Monthly Archives: September 2015

Putin Destroy 60 Minutes News

The entire interview here:

http://www.cbsnews.com/videos/president-putin-part-one/

http://www.cbsnews.com/videos/president-putin-part-two/

Charlie Rose told lie after lie for his CIA masters!  If you see nothing else go to the 6:53 mark in the interview and watch Putin absolutely DESTROY Charlie Rose and the Fake News outlet 60 Minutes on the issue of Ukraine! Charlie Rose actually has the gall to ask Putin if he believes the US had something to do with the coup!  This has been admitted by George Soros who said we paid $5 billion to take out Ukraine!  There have been releases of telephone conversations from US puppets in Ukraine bragging about it!

Go to 6:53 to see Putin destroy the lies of the fake news!  He hints about the US doing an illegal coups in Ukraine and other countries.  At which point, disgusting Rose says  ”You believe the US had something to do with the ousting of Yanukovch?”

Putin responds with

“We Know Who and Where, When, Who Exactly Met with Someone and worked with those that ousted Yanukovch, how they were supported, how much they were paid, how they were trained, where, in what countries and who those instructors were, we know everything!”   (at this point Charlie has to insert that for the record the lying US government denies any involvement!)  (what a joke!)

 

 

Advertisements

Η ΕΕ μετασχηματίζεται σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες.

sf-013a11Α

Οι υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να δώσουν καταφύγιο σε 120.000 πρόσφυγες από την εμπόλεμη ζώνη στη Μέση Ανατολή και τις εμφύλες συρράξεις, ενώ συνεχίζεται η διαμάχη για τα ποσοστά που κάθε χώρα θα αναλάβει.

«Αυτό που έχουμε αποφασίσει σήμερα είναι ένα σημαντικό δομικό στοιχείο, αλλά όχι περισσότερο,” δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ στους δημοσιογράφους. «Δεν είναι μόνο θέμα της μετεγκατάστασης 120.000 ανθρώπους που έχουν ανάγκη από βοήθεια, χρειαζόμαστε πιο θεμελιώδεις λύσεις.”

Αν σκεφτεί κανείς ότι η Γερμανία άνοιξε πρώτα το Μπούχεβαλντ και τώρα τελευταία το Ντάχαου, τα παλιά στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, ώστε να υποδεχθούν τους πρόσφυγες, μπορεί να αντιληφθεί κανείς τι εννοεί ως “θεμελιώδεις λύσεις” ο Γερμανός υπουργός.

Οι αρχηγοί των κυβερνήσεων της ΕΕ θα συνεχίσουν την αναζήτηση για απαντήσεις σε μια σύνοδο κορυφής την Τετάρτη, όπου θα συζητηθούν σχέδια για την ενισχυμένη επιτήρηση των συνόρων, πιο αποτελεσματική καταχώριση των νέων αφίξεων, καθώς και ενισχύσεις για χώρες στην πρώτη γραμμή όπως η Τουρκία, ο Λίβανος και η Ιορδανία. Με άλλα λόγια καθώς η Ελλάδα ως “χώρα υποδοχής” καταρρέει, οι επιτελείς της ΕΕ επιδιώκουν να αναχαιτήσουν την ροή προσφύγων επιδοτόντας Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία ώστε να γίνουν κι αυτές “χώρες υποδοχής”, δηλαδή στρατόπεδα συγκέντρωσης και εγκλωβισμού.

Δεν είναι όμως μόνο οι πρόσφυγες από τη Συρία που ίσως να ξεπεράσουν το 1 εκατομύριο σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστία του ΟΗΕ. Ένα χρόνο θητείας του Πρόεδρου Ashraf Ghani, είναι τόσοι πολλοί οι Αφγανοί που θέλουν να εγκαταλείψουν τη χώρα ώστε οι αρχές πρέπει να παραγγείλουν περισσότερα μηχανήματα για να εκτυπώσουν αρκετά διαβατήρια. Οι Αφγανοί αποτελούν τουλάχιστον το 13% της ροής προσφύγων και μεταναστών προς τη Μεσόγειο.

Κι ενώ οι κυβερνήσεις στην ΕΕ, με πρώτη την κυβέρνηση Τσίπρα, παζαρεύει το αντίτιμο της επιδότησης για να μετατραπούν σε χώρα συγκέντρωσης και εγκλωβισμού προσφύγων και μεταναστών, το ερώτημα παραμένει. Γιατί θα πρέπει χώρες σαν την Ελλάδα να μετατρέπονται σε τόπους συγκέντρωσης και εγκλωβισμού;

Ποιές χώρες διέλυσαν κυριολεκτικά το Αφγανιστάν; Οι ΗΠΑ και η “συμμαχία των προθύμων”, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, κοκ. Γιατί λοιπόν να μην επιβληθεί σ’ αυτές τις χώρες να περιθάλψουν τα θύματα της δικής τους πολεμικής επέμβασης στην περιοχή; Ποιοί εμπλέκονται σε επιχειρήσεις στη Συρία; Πάλι οι ίδιες χώρες. Γιατί λοιπόν να μην περιθάλψουν τα θύματα του δικού τους τυχοδιωκτισμού;

Από πού κι ως πού η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία να εμπλέκεται σε βομβαρδισμούς και πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον χωρών και ύστερα θα πρέπει χώρες σαν την Ελλάδα να φορτώνονται την περίθαλψη των δικών τους θυμάτων; Η Ελλάδα δεν είναι δουλέμπορος για να συγκεντρώνει και να εγκλωβίζει στο έδαφός της πρόσφυγες και μετανάστες. Ιδίως όταν το 99% όσων ξεβράζονται στις ακτές της θέλουν να φύγουν για άλλες χώρες.

Η Ελλάδα οφείλει να καταγγείλει τις συνθήκες του Δουβλίνου και της Σένγκεν, ώστε να απεγκλωβιστούν οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες από την επικράτειά της. Πρέπει να απαιτήσει την εφαρμογή των διεθνών συνθηκών για τους πρόσφυγες και το μεταναστευτικό. Να απαιτήσει από τις εμπλεκόμενες χώρες σε πολέμους στη Μέση Ανατολή και αλλού, να αναλάβουν εξολοκλήρου την ευθύνη να περιθάλψουν τα θύματα των δικών τους τυχοδιωκτισμών. Να αρνηθεί την επιδότηση του δουλεμπορίου από την ΕΕ και να μετατρέψει το δουλεμπόριο ανθρώπινων ψυχών σε αδίκημα με χαρακτήρα ιδιωνύμου.

Η Ελλάδα θα πρέπει να φυλάσσει τα σύνορά της αποκλειστικά με ίδια μέσα. Με βάση τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οφείλει να τιμωρεί παραδειγματικά τους δουλέμπορους και να περιθάλπτει τα θύματά τους. ‘Οχι σε στρατόπεδα συγκέντρωσεις, ούτε σκόρπιους στις πόλεις χωρίς στον ήλιο μοίρα, έρμαια των επιτήδειων και των ΜΚΟ τους. Αλλά σε επίσημους χώρους υποδοχής, καταγραφής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης έως ότου μπορέσουν να φύγουν από τη χώρα. Και κυρίως, με συνεργασία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, να φροντίσει έτσι ώστε οι μάζες αυτές να εγκαταλείψουν την χώρα προς τους προορισμούς που οι ίδιες έχουν επιλέξει.

Οποιαδήποτε άλλη “λύση” συνιστά έμμεση ή άμεση ενίσχυση του δουλεμπορίου ανθρώπινων ψυχών. Φυσικά προς όφελος των ισχυρών που προκαλούν τις τεράστιες ροές μετακίνησης πληθυσμών για να καταστραφούν οι κοινωνίες και να πέσουν δραματικά οι όροι και οι συνθήκες εργασίες για τους εργαζόμενους παγκόσμια.

Το Πρώτο Σκαλί

sf-013a11Α

Για όσους λυγίζει η κούραση της μάχης και κάτω από την πίεση των καταστάσεων απογοητεύονται, ας μην παραπονιούνται. Ας κοιτάξουν γύρω τους τα ζωντανά πτώματα, τα ερείπεια που δευτερώνουν με αναστεναγμό, “δε γίνεται τίποτε.” Κανένας αγώνας, καμιά μάχη δεν πάει χαμένη. Χαμένος είναι μόνο εκείνος που απέχει κι έχει συνθηκολογήσει εξαρχής. Και νικητής είναι μόνο εκείνος που αντέχει να ανέβει σκαλί-σκαλί ολόκληρη την σκάλα. Όσο απόκρυμνη κι αν είναι. Όσο δύσκολη και άνιση κι αν είναι η ανεβασιά.

Προς όλους τους συναγωνιστές και φίλους που κουράστηκαν, αλλά δεν ενέδωσαν, ούτε πρόκειται να ενδώσουν, τους θυμίζω τι έλεγε ο μεγάλος Καβάφης ήδη από το 1899:

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης•
«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω
κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα•
κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι
ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.»
Είπ’ ο Θεόκριτος• «Aυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νάσαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι•
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι•
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.»

Τιμή και δόξα σ’ όλους εκείνους που τολμούν να καταχτήσουν το πρώτο σκαλί. Είναι αυτό που τους διαφοροποιεί από τους χαμένους. Είναι αυτό που τους δίνει το δικαίωμα να είναι αισιόδοξοι για τη νίκη.

Το χειρότερο κοινοβούλιο από την εποχή του εμφυλίου

sf-013a11Α

Τα χθεσινά εκλογικά αποτελέσματα “αναβάθμισαν” το κοινοβούλιο από μνημονιακό σε ολοκληρωτικά κατοχικό. Κι ο λόγος είναι απλός. Δεν υπάρχει πλέον κανένα πολιτικο κόμμα στη σύνθεση της νέας Βουλής, που να θέτει – έστω και για το θεαθήναι – ζήτημα εθνικής κυριαρχίας, πραξικοπηματικής κατάλυσης του Συντάγματος, ή έστω ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τον ελληνικό λαό.

Όλα τα κόμματα της νέας Βουλής – μηδενός εξαιρουμένου – αποδέχονται την κατάλυση της κρατικής υπόστασης της Ελλάδας και την άσκηση κατοχής από τους Θεσμούς της ευρωζώνης. Ούτε που νοιάζονται για το αν τηρείται έστω και στο ελάχιστο η συνταγματική τάξη στη χώρα, αν υφίσταται έστω και στοιχειωδώς κράτος δικαίου για τους πολίτες. Το μόνο δίκαιο που αναγνωρίζουν, είναι το δίκαιο του δυνάστη, του ισχυρού, δηλαδή των επιτελείων της ευρωζώνης.

Σκεφτείτε κατάντια. Οι μόνες δυνάμεις που στο νέο κοινοβούλιο καλούνται να υπερασπιστούν τη συνταγματική έννομη τάξη από τη χούντα των μνημονίων, είναι η ΧΑ και το ΚΚΕ. Δηλαδή δυο κόμματα που δεν δίνουν την ελάχιστη σημασία στην κατοχύρωση συλλογικών και ατοιμικών δικαιωμάτων. Το μεν ένα, η ΧΑ, γιατί ποθεί την ολική επαναφορά του “εθνικιστικού κράτους”, δηλαδή όπως ήταν το κράτος κατά τον εμφύλιο. Ενώ το ΚΚΕ θεωρεί ότι συμβαίνει ως νομοτέλεια του καπιταλισμού κι επομένως του είναι παντελώς αδιάφορο.

Ένα δεύτερο σοβαρό αποτέλεσμα είναι το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα και μαζί του το αίτημα της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, αλλά και της καταγγελίας του χρέους ως παράνομου με βάση το διεθνές δίκαιο, δεν έχουν πλέον κανένα εκπρόσωπο στη νέα Βουλή. Δεν υπάρχει πλέον κανένα κόμμα ενάντια στο ευρώ. Κι αυτό θα ανοίξει μια νέα περίοδο ακόμη χειρότερων αποκλεισμών, ίσως και αστυνομικών μέτρων εναντίον όσων επιμένουν ότι μόνο με την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, μπορεί να υπάρξει έστω μια πιθανότητα διεξόδου.

Με εξαίρεση τα χρόνια του εμφυλίου, δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη ιστορική περίοδο με χειρότερη σύνθεση κοινοβουλίου. Η μεγάλη κατάκτηση των ξένων κέντρων δεν είναι η επικράτηση των πιο αδίστακτων, ανελέητων και τυχοδιωκτικών στοιχείων που διαθέτει ο βόθρος της εγχώριας πολιτικής από τον Τσίπρα και τον Καμμένο έως τον Λεβέντη, αλλά ο αποκλεισμός κάθε αληθινά αντιπολιτευτικής φωνής στο καθεστώς κατοχής.

Σχεδόν έξι χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο, οι δανειστές και οι Θεσμοί της ευρωζώνης, έχουν το πιο εθελόδουλο κοινοβούλιο και ταυτόχρονα τους αναγκαίους πολιτικούς συσχετισμούς για να περάσουν ότι δεν μπορούσαν μέχρι σήμερα. Από εδώ και μπρος αρχίζει η Τελική Λύση για τους Έλληνες. Τώρα θα μάθουμε όλοι στην πράξη τι σημαίνει σφαγείο. Όχι μόνο για τις συντάξεις, τις δουλειές, τα μεροκάματα, αλλά για ολόκληρη τη χώρα.

Το αποτέλεσμα αυτό ήταν πρώτα και κύρια προϊόν της μαζικής αποχής. Όσοι υποστήριξαν συνειδητά την αποχή ως πολιτική πράξη, έπαιξαν επάξια τον ρόλο τους ως Πέμπτη Φάλαγγα. Μ’ αυτούς, όπως και με όσους εντάχθηκαν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων της κατοχής, μας χωρίζει αίμα. Το αίμα χιλιάδων συνανθρώπων μας, συμπατριωτών μας.

Το 2015, σύμφωνα με τα ληξιαρχεία, θα έχουμε μεταπολεμικό ρεκόρ θανάτων στην πατρίδα μας, χάρις στην ολοκληρωτική απαξίωση των κοινωνικών υποδομών υγείας στη χώρα μας. Αλλά ποιός νοιάζεται; Πάντως όχι όλοι εκείνοι που συχνοτίζονται με τους δημίους της χώρας μας, ή καλούσαν τον λαό σε αποχή για να διευκολύνουν το καθεστώς κατοχής.

Από πολιτική, εθνική και ταξική άποψη η αποχή σ’ αυτές τις εκλογές έχειτην ίδια σημασία με την αποχή στις βουλευτικές εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946. Όπως τότε η αποχή του 50% – που λανθασμένα προκάλεσε το ΕΑΜ – άνοιξε το δρόμο στην κλιμάκωση του εμφυλίου, έτσι και η τωρινή αποχή. Γέννησε μια Βουλή ικανή ακόμη και να αιματοκυλήσει τον λαό με τα όπλα. Με ξένα όπλα.

Με όλους αυτούς λοιπόν μας χωρίζει αίμα. Πολύ περισσότερο όταν αρχίζει να επικρατεί στον κόσμο η κοινωνική ηθική της εθελοδουλείας. Ο Ετιέν ντε λα Μποεσί είχε μιλήσει γι’ αυτήν στην Πραγματεία περί εθελοδουλείας, που γράφτηκε τον 16ο αιώνα. Για φανταστείτε κατάντια. Να εξηγεί την κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά των Ελλήνων σήμερα, ένα δοκίμιο του 16ου αιώνα.

Η υποτέλεια, έγραφε ο Μποεσί, ενισχύεται όταν οι άνθρωποι ανατρέφονται υπό καθεστώς υποταγής. Οι άνθρωποι έχουν εκπαιδευτεί να λατρεύουν τους άρχοντες,δηλαδή  αυτούς που κατέχουν την εξουσία. Κι ενώ η ελευθερία έχει ξεχαστεί από τους πολλούς, υπάρχουν πάντα μερικοί που ποτέ δεν θα υποταχθούν. Και απ’ αυτούς η εξαρτάται η πρόοδος του ανθρώπου.

Όταν κυριαρχεί η εθελοδουλεία, ακόμη και η μεγαλύτερη διαστροφή της ανθρώπινης φύσης, φαίνεται σαν κάτι το φυσιολογικό και το δεδομένο. Η κοινωνική ηθική της εθελοδουλείας, δεν είναι παρά η κοινωνική ηθική του αλήτη. Κι ο αλήτης ξέρει μόνο να αρπάζεται από τις καταστάσεις, αδιαφορόντας για τις συνέπειες, αλλά και για όλους τους άλλους. Η πολιτική αδιαφορία και η αποθέωση της πάρτης μου, είναι το raison d’etre της αλήτικης ηθικής. Κι αυτή δυστυχώς τείνει να κυριαρχήσει στην ελληνική κοινωνία.

Αν τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν, έγραφε ο Μποεσί, πρέπει κανείς να συνειδητοποιήσει το βαθμό στον οποίο τα θεμέλια της τυραννίας βρίσκονται στα εκτεταμένα δίκτυα των διεφθαρμένων ανθρώπων που ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της τυραννίας. Κι αυτά τα έγραφε για τη Γαλλία του 16ου αιώνα, αλλά ισχύουν απόλυτα και για την Ελλάδα του σήμερα. Επομένως η δουλειά όσων αγωνίζονται για να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα, οφείλει να είναι όχι απλά πολιτική, αλλά βαθύτατα διαφωτιστική. Η μάχη συνεχίζεται.

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Οδυσσέας Ελύτης.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:01 μ.μ.

Ετοιμάζουν κοινοβουλευτική δικτατορία

sf-013a11Α

Μέσα στο καλοκαίρι και υπό το “σιδηρούν παραπέτασμα” των ΜΜΕ ψηφίστηκε το χειρότερο μνημόνιο των τελευταίων χρόνων. Ο λόγος δεν είναι μόνο το γεγονός ότι θα υπάρξουν νέα κουρέματα συντάξεων, μισθών, κοινωνικών δαπανών, κοκ. Ποιός στ’ αλήθεια μπορεί να πιστεψει σήμερα ότι μπορεί να περισώσει τη δουλειά του, ή τη σύνταξή του υπό καθεστώς μνημονίων;

Τι νέο έφερε το καινούργιο μνημόνιο; Για πρώτη φορά από το 2010 κανείς δεν τολμά να υποσχεθεί ούτε καν τα παραμύθια που υποσχόταν στα προηγούμενα μνημόνια. Τα προηγούμενα μνημόνια συνοδεύονταν από υποτίθεται “αναλογιστικές μελέτες” ή έστω εκτιμήσεις για τα οφέλη στο χρέος και στην οικονομία που δήθεν θα έφερνε η εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών. Φυσικά επρόκειτο για παραμύθια. Αλλά μας έλεγαν ότι έτσι και εφαρμόσουμε το πρώτο μνημόνιο στις αρχές του 2011 η ελληνική οικονομία θα γνώριζε άνοδο και το χρέος θα άρχιζε να πέφτει. Η περίφημη απελευθέρωση των επαγγελμάτων θα προσέθετε χιλιάδες θέσεις εργασίας και θα πρόσθετε ποσοστά ανόδου στο ΑΕΠ, κοκ.

Τα ίδια και χειρότερα με το δεύτερο μνημόνιο. Το 2015 κανονικά θα έπρεπε να έχουμε 2,5% άνοδο του ΑΕΠ και μείωση του δημόσιου χρέους στο 160% επί του ΑΕΠ. Άστε τις επενδύσεις και τις θέσεις εργασίας. Όλα αυτά ως ευεργετήματα από την πιστή εφαρμογή της 2ης φάσης των μνημονιακών πολιτικών.

Σήμερα, με το δημόσιο χρέος να καλπάζει στα 180% του ΑΕΠ, την ανεργία να φλερτάρει το 27% – παρά τα μαγειρέματα της ευνουχισμένης ΕΛΣΤΑΤ – και την οικονομία να συρρικνώνεται τουλάχιστον κατά 2,5% φέτος, τα κόμματα του δοσιλογισμού δεν τολμούν ούτε καν να εμφανίσουν ανάλογες “μελέτες” για την τριετία 2016-2018. Έτσι οι Έλληνες καλούνται να φορτωθούν κοντά στα 90 επιπλέον δις ευρώ σε χρέος από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, χωρίς να καν φρούδες ελπίδες.

Ο λόγος είναι απλός. Ακόμη κι αν επιτευχθούν όλοι οι δημοσιονομικοί στόχοι του νέου προγράμματος, το 2018 το δημόσιο χρέος θα έχει ξεπεράσει 190% του ΑΕΠ, ενώ η οικονομία θα έχει επιπλέον συρρικνωθεί τουλαχιστον κατά 10%. Η ανεργία θα έχει ξεφύγει από κάθε όριο, ακόμη κι αν η ΕΛΣΤΑΤ θα την εμφανίζει δήθεν σταθερή στα 27%. Ενώ η εξαθλίωση θα έχει πάρει τραγικές καταστάσεις. Στο τέλος του 2018 πάνω από τα μισά νοικοκυριά θα χρειάζονται κρατική υποστήριξη για να μην αναζητούν τα προς το ζειν από τις φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Ωστόσο, η πιο σημαντική εξέλιξη του νέου μνημονίου είναι, αφενός, ο νέος Οργανισμός ιδιωτικοποιήσεων (ξεπουλήματος) που θα πρέπει να εκποιήσει 50 δις ευρώ δημόσια περιουσία. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του ξεπουλήματος, αρκεί να ανφέρουμε ότι η Γενική Κυβέρνηση (ευρύτερος δημόσιος τομέας) το πρώτο τρίμηνο του 2015 είχε ως χρηματοπιστωτική περιουσία με τη μορφή των εισηγμένων μετοχών αξίας 14,6 δις ευρώ. Από αυτές τα 2,3 δις είναι εισηγμένες μετοχές των πρώην ΔΕΚΟ και άλλων μη χρηματοπιστωτικών εταιρειών. Ενώ τα 12,2 δις ευρώ είναι οι εισηγμένες μετοχές των συστημικών τραπεζών που πήρε το δημόσιο έναντι των 40 δις ευρώ ανακεφαλαιοποίηση του 2013-2014.

Ενώ η χρηματοπιστωτική περιουσία της Γενικής Κυβέρνηση με τη μορφή των μη εισηγμένων μετοχών και μεριδίων ανερχόταν το πρώτο τρίμηνο του 2015 σε 20,9 δις ευρώ. Πρόκειται για οργανισμούς του δημοσίου, φορείς υγείας, παιδείας, άμυνας, και υποδομές (λιμένες, δίκτυα, αεροδρόμια, κοκ). Με άλλα λόγια ολόκληρη η χρηματοπιστωτική περιουσία του δημοσίου ανερχόταν το πρώτο τρίμηνο του 2015 σε 35,5 δις ευρώ. Και οι δανειστές ζητάνε, πέρα από το ΤΑΙΠΕΔ, άλλα 50 δις ευρώ σε εκποίηση. Που θα βρεθούν αυτά; Ακόμη κι αν εκποιηθεί ολόκληρη η δημόσια περιουσία μαζί με σχολεία, πανεπιστήμια, υποδομές, εγκαταστάσεις ενόπλων δυνάμεων, κοκ, δεν φτάνουν τα 50 δις ευρώ. Με τη μέθοδο αυτής της εκποίησης στην Ελλάδα δεν θα μείνει απολύτως τίποτε. Ούτε καν FIR.

Μια δεύτερη καινοτομία του νέου μνημοίου είναι ολοκληρωτική απόσπαση των λειτουργιών του κράτους από την εποπτεία  των συντεταγμένων οργάνων της ελληνικής πολιτείας. Στο νέο μνημόνιο προβλέπεται ακόμη και η εξάλειψη του ελέγχου των δημοσιονομικών της χώρας, αλλά και του κρατικού προϋπολογισμού, από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Με δεδομένο ότι ο έλεγχος από τον κοινοβούλιο έχει καταντήσει λιγότερο από εικονικός, ο αποκλεισμός του Ελεγκτικού Συνεδρίου από τον έλεγχο των δημοσιονομικών, αφαιρεί ακόμη και την ελάχιστη δυνατότητα εποπτείας και ελέγχου προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και των ελλήνων πολιτών.

Με τον τρόπο αυτό το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε μηχανισμό διοικητικής και δημοσιονομικής επιβολής στα χέρια ανεξάρτητων και ανεξέλεγκτων ιδιωτικών οργάνων, που καθορίζονται από τους δανειστές και την αγορά. Η ίδια η έννοια του δημοσίου συμφέροντος καταργείται υπέρ των δανειστών και η δημόσια διοίκηση ιδιωτικοποιείται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κάνουν απόλυτο κουμάντο οι απεσταλμένοι και τα κλιμάκια των Θεσμών εξ Ευρώπης.

Κανένας πολίτης, κανένα όργανο της δικαιοσύνης, κανένα συντεταγμένο όργανο της πολιτείας δεν θα μπορεί να ασκήσει έλεγχο, να παρέμβει στα δημοσιονομικά της χώρας, ή έστω να αντιδράσει ενάντια στις αδικίες και στην πλήρη ασυδοσία της εκτελεστικής εξουσίας. Υπέρτατος νόμος, το συμφέρον των δανειστών και οι δεσμεύσεις έναντί τους.

Γιατί όλα αυτά; Οι δανειστές θέλουν μια τόσο μεγάλη σε αριθμό βουλευτών, συμπαγή, συνεκτική και πειθήνια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία να μπορεί να αποδεχθεί την κατάλυση του εθνικού κράτους, όπως σχεδιάζει το νέο Ευρωπαϊκό Ράιχ. Μέσα από αυτές τις εκλογές το σύστημα κατοχής με τα κόμματα πρωτίστως των δοσιλόγων, επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν την κατάλυση της έννομης συνταγματικής τάξης στη χώρας μας. Επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν την κατάλυση της ίδιας της κρατικής υπόστασης της Ελλάδας υπέρ των Θεσμών της ΕΕ.

Μην ξεχνάμε ότι οι ηγέτες του νέου ιμπεριαλιστικού άξονα στην Ευρώπη, έχουν ζητήσει να υπάρξει στην ευρωζώνη μια κυβέρνηση, ένα κοινοβούλιο και ένα ταμείο για όλα τα κράτη-μέλη (βλέπε την παρέμβαση Ολάντ στην Journal du Dimanche, 19/7/2015). Ενώ στις Βρυξέλλες, 22 Ιουνίου φέτος, οι πέντε Πρόεδροι – ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-ClaudeJuncker, από κοινού με τον Πρόεδρο της Συνόδου Κορυφής για το ευρώ, Donald Tusk, τον Πρόεδρο του Ευρωομάδας, Jeroen Dijsselbloem, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Mario Draghi και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, MartinSchulz  έδωσαν στη δημοσιότητα τα σχέδιά τους για την κατάλυση των εθνικών κρατών μέσα από την συγκέντρωση όλης της κυβερνητικής εξουσίας στα όργανα της ΕΕ έως το 2025.

Αιχμή του δόρατος αυτής της επιστροφής της Ευρώπης στην εποχή των Ράιχ, είναι η Ελλάδα. Αυτό το νόημα έχει η υπαγωγή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Επομένως ο ευρωπαϊκός άξονας έχει ανάγκη μια τόσο πειθήνια, συμπαγή και εξαγορασμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που να δέχεται τα πάντα στο όνομα της “ευρωπαικής ολοκλήρωσης”. Χωρίς αντιρήσεις, διαφοροποιήσεις, ή έστω τσιριμόνιες και πολιτικαντισμούς. Να δέχεται τα πάντα, ακόμη και τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας για το καλό της “ευρωπαϊκής προοπτικής”. Άλλωστε ο κ. Παυλόπουλος ως ΠτΔ μας το λέει κάθε τόσο, τα σύνορα της Ελλάδας δεν της ανήκουν. Ανήκουν στην ΕΕ.

Για να τα πετύχουν όλα αυτά χρειάζονται εκτός από μια πειθήνια συμπολίτευση και μια εντελώς ακίνδυνη αντιπολίτευση. Έχοντας ένα παντελώς εικονικό κυνοβούλιο όπου ο δοσιλογισμός της συμπολίτευσης δεν αποτελεί πρόβλημα για μια αντιπολίτευση που καταγγέλει και μένει στη γωνιά της, είναι το ιδανικό για να επιβληθεί στην Ελλάδα μια δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα. Αυτό ακριβώς που χρειάζονται οι Θεσμοί της ΕΕ για να περάσουν τα σχέδιά τους. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.

Θέλουν λοιπόν να μας στερήσουν το δικαίωμα να υπάρχουμε σαν κυρίαρχος και ανεξάρτητος λαός. Το δικαίωμα να μας ανήκει ο τόπος μας, τα πατρώα μας, η πατρίδα μας. Το  δικαίωμα να ζούμε εμείς και η οικογένειά μας με αξιοπρέπεια.

Θέλουν να συνηθίσουμε σ’ ένα αδίστακτο καθεστώς όπου ο άνθρωπος υποβιβάζεται σε υποζύγιο και ζει υπό προθεσμία. Να μας φαίνεται φυσιολογικό και αναπόδραστο να βλέπουμε τους δικούς μας να χάνονται ελλείψει φροντίδας και τα παιδιά μας να φεύγουν για πάντα ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω τους.

Μας μαθαίνουν ότι η γενοκτονία ενός λαού ισοδυναμεί με την σωτηρία του κι ότι μπορούμε να ζήσουμε στον τόπο μας όχι σαν νοικοκύρηδες, αλλά σαν κούληδες και υποταχτικοί μιας εντελώς απόμακρης και ξένης εξουσίας που εκπορεύεται από τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, την Ουάσινγκτον.  Είναι νομοτέλεια, μας λένε, όπως κάποτε κάποιοι άλλοι έλεγαν στους προγόνους μας ότι είναι γραφτό να μείνουν ραγιάδες.

Γι’ αυτό κι όποιος τρέμει να διεκδικήσει την ελευθερία του, το δικαίωμα να είναι νοικοκύρης στον τόπο του, ας ψηφίσει με γνώμονα πόσο βαμμένος δεξιός, ή αριστερός είναι.  Ας βολευτεί με το λιγότερο κακό, νομίζοντας ότι έτσι τιμωρεί κάποιον άλλο κι όχι τον εαυτό του.

Όποιος όμως μετρά την ευθύνη του απέναντι στους δικούς του και στην πατρίδα του, πάνω και πέρα από κάθε άλλο πιστεύω, τότε θα ψηφίσει με το νου και την καρδιά του. Θα ψηφίσει για μια ανεξάρτητη, κυρίαρχη και ευημερούσα Ελλάδα μακρυά από την χούντα της ευρωζώνης που στήθηκε για τραπεζίτες και εξαγορασμένους πολιτικούς κάθε λογής και απόχρωσης. Δηλαδή, θα ψηφίσει ΕΠΑΜ.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 6:27 μ.μ.

O Πρώην Αντιπρόεδρος της Ερωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Παναγιώτης Γεννηματάς στηρίζει το ΕΠΑΜ

 

Ο Παναγιώτης Γεννηματάς, Αντιπρόεδρος για 7 χρόνια και νυν Επίτιμος Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, στηρίζει το ΕΠΑΜ και την πρότασή του για μετάβαση σε Εθνικό Νόμισμα.

 

Οι αφανείς επιτυχίες των μνημονίων…

sf-013a11Α

Σύμφωνα με τα στοιχεία των ληξιαρχείων στην Ελλάδα η σιωπηρή γενοκτονία που συντελείται εναντίον των Ελλήνων συνιστά ένα ακόμη success story των μνημονίων. Για το πρώτο 8μηνο του 2015, οι θανάτοι ανήλθαν σε 87.270 και οι γεννήσεις σε 63.750. Με άλλα λόγια το δημογραφικό έλλειμμα για τον πληθυσμό της Ελλάδας έφτασε αισίως τους 23.520.

Πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ ελλείμματος ανάμεσα σε θανάτους και γεννήσεις για ολόκληρη την περίοδο μετά το τέλος του πολέμου. Μήπως είναι κάτι συγκυριακό; Όχι. Πρόκειται για ένα μόνιμο χαρακτηριστικό, που παρατηρείται συστηματικά από το 2011 και μετά. Δηλαδή στα χρόνια επιβολής των μνημονίων. Τυχαίο; Κάθε άλλο.

Δείτε τι συμβαίνει. Το 2011 εμφανίζεται δημογραφικό έλλειμμα σε βάρος των γεννήσεων της τάξης των 4.671. Ο λόγος είναι απλός. Οι γεννήσεις εκείνη τη χρονιά μειώνονται δραστικά κατά 8.338 έναντι του 2010, ενώ οι θάνατοι αυξάνουν κατά 2.015 έναντι του προηγούμενου έτους.

Το 2012 τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα. Οι θάνατοι αυξάνουν κατά 5.589 έναντι του 2011, ενώ οι γεννήσεις πέφτουν εντυπωσιακά κατά 6.057. Το αποτέλεσμα ήταν το δημογραφικό έλλειμμα να εκτιναχθεί στους 16.297 για το 2012.

Το 2013 η κατηφόρα συνεχίζεται. Ενώ οι θάνατοι φαίνονται λιγότεροι έναντι του 2012 κατά  4.874, οι γεννήσεις συνέχισαν να καταρρέουν κατά 6.237. Κι έτσι το δημογραφικό έλλειμμα συνέχισε να αυξάνει κατά 17.660 αυτή την χρονιά.

Το 2014 η δημογραφική κατάρρευση συνεχίζεται. Οι θάνατοι ξαναπέρνουν την ανιούσα και αυξάνονται έναντι του 2013 κατά 2.294. Οι γεννήσεις συνεχίζουν να μειώνονται αν και μόνο κατά 705. Έτσι το δημογραφικό έλλειμμα διαμορφώθηκε για το 2014 σε 20.659.

Στο οκτάμηνο του 2015 η δημογραφική κατάρρευση εμφανίζεται ακόμη χειρότερη. Οι θάνατοι εμφανίζονται πολύ πιο αυξημένοι και στο οκτάμηνο έχουν φτάσει τους 87.270. Αν συνεχίσει έτσι το έτος θα κλείσει με τους θανάτους να πλησιάζουν ή και να ξεπερνούν τους 120 χιλιάδες. Αριθμός ρεκόρ για ειρηνική περίοδο. Οι δε γεννήσεις βρίσκονται στις 63.750 στο οκτάμηνο.

Έτσι μόνο μέσα στο πρώτο οκτάμηνο του 2015 το δημογραφικό έλλειμμα έχει εκτιναχθεί στα 23.520 και ίσως να ξεπεράσει κατά πολύ, έως το τέλος του χρόνου, τις 26 χιλιάδες. Το 2015 απ’ ότι φαίνεται θα είναι η χειρότερη χρονιά της περιόδου των μνημονίων από άποψη θανάτων και δημογραφικής κατάρρευσης. Αυτό είναι το τίμημα της λεηλασίας των ταμείων των νοσοκομείων, ασφαλιστικών ταμείων και γενικά του δημοσίου, προκειμένου να πληρωθεί το ΔΝΤ. Πρώτη φορά αριστερά, βλέπετε.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι από το 2011 έως το 2014 πέθαναν επίσημα 7.680 παραπάνω από ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο. Ενώ ταυτόχρονα οι γεννήσεις μειώθηκαν την ίδια περίοδο κατά 21.337. Ποτέ ξανά καθ’ όλη την μεταπολεμική περίοδο η Ελλάδα δεν υπέστη τέτοια πληθυσμιακή καταστροφή.

Το δημογραφικό έλλειμμα της περιόδου 2011 έως το πρώτο οκτάμηνο του 2015 έχει φτάσει στους 82.807! Με άλλα λόγια χάρις στα μνημόνια έχει ήδη χαθεί ο πληθυσμός μιας ολόκληρης πόλης  μεγέθους Κατερίνης. Ουσιαστικά μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων δεν πρόκειται καν να γεννηθεί.

Έχει κανείς αμφιβολία ότι αυτή η δημογραφική κατάρρευση δεν έχει να κάνει με την τραγική κατάσταση του ιατροφαρμακευτικού συστήματος της χώρας, λόγω των οριζόντιων περικοπών και ιδιωτικοποιήσεων που επιβάλλονται από δανειστές και δοσίλογους; Έχει κανείς αμφιβολία ότι η δημογραφική κατάρρευση είναι άσχετη με τη δραματική επιδείνωση της μαζικής φτωχοποίησης και εξαθλίωσης, ιδίως στις νέες ηλικίες;

Να θυμήσουμε μόνο ότι ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό στην Ελλάδα από 27-28% ολόκληρη την πριν των μνημονίων περίοδο έχει αισίως σκαρφαλώσει – σύμφωνα με επίσημα αναξιόπιστα στοιχεία – στο 36% το 2014. Άλλο ένα success story των μνημονίων. Η Ελλάδα σήμερα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό φτωχοποίησης σ’ ολόκληρη την ΕΕ με εξαίρεση τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Αλλά να είστε σίγουροι ότι θα τις ξεπεράσουμε πολύ σύντομα χάρις στα νέα μνημόνια της αριστεράς.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας υπολογιζόμενο με το κατώφλι φτώχειας του έτους 2005 έχει εξελιχθεί από 16,4% το 2009, σε 16,3% το 2010, 22,9% το 2011, 32,3% το 2012, 40,0% το 2013 και 42,7% το 2014. Κατά τ’ άλλα οι Σαμαροβενιζέλοι μιλούσαν για success story!

Την ίδια ώρα το ποσοστό του πληθυσμού σε κατάσταση υλικής στέρησης από 23,0% το 2009 εκτινάχθηκε στο 37,3% το 2013 και στο 39,3% το 2014. Άλλη μια μεγαλειώδης επιτυχία τουsuccess story. Όμως το χειρότερο απ’ όλα είναι το γεγονός ότι η ηλικιακή ομάδα που πλήττεται περισσότερο από την υλική στέρηση είναι τα ανήλικα από 0 έως 17 ετών. Από 24,4% το 2009 έφτασε το 2013 στο 40,0% και το 2014 στο 42%. Μόνο τριτοκοσμικές χώρες χωρίς παρόν και μέλλον παρουσιάζουν τέτοια φαινόμενα εξαθλιωσης στα ανήλικα.

Συνιστά αυτή η δημογραφική κατάρρευση, γενοκτονία του ελληνικού λαού; Σύμφωνα με τον ορισμό της γενοκτονίας που δόθηκε στη Σύμβαση για την Πρόληψη και Τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας και η οποία ψηφίστηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Δεκέβριο του 1948, αναφέρει τα εξής στο άρθρο 2:

“Εις την παρούσαν Σύμβασιν ως γενοκτονία νοείται οιαδήποτε εκ των κατωτέρω πράξε­ων, ενεργουμένη με την πρόθεσιν ολικής ή μερικής καταστροφής ομάδος, εθνικής, εθνολογικής, φυλετι­ κής ή θρησκευτικής, ως τοιαύτης : α) Φόνος των μελών της ομάδος. β) Σοβαρά βλάβη της σωματικής ή διανοητικής ακεραιότητος των μελών της ομάδος. γ) Εκ προθέσεως υποβολή της ομάδος εις συνθήκας διαβιώσεως δυναμένας να επιφέρωσιν την πλή­ ρη ή την μερικήν σωματικήν καταστροφήν αυτής. δ) Μέτρα αποβλέποντα εις την παρεμπόδισιν των γεννήσεως εις τους κόλπους ωρισμένης ομάδος. ε) Αναγκαστική μεταφορά παίδων μιας ομάδος εις ετέραν ομάδα.”

Ο πατέρας του όρου “γενοκτονία”, Ραφαέλ Λέμκιν, έγραφε για το περιεχόμενό της:

“Σε γενικές γραμμές, η γενοκτονία δεν σημαίνει απαραίτητα την άμεση καταστροφή ενός έθνους, εκτός κι αν πραγματοποιείται με μαζικές δολοφονίες όλων των μελών του έθνους. Σκοπός είναι μάλλον για να δηλώσει ένα συντονισμένο σχέδιο με ποικίλες δράσεις που αποσκοπούν στην καταστροφή των βασικών θεμελίων της ζωής των εθνικών ομάδων, με σκοπό την εκμηδένιση των ίδιων των ομάδων. Οι στόχοι ενός τέτοιου σχεδίου θα ήταν η διάλυση των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών, του πολιτισμού, της γλώσσας, των εθνικών αισθημάτων, της θρησκείας, και της οικονομικής ύπαρξης εθνικών ομάδων, όπως και η καταστροφή της προσωπικής ασφάλειας, της ελευθερίας, της υγείας, της αξιοπρέπειας, ακόμη και της ζωής των ατόμων που ανήκουν σε αυτές τις ομάδες.”  (Raphael Lemkin, Axis Rule in Occupied Europe, Carnegie Endowment for International Peace, 1944, σ. 79)

Τι απ΄όλα αυτά δεν συντρέχουν στην περίπτωση της Ελλάδας των μνημονίων και της ευρωπαίκής κατοχής; Και μόνο η κατάρρευση των γεννήσεων λόγω των μνημονιακών επιταγών συνιστά πολιτική γενοκτονίας σε βάρος του ελληνικού λαού. Μια πολιτική γενοκτονίας για την οποία ευθύνονται τόσο οι Ευρωπαίοι, όσο και οι ντόπιοι δοσίλογοι.

Όμως η γενοκτονία δεν σταματά εκεί. Η διάλυση της εθνικής παιδείας, της υγείας, η καταστολή του εθνικού αισθήματος, η αναγκαστική μετατροπή της χώρας σε αποθήκη λαθραίων μεταναστών υπό καθεστώς δουλεμπορίου, αλλά και η σκόπιμη στέρηση των βασικών θεμελίων της ζωής ενός ολόκληρου έθνους, του ελληνικού, συνιστά καραμπινάτη γενοκτονία.

Ιδίως από τη στιγμή που επιχειρείται να υποβιβαστεί ή και να χαθεί η εθνική ταυτότητα του Έλληνα έναντι ενός πολιτικού και γεωγραφικού προσδιορισμού, Ευρωπαίος. Η επιβολή της τεχνητής ιδιότητας Ευρωπαίος έναντι του Έλληνας, συνιστά φαινόμενο ισάξιο του εκγερμανισμού των Πολωνών και των υπολοίπων εθνών και εθνοτήτων επί ναζισμού. Η διαφορά είναι μόνο στα μέσα. Η λογική και οι επιδιώξεις ακριβώς οι ίδιες. Η διεθνής κοινότητα καταδικάζει κάθε μορφή βίαιης αφομοίωσης ενός υποτελούς, ή υπό κατοχή έθνους, αποεθνοποίησης και γενοκτονίας ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, από την εποχή των συμφωνιών της Χάγης το 1907.

Σήμερα συντελείται η πιο γενικευμένη βίαιη αφομοίωση ενός ανεξάρτητου έθνους, αποεθνοποίησης και γενοκτονίας των Ελλήνων, προκειμένου να επιβληθεί ο Ευρωπαϊσμός, όπως επιχείρησε παλαιότερα να επιβληθεί ο πανγερμανισμός, ο πανσλαβισμός, ο αγγλοσαξονισμός, κοκ. Η μόνη διαφορά βρίσκεται στα μέσα. Αν και από την σκοπιά του αποτελέσματος δεν παίζει κανένα ρόλο.

Όσοι ντρέπονται για την κληρονομιά τους και την εθνική τους ταυτότητα, όσοι είναι αρκούντως ραγιάδες και υποτακτικοί για να ανεχθούν ένα τέτοιο έγκλημα εναντίον όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά της ίδιας της ανθρωπότητας, δεν έχουν παρά να επιβραβεύσουν την Κυριακή τους βασικούς συντελεστές της γενοκτονίας. Είτε με την ψήφο τους σε μια από τις κομματικές παραλλαγές τους, είτε με την αδιαφορία και την αποχή τους.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:46 μ.μ.

 

Σχέδιο Β για την Ευρώπη των Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Μελανσόν, Λαφοντέν και Φασίνα με άρωμα Σόρος

sf-013a11Α

Έδωσαν στη δημοσιότητα οι Μελανσόν, Λαφοντέν, Φασίνα, Κωνσταντοπούλου και Βαρουφάκης ένα -υποτίθεται- Σχέδιο Β για την Ευρώπη. Το εν λόγω μανιφέστο ουσιαστικά προαναγγέλλει την δημιουργία πολιτικής κίνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το κάλεσμα για διεθνή διάσκεψη στις αρχές Νοεμβρίου. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στον υπό διαμόρφωση “ενιαίο πολιτικό χώρο” της ΕΕ, που είχε εξαγγείλει ο Μπαρόζο ήδη από το 2013. Επιδίωξή τους είναι η υποκατάσταση των εθνικών κομμάτων σε κάθε χώρα μέλος με “ευρωπαϊκά κόμματα”, ως μέρος της επιχείρησης κατάλυσης έως το 2025 των εθνικών κυβερνήσεων και κοινοβουλίων.

Πρόκειται για την “Αριστερά του Σόρος” όπως έχουν αποκαλέσει – όχι άδικα – τους Λαφοντέν, Μελανσόν και Φασίνα. Οι πολιτικές τους δραστηριότητες διαπλέκονται με πλήθος ΜΚΟ και σκοτεινές χρηματοδοτήσεις μαζί με άλλες δήθεν “κοινωνικές οργανώσεις” που βρίσκονται – έμμεσα ή άμεσα – υπό την ομπρέλα της Open Society του μεγαλοκερδοσκόπου Σόρος.

Από την παρέα αυτή δεν θα μπορούσε να λείπει ο κ. Βαρουφάκης. Τον θυμόμαστε από το 2011 με πόση πρεμούρα γινόταν φερέφωνο των συμφερόντων του Σόρος και των πιο αδίστακτων κερδοσκόπων διεθνώς. Παλαιότερα, πλάσαρε ως πανάκεια το “ευρωομόλογο” που είχε ζητήσει τότε επίμονα ο Σόρος. Αργότερα θέλησε να πουλήσει το perpetual bond για να καταντήσει σήμερα ο πιο ξεφωνημένος ντελάλης των παράλληλων, διπλών, ηλεκτρονικών νομισμάτων – της μεγαλύτερης, δηλαδή, απάτης που έχουν σκαρφιστεί ποτέ οι κερδοσκόποι νομισμάτων. Κι ο Σόρος είναι ένας από τους μεγαλύτερους.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ. Βαρουφάκης παραδέχθηκε ότι με εντολή του Τσίπρα προετοιμαζόταν η εισαγωγή παράλληλου νομίσματος με την μορφή IOU. Βέβαια, η ομολογία αυτή ενέχει σοβαρές ποινικές ευθύνες για τον ίδιο τον Βαρουφάκη, τον Τσίπρα και οποιονδήποτε άλλο ενέχεται στο σχέδιο παράλληλου νομίσματος. Η εισαγωγή δεύτερου ή παράλληλου νομίσματος συνιστά μορφή παραχάραξης του νομίσματος, που χρησιμοποιεί η χώρα ως μέσο συναλλαγής και κιβδηλοποίησής του. Επομένως, αν υπήρχε δικαιοσύνη σ’ αυτή την χώρα θα έπρεπε να είχε κινηθεί αυτεπάγγελτα εναντίον του Βαρουφάκη με βάση τους νόμους που προστατεύουν το νόμισμα που χρησιμοποιεί η χώρα ως μέσο συναλλαγής.

Αυτή που δεν περιμέναμε να υπογράφει το κείμενο είναι η κ. Κωνσταντοπούλου. Όμως, ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι από τις διακηρύξεις της παρθενικής της ομιλίας ως προέδρου της Βουλής, δεν τόλμησε να τηρήσει απολύτως τίποτε στην πράξη. Όταν ήρθε αντιμέτωπη με το καθήκον να μην επιτρέψει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και εκβιασμούς του κοινοβουλίου για να ψηφιστούν αντισυνταγματικά μνημόνια, η ίδια προτίμησε να λιποτακτήσει.

Πάντα αναρωτιόμασταν γιατί τόσα πολλά λόγια και καμιά, μα καμιά πράξη. Μην ξεχνάμε πως αν ήθελε η κ. Κωνσταντοπούλου – φυλάσσοντας το Σύνταγμα ως τρίτος τη τάξη πολιτειακός παράγοντας και εφαρμόζοντας τον κανονισμό της Βουλής – μπορούσε να τινάξει στον αέρα τα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα με την ψήφιση των προαπαιτουμένων και του νέου μνημονίου.

Αντί γι’ αυτό διάλεξε να καταγγέλει από τη γωνιά της και να αφήσει να περάσουν αυτά που η ίδια χαρακτήρισε ως κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Λες και είναι άμοιρος ευθυνών με βάση το Σύνταγμα ο Πρόεδρος της Βουλής που επιτρέπει τέτοια πραξικοπήματα. Λες και την απαλλάσσει από τις ποινικές ευθύνες, το γεγονός ότι λιποτάκτησε από τον θεσμικό της ρόλο για να ασκηθεί σε απλές και ανώδυνες καταγγελίες.

Όμως, ας επανέλθουμε σ’ αυτό κείμενο-μανιφέστο, που φυσικά όλες οι φανερές και κρυφές “θυγατρικές” της Open Society εξύψωσαν στα ουράνια. Ιδιαίτερα στο χώρο της γνωστής αριστεράς της αποικιοκρατικής ιδεολογίας του ευρωπαϊσμού.

Το συγκεκριμένο κείμενο είναι δια χειρός Βαρουφάκη. Έτσι μόνο εξηγείται η απίστευτη φλυαρία που το διακρίνει χωρίς τίποτε το συγκεκριμένο. Σαν τις εκθέσεις ιδεών που ζητούσαν από τα 16χρονα για την ευρωπαϊκή ιδέα. Το λάιτ μότιφ γνωστό από τη δεκαετία του 1970. Μπορούμε δήθεν να φτιάξουμε μια άλλη Ευρώπη. Παλιά την έλεγαν “Ευρώπη των εργαζομένων”. Σήμερα της δίνουν ότι επιθετικό προσδιορισμό θέλουν για να κρύψουν ότι όλοι αυτοί οι “καλοί” και οι “κακοί” της Ευρώπης έχουν μια κοινή συνισταμένη: το μίσος τους ενάντια στην εθνική αυτοδιάθεση των λαών της Ευρώπης. Τρέφουν το ίδιο μίσος μ’ εκείνο του Μέτερνιχ, των αυτοκρατόρων της Ευρώπης, του Χίτλερ.

Φτάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι η ελευθερία ενός λαού, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή του ισοδυναμεί με απομονωτισμό. Ό,τι ακριβώς έλεγαν οι εκπρόσωποι του “Αρχαίου Καθεστώτος” από την εποχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του 15ου αιώνα, της Ιερής Συμμαχίας, του Κονσέρτου της Ευρώπης και της αποικιοκρατικής Νέας Τάξης, που ματοκύλισε δυό τουλάχιστον φορές την Ευρώπη και τον κόσμο. Κι έτσι εκφυλίζουν την ίδια την έννοια της δημοκρατίας, η οποία μπορεί να υπάρξει μόνο πάνω σε εθνικό έδαφος. Δηλαδή στο έδαφος μιας ελεύθερης, κυρίαρχης και ανεξάρτητης πατρίδας.

Το κεντρικό νόημα του κειμένου Βαρουφάκη είναι το ίδιο με το κήρυγμα των δεσποτάδων του μεσαίωνα προς όλους τους καταπιεσμένους. Μην ασχολείστε με τα εγκόσμια, ασχοληθείτε με τα επουράνια. Το ίδιο υπόσχονται και οι εκπρόσωποι του Σχεδίου Β για την Ευρώπη. Μην ασχολείστε με την καταστροφή των χωρών σας. Μην ξεσηκωθείτε εναντίον του αποικιοκρατικού οικοδομήματος της ΕΕ, γιατί αυτοί θα αλλάξουν τις Συνθήκες. Ουάου, όπως θα έλεγε κι ο Βαρουφάκης.

Πόσα τέρμενα θα χρειαστεί για να αλλάξουν οι Συνθήκες; Πόσες ελληνικές καλένδες; Και μέχρι τότε τι πρέπει να κάνουν οι λαοί που χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους; Τι πρέπει να κάνουν οι Έλληνες που η χώρα τους τεμαχίζεται και εκποιείται με τους χειρότερους αποικιοκρατικούς όρους; Κάτι πολύ απλό. Να προσεύχονται στην “Αριστερά του Σόρος” και να υπομένουν τα μνημόνια μέχρι να έρθει η έλευση του Κυρίου, η δευτέρα παρουσία και δήθεν αλλάξει χαρακτήρα η αποικιοκρατική Ευρώπη.

Όλα τα λεφτά όμως βρίσκονται σε μία και μόνη παράγραφο του κειμένου-μανιφέστου: “Το Σχέδιο Α μας για δημοκρατική Ευρώπη, υποστηριζόμενο με ένα Σχέδιο Β το οποίο δείχνει τη δύναμη που έχουμε και για ποιό λόγο δεν μπορούν να μας τρομοκρατήσουν και να μας υποτάξουν είναι ένα σχέδιο χωρίς αποκλεισμούς, ελκυστικό για την πλειοψηφία των ευρωπαίων.Για να πετύχει απαιτείται ένα υψηλό  επίπεδο προετοιμασίας. Η συζήτηση θα ενισχύσει τα τεχνικά του στοιχεία. Πολλές ιδέες βρίσκονται ήδη στο τραπέζι: η εισαγωγή παράλληλων συστημάτων πληρωμών, παράλληλα νομίσματα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες, έξοδος από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα.”

Καταλάβατε που βρίσκεται το ζουμί; Αν όχι να σας εξηγήσω. Οι λεβέντες και η κυρία που υπογράφουν το κείμενο, καίγονται να εισάγουν τα παράλληλα ή διπλά νομίσματα στις χώρες του ευρώ. Σε τι διαφέρει η λογική τους από εκείνη της πρότασης Σόιμπλε για 5ετή “αγραναύπαση” της Ελλάδας; Σε τίποτε.

Και πραγματικά μας κάνει τρομερή εντύπωση. Αυτοί που θεωρούν ως “ουτοπία” στο σημερινό “παγκοσμιοποιημένο” κόσμο, ή συνώνυμο του απομονωτισμού την ελευθερία και την αυτοδιάθεση των λαών. Αυτοί που ονειρεύονται την αναβίωση των παρλιαμέντων του μεσαίωνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτοί που κατεβάζουν καντήλια και επικαλούνται λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς στην αναφορά και μόνο του εθνικού νομίσματος, της πιο πρακτικά πετυχημένης λύσης του νομισματικού για τους λαούς εδώ και δυο αιώνες τουλάχιστον, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εμφανίσουν σαν Σχέδιο Β τις πιο αποτυχημένες εγκεφαλικές επινοήσεις των κερδοσκόπων.

Όλα αυτά τα “παράλληλα συστημάτα πληρωμών, παράλληλα νομίσματα, η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες…” είναι επί χάρτου εγκεφαλικές επινοήσεις χωρίς ούτε μια πετυχημένη πρακτική εφαρμογή. Όπου έγινε προσπάθεια να εφαρμοστούν, έφεραν την καταστροφή και οι κερδοσκόποι των νομισμάτων έγραψαν νέες σελίδες δόξας σε βάρος των εργαζομένων και της πραγματικής οικονομίας.

Γιατί δεν κάνουν τον κόπο να μας πουν πότε και πού εφαρμόστηκαν αυτές οι “ιδέες”; Πότε και πού έδωσαν διέξοδο προς όφελος της πλειοψηφίας των πολιτών; Ποτέ και πουθενά. Όλες αυτές οι εγκεφαλικές επινοήσεις είναι μια συνειδητή προσπάθεια των πιο άγριων και αδίστακτων κερδοσκόπων τύπου Σόρος να εκμεταλλευθούν την κατάρρευση του ευρώ και την παράλληλη κατάρρευση των οικονομιών της ευρωζώνης.

Όσο για την “έξοδο από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα,” αυτή κι αν είναι εγκεφαλική επινόηση. Η μόνη οικονομία που μπορεί να το πετύχει, είναι η Γερμανία και ίσως ο Γερμανογαλλικός άξονας. Με άλλα λόγια οι αριστεροί μας προτείνουν αυτό που έχει σαν εναλλακτικό σχέδιο η Γερμανία σε περίπτωση ολοκληρωτικής κατάρρευσης του ευρώ.

Και ρωτάμε: πότε και πού συνέβη μια τέτοια μετεξέλιξη από ένα κοινό νόμισμα σε ένα άλλο; Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο υπό συνθήκες ανοιχτής δικτατορίας και απολυταρχίας. Μόνο υπό συνθήκες ανοιχτής προσάρτησης των μικρότερων οικονομιών από την κυρίαρχη και δεσπόζουσα οικονομία. Μόνο με τον τρόπο που το Πρωσικό κράτος διαμόρφωσε το Γερμανικό Ράιχ, ή με τον τρόπο που ο Χίλτερ επιχείρησε να δημιουργήσει την Ενωμένη Ευρώπη.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που σε κάθε περίπτωση υπήρχε πάντα μια αριστερά που υποστήριζε επί Κάιζερ ότι το πρόβλημα δεν είναι η αποικιοκρατία, αλλά οι “απάνθρωπες μέθοδοί” της. Ενώ επί Χίτλερ υποστήριζε ότι έστω και με βάρβαρο τρόπο – με την βέρμαχτ και τα Ες Ες – η ναζιστική Ενωμένη Ευρώπη συνιστά ιστορική πρόοδο γιατί κατέλυσε το ξεπερασμένο “εθνικό κράτος”.

Άξιοι επίγονοι της αποικιοκρατικής αριστεράς των Κάιζερ και της επαναστατικής αριστεράς επί Χιτλερισμού, είναι οι σύγχρονοι Βαρουφάκηδες, Κωνσταντοπούλου και οι λοιποί της “Αριστεράς του Σόρος”. Οι ίδιες λογικές, τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιοι στόχοι. Ας ανοίξουν τα μάτια τους, ιδίως όσοι τυφλώνονται από τον επιθετικό προσδιορισμό αριστερός. Κι ας επαγρυπνούμε όλοι μας. Η δοτή αριστερά των μνημονίων και της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας φαίνεται πώς δεν έχει πει ακόμη το τελευταίο της τραγούδι με τον Τσίπρα. Εγκυμονεί νέες τερατογεννέσεις. Να μην της το επιτρέψουμε.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:20 μ.μ.

Ο αρχιερέας της μαύρης λίστας ψεύδεται…

sf-013a11Α

Ο κ. Χατζηνικολάου για μια ακόμη φορά ασκήθηκε στο γνωστό του επάγγελμα, το ψέμμα. Αρνήθηκε ότι υπάρχει μαύρη λίστα, λέγοντας ψευδώς ότι με καλεί και εγώ δεν πάω. Η αλήθεια είναι ότι έχει απαγορέψει ρητά στη φάμπρικα ενημέρωσης που διευθύνει κάθε επικοινωνία με εμένα.

Η τελευταία φορά που επιχείρησε να έρθει σε επαφή μαζί μου ο εν λόγω επιχειρηματίας της δημοσιογραφίας ήταν κατά την προεκλογική περίοδο των ευρωεκλογών το 2014. Από τότε δεν υπήρξε καμιά προσπάθεια επικοινωνίας. Μάλιστα, δασκάλεψε τους υπαλλήλους του στη φάμπρικα που διευθύνει να λένε όλοι το ίδιο ψέμμα όταν τους πιέζουν οι ακροατές τους: τον κ. Καζάκη τον καλούμε, αλλά δεν ανταποκρίνεται. Μέγα ψέμα!

Τέλος, αν και υποδύεται τον δημοσιογράφο ο κ. Χατζηνικολάου, λέει πώς δεν γνωρίζει τις διαφορές τις δικές μου και του ΕΠΑΜ με τον κ. Λαπαβίτσα και τον κ. Λαφαζάνη. Δεν είναι υποχρεωτικό να τις καταλαβαίνει, αρκεί να διαβάσει τις επίσημες ανακοινώσεις του ΕΠΑΜ για να διαπιστώσει το λόγο που δεν υπήρξε συνεργασία με το ΛΑΕ. Δεν χρειάζεται να τις κατανοεί, απλά αρκεί να κάνει τη δουλειά του. Δηλαδή να ενημερώσει τον κόσμο, αν όντως θέλει να είναι δημοσιογράφος.

Αν παρ’ ελπίδα όντως θέλει να μάθει τις διαφορές μας δεν έχει παρά να με καλέσει τετ-α-τετ και δημόσια για να του τις εξηγήσω. Όχι σε πάνελ που έχουν σχεδιαστεί να πνίγουν την αντίπαλη άποψη, αλλά ενώπιος ενωπίω. Όπως άλλωστε έχει καλέσει κάθε απίθανο τύπο, που εντελώς τυχαία δεν βρίσκεται σε μαύρη λίτστα. Ίσως τελικά να μάθει κάτι.

Δεν ψάχνουν για ψηφοφόρους, αλλά για συνενόχους!

sf-013a11Α

Η χθεσινή αμερικανιά (ελληνιστί debate) έδειξε το ποιόν του πιο εκφυλισμένου κομματικού συστήματος στην Ευρώπη. Και μόνο η σκέψη για ένα δημόσιο debate με απλούς πολίτες – χωρίς προεπιλογή – να ρωτούν, όπως γίνεται στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, αντί για τους γνωστούς στημένους δήθεν δημοσιογράφους, οδήγησε σε πανικό τα επιτελεία όλων των κομμάτων. Τους πιάνει σύγκρυο μπροστά σε κάθε σκέψη που τους θέλει αντιμέτωπους με απλούς πολίτες.

Κι έτσι το όλο σκηνικό παρέπεμπε σε αναμέτρηση βλαχοδήμαρχων του αμερικανικού νότου. Απέκλεισαν μάλιστα την ΧΑ, προφανώς γιατί ο κ. Μιχαλολιάκος είναι πιο φασίστας από τον κ. Μεϊμαράκη, που η μεγάλη του συνεισφορά στον πολιτικό διάλογο είναι η ίδρυση των Ρέιντζερς και των Κενταύρων της ΝΔ, δηλαδή της οργάνωσης που δολοφόνησε εν ψυχρώ τον καθηγητή Τεμπονέρα. Λες και υπήρξε ποτέ του ο κ. Μειμαράκης κάτι περισσότερο από κοινός τραμπούκος.

Απέκλεισαν την ΧΑ, προφανώς γιατί ο κ. Μιχαλολιάκος είναι πιο φασίστας από τον κ. Θεοδωράκη που θέλει τους Έλληνες εργαζόμενους δουλοπάροικους στα κάτεργα των ξένων “επενδυτών” και την Ελλάδα τοπαρχία του νέου Ευρωπαϊκού Ράιχ. Ή πιο φασίστας από τον κ. Τσίπρα, που μας είπε κατάμουτρα ότι το OXI του Αλβανικού οδήγησε στην κατοχή και επομένως σωστά ο ίδιος ενέδωσε στη σφαγή του ελληνικού λαού από τους αποικιοκράτρες της ΕΕ. Απέκλεισαν την ΧΑ για να δείξουν ότι οι ίδιοι είναι πιο “δημοκράτες” από τους φασίστες του Μιχαλολιάκου, έστω κι αν έχουν καταλύσει το Σύνταγμα και έχουν οδηγήσει έναν ολόκληρο λαό στην γενοκτονία με το γνωστό πρόσχημα του φασισμού από τον μεσοπόλεμο, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Ειλικρινά πρέπει να είναι τυφλός κανείς για να μην βλέπει την ένδεια ενός καθεστώτος που επιχειρεί να ανακυκλώσει τα σκουπίδια και τα ερείπια της πολιτικής. Τόσο στα δεξιά, όσο και στα αριστερά της επίσημης πολιτικής σκηνής.

Όσοι είχαν την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση για να τους παρακολουθήσουν, εντυπωσιάστηκαν με την απουσία όλων των μεγάλων ζητημάτων που απασχολούν τους απλούς πολίτες. Πώς θα βρούν δουλειά οι Έλληνες, ώστε να ευημερήσουν; Με τα κάτεργα των ξένων επενδυτών του Θεοδωράκη. Πώς θα αποκτήσουμε σύστημα υγείας και παιδείας επαρκές, αντάξιο των οξύτατων αναγκών και χωρίς να αποτελεί δυσβάσταχτο βάρος για τους Έλληνες πολίτες; Θα μας το φέρουν οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί.

Πώς θα γίνουν επενδύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας; Με το να μετατρέψουμε όσους έχουν ακόμη δουλειά σε κινέζους κούληδες. Πώς θα ξεφύγουμε από το βρόγχο του χρέους; Με το να απαρνηθούμε όλα τα ανθρώπινα, κοινωνικά και πολιτικά μας δικαιώματα για να γίνουμε δουλαπάροικοι των δανειστών. Μέχρι νεωτέρας. Μέχρι δηλαδή μας λυπηθούν οι αποικιοκράτες.

Από την άλλη, η θλιβερή εικόνα της αριστεράς στο πρόσωπο του κ. Λαφαζάνη και του κ. Κουτσούμπα συμπλήρωνε το πάνελ επάξια της ποιότητας όλων των υπολοίπων. Το κοινό στο οποίο απευθύνονταν είναι το γνωστό κοινό των βουρλισμένων με αριστερά κλισέ. Κουβέντα για την ταμπακέρα. Ανώδυνες καταγγελίες, χωρίς την παραμικρή πρόταση. Και πρόταση δεν είναι το σύνθημα, ούτε καν το αίτημα, αλλά το “πώς” θα φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ, “πώς” θα διαγράψουμε το χρέος χωρίς τις καταστροφές που υπόσχονται οι αποικιοκράτες της ΕΕ.

Για το “πώς” δεν είχαν τίποτε να πουν. Μιλούν από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης που δεν διεκδικεί εξουσία προς όφελος του λαού. Τους αρκεί μια γωνίτσα στο κοινοβούλιο, η κρατική επιδότηση για την οποία σκίζονται άπαντες και η κομματική αντιμισθία. Ούτε που τους ενοχλεί το γεγονός ότι μια τέτοια αντιπολίτευση αποτελεί άλλοθι νομιμοποίησης του καθεστώτος κατοχής και αποικιοκρατίας σε βάρος της πατρίδας. Όσο για τον λαό. Ας πάει να χαθεί. Έτσι είναι ο καπιταλισμός!

Άλλωστε ο κ. Κουτσούμπας μας το λέει ξεκάθαρα: αν δεν δεχθεί η ελληνική κοινωνία, ο ελληνικός λαός να τον κλειδώσουν σε στρατώνα αλά Πολ Ποτ, ή Κιμ Ιλ Σούνγκ, που ο Περισσός ονομάζει κομμουνισμό, δεν θα επιτρέψουν η χώρα να φύγει από το ευρώ και την ΕΕ. Εκεί θα μαρτυρήσει ο ελληνικός λαός μέχρις ότου απαυδήσει και αποδεχθεί το μοιραίο. Είτε τον εξανδραποδισμό των αποικιοκρατών, είτε τον στρατώνα του Περισσού.

Και φυσικά το ψέμα πήγε σύνεφο. Μάθαμε ότι ο Τσίπρας δεν είπε ποτέ ψέματα. Δεν ήταν αυτός που ψηφίστηκε για να σκίσει τα μνημόνια, αλλά για να φέρει ένα καλύτερο μνημόνιο. Καλύτερο για ποιόν; Αυτό θα το δείξει η ιατροδικαστική έκθεση του νεκρού Έλληνα. Το παιδί αγωνίστηκε μέχρι δακρύων για να μας φέρει το καλό μνημόνιο. Για να γλυτώσουμε από τα κακά μνημόνια των προηγούμενων. Τι προτιμάτε; Το παλιό, ή το νέο μνημόνιο; Ο θάνατος με το παλιό μνημόνιο, ή ο θάνατος με το νέο μνημόνιο;

Όμως αυτός που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο υποκρισίας και ψέμματος ήταν ο Καμμένος. Πούλησε πατριωτισμό για να εκλεγεί και να γίνει υπουργός άμυνας, κατ’ απαίτηση του Ντέιβιντ Χάρις από το Ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ, ώστε να υπογράψει τη συμφωνία – που ούτε η χούντα δεν τόλμησε να υπογράψει – μόνιμης παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στην Ελλάδα και παράδοσης της Καρπάθου, αλλά και ολόκληρου του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ. Ποιός άλλος υπουργός άμυνας δέχθηκε ποτέ – με εξαίρεση των υπουργών Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη – την κατ’ απαίτηση ξένων δυνάμεων, διάλυση των υποδομών των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και την εκποίηση των εξοπλιστικών τους συστημάτων;

Ο Καμμένος λοιπόν, πατριδοκάπηλος χωρίς όρια, έφτασε στο σημείο να πει ότι μας γλύτωσε από το αγγλικό δίκαιο. Το αγγλικό δίκαιο ήταν και παραμένει ως εκτελεστέο δίκαιο των Δανειακών Συμβάσεων. Όσο αποικιακές, ετεροβαρείς, λεοντίες κι αν ήταν οι Δανειακές, αφορούσαν Σύμβαση ανάμεσα σε αντισυμβαλόμενους με τυπική ισοτιμία. Αυτό σημαίνει ότι οι δανειακές, θεωρητικά έστω, θα μπορούσαν να καταγγελθούν από την Ελλάδα ακόμη κι εντός της ΕΕ.

Η κυβέρνηση Τσίπρα όμως υπέγραψε με έναν υπερεθνικό οργανισμό, τον ΕΜΣ, όχι ως αντισυμβαλλόμενο μέρος, αλλά με όρους υπαγωγής της Ελλάδας χωρίς καν τυπική ισοτιμία. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα τελεί υπό την απόλυτη κυριαρχία του ΕΜΣ, η οποία διέπεται από τη Συνθήκη Ίδρυσής του. Μπορεί μια χώρα σαν την Ελλάδα που έχει υπαχθεί στον ΕΜΣ να προσβάλλει κάποια έστω επιμέρους δέσμευση προς τον ΕΜΣ; Ούτε κατά διάνοια. Κανένα δικαστήριο, ευρωπαϊκό ή άλλου κράτους μέλους, δεν έχει δικαιοδοσία πάνω στον ΕΜΣ. Δεν υπάρχει κανένα δίκαιο με βάση το οποίο μπορεί να προσβληθεί η σχέση με τον ΕΜΣ. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να προστατευθεί η χώρα από τις απαιτήσεις του ΕΜΣ. Η καταγγελία της υπαγωγής στον ΕΜΣ από την Ελλάδα, μπορεί να γίνει μόνο και αποκλειστικά με την απόχώρηση της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ. Πόσο πιο ψεύτης πια κ. Καμμένε;

Κανένας τους δεν διεκδικεί την ψήφο του ελληνικού λαού. Κανένας τους δεν θέλει ενεργούς και ενημερωμένους ψηφοφόρους. Όλοι τους αναζητούν συνενόχους. Στα δικά τους φρικτά και ειδεχθή εγκλήματα κατά της πατρίδας και του λαού. Στη δική τους απάθεια και αδιαφορία για ότι συμβαίνει εδώ και έξι χρόνια στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων στο όνομα της δικής τους ιδιότροπης και κρατικοδίαιτης αριστερής συνέπειας.

Μην τους κάνετε την χάρη αυτή την φορά. Μην δεχθείτε το ρόλο του συνενόχου, που θέλουν για όλους μας. Μην δεχθείτε να σας πουν μετά τις εκλογές ότι εσύ με ψήφισες, οπότε δέξου τα χειρότερα. Ούτε μια αντιπολίτευση που προσπαθεί για χρόνια να χρεώσει τη δική της ιδιοτέλεια και απάθεια σε όλους εμάς. Στη δική μας ωριμότητα και ετοιμότητα για να διεκδικήσουμε την πατρίδα μας από τους δοσίλογους και τους αποικιοκράτες. Ας κάνουμε την έκπληξη βάζοντας το ΕΠΑΜ στη Βουλή και τότε θα δουν πόσα απίδια χωρά ο σάκος.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 2:13 μ.μ.

%d bloggers like this: