν τη θηλιά στο λαιμό της παραγωγικότητας του κόσμου και όσο οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες υπάρχουν και τους επιτρέπουμε να υπάρχουν αναπόφευκτα όπως η ημέρα ακόλουθη τη νύχτα θα υπάρχει φτώχια, απελπισία, εκατομμύρια θάνατοι σε ατέλειωτους παγκόσμιους πολέμους ώσπου μια μέρα η ίδια η Γη θα θυσιαστεί στις φλόγες.

Το μονοπάτι για την πραγματική παγκόσμια ειρήνη βρίσκεται στην κατάργηση του ιδιωτικού κεντρικού τραπεζικού συστήματος παντού, και την επιστροφή στην κρατική έκδοση με βάση την αξία νομίσματος που θα επιτρέψει σε όλα τα έθνη και τους ανθρώπους να ευημερήσουν μέσα από την δική τους εργασία, προσπάθεια και ανάπτυξη.

Επιστροφή στους Ναΐτες Ιππότες.

Πριν εμφανιστούν οι Ναΐτες Ιππότες ο Χριστιανισμός όπως και το Ισλάμ απαγόρευαν την εκμετάλλευση διότι ο χριστιανισμός και ιδιαίτερα οι ορθόδοξοι προήρθαν από τη Ρώμη και είχαν δει από κοντά τι παθαίνουν οι οικονομίες βασισμένες στο χρέος ακόμη και στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Έτσι είχαν απαγορέψει την εκμετάλλευση, τώρα οι Ναΐτες Ιππότες είχαν καταφέρει λόγο εκβιασμών η με δωροδοκίες στον Πάπα να εξαιρεθούν και τους επιτρεπόταν να ενοικιάζου χρήματα, έτσι το ονόμασαν, δεν το ονόμασαν εκμετάλλευση αλλά ενοικίαση χρήματος. Πολλές από τις μοντέρνες αρπακτικές τεχνικές των τραπεζιτών είναι οι ίδιες με αυτές από τους πρωτοπόρους  Ναΐτες Ιππότες στον τομέα αυτό, οι οποίοι βύθισαν την Ευρώπη σε χωρίς ελπίδα για αποπληρωμή χρέος, ώσπου τελικά ο βασιλιάς της Γαλλίας ο Φίλιππος ο 4ος η αλλιώς γνωστός σαν Φίλιππος ο Δίκαιος πραγματοποίησε την μια και μόνη λύση που υπήρχε, διότι κατανοούσε ότι όσο πιστεύεις και ακλουθείς του κανόνες που έχουν φτιάξει στα μετρά τους οι τραπεζίτες, τότε είσαι παγιδευμένος και χωρίς σωτηρία. Έτσι ο Φίλιππος είδε μακρύτερα και δαίμονοποιήθηκε για αυτό αλλά βλέποντας τη δράση από τους Ναΐτες Ιππότες δεν είχε άλλη επιλογή. Έστειλε μήνυμα σε όλες τις περιοχές της Γαλλίας, μυστικές διαταγές που παραδόθηκαν ταυτόχρονα την ίδια ώρα, την ίδια ημέρα ώστε όλοι Ναΐτες Ιππότες να φυλακιστούν και να ανοιχτούν τα αρχηγία τους και τα θησαυροφυλάκια τους που τα ονόμαζαν οι τράπεζες τους. Έτσι και έγινε αν και δεν βρήκαν πολλά πλούτη η λάφυρα μέσα διότι ήταν μια χάρτινη αυτοκρατορία ακριβώς όπως το είναι και το Federal Reserve και οι ιδιωτικές κεντρικές και μη τράπεζες, βασίζονταν στο χαρτί και τίποτε πραγματικής αξίας. Έτσι φυλάκισε τους Ναΐτες Ιππότες και έπειτα τους εκτέλεσε εκτός από αυτούς στην Σκοτία και την Πορτογαλία, καθώς εκεί ο Πάπας και ο Βασιλιάς Φίλιππος ο 4ος δεν είχαν αρκετό έλεγχο.

Πιστεύω ότι όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου βλέποντας την κατάσταση, βλέποντας πόσο κοντά φτάσαμε να δούμε αυτόν τον πόλεμο νομισμάτων να μετατρέπεται σε έναν γενικής επιστράτευσης πυρηνικό ολοκαύτωμα. Ίσως πρέπει να αρχίσουν να μελετούν την σοφία του Φιλλίπου του δίκαιου και απλά να αρπάξουν όλους αυτούς τους ιδιώτες κεντρικούς τραπεζίτες, όλους την ίδια στιγμή ώστε να μην μπορούν απλά να ξεγλιστρήσουν από το ένα έθνος στο άλλο μέχρι να επιστρέψουν και να δοκιμάσουν να κάνουν τα ίδια ξανά. Διότι αναπόφευκτα τα ίδια θα κάνουν αφού είναι εθισμένοι, είναι απελπιστικά εθισμένοι στα χρήματα τον άλλων για αυτό και τους αποκαλούμε πρεζάκια του χρήματος. Όπως ακριβός και οι ναρκομανείς που τους βλέπουμε να είναι καταδικασμένοι να καταστρέφουν τους εαυτούς τους , τους ανθρώπους  από το περιβάλλον τους και τα πάντα γύρο τους. Τώρα πρέπει να δούμε αυτούς τους εθισμένους στο χρήμα και να συνειδητοποιήσουμε το πώς καταστρέφουν ολόκληρο τον κόσμο μας. Ήρθε η ώρα για επέμβαση ! Ήρθε η ώρα για όλους εμάς να γίνουμε οι αιρετικοί του ιδιωτικού κεντρικού τραπεζικού συστήματος, Να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο σκοπός που υπάρχουμε, δηλαδή να είμαστε σκλάβοι τους. Δεν είναι αυτός ο λόγος της ύπαρξης μας. Δείτε την καταστροφή των Η.Π.Α οι οποίες δεν ιδρύθηκαν καν πάνω σε αυτό το αρπακτικό μοντέλο. Αντιμετωπίζουμε την μεγαλύτερη κρίση στην ανθρώπινη ιστορία και δεν πρέπει να την αφήσουμε να προχωρήσει άλλο σε έναν πιθανό πυρηνικό πόλεμο. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το ιδιωτικό κεντρικό τραπεζικό σύστημα που κυβερνάει με τη δημιουργία ψευδαίσθησης χρέους ΔΕΝ είναι πια νόμιμο σύστημα διακυβέρνησης όπως δεν είναι και η διακυβέρνηση μέσω θεϊκού δικαιώματος, όπως δεν είναι και η σκλαβιά!

Πρέπει όλοι να αναγνωρίσουμε την πραγματική αιτία όλου αυτού του πόνου της ταλαιπωρίας και των πολέμων. Δεν είναι οι τρομοκράτες, δεν είναι η “Al Qaeda”, αυτά είναι απλά για να μας αποσπούν την προσοχή ώστε να μην μπορούμε να αντιληφτούμε την ολοκάθαρη πραγματικότητα πίσω από το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης μοντέρνας ιστορίας.

Είναι ένας πόλεμος ανάμεσα σε τραπεζικά συστήματα! Με τους παγκόσμιους ιδιώτες τραπεζίτες να προσπαθούν να εξαλείψουν το κάθε έθνος και τον κάθε ηγέτη που θα τολμήσει να λειτουργήσει την οικονομία του έξω από τον έλεγχο τους. Είναι αυτό κάτι που είσαι διατιθέμενος να πολεμήσεις και να πεθάνεις; Είναι κάτι για το οποίο θα επιτρέψεις στα αδέλφια σου, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου να πεθάνουν ώστε αυτά τα πρεζάκια του χρήματος να πάρουν την δόση τους; Λίγο περισσότερο χρυσό η ένα μεγαλύτερο νούμερο στον ισολογισμό τους που θα είναι γραμμένο με το αίμα το δικό σου και των παιδιών σου. Δεν νομίζω! ! ! ! !

Ήρθε ο καιρός να αναδείξουμε και να φέρουμε στο φως το ποια είναι η αιτία των αιτιών πίσω από όλους τους πόλεμους και τα δεινά που οι άνθρωποι υπομένουν.

Ο ΚΟΙΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ολόκληρης της ανθρωπότητας είναι οι ιδιωτικές κεντρικές μας τράπεζες και οι ιδιοκτήτες τους που εκδίδουν τα εθνικά νομίσματα σαν δάνειο με τόκο, και όπως μας δείχνει η ιστορία θα κάνουν τα πάντα, μέχρι και παγκόσμιους πυρηνικούς πολέμους για να κρατήσουν κλειδωμένο το οικονομικό μέλλον το δικό σου, των παιδιών σου και των παιδιών των παιδιών σου.

Δεν είμαστε μια ελεύθερη κοινωνία, αυτοί θα μας πουν ότι είμαστε ελεύθεροι αλλά δεν είμαστε!

Είμαστε σκλάβοι και οι αλυσίδες της σκλαβιάς μας είναι φτιαγμένες από χαρτί και αυτό το χαρτί είναι τα χαρτονομίσματα μας, είναι τα χαρτιά του Federal Reserve. Ελάχιστοι Αμερικανοί ηγέτες προσπάθησαν να υψώσουν το ανάστημα τους σε αυτό το σύστημα σκλαβιάς και συνήθως με θανατηφόρα αποτελέσματα για αυτούς.

Αν όμως όλοι οι άνθρωποι του κόσμου σηκωθούμε και πούμε όλοι ταυτόχρονα ΟΧΙ ΑΛΛΟ  ΠΟΙΑ ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες, θα φέρει αποτελέσματα και θα τους συντρίψουμε και θα βάλουμε ένα τέλος όπως βάλαμε τέλος και στην σκλαβιά, όπως βάλαμε τέλος και στη διακυβέρνηση μέσω θεϊκού δικαιώματος! Έτσι θα αγκαλιάσουμε μια καινούρια εποχή στην ανθρώπινη ιστορία όπου η έμφαση στην κοινωνική εξέλιξη θα είναι για τους ανθρώπους και όχι για τα πρεζάκια του χρήματος.



Την αυθεντική στα Αγγλικά γραπτή έκδοση του άρθρου θα την βρείτε στο:


Το βίντεο υπάρχει και στο YouTube: 

Η Ελλάδα καταλύθηκε επίσημα ως συγκροτημένο κράτος της διεθνούς κοινότητας

Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην ιστορία της οικου-μένης που δέχεται να καταλυθεί ως συγκροτημένο κράτος χωρίς να έχει ηττηθεί σε κανέναν πόλεμο. Μας αξίζουν ως έθνος συγχαρητήρια. Ίσως γι’ αυτό ζητωκραυγάζουν τα μέσα ενημέρωσης της χώρας μας. Μαζί βέβαια με τους κυβερνώντες.

Η χώρα μας είναι η πρώτη στην παγκόσμια ιστορία που συγκροτήθηκε ως κράτος -αμέσως μετά την παλιγγενεσία- υπό καθεστώς προστασίας. Δηλαδή ως προτεκτοράτο. Με άλλα λόγια η νεώτερη Ελλάδα -ή ορθότερα η κρατούσα τάξη των τυχοδιωκτών κάθε είδους και των παλιών μπέηδων του οθωμανικού μεσαίωνα που πήραν την εξουσία σε τούτον τον τόπο με τις πλάτες ξένων πρεσβειών και δυνάμεων- δίδαξαν στη νεότερη ανθρωπότητα τι σημαίνει προτεκτοράτο και ημιαποικία.

Σήμερα έχουμε μια νέα παγκόσμια πρώτη. Προβιβαστήκαμε. Η κρατούσα πολιτική τάξη στην Ελλάδα βάλθηκε να διδάξει στη σύγχρονη ανθρωπότητα πώς μπορεί να καταλυθεί ένα συγκροτημένο κράτος χωρίς πόλεμο. Φυσικά προς το συμφέρον ξένων δυνάμεων.

Τι σημαίνει όμως κατάλυση συγκροτημένου κράτους; Κάτι πολύ χειρότερο από την παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, ή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο από την εποχή της Συνθήκης του Μοντεβιδέο το 1932, συγκροτημένο κράτος θεωρείται εκείνο που διαθέτει τα εξής θεμελιώδη γνωρίσματα:

(α) Μόνιμο πληθυσμό. (β) Καθορισμένη επικράτεια. (β) Δική του διακυβέρνηση. (δ) Και την ικανότητα να συνάπτει σχέσεις ελεύθερα με άλλα κράτη.

Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν ισχύει πια επίσημα για την Ελλάδα μετά την ψήφιση και του τελευταίου πολυνομοσχεδίου. Η χώρα έχασε τον έλεγχο στο ποιος και πώς κατοικεί ως μόνιμος πληθυσμός. Έχασε τον έλεγχο στην εδαφική της επικράτεια. Και φυσικά δεν διαθέτει ούτε δική της διακυβέρνηση, ή έστω τη δυνατότητα να συνάπτει με δική της επιλογή σχέσεις με άλλα κράτη και τη διεθνή κοινότητα.

Τα πάντα τελούν υπό τον άμεσο θεσμοθετημένο πια έλεγχο των ευρωπαϊκών “θεσμών”. Δηλαδή των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Πολύ σύντομα – έως το τέλος του 2018 – η Ελλάδα δεν θα διαθέτει ούτε καν δική της άμυνα. Ό,τι θα έχει απομείνει από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα μετασχηματιστεί σ’ ένα μικρό και επιχειρησιακά ευέλικτο πλήρως επαγγελματικό – δηλαδή μισθοφορικό – στρατιωτικό σώμα υπό την άμεση διοίκηση του ΝΑΤΟ με σκοπό την “αστυνόμευση” της ευρύτερης περιοχής και την αντιμετώπιση “ασύμμετρων απειλών”. Όπως ήδη ισχύει στη Βουλγαρία και την Αλβανία.

Αυτό λοιπόν που δεν έχει αντιληφθεί ακόμη ο μέσος Έλληνας είναι αυτό που συνέβη την περασμένη Κυριακή με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου των 7.500 σελίδων δεν είναι ότι παραδόθηκε η κυριαρχία της χώρας. Αυτή έχει παραδοθεί ήδη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις με την συνεπικουρία Αρείου Πάγου και ΣτΕ. Αυτό που συνέβη είναι ότι η ελληνική πολιτεία έπαψε να υφίσταται ως συγκροτημένο κράτος με βάση τα προβλεπόμενα του διεθνούς δικαίου.

Πιο συγκεκριμένα:

– Η ίδια η έννοια του δημοσίου συμφέροντος καταργήθηκε. Το κράτος δεν είναι πλέον εγγυητής, ή φορέας του δημοσίου συμφέροντος, αλλά μηχανισμός τήρησης και επιβολής των δεσμεύσεων και αποφάσεων ξένων “θεσμών”. Και μάλιστα υπό ιδιωτική εποπτεία. Την εποπτεία μιας ανεξάρτητης αρχής με ιδιώτες στελέχη από την αγορά, φυσικά υπό καθεστώς ασυλίας, η οποία έχει τον απόλυτο έλεγχο της πρώην δημόσιας διοίκησης. Ιδιαίτερα της δημοσιονομικής.

– Ολοκληρώθηκε η αντικατάσταση της συνταγματικής έννομης τάξης και του εθνικού δικαίου της χώρας με το δίκαιο σκοπιμότητας των δανειστών και των “θεσμών” τους. Το δίκαιο σκοπιμότητας είναι εκείνο που εφαρμόζεται σε χώρες υπό κατοχή με σκοπό να δοθεί το ελεύθερο στους κατακτητές να κάνουν ό,τι θέλουν.

– Δεν υπάρχουν πλέον αναγνωρισμένα δικαιώματα στους Έλληνες πολίτες. Ακόμη και το δικαίωμα στην ιδιοκτησία τελεί πλέον υπό την αίρεση της σκοπιμότητας των δανειστών και των “θεσμών”. Δεν υπάρχει πλέον δικαστήριο που μπορεί να προστατεύσει τον Έλληνα πολίτη, γιατί πολύ απλά προέχει το συμφέρον των δανειστών και των τραπεζών. Η ελληνική δικαιοσύνη καταργήθηκε οριστικά και μετατράπηκε επίσημα σε σύστημα προστασίας του δικαίου σκοπιμότητας των “θεσμών”.

– Δεν υφίσταται πλέον εδαφική επικράτεια. Με το υπερταμείο “αποκρατικοποιήσεων” όχι μόνο ξεπουλιέται ολοκληρωτικά η δημόσια περιουσία, αλλά αποκτούν δικαιώματα επιφανείας επί της εδαφικής επικράτειας της Ελλάδας οι “επενδυτές”. Όπως προβλέπει άλλωστε ο ήδη ψηφισμένος νόμος 3986/1-7-2011 (Κεφάλαιο Τρίτο), που τώρα ενεργοποιείται. Δια του δικαιώματος επιφανείας ο “επενδυτής” αποκτά δικαιώματα στα χωρικά ύδατα της χώρας, την ακτογραμμή, τον εναέριο χώρο, ακόμη και στην οριοθέτηση μέρους της εδαφικής επικράτειας. Ανάλογα με την “επένδυση” και το συμφέρον του. Αρκεί μια υπουργική απόφαση. Και φυσικά η σύμφωνη γνώμη των “θεσμών”.

Όποιος λοιπόν είναι τόσο ραγιάς ώστε να αδιαφορεί για όλα αυτά, μπορεί κάλλιστα να βαυκαλίζεται ότι το πρόβλημα αρχίζει και τελειώνει με τη λιτότητα, τη σύνταξη, το μεροκάματο, τα εργασιακά και τα κλαδικά. Απλά θυμίζουμε ό,τι η τύχη του καθενός μας ξεχωριστά και όλων μας μαζί είναι ταυτισμένη με την τύχη αυτής της χώρας. Και λαός χωρίς πατρίδα, δεν είναι παρά ραγιάς, δούλος, ή νομάδας ρακοσυλλέκτης σαν τις μάζες της εξαθλίωσης που μετακινούνται από ήπειρο σε ήπειρο σε αναζήτηση στοιχειώδους επιβίωσης.

Δημήτρης Καζάκης


Δημοσιεύτηκε στην Kontranews, 29/5/2016


%d bloggers like this: