Daily Archives: August 26, 2014

Χωρίς εθνική κυριαρχία και αυτοδιάθεση δεν μπορεί να υπάρξει προκοπή

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

 

Δείτε πόσο ανήμπορες είναι οι αγορές κεφαλαίου με τους εξαγορασμένους δικαστές και τους πολιτικούς τους μπροστά σε μια χώρα που ξέρει να υπερασπίζεται την εθνική της κυριαρχία. Δείτε τι ατομικό όπλο κρατά στα χέρια του ένας λαός απέναντι σε κάθε αποικιοκρατική επιβουλή, όταν ξέρει να προασπίζεται την εθνική του αυτοδιάθεση.

Ο λόγος περί Αργεντινής. Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά ακόμη να καταρρεύσει η οικονομία της και να πνιγεί στο χάος η κοινωνία της, σχεδόν ένα μήνα μετά την επίσημη πτώχευση της χώρας από το δικαστικό σύστημα της Νέας Υόρκης και τους διεθνείς οίκους ανοχής, όπως S&P, Fitch,Moody’s.

Κι ενώ οι κασσανδρικές προφητείες συνεχίζονται από τα έμμισθα παπαγαλάκια, η κυβέρνηση της Αργεντινής κατέθσε νόμο που κάνει δυνατή την πληρωμή των ομολογιούχων της σε Αργεντίνικο δίκαιο και από την κρατική τράπεζα Nación Fideicomisos S.A. Η κυβέρνηση της Αργεντινής δίνει διορία έως το τέλος Σεπτεμβρίου στην Bank of New York Mellon της Νέας Υόρκης να πληρώσει – σύμφωνα με την σύμβαση που έχει υπογράψει με την Αργεντινή – τους ομολογιούχους, είτε με, είτε χωρίς την συγκατάθεση του δικαστή Γκρίεζα. Διαφορετικά θα ασκήσει το έννομο δικαίωμά της να αλλάξει εκπρόσωπο πληρωμής.

Ο Γκρίεζα και οι αγορές λύσσαξαν με την απόφαση αυτή. Ο δικαστής των κερδοσκόπων την κήρυξε “παράνομη”, χωρίς να έχει καμιά ούτε αρμοδιότητα, ούτε δικαιοδοσία. Απεφάσισε μάλιστα να καταδικάσει την Αργεντινή σε πριφρόνηση του δικαστηρίου του, θεωρώντας προφανώς είτε από γεροντική άνοια, είτε από υστερική σκοπιμότητα, ότι η συγκεκριμένη χώρα είναι κάποιος κακομοίρης φτωχοδιάβολος, π.χ. σαν κι αυτόν που δολοφόνησαν οι ένστολοι ομογάλακτοί του στο Μιζούρι. Κι επομένως πρέπει να νιώσει το αδίστακτο χέρι του νόμου για να μάθει να μην σηκώνει κεφάλι.

Η απάντηση του υπουργείου οικονομικών της Αργεντινής είναι χαρακτηριστική:

“Το γεγονός ότι δήλωσε ως «παράνομο» ένα νομοσχέδιο που αποστέλλεται από το Εκτελεστικό στο Κογκρέσο δίνει και πάλι απόδειξη της περιφρόνησης του στην εθνική κυριαρχία της Αργεντινής και την πλήρη άγνοια του σχετικά με τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Δεν του αρκεί το ότι εμποδίζει την καταβολή στους κατόχους των ομολόγων που συμμετέχουν στην αναδιάρθρωση του χρέους του 2005 και του 2010 με κατάχρηση της δικαιοδοσίας του… Τώρα επιχειρεί, κατόπιν αιτήματος από τα “ληστρικά αμοιβαία κεφάλαια”, να επιβάλει όρους στο ίδιο το Κογκρέσο, το οποίο είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα του Έθνους.”

“Όταν μιλάνε για περιφρόνηση του δικαστηρίου, αποτυγχάνουν να δουν ότι η Αργεντινή είναι κυρίαρχο κράτος και διαθέτει ασυλία,” δήλωσε με τη σειρά του ο Καπιτάνις, κυβερνητικός εκπρόσωπος στην καθημερινή ενημέρωση τύπου την Τετάρτη 20/8, σχετικά με την απόφαση του Γκρίεζα. Εν τω μεταξύ, ο Καπιτάνις δήλωσε επίσης ότι “μεγάλες συγκεντρώσεις υπερεθνικών ομάδων” επιδιώκουν να “επιβάλουν όρους στην Αργεντινή προκειμένου να γυρίσει πίσω στο φαύλο κύκλο του χρέους και στον μόνιμο εκβιασμό που έχει υποστεί.”

Οποιοσδήποτε παρακολουθεί τις εξελίξεις γνωρίζει ότι η δήλωση του Καπιτάνις είναι απολύτως ακριβής. Πρόσφατα το Economist (23/8) έγραφε τα εξής: “Η Αργεντινή διαθέτει το δεύτερο σε μέγεθος απόθεμα σχιστολιθικού αερίου στον κόσμο, το περισσότερο στην Vaca Muerta. Μια έρευνα από την Διοίκηση Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ (EIA), αναφέρει ότι ο τομέας κατέχει 16,2 δις βαρέλια σχιστολιθικού πετρελαίου και 308 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (TCF) σχιστολιθικού φυσικού αερίου. Αυτό είναι περισσότερο πετρέλαιο σχιστόλιθου από ότι διαθέτει το Μεξικό και περισσότερο σχιστολιθικό φυσικό αέριο από ότι διαθέτει η Βραζιλία. Είναι αρκετά για να ικανοποιήσουν την τρέχουσα ζήτηση ενέργειας της Αργεντινής για πάνω από 150 χρόνια, και θα μπορούσε να καταστήσει την χώρα εξαγωγέα πετρελαίου και φυσικού αερίου για άλλη μια φορά.”

Είναι ποτέ δυνατόν να επιτρέψουν να χαθεί ένας τέτοιος πλούτος από τις διεθνείς αγορές; Είναι ποτέ δυνατόν να επιτρέψουν σε μια εθνικά κυρίαρχη κυβέρνηση να αξιοποιήσει αυτόν τον πλούτο προς όφελος του λαού και της χώρας της; Όχι βέβαια. Να γιατί επιδιώκουν την κατάρρευση της Αργεντινής. Μόνο που δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτε σ’ έναν λαό που ξέρει τι σημαίνει εθνική αυτοδιάθεση και σε μια κυβέρνηση που υπερασπίζεται την εθνική κυριαρχία της χώρας της.

Κι εκεί είναι το κουμπί. Ότι κι αν πουν, ότι κι αν κάνουν δικαστές τύπου Γκρίεζα, όσο κι αν πιέζουν οι ισχυροί, όσες αποφάσεις και να πάρουν οργανισμοί σαν τον ΠΟΕ εναντίον της Αργεντινής, όλα θα αποτυγχάνουν και θα σπάνε στον ανάχωμα της εθνικής κυριαρχίας και ασυλίας της Αργεντινής.

Αρκεί η κυβέρνηση να παραμείνει ακλόνητη στην υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της χώρας της. Αρκεί να συνεχίσει να μην δανείζεται από το εξωτερικό, από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Αρκεί να ενισχύει τις διακρατικές της σχέσεις στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, όπως έχει κάνει μέχρι τώρα. Και αρκεί να ξεκαθαρίζει το εσωτερικό μέτωπο από τις δυνάμεις εκείνες της εγχώριας ολιγαρχίας που έχουν ταυτιστεί με τις αγορές. Με βασικό μοχλό το βάθαιμα της δημοκρατίας για τις αδύναμες τάξεις και την αγωνιστική επαγρύπνηση του λαού που ξέρει πώς να απαντήσει άμεσα και πρακτικά στο δίλημα: Patria o Buitros. Πατρίδα ή Γύπες.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 2:17 μ.μ.

Advertisements

Πρέπει να διαγραφεί το χρέος προς την εφορία, αλλιώς δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτε.

Λογότυπο ΕΠΑΜ

sf-013a11Α

 

Πόσες δόσεις θέλετε για να πληρώσετε την εφορία; 6 ή 100; Μην σας απασχολεί που έτσι ή αλλιώς δεν θα μπορείτε να πληρώσετε τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων. Ούτε να σας απασχολεί το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος φόρος έχει σχεδιαστεί για να μπορέσει τελικά η εφορία των τοκογλύφων να δημεύσει την ιδιωτική περιουσία. Θα σας κάνουν “εκπτώσεις”. Γι’ αυτό και μην ανησυχείτε. Άλλωστε όπως λένε όλοι εν χορώ, η οικονομία πάει καλύτερα και οι πιο πορωμένοι ηλίθιοι σας διαβεβαιώνουν ότι έρχονται καλύτερες ημέρες.

Κρατηθείτε, έρχονται καλύτερες μέρες…

Μέχρι και η αντιπολίτευση έχει αποδεχθεί αυτό το παραμύθι. Το ΚΚΕ έχει ήδη ανακοινώσει ότι έχουμε μπει σε “καπιταλιστική ανάκαμψη”, όπως και οι Σταθάκηδες του ΣΥΡΙΖΑ που βλέπουν βελτίωση, αλλά με συνέπειες για τους εργαζόμενους. Τώρα τι σόι αριστερά – υποτίθεται ταξική και αντικαθεστωτική – είναι αυτή που είναι έτοιμη να χάψει ότι παραμύθι σερβίρει η κυβερνώσα συμμορία, αρκεί να βάλει το δικό της πρόσημο, είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο

Οπότε Έλληνα κακομοίρογλου κάτσε στον καναπέ σου να πιστεύεις ότι εφόσον άπαντες σου λένε ότι η οικονομία πάει καλύτερα, τότε γιατί να μην περιμένεις ότι ίσως, μπορεί να ελαφρώσουν τα βάρη σου; Το μόνο που χρειάζεται είναι να περιμένεις τις εκλογές, ήσυχα-ήσυχα, να κοιτάς τη δουλίτσα σου, να σκύβεις το κεφάλι σε κάθε ξεπούλημα της πατρίδας, να καταπίνεις κάθε προσβολή στην (ανύπαρκτη) αξιοπρέπεια και την οικογένειά σου για να ψηφίσεις αυτόν που θα σου τάξει τα περισσότερα.

Κι έτσι στήνεται η σικέ αντιπαράθεση που θα μας πάει στις επόμενες εκλογές. Δείτε για παράδειγμα την αντιπαράθεση για την φορολογία. Κυβερνώντες και δελφίνοι της αντιπολίτευσης μάχονται για να πείσουν ότι ο καθένας για την πάρτη του είναι πιο ικανός στην αύξηση της φορολογίας.

Περιουσιολόγια, φορολογία υψηλών εισοδημάτων και κεφαλαίων, πάταξη της φοροδιαφυγής, κοκ. Τα ίδια και τα ίδια. Το μόνο που τους απασχολεί είναι πώς θα αυξήσουν τα φορολογικά βάρη, σ’ έναν ήδη υπερφορολογημένο λαό. Αλλά μην ανησυχείτε, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μας διαβεβαιώνει ότι θα φορολογήσει και το μεγάλο κεφάλαιο.

Κουβέντα για το χρέος προς την εφορία

Κανείς δεν λέει κουβέντα για το συσσωρευμένο χρέος προς την εφορία λόγω της φορολογίας που έχει επιβληθεί τα χρόνια του μνημονίου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παλιό χρέος των φορολογουμένων προς την εφορία ξεπέρασε τα 61 δις ευρώ τον Ιούνιο. Σ’ αυτά προστέθηκαν και άλλα 6,2 δις ευρώ νέο χρέος προς την εφορία μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2014. Σύνολο 67,2 δις ευρώ οφειλές προς την εφορία. Δηλαδή το χρέος προς την εφορία ισοδυναμεί αισίως τουλάχιστον με το 35% του ΑΕΠ.

Αν από αυτό το σύνολο των οφειλών αφαιρέσουμε τα 4,6 δις ευρώ που χρωστούν οι πρώην ΔΕΚΟ, οι δημοτικές επιχειρήσεις, κοκ, αλλά και τα 9,5 δις ευρώ που προέρχονται από “πτωχευμένες επιχειρήσεις”, τότε το συνολικό τρέχον χρέος προς την εφορία ανέρχεται σε 53,1 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε φορολογούμενος χρωστά κατά μέσο όρο στην εφορία γύρω στα 8.850 ευρώ. Μέχρι το τέλος του έτους η μέση οφειλή ανά φορολογική δήλωση είναι σίγουρο ότι θα έχει υπερβεί τα 9.200 ευρώ, όταν το 2013 είχε φτάσει λίγο πάνω από 8.200 ευρώ.

Mέσα σ’ ένα χρόνο δηλαδή η αύξηση του χρέους των ελλήνων πολιτών προς την εφορία είναι σίγουρο ότι θα ξεπεράσει τελικά το 12%. Με το λαϊκό εισόδημα να προβλέπεται ότι θα μειωθεί γύρω στα 6% έως το τέλος του έτους.

Μπορεί ποτέ να εισπραχθεί αυτό το χρέος; Σε καμιά περίπτωση. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι όντως η ελληνική οικονομία μπαίνει σε διαδικασία ανάκαμψης, που δεν ισχύει ούτε στα πιο υστερικά όνειρα των σεσημασμένων ψυχασθενών της κυβέρνησης. Το σίγουρο είναι ότι το χρέος θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο καθ’ ότι η επιδρομή της εφορίας γίνεται όχι τόσο με έκτακτους φόρους, αλλά με μόνιμους, στους οποίους πάνω από το 70% των φορολογουμένων δεν διαθέτει φοροδοτική ικανότητα για να ανταποκριθεί. Κι έτσι το χρέος προς την εφορία θα αυξάνει κάθε χρόνο.

Αν σ’ αυτό προσθέσετε και τους νέους φόρους σαν τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων, αλλά και τους άλλους που θα προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός, τότε ακόμη και ο πιο αφελής μπορεί να αντιληφθεί πόσο θα εκτινάσσεται το χρέος προς την εφορία μήνα το μήνα, χρόνο το χρόνο. Ακόμη και για εκείνους που μέχρι σήμερα τα κουτσοκατάφερναν και δεν είχαν χρέη προς την εφορία.

Το χρέος προς την εφορία πρέπει να διαγραφεί.

Τι πρέπει να γίνει μ’ αυτό το χρέος; Κυβερνώντες και δελφίνοι της αντιπολίτευσης υπόσχονται δόσεις, κι άλλες δόσεις, άπειρες δόσεις. Κάντε μόνοι σας τον υπολογισμό και θα δείτε τι σημαίνει να πληρώνεις ένα χρέος πάνω από 9.000 ευρώ ανά φορολογική δήλωση, που αναπόφευκτα θα αυξάνει κάθε χρόνο. Μέχρι βιβλικής τετάρτης γενεάς να προβλέψουν δόσεις, το χρέος αυτό όχι μόνο δεν θα μπορεί να πληρωθεί, αλλά θα αυξάνει.

Τι πρέπει να γίνει; Το αυτονόητο. Να διαγραφούν τα χρέη που φορτώθηκαν στα νοικοκυριά και τους μικρομεσαίους λόγω της μνημονιακής φορολογίας και φυσικά να καταργηθούν όλοι οι δημευτικοί φόροι. Έτσι ή αλλιώς δεν μπορούν να πληρωθούν.

Μα αυτό θα έχει δημοσιονομικό κόστος, θα μας πουν. Ανοησίες, απαντάμε. Το 2013 από το σύνολο των 62,3 δις ευρώ που έφτασαν οι οφειλές προς την εφορία τον Δεκέμβριο, ο κρατικός προϋπολογισμός εισέπραξε 3,2 δις ευρώ από τις εκβιαστικές ρυθμίσεις που επιβάλλει το υπουργείο των τοκογλύφων στους φορολογούμενους. Λίγο πάνω από το 5% της συνολικής οφειλής. Μέχρι τον Ιούνιο του 2014 από τα 67,2 δις ευρώ συνολικές οφειλές προς την εφορία, οι εισπρακτικοί μηχανισμοί κατόρθωσαν να εισπράξουν μόλις 1,7 δις ευρώ. Μόλις το 2,5% των συνολικών οφειλών.

Τα εισπραττόμενα ποσά έναντι των οφειλών είναι ασήμαντα και μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν για παράδειγμα από την φορολογία των πολυεθνικών, που σήμερα χαίρουν φορολογικής ασυλίας, αλλά και από την είσπραξη των βεβαιωμένων τελών εισαγωγής που μέχρι πέρυσι – σύμφωνα με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου – ανέρχονταν στα 3,9 δις ευρώ. Η κυβέρνηση αρνείται να τα εισπράξει γιατί κάνει πλάτες σε κυκλώματα που εισάγουν προϊόντα, κυρίως πετρέλαιο, από τρίτες χώρες, για να τα πουλήσουν ως ελληνικά.

Τα κυκλώματα αυτά, τα οποία περιλαμβάνουν πολυεθνικές, εφοπλιστές και μεσάζοντες δικτυωμένους με τα κυβερνώντα κόμματα, ποτέ άλλοτε δεν ανθούσαν όσο σήμερα. Το λαθρεμπόριο με κυβερνητικές πλάτες έχει γίνει καθεστώς και συμβάλλει καίρια ακόμη και στην εικονική αύξηση των εξαγωγών της χώρας.

Επομένως δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός δημοσιονομικός λόγος, που να αποτρέπει την άμεση διαγραφή των οφειλών προς την εφορία. Όχι μόνο δεν θα επιβαρυνθούν τα έσοδα του κράτους, αλλά θα απελευθερωθούν από τον δήμιο της εφορίας τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι με ευεργετικές επιπτώσεις στην οικονομία.

Μην σας εξαπατούν, χωρίς διαγραφή δεν γίνεται τίποτε…

Τότε γιατί δεν τολμά ούτε καν η αντιπολίτευση να ξεκινήσει τις προτάσεις της για το φορολογικό από αυτή την αναγκαία διαγραφή; Γιατί κάνει γαργάρα το τεράστιο αυτό ζήτημα; Τι νόημα έχει να μιλάς για φορολογική δικαιοσύνη και αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, αν δεν ξεκινάς από το αυτονόητο; Αν δεν ξεκινάς δηλαδή με την διαγραφή των οφειλών προς την εφορία.

Πώς μπορεί να σχεδιαστεί δίκαιη φορολογική πολιτική χωρίς να μηδενιστεί το κοντέρ; Πώς μπορεί να εκτιμηθεί η πραγματική φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων, όταν πνίγονται ήδη στα χρέη προς την εφορία; Πώς μπορεί να υπάρξει πάταξη της φοροδιαφυγής όταν η φοροδιαφυγή έχει γίνει ζωτικό μέσο επιβίωσης για την συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών στην Ελλάδα, αλλά και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων;

Και για να τα πούμε καθαρά και σταράτα. Όποιος προτείνει φορολογικές αναμορφώσεις χωρίς να ξεκινά με την απαραίτητη και εξαιρετικά επείγουσα διαγραφή των ήδη υφιστάμενων οφειλών προς την εφορία, να είστε σίγουροι ότι σχεδιάζει νέα φορολογική επιδρομή σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων που πνέουν ήδη τα λοίσθια. ΄

Αλλωστε δεν μπορεί να υπάρξει φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου, των ολιγαρχών αυτής της χώρας, όσο ισχύει η ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου και των κερδών εντός της ευρωζώνης. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είτε είναι απατεώνας, είτε ανίδεος. Όμως γι’ αυτά, αλλά και για το πώς πρέπει να είναι ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, θα αναφερθούμε σε άλλο σημείωμα.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 11:41 π.μ.

%d bloggers like this: