Monthly Archives: February 2014

Τελείωσαν τα ψέματα και τα παραμύθια για την Κύπρο.

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Μόνο μια παλλαϊκή πατριωτική διέγερση των Κυπρίων μπορεί να διασώσει το νησί. Οι καιροί ου μενετοί.

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι περιμένουν οι Κύπριοι. Δεν εννοώ βέβαια τους πολιτικούς της Κύπρου. Αυτοί, δεξιοί και αριστεροί, απέδειξαν τι είναι και τι χρώμα τους διακρίνει. Το γνωστό κιτρινόμαυρο του Κουίσλινγκ. Μιλώ για τον λαό. Μιλώ για όσους τουλάχιστον αισθάνονται ακόμη πατριώτες και δημοκράτες, για όσους σέβονται τα πατρώα και δεν έχουν ξεχάσει τους τάφους των γονιών και των παιδιών τους. Δεν έχουν ξεχάσει το αίμα που έχει χυθεί για μία, ενιαία, αδιαίρετη, κυρίαρχη και δημοκρατική Κύπρο. Αλήθεια, τι περιμένουν; Το διάγγελμα Αναστασιάδη;

Όταν επέδραμε ο Αττίλας από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες τον περασμένο Μάρτιο, σας είπανε, μην φοβάστε και η Κύπρος θα ανακάμψει. Σήμερα λιγότερο από ένα χρόνο κατόπιν, οι Κύπριοι βιώνουν την ίδια οικονομική και κοινωνική καταστροφή που οι Έλληνες χρειάστηκαν τρία ολόκληρα χρόνια μνημονίων για να βιώσουν. Η Κυπριακή οικονομία είναι και παραμένει παντελώς κατεστραμένη και χωρίς μέλλον. Η Τράπεζα της Κύπρου είναι κι αυτή χρεοκοπημένη, όπως και το σύνολο της ευρωοικονομίας του νησιού.

Ας κάτσουν να σκεφτούν λίγο τι τους υπόσχονταν ντόπιοι και ξένοι υποτακτικοί του ευρωκαρτέλ μετά το «κούρεμα» των καταθέσεων. Βγήκε καμιά από τις υποσχέσεις τους; Είδαν να στέκεται στα πόδια του το νησί και οι κάτοικοί του; Αντίθετα οι εξελίξεις ήταν πολύ χειρότερες κι από το χειρότερο σενάριο που προπαγάνδιζαν κυβερνώντες και πράκτορες του ευρωκαρτέλ.

Η καταστροφή της κυπριακής οικονομίας

Σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις ο ρυθμός ανόδου της οικονομίας κατά το τρίτο τρίμηνο του 2013 ήταν αρνητικός και υπολογίζεται σε -5,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2012. Μετά τη διόρθωση του ΑΕΠ ως προς τις εποχικές διακυμάνσεις και τις εργάσιμες μέρες, ο ρυθμός ανάπτυξης υπολογίζεται στο -5,6%. Βέβαια, αυτή η εκτίμηση δίνει τον δείκτη σε αποπληθωρισμένες τιμές, δηλαδή σε σταθερές τιμές. Κι έτσι έχουν το θράσος να πανηγυρίζουν οι αλητήριοι που οδήγησαν μια εύρωστη οικονομία στην καταστροφή.

Η έκθεση του ΔΝΤ (Δεκέμβριος 2013) κάνει την εξής εκτίμηση: «Στο τρίτο τρίμηνο, η παραγωγή μειώθηκε κατά 0,8 τοις εκατό από τρίμηνο σε τρίμηνο (εποχικά διορθωμένα στοιχεία) και 5,7 τοις εκατό από έτος σε έτος (σε ετήσια βάση), με αποτέλεσμα την ετήσια μείωση της ανάπτυξης κατά τα τρία πρώτα τρίμηνα στο 5,5 τοις εκατό, κατά την αρχική πρόβλεψη στο πρόγραμμα 8,7 τοις εκατό για το 2013.»

Αυτό που δεν λέει είναι ότι πρόκειται για εκτιμήσεις σε σταθερές τιμές. Έχει μεγάλη σημασία να το τονίσουμε διότι η εκτιμήσεις της βιωσιμότητας του χρέους, αλλά και της ύφεσης γίνονται πάντα επί του ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές. Ειδικά όταν μια οικονομία έχει τεθεί σε τροχιά αποπληθωρισμού, όπως η Κύπρος.

Ποια είναι η πραγματικότητα; Η ύφεση στα πρώτα τρία τρίμηνα του 2013 στην Κύπρος τρέχει με -7% σε σχέση με τα αντίστοιχα τρία τρίμηνα του 2012 σε τρέχουσες τιμές. Και οι εκτιμήσεις είναι τελικά η πτώση του ΑΕΠ να πλησιάσει, ή και να ξεπεράσει το 10% σε ετήσια βάση για το 2013 σε τρέχουσες τιμές. Έχει ενδιαφέρον ότι η Στατιστική υπηρεσία της Κύπρου στις ανακοινώσεις της δίνει προσωρινές εκτιμήσεις ΑΕΠ αποκλειστικά σε σταθερές τιμές. Έχει ξεπεράσει σε μαγείρεμα ακόμη και τις εγχώριες επιδόσεις της ΕΛΣΤΑΤ.

Το μεγάλο πλήγμα το δέχτηκαν οι ακαθάριστες κεφαλαιουχικές επενδύσεις στην οικονομία του νησιού, οι οποίες υποχώρησαν την ίδια περίοδο των τριών πρώτων τριμήνων του 2013 κατά 45% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012. Πάντα σε τρέχουσες τιμές. Είναι σίγουρο ότι οι επενδύσεις στην Κύπρο σε τρέχουσες τιμές θα βρεθούν να υστερούν πάνω από 50% σε ετήσια σε σχέση με το 2012. Κι αυτό από μόνο του σημαίνει ότι θα χαθούν πάνω από τις μισές θέσεις εργασίας μέσα στο 2014. Έστω κι αν οι επενδύσεις τη νέα χρονιά δεν υποστούν άλλη μείωση και απλά σταθεροποιηθούν. Πράγμα αδύνατον να συμβεί. Η πτώση των επενδύσεων θα συνεχιστεί και το 2014 με απρόβλεπτες συνέπειες.

Την ίδια ώρα η καταναλωτική δαπάνη συρρικνώθηκε μόλις κατά 5,1% την ίδια περίοδο των τριών πρώτων τριμήνων. Ο λόγος είναι απλός. Η περιορισμένη συρρίκνωση οφείλεται στα ήδη δεδουλευμένα αποθεματικά των νοικοκυριών και της οικονομίας, που όμως έχουν ήδη εξαντληθεί αν κρίνουμε από την ραγδαία πτώση της λιανικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ σημειώνεται πτώση κατά 5,5% κατά μέσο στην λιανική την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2013 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012, οι βασικές κατηγορίες αγορών για τα νοικοκυριά δεν είχαν παρουσιάσει ακόμη κάμψη την περίοδο αυτή.

Η κατηγορία «Τρόφιμα-Ποτά-Καπνός(σε μη ειδικευμένα καταστήματα)» ο μέσος όρος της περιόδου ανέβηκε κατά 8,2% το 2013 σε σχέση με το 2012. Μόνο μετά τον Αύγουστο αρχίζει και εμφανίζει η πτώση. Ενώ στην κατηγορία «Άλλο λιανικό εμπόριο σε μη ειδικευμένα καταστήματα» παρουσιάζεται στην ίδια περίοδο πτώση κατά 31,7% σε σχέση με το 2012.

Αντίστοιχα η κατηγορία «Τρόφιμα-Ποτά-Καπνός(σε ειδικευμένα καταστήματα)» παρουσιάζει αντίστοιχη άνοδο κατά 8,9% σε σχέση με το 2012. Τα εδώδιμα προϊόντα παρουσιάζουν αύξηση κατά 8,3% σε σχέση με το 2012, ενώ τα μη εδώδιμα (εκτός καυσίμων αυτοκινήτων) σημείωσαν πτώση κατά 18,0% σε σχέση με το 2012. Όσο για τα καύσιμα των αυτοκινήτων γνώρισαν πτώση κατά -8,1%.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Τα νοικοκυριά έστρεψαν τι δαπάνες τους σχεδόν αποκλειστικά σε τρόφιμα και μάλιστα εδώδιμα, ενώ η υπόλοιπη λιανική γνώρισε την χειρότερη πτώση από την εποχή του πρώτου Αττίλα. Αυτό είναι το κλασσικό σύμπτωμα της πρώτης φάσης μιας καταστροφικής ύφεσης, ή ενός αιφνιδιαστικού πολέμου, όπου τα νοικοκυριά τρέχουν να εξασφαλίσουν την διατροφική τους επάρκεια. Εξαντλούν τα αποθεματικά τους και κατόπιν αρχίζει η πτώση και στις αγορές βασικών αγαθών διαβίωσης, όπως τα τρόφιμα.

Κι όχι μόνο αυτό. Όταν π.χ. βλέπει κανείς μείωση της αγοράς των καυσίμων κατά 8,1%, παρά την εξαναγκαστική πτώση των τιμών, αυτό σημαίνει ότι έχουν περιοριστεί δραστικά οι μετακινήσεις και επομένως οι δουλειές γενικά. Δίχως μετακινήσεις δεν υπάρχει τζίρος, ούτε εισόδημα κι επομένως τους επόμενους μήνες πρέπει να περιμένουμε ακόμη χειρότερους δείκτες. Μόνο ανόητοι, ή εντεταλμένοι οικονομικοί δολοφόνοι μένουν μόνο στην επιφάνεια των γενικών δειχτών.

Στην παγίδα του αποπληθωρισμού

Όμως το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα είναι το φαινόμενο του αποπληθωρισμού που δημιουργήθηκε στην Κυπριακή οικονομία και είναι πιο έντονο ακόμη κι από της Ελλάδας. Από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Δεκέμβριο του ίδιο χρόνου ο δείκτης τιμών καταναλωτή υποχώρησε κατά 2,78%! Ενώ τον Ιανουάριο του 2014 ο δείκτης συνεχίζει να πέφτει κατά 2,89%. Η κατακόρυφη αυτή πτώση δεν υποδηλώνει τίποτε περισσότερο από την τρομακτική έλλειψη ρευστότητας και γενικά χρήματος που λείπει από την εσωτερική αγορά της Κύπρου.

Μετά το καταλυτικό χτύπημα της Κυπριακής οικονομίας και εν μέσω μιας συνεχιζόμενης κρίσης ρευστότητας με το 17ο έβδομο διάταγμα της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου να συνεχίζει το καθεστώς δέσμευσης των καταθέσεων, το λαθρεμπόριο χρήματος στην Κύπρο ακμάζει. Αφενός με την βίαιη εισαγωγή της τουρκικής λίρας ως de facto εναλλακτικού νομίσματος και, αφετέρου, διαμέσου της κυκλοφορίας πλαστών νομισμάτων, όπως είναι το bitcoin κι άλλες τέτοιες κομπίνες που στοχεύουν να εκμεταλλευτούν την ζωτική ανάγκη των αφελών.

Το τι έκταση έχει πάρει αυτό το λαθρεμπόριο με τα πλαστά νομίσματα μπορεί να το φανταστεί κανείς αν διαβάσει την ανακοίνωση της 7/2/2014 όπου η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου (ΚΤΚ) «επιθυμεί να φέρει σε γνώση του κοινού τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την αγορά, κατοχή ή εμπορία εικονικών νομισμάτων (όπως είναι το Bitcoin), τα οποία δεν αποτελούν νομίμως κυκλοφορούν χρήμα.» Βεβαίως, τώρα με την σχεδιαζόμενη ομοσπονδία όλα αυτά θα γίνουν παρελθόν μιας και οι αυτεξούσιες κοινότητες θα έχουν και νομισματική αυτοτέλεια κι επομένως η τουρκική λίρα, αλλά και τα ποικίλα πλαστά νομίσματα θα λειτουργήσουν νόμιμα, ή νομότυπα ως συμπληρωματικά του κυρίαρχου ευρώ. Θα είναι τα νομίσματα του φτωχού και του ανήμπορου.

Πρόκειται για την χειρότερη διαδικασία αποπληθωρισμού που έχει υποστεί οικονομία μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Και εξασφαλίζει ότι καμιά, μα καμιά επιχείρηση δεν θα μπορεί να κρατηθεί στα πόδια της. Όσο μεγάλη κι αν είναι. Εκτός κι αν ξεπλένει μαύρο χρήμα, ή χρηματοδοτείται άρδην από το εξωτερικό. Πάντως ακόμη κι αυτές οι επιχειρήσεις που στηρίζονται κατά κύριο λόγο σε εξαγωγές και στηρίζονται σε ξένα κεφάλαια, δεν θα μπορούν να αντέξουν για πολύ κάτω από την φορολογική επιδρομή που θα κάνει αβίωτη τις οικονομικές συνθήκες προκειμένου να εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος που το ΔΝΤ και η ΕΕ περιμένει να κορυφωθεί στο 125% του ΑΕΠ έως το 2015.

Αν υπάρχει Κύπρος μέχρι το 2015. Διότι η ύφεση αποπληθωρισμού θα βαθύνει σε τραγικό βαθμό. Κι ο λόγος απλός. Οι επενδύσεις θα συρρικνωθούν ακόμη περισσότερο, ενώ η ιδιωτική κατανάλωση θα «βουτήξει» με διψήφιους ρυθμούς καθώς η ανεργία και η δυσπραγία γίνεται ακόμη πιο εκρηκτική. Να θυμηθούμε ότι η επίσημη ανεργία στην Κύπρο στο τρίτο τρίμηνο του 2013 εκτιμάται σε 16,2% του εργατικού δυναμικού. Αν σκεφτούμε ότι στο νησί υπάρχει πάνω από 12,4% μερική απασχόληση, αντιλαμβανόμαστε την κρίση απασχόλησης που έχει προκύψει και πόσο τραγική κάνει την επιβίωση των νοικοκυριών καθώς το 29% και πλέον του πληθυσμού δεν μπορεί να βρει δουλειά, ή να συντηρηθεί από την δουλειά του.

Θα πρέπει να θυμίσουμε στους αδελφούς Κυπρίους, αλλά και σε όποιον βαυκαλίζεται με τις επίσημες δηλώσεις, την δήλωση του Όλι Ρεν στο Νταβός (26/1) όταν ως Επίτροπος αρμόδιος για τα οικονομικά και το ευρώ, μίλησε για κίνδυνο αποπληθωρισμού στην ευρωζώνη και δήλωσε ότι το τρέχων πολύ χαμηλό ποσοστό πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ κατά 0,8%, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξη. Το ίδιο δήλωσε και η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. Τόνισε ότι ένα τόσο χαμηλό ποσοστό πληθωρισμού στην Ευρωζώνη απειλεί την παγκόσμια οικονομία και το χαρακτήρισε ως ένα “νέο κίνδυνο”. Σχολίασε, επίσης, ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποπληθωρισμό και στην πτώση των τιμών, μια σημαντική απειλή για όλες τις οικονομικές αξίες και την ανάπτυξη.

Μόνο ο βαρόνος φον Σόιμπλε χαρακτήρισε ως «ανοησίες» αυτές τις δηλώσεις, όχι γιατί είναι «ανοησίες» ο κίνδυνος του αποπληθωρισμού, αλλά γιατί ο αποπληθωρισμός στην ευρωζώνη ευνοεί τον επεκτατισμό της Γερμανίας και κυρίως τον κανιβαλισμό που εφαρμόζει έναντι των άλλων χωρών. Ο αποπληθωρισμός γι’ αυτόν που τον υφίσταται είναι τραγωδία. Γιατί σηματοδοτεί την τραγική υποτίμηση όλων των περιουσιακών στοιχείων μιας οικονομίας. Όμως γι’ αυτόν που είναι σε θέση να αγοράσει, να κανιβαλίσει μια οικονομία είναι ευλογία.

Ο αποπληθωρισμός ισοδυναμεί με πόλεμο

Κι ενώ ο πόλεμος γύρω από τον αποπληθωρισμό γενικεύεται στην ευρωζώνη, κανείς, μα κανείς δεν ανησυχεί για τον αποπληθωρισμό που ήδη σαρώνει την Ελλάδα και πολύ χειρότερα την Κύπρο. Αντίθετα οι ίδιοι που κρούουν το καμπανάκι του κίνδυνου για αποπληθωρισμό στην ευρωζώνη και στην παγκόσμια οικονομία, χρησιμοποιούν τους δείκτες στις δυο χώρες χωρίς να υπολογίζουν τον αποπληθωρισμό που ήδη έχει εκδηλωθεί προκειμένου να μιλήσουν για δήθεν θετικές ενδείξεις.

Δεν προβληματίζει κανέναν αυτή η τακτική; Δεν αναρωτιέται γιατί; Δεν αντιλαμβάνεται ότι τα επιτελεία της ευρωζώνης και του ΔΝΤ έχουν ξεγράψει τόσο την Ελλάδα, όσο και την Κύπρο; Κι επομένως γιατί να νοιαστούν για την παγίδα του αποπληθωρισμού που οι ίδιοι έσπρωξαν τις δυο χώρες; Υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να εξουθενώσεις μια οικονομία, να εξαθλιώσεις μια κοινωνία και να την εκποιήσεις με όρους αποικίας από το να την βυθίσεις σε αποπληθωρισμό μέχρις ότου τα πάντα χάσουν ολοκληρωτικά την όποια αξία τους;

Κι όποιος νομίζει ότι η διαδικασία αποπληθωρισμού είναι μια απλή δημοσιονομική, ή οικονομική ιστορία, θα του θυμίσω ότι οι ΗΠΑ γλύτωσαν τελικά από την παγίδα του αποπληθωρισμού την εποχή του Μεγάλου Κραχ, μόνο με τον πόλεμο. Ο πόλεμος από πλευράς οικονομικής είναι η πιο ολοκληρωμένη διαδικασία αποπληθωρισμού που μπορεί να υποστεί μια οικονομίας. Και να θυμάστε άπαντες. Ο αποπληθωρισμός κάνει μια οικονομία μη βιώσιμη. Δηλαδή μη βιώσιμη χωρίς εξωτερική επιβολή.

Ξέρει κανείς καμιά χώρα που να έχει αποφύγει τον πόλεμο από την στιγμή που την καταδικάζουν στην παγίδα του αποπληθωρισμού; Μόνο αν την βγάλει από τη παγίδα αυτή η εξέγερση του λαού. Ή μόνο αν οικιοθελώς αυτοκαταλυθεί και περάσει υπό καθεστώς κυριαρχίας ξένων δυνάμεων. Πώς όμως μπορεί να γίνει αυτό το δεύτερο, αν ο λαός δεν υποστεί αυτοχειριασμό, δεν βρεθεί στη χείριστη ανέχεια και δουλοπρέπεια προκειμένου να δεχτεί τον εθνικό του ακρωτηριασμό ως αναγκαίο κακό; Να γιατί τόσο η Ελλάδα, όσο και η Κύπρος βρίσκονται στο μαγγανοπήγαδο του ευρώ.

Το ξεπούλημα της Κύπρου

Κι έτσι φτάσαμε στο ξεπούλημα της Κύπρου διαμέσου του «κουρέματος» των καταθέσεων και της παγίδας του αποπληθωρισμού. Αλήθεια, ποιος Κύπριος ψήφισε τον Αναστασιάδη για να καταλύσει την Κυπριακή δημοκρατία και να την μετατρέψει σε καντόνι φόρου υποτελές σε μια ανύπαρκτη ομοσπονδία υπό την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος; Αυτός δεν ήταν που χρησιμοποίησε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για να απαλλαγεί από το στίγμα του προδότη, επειδή είχε υποστηρίξει με έξαλλο τρόπο το παλιό σχέδιο Ανάν; Μας το είπε ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου όταν τον επισκεφτήκαμε στην Λευκωσία πέρυσι. Η δήλωση αυτή – για όποιον τρέξει να την αρνηθεί – υπάρχει καταγραμμένη σε εικόνα και ήχο.

Μια φορά προδότης, για πάντα προδότης, λέει ο λαός μας και δεν έχει άδικο. Η ιστορία της Κύπρου και της Ελλάδας έχει να το λέει. Ο Αναστασιάδης είχε εξαρχής αναλάβει μια αποστολή και τώρα επιχειρεί να την τελειώσει. Να είστε σίγουροι ότι θα δοθούν πολλά μαντζούνια στους Κυπρίους. Θα φτάσουν να τους υποσχεθούν μέχρι και πλουσιοπάροχες αποζημιώσεις για ότι έχασαν οι πρόσφυγες σε περιουσίες και οι Κύπριοι σε θύματα και εδάφη, αλλά το βασικό είναι αλλού: Ποιος θα ασκεί την οικονομική κυριαρχία πάνω στο νησί;

Σ’ ένα νησί διαμελισμένο σε δυο αυτεξούσιες κοινότητες, υπό την άμεση κηδεμονία και οικονομική κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τι νόημα θα έχει η ιθαγένεια όταν ο Κύπριος θα έχει γίνει κούλης για να πληρώνει τα χρέη του πρώην κράτους του; Θα είναι χειρότερος κούλης από την εποχή της Βρετανικής αποικιοκρατίας. Ότι ρύθμιση κι αν υπάρξει στα χαρτιά η οικονομική δυσπραγία θα τα ισοπεδώσει όλα.

Επομένως τι περιμένουν οι Κύπριοι και δεν ξεσηκώνονται; Η Κοινή Διακήρυξη των ηγετών των δύο κοινοτήτων (11/2/2014) αναφέρει: «Οι δυο ηγέτες είχαν την πρώτη τους συνάντηση σήμερα υπό την αιγίδα της αποστολής των καλών υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών… Η διευθέτηση θα βασίζεται σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου.»

Ειλικρινά πόσο ξεπουλημένος μπορεί να είναι κάποιος σαν τον Αναστασιάδη για να υποβιβαστεί αυτόκλητα σε ηγέτη κοινότητας; Πώς είναι δυνατόν Πρόεδρος ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αποδέχεται τον υποβιβασμό του σε ηγέτη κοινότητας; Ως τέτοιος εκλέχτηκε από τον Κυπριακό λαό; Γιατί δεν το έλεγε τότε ευθαρσώς; «Κοιτάξτε, συμπολίτες μου, μπορεί να νομίζετε ότι είστε σε κυρίαρχο κράτος κι ότι εκλέγετε Πρόεδρο του κράτους σας, αλλά εγώ θα λειτουργώ ως ηγέτης κοινότητας!» Γιατί δεν το έλεγε, για να δει αν θα τον ψήφιζαν οι Κύπριοι;

Και μάλιστα αποδέχεται να είναι ισότιμος με τον διορισμένο «ηγέτη» της άλλης κοινότητας που δεν υφίσταται πουθενά, ούτε καν σαν ως παρατηρητής στον ΟΗΕ, μιας και είναι αποτέλεσμα στρατιωτικής εισβολής και κατοχής άλλου κράτους, δηλαδή της Τουρκίας. Μόνο την διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία έμαθαν από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο; Δεν άκουσαν, δεν έμαθαν ότι δεν μπορεί να υπάρξει κανένας διάλογος αν πρώτα δεν αποσυρθούν τα τουρκικά στρατεύματα και δεν λήξει το καθεστώς κατοχής μέρους του κυπριακού εδάφους; Αυτό δεν το είδαν στα ψηφίσματα;

Με ποιο δικαίωμα ο Αναστασιάδης καπελώνει τόσο πρόστυχα τους τουρκοκύπριους και αναγνωρίζει ως ηγέτη τους τον εντολοδόχο των κατακτητών, τον επιτετραμμένο της τουρκικής κατοχής; Ιδίως όταν ξέρει για τις εξεγέρσεις των αληθινών τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα εναντίον της κατοχής και υπέρ μιας ενιαίας κι όχι μιας διαιρεμένης Κύπρου σε διζωνικές κοινότητες. Να ένας ακόμη λόγος που βιάζονται να θεσμοθετήσουν τον διαμελισμό του νησιού σε διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Ξέρουν πολύ καλά ότι τα τετελεσμένα του πολέμου ανατρέπονται από τους λαούς. Ιδίως όταν υποφέρουν υπό καθεστώς κατοχής και εποίκων, όπως συμβαίνει στα κατεχόμενα της Κύπρου από την Τουρκία.

Στην κοινή διακήρυξη αναφέρεται επίσης: «Οι ηγέτες [των δυο κοινοτήτων] θα έχουν ως στόχο να φθάσουν σε διευθέτηση το συντομότερο δυνατό και ακολούθως να πραγματοποιήσουν χωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.» Ποιος σας είπε αγαπητοί κύριοι και κυρίες ότι αρκεί ένα απλό δημοψήφισμα για να καταλυθεί ένα ανεξάρτητο κράτος μέλος του ΟΗΕ; Που το βρήκατε γραμμένο; Ποιος σας είπε ότι η εθνική κυριαρχία και αυτοτέλεια ενός κράτους μπορεί να κριθεί με δημοψήφισμα;

Το σχέδιο Ανάν μπήκε σε δημοψήφισμα, ως σχέδιο-πρόταση του ΟΗΕ. Καμιά κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να θέσει σε δημοψήφισμα την αυτοκατάλυση του κράτους που εκπροσωπεί. Αυτό από μόνο του συνιστά εσχάτη προδοσία και παραβίαση των βασικών αρχών του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου. Ότι αποτέλεσμα κι αν φέρει ένα τέτοιο δημοψήφισμα είναι άκυρο. Συνιστά καθαρό πραξικόπημα σε βάρος του λαού και της εθνικής του κυριαρχίας κι επομένως αντιμετωπίζεται όπως ένα οποιοδήποτε άλλο κοινό πραξικόπημα. Όπως αντιμετωπίστηκε π.χ. το πραξικόπημα Σαμψών.

Και μόνο το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης υποβιβάστηκε αυτόκλητα σε «ηγέτη κοινότητας» και συμφώνησε επί της αρχής σε δημοψήφισμα όπου θα κριθεί η τύχη της Κυπριακής δημοκρατίας, συνιστά πράξη εσχάτης προδοσίας για την οποία οφείλει να λογοδοτήσει. Αφού πρώτα ανατραπεί από τους Κυπρίους και συλληφθεί. Ας είμαστε λοιπόν καθαροί: Ο κ. Αναστασιάδης και όσοι συμφωνούν μαζί του διαπράττουν εσχάτη προδοσία έναντι του Κυπριακού λαού, ενώ παραβιάζουν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου του πολέμου καθώς αθωώνουν την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου, η οποία συνιστά έγκλημα έναντι της διεθνούς κοινότητας και της ανθρωπότητας για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι κατακτητές. Τέτοια πράξη είναι δύσκολο να βρει κανείς στα χρονικά του δοσιλογισμού παγκόσμια.

Όποιος ονειρεύεται ότι υπό καθεστώς διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας θα είναι όλα μέλη γάλα, ας κοιτάξει τι γίνεται στα ομοσπονδιακά κράτη της Ευρωζώνης σήμερα. Ας κοιτάξει την εσωτερική διάλυση της Ισπανίας, του Βελγίου, ακόμη και της Γερμανίας, όπου ορισμένα Bundesländer υποβαθμίζονται με τέτοια ταχύτητα που η φτώχεια σε περιοχές όχι μόνο της πρώην ανατολικής Γερμανίας, αλλά και του Μονάχου, αγγίζει πλέον τριτοκοσμικές διαστάσεις.

Ας κοιτάξει επίσης τις πολιτείες των ΗΠΑ. Την χρεοκοπία και την καταστροφή που έχουν υποστεί οι μεσοδυτικές πολιτείες της. Το αίτημα των 6 νοτίων πολιτειών που ζητούν να αποχωρήσουν από το ομοσπονδιακό σύστημα των ΗΠΑ. Και κυρίως ας κοιτάξουν τι συμβαίνει σε ομοσπονδιακά διαμελισμένες πρώην αποικίες υπό διεθνή έλεγχο. Δεν υπάρχει ούτε μία που να μην σπαράζεται από ταραχές, εμφυλίους, πολεμικές συρράξεις, καταστροφές όλων των ειδών και πλήρη απαξίωση.

Ένα είναι σίγουρο. Αν υπάρξει αυτή η διευθέτηση που προωθεί ο Αναστασιάδης και τα αφεντικά του, δεν θα περάσουν ούτε δυο χρόνια πριν βουλιάξει η Κύπρος στις δικοινοτικές ταραχές και στον εμφύλιο με ξένα στρατεύματα να επιβάλλουν την τάξη στο νησί και τον πληθυσμό του να στερείται ακόμη και τα πιο στοιχειώδη. Με το όπλο ο μέσος Κύπριος, που δεν θα μπορέσει να μεταναστεύσει, θα κληθεί να προφυλάξει το βιός και την ζωή του σ’ ένα νησί που θα μοιάζει σαν αυτά της Καραϊβικής που οι ισχυροί χρησιμοποιούν ως οικονομικά και στρατιωτικοπολιτικά προγεφυρώματα. Αυτή την προοπτική του ετοιμάζουν.

Η έξοδος από το ευρώ είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου για την Κύπρο

Ναι, αλλά τι να κάνουμε; Έτσι ρωτούν πολλοί. Οι περισσότεροι από γνήσιο ενδιαφέρον και ορισμένοι – ιδίως οι κομματάρχες και τα γιουσουφάκια τους – με πονηριά. Η απάντηση είναι απλή: τι είσαι εσύ διατεθειμένος να κάνεις για να ζήσεις; Τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις για να προασπιστείς την πατρίδα σου; Τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις για να κερδίσεις την ελευθερία σου; Αν δεν έχεις τα κότσια να είσαι ελεύθερος, τότε μείνε δούλος, ραγιάς, πτυελοδοχείο του εκάστοτε ισχυρού.

Μην ρωτάς λοιπόν γενικά. Ρώτα πρώτα απ’ όλα τον εαυτό σου. Κοιτάξου στον καθρέφτη και ρώτα τον. Αφουγκράσου προσεκτικά τι θα σου πει. Αφουγκράσου με την καρδιά σου, γιατί μόνο αυτή μπορεί να ορμηνέψει την λογική σου. Και τότε είναι σίγουρο ότι μνήμες μακρινές και εικόνες ποθητές που καθόρισαν την ύπαρξή σου ολόκληρη θα σε πλημμυρίσουν. Θα σού ‘ρθουν στο μυαλό οι εικόνες των προσφύγων, το αίμα των αδήλωτων νεκρών, των δικών σου νεκρών, που πολλοί απ’ αυτούς ακόμη παραμένουν αγνοούμενοι.

Θα δεις ξαφνικά μπροστά σου την εικόνα της μάνας σου να σε παρηγορεί μέσα στην άθλια σκηνή του πρόσφυγα. Κι εσύ να κλαις ασταμάτητα για όσα έχασες. Θα θυμηθείς το «Δεν ξεχνώ» που έγραψαν χιλιάδες σαν εσένα με το αίμα τους. Θα θυμηθείς το δάκρυ του τελευταίου έντιμου προέδρου που είχες όταν σου έλεγε: «Παρέλαβα Κράτος διεθνῶς ἀναγνωρισμένο. Δὲν θὰ παραδώσω «Κοινότητα» χωρὶς δικαίωμα λόγου διεθνῶς καὶ σὲ ἀναζήτηση κηδεμόνα.»

Κι εσύ τότε τίμησες τον εαυτό σου και την πατρίδα σου αγνοώντας απειλές και νουθεσίες από τους ισχυρούς. Τους έδειξες τι σημαίνει λαϊκή οργή, και ότι μπροστά της δεν μπορούν παρά να λουφάξουν όλοι οι λύκοι. Γιατί, έστω κι αν εσύ μπορεί να το ξέχασες, αυτοί δεν ξέχασαν ποτέ την μεγάλη αλήθεια των στίχων του παλιού αντάρτικου: Ξαναζωντάνεψε τ’ αρματολίκι / τα μπράτσα σίδερο φλόγα η ψυχή / λουφάζουν έντρομοι ντόπιοι και ξένοι λύκοι / στην εκδικήτρα μας αντρίκια ορμή… Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα / που μας εβάραινε θανατερά / θέλουμε ελεύτερη εμείς πατρίδα / και πανανθρώπινη την λευτεριά.

Και τότε θα καταλάβεις. Θα καταλάβεις ότι η ζωή σου δεν μπορεί να κρίνεται ερήμην σου. Η γη σου είναι πιο πολύτιμη απ’ όλο το χρυσάφι του κόσμου, γιατί εκεί είναι θαμμένα γονικά σου, είναι η ιστορία σου, ο λόγος ύπαρξής σου σε τούτο τον κόσμο, η ταυτότητα που σε κάνει άνθρωπο και σε διαχωρίζει από το κτήνος, ή το υποζύγιο των αγορών.

Και μην τρομάζεις. Τρέμουν αυτοί μπροστά σου. Τρέμουν την λεβεντιά σου και τη δύναμη της ψυχής σου. Ξέρουν ότι δεν μπορούν να τα βάλουν μαζί σου, γι’ αυτό κι ότι δεν κατάφεραν να στο κάνουν ανοιχτά, τώρα έρχονται να στο κάνουν με μπαμπεσιά. Σκέφτονται εξ ιδίων και νομίζουν ότι άμα σε εξουθενώσουν οικονομικά, άμα σε εξαθλιώσουν και διαλύσουν την οικονομία μαζί με την δουλειά σου, εσύ θα λιγοψυχήσεις, θα σκύψεις το κεφάλι και θα παραδοθείς στο μοιραίο.

Όμως εγώ ξέρω ότι αυτό που μισείς και σιχαίνεσαι περισσότερο απ’ όλα είναι η μπαμπεσιά. Είναι το ίδιον της φυλής, που λένε. Μπορεί να ανεχτούμε τα πάντα, ακόμη και τον ραγιαδισμό, αλλά όχι την μπαμπεσιά. Να γιατί στην ελληνική γλώσσα υπάρχει το αμετάφραστο φιλότιμο, που για το λαό είναι οργανικά σύμφυτο με την αξιοπρέπειά του. Αυτό σήμερα καλείσαι να προδώσεις. Μαζί με τα πατρογονικά σου.

Και μην αναρωτιέσαι τι πρέπει να κάνεις για να τα καταφέρεις. Το πρώτο που έχεις να κάνεις είναι να ανατρέψεις τον Αναστασιάδη. Θυμήσου ότι μόνος του αυτοκαταργήθηκε όταν δήλωσε «ηγέτης κοινότητας». Από την άποψη της συνταγματικής τάξης του κυπριακού κράτους ο ίδιος ο Αναστασιάδης έπαψε να είναι πρόεδρος από την στιγμή που υπέγραψε την Κοινή Διακήρυξη και αυτοανακηρύχθηκε ως ηγέτης μιας ανύπαρκτης νομικά και πολιτικά κοινότητας. Ακύρωσε λοιπόν ο ίδιος και με τον τρόπο αυτό την εντολή που του έδωσε ο κυπριακός λαός κι επομένως όσο παραμένει στην θέση του δεν είναι τίποτε περισσότερο από σφετεριστής της εξουσίας και ένοχος εσχάτης προδοσίας.

Δεύτερη πράξη είναι να ανακοινώσεις την έξοδό σου από το ευρώ εδώ και τώρα. Ακόμη και το Eurobarometer δέχεται ότι ο λαός της Κύπρου είναι ο μόνος μέσα στην ευρωζώνη που κατά πλειοψηφία είναι εναντίον του ευρώ. Στην μέτρηση Δεκεμβρίου 2013 ανεβάζει το ποσοστό των κατά του ευρώ σε 55%. Επομένως αποτελεί λαϊκή επιταγή – που αναγνωρίζουν μέχρι και τα όργανα της ευρωζώνης – η έξοδος της Κύπρου από το ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να πει τίποτε.

Με την έξοδο από το ευρώ μπορείς πλέον να αναθεωρήσεις από μηδενικής βάσης όλες τις διεθνείς σχέσεις σου. Θυμήσου ότι όταν ήσουν εκτός ευρώ, ήταν απείρως πιο εύκολο να αποφασίζεις εσύ για την τύχη της χώρας σου. Δεν κινδύνευες από οικονομικούς Αττίλες σαν αυτόν που βιώνεις σήμερα. Ενώ οι πρόεδροί σου ήταν λιγότερο εθελόδουλοι από τους ευρωλάτρες.

Ναι, θα είναι δύσκολα να πας σε εθνικό νόμισμα. Ίσως πιο δύσκολα απ’ ότι είναι για την Ελλάδα. Όμως δεν υπάρχει άλλη λύση. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτε χωρίς να αδράξεις τον έλεγχο της οικονομίας σου. Χωρίς να εθνικοποιήσεις την οικονομία σου ώστε να σταματήσει η Κύπρος να είναι προτεκτοράτο της ευρωζώνης και της ΕΚΤ.

Το παράδειγμα της Ισλανδίας

Μην πιστεύεις στα παραμύθια της ψωροκώσταινας. Θυμήσου πώς τα κατάφερες μετά τον τουρκικό Αττίλα με όλες τις πόρτες της Δύσης κλειστές. Θυμήσου το παράδειγμα ενός άλλου νησιού, της Ισλανδίας με πληθυσμό τον μισό από της Κύπρου. Πώς τα κατάφεραν αυτοί με όλες τις υπερδυνάμεις της Δύσης εναντίον τους; Κι αυτοί υπέστησαν χτύπημα από το εξωτερικό με στόχο το τραπεζικό τους σύστημα. Να πώς το περιγράφει ο Πρόεδρος της Ισλανδίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γρκίμσον, σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στο αμερικανικό Foreign Affairs ((Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου 2014).

«Όταν η πρώτη τράπεζα κατέρρευσε, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι και οι άλλες τράπεζες θα καταρρεύσουν επίσης. Ο Γκόρντον Μπράουν βγήκε στην παγκόσμια τηλεόραση και ανακοίνωσε ότι είμαστε μια χρεοκοπημένη χώρα, το οποίο ήταν παντελώς ανοησίες, μια εξωφρενική δήλωση. Θα έφτανα στο σημείο να την αποκαλέσω οικονομική τρομοκρατία. Τον πίστεψαν άπαντες. Κανένας δεν πίστεψε εμάς. Η Βρετανική κυβέρνηση μας έβαλε στην ίδια κατηγορία με την Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν [όταν χρησιμοποίησε την αντιτρομοκρατική νομοθεσία για να παγώσει τα περιουσιακά στοιχεία μιας Ισλανδικής τράπεζας]. Θέλω να πω, ένα ιδρυτικό μέλος του ΝΑΤΟ και ισχυρός σύμμαχος της Βρετανίας, μια χώρα χωρίς καθόλου ένοπλες δυνάμεις – θα ήμασταν το τελευταίο κράτος που θα μπορούσε να τεθεί σε αυτή την λίστα. Όμως αυτό σήμαινε ότι όλες οι επιχειρηματικές σχέσεις για τις επιχειρήσεις της Ισλανδίας έκλεισαν σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο Γκόρντον Μπράουν δεν θα τολμούσε να διεξάγει οικονομικό πόλεμο εναντίον της Γαλλίας ή της Γερμανίας ή κάποιου άλλου μεγάλου κράτους. Ήταν γι’ αυτόν ένα είδος Φόκλαντ και ήλπιζε ότι θα γινόταν δημοφιλής σαν έγινε η Θάτσερ μετά τον πόλεμο των Φόκλαντ. Όταν απευθυνθήκαμε στην Αμερική, την μακρόχρονη σύμμαχό μας, μας είπαν, «Συγνώμη παιδιά, είμαστε απλά αποροφημένοι με άλλα πράγματα». Κι έτσι αφεθήκαμε μόνοι μας. Με όλες τις πόρτες της Δύσης κλειστές για εμάς, στραφήκαμε στην Κίνα, που οδήγησε σε συμφωνίες ανταλλαγής νομισμάτων (currency swaps) ανάμεσα στην Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας και την κεντρική τράπεζα της Κίνας.»

Με τον τρόπο αυτό απέκτησε συναλλαγματικά αποθέματα η Ισλανδία, χωρίς να χρειάζεται δάνεια από τις διεθνείς αγορές που έτσι ή αλλιώς ήταν κλειστέ γι’ αυτήν. Διέγραψε τα χρέη των τραπεζών της αντί να τα φορτώσει στο κράτος και μαζί τους διέγραψε και τα ιδιωτικά χρέη των πολιτών της για να αναστηθεί η εσωτερική αγορά. Με τον τρόπο αυτό η Ισλανδία ανέκαμψε και μάλιστα εντυπωσιακά. Να τι λέει ο Γκρίμσον: «Ανακάμψαμε πολύ καλύτερα απ’ ότι θα μπορούσε κανείς να αναμένει και να προβλέψει. Υπάρχουν ακόμη προβλήματα. Ο λαός υποφέρει ακόμη. Όμως η ανεργία βρίσκεται περίπου στο πέντε τοις εκατό. Η οικονομική άνοδος είναι ένα με δύο τοις εκατό. Εντελώς παράδοξα, ο τομέας του τουρισμού, της ενέργειας, της αλιείας και της υψηλής τεχνολογίας πάνε πολύ καλύτερα από κάθε άλλη φορά.»

Και μην πει κανείς ότι η Ισλανδία δεν έχει γεωστρατηγική σημασία για την παγκόσμια οικονομία και πολιτική, γιατί θα πει ανοησίες. Με την έφοδο των μεγάλων στην αρκτική προκειμένου να εκμεταλλευθούν το εξαιρετικά σημαντικό γαιοφυσικό της πλούτο, η Ισλανδία αποτελεί το κλειδί. Επομένως το πάθημα και ο τρόπος απάντησης της Ισλανδίας ας γίνει παράδειγμα για όλους μας. Δεν έχει καμιά σημασία το μέγεθος μιας χώρας, αλλά η αποφασιστικότητα του λαού της. Κι οι Ισλανδοί το ξεκαθάρισαν από την πρώτη στιγμή της κατάρρευσης των τραπεζών τους. Δεν θα πλήρωναν κανένα χρέος των τραπεζιτών, ούτε θα έθεταν την χώρα τους υπό κηδεμονία. Να γιατί τα κατάφεραν.

Ήρθε λοιπόν η ώρα. Τέρμα οι συζητήσεις, οι διαβουλεύσεις, οι δισταγμοί και οι πολιτικές ταραντέλες. Ή ταν ή επί τας. Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Όποιος το λέει η καρδιά του και σέβεται αυτό που του άφησε κληρονομιά ο πατέρας του, όποιος είναι στα αλήθεια πατριώτης και πιστεύει σε μια ενιαία, ανεξάρτητη, κυρίαρχη και δημοκρατική Κύπρο, ήρθε ή ώρα να το αποδείξει στην πράξη. Αλλιώς ας λουφάξει μια για πάντα.

Το προσκλητήριο έχει σημάνει για όλους στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα. Η ιστορία τα έφερε έτσι ώστε να αποδειχθεί για μια ακόμη φορά ότι ούτε η Ελλάδα στέκεται χωρίς την Κύπρο κι ούτε η Κύπρος χωρίς την Ελλάδα. Τις δένει κοινή μοίρα. Γι’ αυτό και να έχουν στο μυαλό τους οι αδελφοί Κύπριοι ότι δεν θα είναι μόνοι τους σ’ αυτήν την περιπέτεια. Όσο πιο γρήγορα ξεφορτωθούν τους δοσίλογους και την ευρωκατοχή, τόσο πιο γρήγορα θα τους ακολουθήσουν και οι Έλληνες. Αρκεί να βρουν το κουράγιο και την δύναμη να δείξουν σε όλους του ξένους και ντόπιους λύκους ότι η αγάπη για την πατρίδα, την ελευθερία και την δημοκρατία δεν έχει αντίτιμο ούτε καν σε ευρώ.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 7:32 μ.μ.

Advertisements

ΕΠΑΜ, Δ. Καζάκης, εκδήλωση στο Aιγάλεω, 10 Φεβρουαρίου 2014

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Στα πλαίσια της παρουσίασης του προγράμματος των πρώτων 100 ημερών μιας κυβέρνησης παλλαϊκού μετώπου, πραγματόποιήθηκε εκδήλωση του ΕΠΑΜ στο Αιγάλεω, στο πολιτιστικό κέντρο “Γιάννης Ρίτσος”, με κεντρικό ομιλητή τον γ.γ. του ΕΠΑΜ Δημήτρη Καζάκη, στις 10 Φεβρουαρίου 2014.

βιντεο : Themis Fragias

http://www.epamhellas.gr/

ΕΠΑΜ Βύρωνας, όλο το σύνδεσμο 5-2-2014

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Ο γ.γ. του ΕΠΑΜ, Δ. Καζάκης στην παρουσίαση του προγράμματος των 100 πρώτων ημερών μιας κυβέρνησης παλλαϊκού μετώπου, στο Βύρωνα, στις 5 Φεβρουαρίου του 2014.

.
http://www.epamhellas.gr/
 

 

Godheten – Stefan Jarl

355139823_640

godheten__filmen_far_inte_visas

“Den får inte sändas så nära inpå valet” – SVT

Dokumentärfilmen som kritiskt granskar det ekonomiska systemet… Den enda dokumentären i sitt slag som producerats i Sverige sedan finanskrisen inleddes i och med Lehman Brothers affären, dvs ‘startskottet’ för den nyliberala elitens plundringståg över Europa! Ett plundringståg som avser att återinföra feodalsamhället, ny-kolonialismen och skapa arbetsmarknader som liknar slavmarknader i Europa. De förespråkar och arbetar för ett system där civila och mänskliga rättigheter går tillbaks till tiderna då kungar och furstar med sina hov styrde människornas liv med hjälp av grymma militier och privatarméer. Tiderna, INNAN den Franska Revolutionen vill säga.

Då SVT valde att bekänna färg som EU-regimens numera officiella propaganda-apparat i Sverige (inte för att de s.k privata kanalerna följer någon annan sorts  logik precis, men SVT skall ju föreställa en offentlig kanal), väljer jag att publicera denna dokumentär här för de svenskar som intresserar sig för en annan vy på EU’s diktatorisering av Europa än den, numera av oligarkerna i Sverige, dikterade Milton Friedmansagan.

Η μεγάλη χίμαιρα*

σπιθα εξαρχειων - σπίθα εξαρχείων

 

picture-293-1388443007της Ιωάννας Κολοβού

Η ουδόλως πολιτικά ορθή λαϊκή ρήση «Κουτσοί στραβοί τον Άγιο Παντελεήμονα» νομίζω ταιριάζει στο κλίμα των ημερών, καθώς ξεφυτρώνουν σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, κάθε είδους κόμματα και κινήματα τα οποία ετοιμάζονται να ζητήσουν τη ψήφο μας στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Μια πρωτοφανής καταιγίδα νεότευκτων «κομμάτων» την οποία για πρώτη φορά βλέπουμε μετά τη μεταπολίτευση. Όλοι ευαγγελίζονται κατά πρώτο τον ιδανικό τρόπο για τη σωτηρία της χώρα και διεκδικούν κατά δεύτερον την ψήφο μας.

Είναι εντυπωσιακό ότι στις έως τώρα προγραμματικές δηλώσεις –όσες τουλάχιστον έχω διαβάσει- ουδένα «κόμμα» αναφέρεται στα προβλήματα το όποιου δήμου και δη της πολυτραυματισμένης Αθήνας. Μιλούν για τη …μεγάλη Ιδέα, για το πώς θα διώξουν τα μνημόνια για το πώς θα εξασφαλίσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας, για το πώς θα καταπολεμήσουν τη φορολογική μάστιγα. Είναι να αναρωτιέσαι, μήπως έχουν κάνει λάθος και κάποιος τους είπε ότι έχουμε εθνικές εκλογές και όχι δημοτικές. Όχι ότι αυτές οι δύο δεν είναι εφαπτόμενοι κύκλοι, όχι ότι οι μεν, δεν αποτελούν πρόκριμα για τις άλλες, αλλά από εκεί, έως αυτό που βλέπουμε η απόσταση είναι τεράστια…

Αίφνης η Νέα Δημοκρατία συνειδητοποιεί ότι είναι περικυκλωμένη από ένα σωρό μικρά κόμματα τα οποία ζητούν κομμάτι από τις σάρκες της. Εκεί που πίστευε ότι θα προσελκύσει παραστρατημένους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, της βγήκαν μπροστά «παραπλανημένοι» …πολιτευτές δικοί της που ανακοινώνουν στο λαό ότι κακώς ήταν μέχρι τώρα με τη ΝΔ, μετανιώνουν πικρά που ψήφισαν το μνημόνιο αλλά από τούδε και στο εξής θα το πολεμήσουν με λύσσα! Ούτε στους πιο τρελούς της εφιάλτες η ΝΔ δεν έβλεπε τον Βύρωνα Πολύδωρα να ξεστομίζει τέτοια πράγματα.

Από την άλλη στο χώρο της Αριστεράς τα πράγματα είναι πιο θολά. Με σταθερό σημείο το μονολιθικό ΚΚΕ, και τον ΣΥΡΙΖΑ να ζαλίζεται από τα επανωτά χαστούκια μιας εντελώς λανθασμένης πολιτικής, βλέπει από την κερκόπορτα που ανοίγει προς το κέντρο να συνωστίζονται λογιών- λογιών κόμματα που ευαγγελίζονται τη …μέση λύση, με προεξάρχον το κόμμα των 58 –μια νέα πνοή στην πολιτική με μέσο όρο ηλικίας κάπου στα πρώτα η δεύτερα –ήντα. Μετά το κόμμα των 58, γαία πυρί μιχθείτω.. κάθε πικραμένος ΠΑΣΟΚος και ένα κομματάκι, που διεκδικεί κομματάκι. Ας μη μιλήσουμε εδώ για την αλαζονεία των πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ που ακόμα και τώρα που ακούγεται ο επιθανάτιος ρόγχος του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος, ονειρεύονται να γίνουν κάτι από Ανδρέα Παπανδρέου (με όλη τη λάμψη και …άλλα τινά που συνεπάγεται αυτό το όνομα). Άλλα όμως τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας και στο φινάλε κάθε πολιτικός είναι τέκνο του καιρού του.

Υπάρχουν και κάποια άλλα υποψήφια κόμματα για τους Δήμους και αλοιθωρίζοντα προς τη Βουλή βεβαίως (τις Δημοτικές τις βλέπουν σαν πρόβα τζενεράλε, σιγά μη νιάστηκαν για την πόλη τους) που θεωρούν ως λύση σωτήρια, την επιστροφή τη δραχμή. Δυο από αυτά θα κονταροχτυπηθούν σ αυτό το στίβο, με διαφορετικό σημείο εκκίνησης το καθένα και με το κόμμα του Αλαβάνου εμφανώς να κατισχύει.

Εκκολάπτονται κι άλλα πολλά κόμματα και …αποκόμματα, που δεν ωροδούν προ ουδενός προκειμένου να εξασφαλίζουν το εισιτήριο για την είσοδο στη Βουλή. Είναι χαρακτηριστικό πως ένα από αυτά τα εκκολαπτόμενα εκμεταλλεύεται ασύστολα το όνομα και το όραμα ενός μεγάλου ανδρός… Όχι μόνο χωρίς να τον ρωτήσουν, παρά αλλοιώνοντας τις ιδέες και την πολιτική πρόταση κατά το δοκούν και συνάπτοντας συμμαχίες ανίερες και ποταπές. Εκμεταλλευόμενοι τον πόθο του ελληνικού λαού για κάτι καινούργιο, χρυσώνουν την πρόσοψη με λαμπερούς τίτλους και με το όνομα του οράματος ΕΚΕΙΝΟΥ, για να κρύψουν από κάτω το σεσηπός, το πεπαλαιωμένο, το ύποπτο μικροσυμφέρον (που ελπίζουν να γίνει μεγάλο-συμφέρον- εξαπατώντας το λαό).

Σ αυτές τις εκλογές θα βρεθούμε μπροστά σε μια τραγική κατάσταση. Σε θλιβερούς μαυρογυαλούρους που παίζουν με τον πόνο και την απελπισία του πολίτη. Μιλάμε πολλές φορές για την τιμωρία των μεγάλων που μας έφτασαν εδώ. Αυτά τα τρωκτικά ποιός θα τα τιμωρήσει;

*Ο τίτλος είναι δάνειος από το ομώνυμο σπουδαίο μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση.

*(Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία η Χίμαιρα ήταν φοβερό τέρας, με σώμα κατσίκας, κεφάλι δράκου, και ουρά φιδιού. Από το στόμα εξέπνεε φωτιά.)

Οργανώνουν εθνική τραγωδία

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Δυνάμεις κατοχής, ντόπιες και ξένες, προετοιμάζουν τον ακρωτηριασμό της χώρας και τη μετατροπή της σε χώρο τοποθέτησης κεφαλαίων.

Η κοροϊδία δεν έχει όρια. Θυμάστε τι έλεγε ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο διάγγελμά του διαμέσου τηλεόρασης στις 30/12; Αφού υπερηφάνως μας είπε ότι πέτυχε (στο όνειρό του) το πρωτογενές πλεόνασμα και την ανάκαμψη που θα την δουν μόνο όσοι βλέπουν τα ραπανάκια ανάποδα, μας διαβεβαίωσε: «Είναι το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας από δω και μπρος. Είναι το θεμέλιο της Ελπίδας μας για το μέλλον… Ακόμα το 2014 η Ελλάδα θα βγει ξανά στις αγορές, θα αρχίσει να γίνεται μια φυσιολογική χώρα, όπως όλες οι άλλες. Τη νέα χρονιά το ελληνικό χρέος θα ανακηρυχθεί και επίσημα βιώσιμο, χωρίς δηλαδή ανάγκη νέου δανεισμού και χωρίς νέα Μνημόνια. Τηρήσαμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας και οι εταίροι μας θα τηρήσουν στο ακέραιο τις δικές τους. Το 2014 θα κάνουμε και το μεγάλο βήμα να βγούμε από το Μνημόνιο.»

Έτσι είναι όταν είσαι δουλοπρεπής, εθελόδουλος και δωσίλογος από τα γεννοφάσκια σου. Το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας κατά το εν λόγω κύριο δεν είναι η κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, δεν είναι η υπεράσπιση της πατρίδας απέναντι σε κάθε ενδεχόμενη απειλή, δεν είναι η προστασία της χώρας και του λαού της και προπαντός δεν είναι ο αγώνας του λαού για τα δίκαιά του, αλλά η πειθήνια υποταγή στις απαιτήσεις των «εταίρων» μας. Έτσι θα γίνουμε μια «φυσιολογική χώρα». Όταν θα μάθουμε να «τηρούμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας» με την φρούδα ελπίδα ότι οι αποικιοκράτες «εταίροι» μας θα «τηρήσουν στο ακέραιο τις δικές τους.» Ο όρκος πίστης του δωσίλογου από απαρχής ελληνικού κράτους.

Αποθέωση του δωσιλογισμού

Τι διαφορετικό έλεγε ο Τσολάκογλου όταν στις 29 Απριλίου 1941 απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό με προκήρυξη για να του εξηγήσει ότι από πατριωτισμό και εθνικό συμφέρον αναλάμβανε την διακυβέρνηση του τόπου υπό ναζιστική κατοχή; «Πρέπει ν’ αναλάβωμεν την τύχην της Χώρας σθεναρώς εις τα χέρια μας και ν’ ατενίζωμεν κατάματα την σκληράν πραγματικότητα. Δια ν’ ανταποκριθώμεν είς ταύτα απεφάσισα… να σχηματίσω υπό την Προεδρίαν μου Κυβέρησιν, ήτις θα εξασκή την εξουσίαν της… εδραζομένην επί μόνης κυριάρχου θελήσεως του Ελληνικού λαού.» Προσέξτε θράσος δωσίλογου. Αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της χώρας σε συνθήκες στρατιωτικής κατοχής «εδραζομένην επί μόνης κυριάρχου θελήσεως του Ελληνικού λαού.» Ποιας κυριάρχου θελήσεως; Ο Ελληνικός λαός τότε είχε τόσο κυρίαρχη θέληση, όσο και σήμερα. Η διαφορά ήταν ο κοινοβουλευτικός φερετζές που τότε δεν χρειαζόταν μια και είχε επιτευχθεί η στρατιωτική κατοχή από τους ναζί.

Κι ο Τσολάκογλου συνέχιζε: «Αυτή θα είνε η μόνη νόμιμος Κυβέρνησις εν Ελλάδι και θα έχη ως εντολήν και μοναδικόν προορισμόν, τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής, ν’ αποκαταστήση την ησυχίαν και την τάξιν εις τον δυστυχισμένον αυτόν τόπον και να χαρίση εις τον Ελληνικόν Λαόν την ασφάλειαν δια μιας υπευθύνου και δραστηρίας ενεργείας, ώστε καινείς να μη αισθάνεται τον εαυτόν του υπό τας σημερινάς δυσκόλους και τραγικάς στιγμάς, ως απροστάτευτον.»

Όπως ο Σαμαράς σήμερα, έτσι κι ο Τσολάκογλου τότε προάσπιζε το ελληνικό συμφέρον, «τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής», που σήμερα οι δωσίλογοι τους αποκαλούν «εταίρους» και με την προϋπόθεση ότι ο λαός θα παραιτηθεί από κάθε αγώνα για την ανεξαρτησία του. Όπως και σήμερα, οι δυνάμεις κατοχής θέλουν την πολιτική βιτρίνα των δωσιλόγων προκειμένου όπως έλεγε κι ο Τσολάκογλου «καθένας από Σας θα αισθάνεται ότι υφίσταται Ελληνική Κυβέρνησις, ήτις στοργικώς και με όλας τα δυνάμεις θα προσπαθή να σας ανακουφίση από το βαρύ φορτίον που επεσώρευσεν ο πόλεμος.» Βάλτε στη θέση του πολέμου το χρέος και θα δείτε την ίδια και απαράλλαχτη ομοιότητα των παλιών με τους σύγχρονους δωσίλογους.

Κι ο Τσολάκογλου έκλεινε την προκήρυξή του με τον ίδιο τρόπο που μιλούν και οι σημερινοί δωσίλογοι: «Εφεξής δε, μακράν παντός ξένου συμφέροντος και οδηγούμενοι απλώς και μόνον από το ακραιφνές Ελληνικόν συμφέρον, ας προσπαθήσωμεν να ζήση η Ελλάς και να εξασφαλισθή εκ νέου εις τον Λαόν της η ειρήνη και η εργασία.» Η διαφορά με τον Σαμαρά βρίσκεται στο γεγονός ότι ο σημερινός κατοχικός πρωθυπουργός δεν πρόδωσε με συνθηκολόγηση κατά την διάρκεια της μάχης, όπως ο Τσολάκογλου, αλλά πριν καν δοθεί οποιαδήποτε μάχη. Με όπλο το χρέος παρέδωσε αμαχητί την ανεξαρτησία της Ελλάδας και τον λαό της με τα ίδια προσχήματα που πάντα χρησιμοποιούν οι δωσίλογοι.

Οι τσάμπα μάγκες της κυβέρνησης

Όσο για το κατά πόσο γλυτώσαμε από τα δάνεια, ήδη η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει εκ προοιμίου με ένα νέο χρηματοδοτικό πακέτο που συζητούν οι «εταίροι» της κεκλισμένων των θυρών και φυσικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού. Απλά, ως συνήθως, το παίζει «βαρύ πεπόνι» για εσωτερική κατανάλωση. Για να νομίζουν όλοι εμείς οι υπόδουλοι νέοι δουλοπάροικοι ότι «υφίσταται Ελληνική Κυβέρνησις, ήτις στοργικώς και με όλας τα δυνάμεις θα προσπαθή να σας ανακουφίση από το βαρύ φορτίον…», όπως έλεγε κι ο Τσολάκογλου.

Να τι διαβάζουμε στις 3/2 σε κατευθυνόμενα ρεπορτάζ από την κυβέρνηση:

«Προϋποθέσεις για να αποδεχθεί ένα νέο δάνειο από την Ευρωζώνη φέρεται να θέτει η Ελλάδα. Η κυβέρνηση εμφανίζεται να ξεκαθαρίζει πως δεν θα αποδεχθεί νέο Μνημόνιο με νέα δημοσιονομικά μέτρα. Κληθείς να σχολιάσει δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού του Spiegel, που μιλούσε για ένα νέο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα ανώτατος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών εμφανίσθηκε θετικός. Ο ίδιος, όμως, τόνισε πως δάνειο με νέα μετρά και όρους που δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί δεν είναι κάτι που θα προτιμήσει η κυβέρνηση. «Είμαστε θετικοί σε νέο πακέτο, εφόσον δεν υπάρχουν δημοσιονομικά μέτρα, αλλά μόνο μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα», τόνισε. Αναφερόμενος στη συνάντηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί και στελεχών του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ στο περιθώριο του τελευταίου Eurogroup στις Βρυξέλλες ο ίδιος ξεκαθάρισε πως ήταν εν γνώσει της ελληνικής πλευράς. «Ήταν για το καλό της Ελλάδας», είπε.»

Νέο πακέτο σημαίνει νέα μέτρα

Μας έρχεται νέο πακέτο οσονούπω. Και οι συνεννοήσεις όπως πάντα στο παρασκήνιο. Είναι «για το καλό της Ελλάδας», μας λένε κι εμείς οφείλουμε να το υποστούμε.

Στις 25/1/2014 ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ρωτήθηκε σχετικά με το εάν η Ελλάδα θα χρειαστεί ένα τρίτο Μνημόνιο, αλλά και υπό ποιους όρους θα μπορούσε να χορηγηθεί πρόσθετη στήριξη στη χώρα. Για το θέμα o εκπρόσωπος του ESM δήλωσε χαρακτηριστικά τα εξής:

«Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί οριστικά το κατά πόσον η Ελλάδα θα χρειαστεί ένα τρίτο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας. Αν ωστόσο αυτό απαιτηθεί, είναι σαφές ότι θα είναι σημαντικά μικρότερο από ό,τι τα προηγούμενα προγράμματα. Σε κάθε περίπτωση, η Συνθήκη του ESM είναι σαφής: Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας δεν μπορεί να χορηγήσει ένα δάνειο χωρίς όρους. Κάθε αίτηση για πρόγραμμα βοήθειας, εγκρίνεται μόνο έναντι προϋποθέσεων. Αυτό σημαίνει ότι η δικαιούχος χώρα πρέπει να υπογράψει Μνημόνιο.»

Από την μεριά της η γερμανική κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει τη στήριξή της προς την Ελλάδα και με άλλους τρόπους, πέρα από την καθαρή οικονομική βοήθεια, με μια «συντονισμένη εταιρική βοήθεια ανοικοδόμησης» αναφέρεται σε έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, προς τα μέλη του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, έγγραφο που επικαλείται το πρακτορείο Reuters (3/2).

Τι σημαίνει και με άλλους τρόπους; Σύμφωνα με τη γερμανική υπηρεσία του πρακτορείου Reuters, ο υφυπουργός Οικονομικών Στέφεν Κάμπετερ εξηγεί στους βουλευτές ότι «το υπουργείο Εξωτερικών έχει συμφωνήσει να αναλάβει τον συντονισμό μεταξύ των υπουργείων, καθώς μόνο με χρήματα δεν μπορεί να βοηθηθεί η χώρα» και επιβεβαιώνει, με το βλέμμα στραμμένο στη συζήτηση για ένα νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, ότι η γερμανική κυβέρνηση είναι «υπό ξεκάθαρους όρους» έτοιμη να μιλήσει για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για τη χώρα.

Καταλάβατε; Το υπουργείο Εξωτερικών θα αναλάβει το «συντονισμό μεταξύ των υπουργείων» αυτής της ρημαδοχώρας. Κατά τ’ άλλα δεν υφίσταται θέμα εθνικής κυριαρχίας, ούτε βεβαίως κατοχής της Ελλάδας.

Αυτό που συζητούν κεκλεισμένων των θυρών οι αποικιοκράτες της Ευρώπης για την Ελλάδα, είναι το καθεστώς κυριότητας της χώρας. Δηλαδή το πέρασμα της κυριότητας της χώρας σε άλλα χέρια. Όχι μόνο της δημόσιας περιουσίας με την μεταφορά της κυριότητάς της στον ESM, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας που βρίσκεται πλέον υπερχρεωμένη στις τράπεζες και στην κατοχική εφορία, μαζί και της εδαφικής επικράτειας. Αυτό ονομάζουν «διαρθρωτική μεταρρύθμιση».

Όποιος νομίζει ότι απλά τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο μόνο ή κυρίως με όρους φτωχοποίησης του πληθυσμού, τότε πλανάται πλάνην οικτρά. Ετοιμάζεται μια νέα εθνική τραγωδία σε βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Μια εθνική τραγωδία όπου θα δούμε τον ακρωτηριασμό της χώρας και την μετατροπή της από χώρα σε χώρο τοποθέτησης κεφαλαίων. Ο ίδιος ο λαός της θα πάψει να υφίσταται ως νομική προσωπικότητα και θα διαμελιστεί σε ποικίλες «πληθυσμιακές οντότητες» ανά περιφέρεια και δήμο.

Ετοιμάζεται λοιπόν μια εθνική τραγωδία που μπροστά της ο εθνικός διχασμός του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, θα είναι κάτι ασήμαντο και δευτερεύον. Θα μάθουμε από την καλή κι από την ανάποδη τι σημαίνει προσφυγιά στον ίδιο μας τον τόπο και θα γνωρίσουμε από πρώτο χέρι τι σήμαινε για την ελληνική «πληθυσμιακή οντότητα» της Σμύρνης ο «συνωστισμός στο λιμάνι», όπως τον έχει αποκαλέσει η μυθιστοριογράφος Ρεπούση.

Διαμελισμός και πόλεμος

Όποιος νομίζει ότι όλα αυτά είναι υπερβολές, ας το καλοσκεφτεί. Ας σκεφτεί τι έχει συμβεί μέσα σε τρία χρόνια. Ας σκεφτεί γιατί έχουμε πολιτικές δυνάμεις της δεξιάς και της αριστεράς που θεωρούν αδιάφορο ή δευτερεύον το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας στον σημερινό κόσμο. Ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές όπου η αποικιακή κατοχή έχει επιβληθεί στην χώρα μας. Ας σκεφτεί τι έπαθαν και που κατέληξαν όσοι λαοί ξέχασαν ότι μόνο όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαιά του, τα δικαιώματά του με πρώτο το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, έχει ελπίδα να γλυτώσει τα χειρότερα. Αλλιώς τα πολύ χειρότερα θα ακολουθούν τα χειρότερα μέχρις ότου καταλήξει η Ελλάδα σε «οντότητα», δηλαδή χώρος, ο οποίος δεν θα πληροί ούτε καν τα βασικά κριτήρια αυτόνομου κράτους.

Αξίζει τον κόπο να θυμίσουμε ότι σύμφωνα τον ορισμό της Συνθήκης του Μοντεβιδέο του 1933 «το κράτος για συνιστά πρόσωπο του διεθνούς δικαίου πρέπει να κατέχει τα ακόλουθα προσόντα: (α) ένας μόνιμος πληθυσμός (β) μια καθορισμένη περιοχή (γ) κυβέρνηση και (δ) ικανότητα να εισαγάγει στις σχέσεις με τα άλλα κράτη.» Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Ο μόνιμος πληθυσμός βρίσκεται υπό καθεστώς βίαιης συρρίκνωσης είτε μέσω του εξαναγκασμού του σε μετανάστευση, είτε των συνθηκών διαβίωσης που εξοντώνουν μαζικά τους πιο αδύναμους και μειώνουν τις γεννήσεις.

Ποια ακριβώς είναι η καθορισμένη εδαφική επικράτεια της Ελλάδας σήμερα; Να θυμηθούμε ότι ήδη ο κατακερματισμός της εδαφικής επικράτειας έχει προετοιμαστεί με τον Καλλικράτη και την «διεδαφική συνεργασία» των περιφερειών. Επίσης με την υπογραφή του TAP, δηλαδή του αγωγού από το Αζερμπαϊτζάν έως την Αδριατική παρέδωσαν στην κοινοπραξία την κυριότητα και τον έλεγχο της Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι τυχαίο που η κυβέρνηση δεν έθεσε καν θέμα πληρωμής τελών διέλευσης του αγωγού, όπως συμβαίνει με όλα τα κυρίαρχα κράτη όταν αγωγός διασχίζει την εδαφική επικράτειά τους; Όχι βέβαια. Η εκχώρηση αυτή θα συνοδευτεί ακόμη και με πόλεμο προκειμένου να κατοχυρωθεί ως «γκρίζα ζώνη» στη συνείδηση των Ελλήνων. Όπως ακριβώς έγινε και με τα Ίμια.

Έχουμε έως το 2016 να ανατρέψουμε το καθεστώς και να προλάβουμε την εθνική τραγωδία που προετοιμάζουν. Το 2016 λέγεται ότι η κατασκευή του αγωγού θα βρίσκεται σε τελική φάση. Αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι η παράδοση υγροποιημένου αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά οι κορυφαίες γεωστρατηγικές μεταβολές που θα επέλθουν απ’ όπου θα περάσει ο αγωγός.

Για την κυβέρνηση τι να πει κανείς. Η κυβέρνηση σήμερα είναι τόσο ελληνική, όσο και η κυβέρνηση Τσολάκογλου στην κατοχή, ή όσο ήταν οι κυβερνήσεις την εποχής του εμφυλίου. Θυμίζουμε ότι ο εκδότης της Καθημερινής Γεώργιος Βλάχος, γνωστό βλαστάρι του δωσιλογισμού τόσο κατά την κατοχή, όσο και κατόπιν, έγραφε στις 25/8/1946: «Από την τύχης της Ελλάδος, του Έθνους μας, της Φυλής μας, ζήτημα είνε αν έχει αφεθεί εις την διαχείρισίν μας ένα ελάχιστον ποσοστόν.» Ανάλογα κι ο έτερος πυλώνας της κατοχικής λογικής, η εφημερίδα του Λαμπράκη, Το Βήμα, έγραφε στις 28/8/1946: «Υπό τας σημερινάς συνθήκας της κατοχής και συνολικής εξουσιάσεως της χώρας παρά των Βρετανών, αι ελληνικαί κυβερνήσεις έχουν τόσο περιορισμένην αυτοτέλεια και ανεξαρτησίαν, ώστε σχεδόν να μην έχει ενδιαφέρον για την Αγγλίαν ποίος θα είναι επικεφαλής αυτών.»

Και να φανταστεί κανείς ότι στις 31 Μαρτίου 1946 είχαν διεξαχθεί εκλογές υπό την εποπτεία της Συμμαχικής Αποστολής των Παρατηρητών, η οποία στην έκθεσή της υποστήριζε ότι οι εκλογές «διεξήχθησαν ελεύθεραι και δίκαιαι, ηρέμως και με τάξιν, δυνάμεναι να παραβληθώσι ως προς την ευπρέπειαν προς τας εν Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμαίναις Πολιτείας» και ότι το αποτέλεσμά τους «αντιπροσωπεύει την πραγματικήν και έγκυρον ετυμηγορίαν του Ελληνικού Λαού» (Ελευθερία, 12/4/1946).

Η παγίδα του εμφυλιακού διαχωρισμού δεξιάς-αριστεράς

Την εποχή εκείνη μ’ ένα ΕΑΜ να αντιπροσωπεύει την εθνική ενότητα του λαού που σφυρηλατήθηκε κατά την ναζιστική κατοχή, οι δυνάμεις του δωσιλογισμού χρειάζονταν τα όπλα και τον ανοιχτό εμφύλιο για να επιβληθούν και να επικρατήσουν διαμέσου μιας νέας κατοχής. Της κατοχής των Βρετανών και ύστερα των Αμερικανών υπό το δόγμα Τρούμαν.

Σήμερα δεν υπάρχει ακόμη το αντίπαλο δέος. Δεν έχει αναδειχθεί ακόμη ένα νέο ΕΑΜ που θα συσπειρώνει την μεγάλη πλειοψηφία του λαού, δεξιούς και αριστερούς, στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική χειραφέτηση. Η δεξιά έχει παραδοθεί στην παραδοσιακή εθελοδουλία των ηγετών της, ενώ η αριστερά συνιστά μέρος του προβλήματος καθώς έχει εγκαταλείψει προ πολλού τον αγώνα για τα δίκαια του λαού και της χώρας. Κι έτσι το δωσίλογο καθεστώς αισθάνεται ασφαλές. Μπορεί να προχωρά ήσυχα-ήσυχα στην εξουθένωση και στην εξόντωση του λαού προετοιμάζοντας βήμα το βήμα τον εθνικό ακρωτηριασμό και την διάλυση της χώρας.

Ο πόλεμος που εγκυμονεί η σημερινή κατάσταση, η σημερινή πορεία του λαού και της χώρας προς την άβυσσο, δεν είναι σαν τον εμφύλιο. Ο λαός σήμερα δεν είναι χωρισμένος σε πολιτικές παρατάξεις. Έστω κι αν κάνουν τα αδύνατα, δυνατά όλοι να πολώσουν τον ελληνικό λαό ανάμεσα σε μια φασιστική ακροδεξιά που σήμερα καλείται όχι μόνο εντός της Ελλάδος, αλλά σ’ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκμαυλίσει τα πατριωτικά αισθήματα των λαών και να ταυτίσει τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία όχι με την δημοκρατία, αλλά με μια φυλετική νέα τάξη στην Ευρώπη.

Από την άλλη καλείται η αριστερά, η επίσημη κρατικοδίαιτη αριστερά, εκείνη που έχει προδώσει τα αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας να λειτουργήσει ως ταφόπλακα των λαών στο όνομα ενός «διεθνισμού», που δεν είναι τίποτε περισσότερο από την προπαγάνδα του ζυγού σε διεθνές επίπεδο με πρόσχημα τον «διεθνισμό».

Η κατάσταση μας πάει ολοταχώς σε εθνική τραγωδία. Όπως πάμε είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ζήσουμε ξανά πόλεμο στο έδαφός μας. Όχι εμφύλιο, αλλά πόλεμο επιβολής τετελεσμένων. Με την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του να έχει παραδοθεί στο καθεστώς κατοχής. Με την ανώτατη δικαιοσύνη να νομιμοποιεί την πορεία της χώρας προς την άβυσσο και τις ένοπλες δυνάμεις στην χειρότερη κατάσταση που έχουν βρεθεί ποτέ, ποιος είναι εκείνος που θα αντιστρέψει αυτή την πορεία; Μόνο ο λαός.

Αρκεί να μην πέσει στην χειρότερη παγίδα που του στήνουν αυτήν την εποχή: να επιλέξει με όρους αριστεράς ή δεξιάς. Τώρα προέχει η στράτευση στο εθνικό, το πατριωτικό καθήκον. Πάνω και πέρα από δεξιά-αριστερά. Και για να γίνει αυτό οφείλουμε να λυτρωθούμε ως λαός μια και καλή από όλους τους επιγόνους του εμφυλίου, αλλά κι αυτούς που νοσταλγούν τον εμφύλιο.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 9/2/2014

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 10:20 π.μ.

Η Κύπρος σε κίνδυνο!

Λογότυπο ΕΠΑΜ

Οι Αναστασιάδης και Σαμαράς συνωμοτούν για την ολοκληρωτική εκποίηση της Κύπρου. Μετά την καταστροφή που υπέστη η Κυπριακή δημοκρατία από την ευρωζώνη, μια καταστροφή πολύ χειρότερη από εκείνη του Αττίλα, σέρνεται σε μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση προκειμένου να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα αποικιοκρατικά συμφέροντα Ευρωπαίων και Αμερικανών.

Το κράτος της ελεύθερης Κύπρου καλείται να αυτοκαταλυθεί προς όφελος της Τουρκικής επικυριαρχίας υπό την σκέπη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την οικονομία παραδομένη κυριολεκτικά στους αποικιοκράτες της ευρωζώνης, η κυβέρνηση Αναστασιάδη, αντί να σταθεί στο ύψος του πατριωτικού καθήκοντος και να ευθυγραμμιστεί με την θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας του κυπριακού λαού που ζητά την έξοδο από το ευρώ, νοιάζεται μόνο για την παραμονή της στην ΕΕ.

Η δήλωσή του Αναστασιάδη ότι το επιδιωκόμενο Κοινό Ανακοινωθέν «θα διασφαλίζει την παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά το πιο σημαντικό: θα εξασφαλίζει ανθρώπινα δικαιώματα και την υλοποίηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας», τα λέει όλα. Υλοποίηση του «ευρωπαϊκού κεκτημένου» σ’ όλη την επικράτεια του νησιού, σημαίνει παράδοση άνευ όρων της οικονομίας της Κυπριακής δημοκρατίας στην Τουρκία υπό την αποικιοκρατική επιτήρηση των Βρυξελλών.

Με τον τρόπο αυτό θα εισαχθεί στην κυπριακή οικονομία η τουρκική λίρα και επίσημα ως διπλό κατοχικό νόμισμα δίπλα στο ευρώ.

Τώρα φαίνεται καθαρά πώς η Κύπρος δεν δέχτηκε απλά το ολέθριο πλήγμα από την ευρωζώνη μόνο και μόνο ως πειραματόζωο προκειμένου τα επιτελεία της να εισάγουν το «κούρεμα» των αποταμιεύσεων ως πολιτική στήριξης των τραπεζών. Η Κύπρος φαίνεται επίσης να έχει επιλεγεί για να δοκιμαστεί και μια ακόμη συνταγή απελπισίας, το διπλό νόμισμα. Δίπλα στο όλο και πιο δυσεύρετο για του Κυπρίους και την κυπριακή οικονομία «σκληρό» ευρώ, θα εισαχθεί επίσημα ως δεύτερο «μαλακό» νόμισμα για εσωτερική κατανάλωση η τουρκική λίρα.

Με τον τρόπο αυτό θα ανοίξει η κατεστραμμένη οικονομία της κυπριακής δημοκρατίας στην επιδοτούμενη από την Τουρκία οικονομία των κατεχόμενων και κυρίως στις τούρκικες τράπεζες. Το νησί έτσι θα αλλάξει χέρια, χωρίς καν να χρειαστεί ένα νέο σχέδιο Ανάν, ή κάτι παρόμοιο που ίσως να προκαλέσει την πατριωτική έγερση των Κυπρίων.

Η οικονομική δυσπραγία είναι πολύ καλύτερος τρόπος για να επιβάλλουν οι νέοι καταχτητές τις βλέψεις τους. Όταν ο Κύπριος δεν θα έχει εισόδημα και δουλειά, θα είναι πιο εύκολο να αποδεχθεί τα τετελεσμένα. Έτσι σκέφτονται οι αποικιοκράτες.

Το προετοιμαζόμενο Κοινό Ανακοινωθέν ισοδυναμεί με πράξη εσχάτης προδοσίας χειρότερης από την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν. Ο Αναστασιάδης, σεσημασμένος εθνοπροδότης από την εποχή που είχε πάρει εργολαβία την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν, έρχεται τώρα να ολοκληρώσει την αποστολή του. Αφού πρώτα κατάστρεψε ολοσχερώς την οικονομία του νησιού, προκειμένου οι Κύπριοι να αισθανθούν ανήμποροι να αντισταθούν.

Μαζί αυτή την φορά με την ηγεσία του ΑΚΕΛ που ευθυγραμμίζεται φοβούμενη την ποινική δίωξη της κλίκας Χριστόφια για τις ατασθαλίες και την διαφθορά στην οποία επιδόθηκαν κατά την διακυβέρνηση του κομμουνιστή προέδρου. Για άλλη μια φορά ο κομματικός πατριωτισμός αποδεικνύεται το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων και μάλιστα των προδοτών.

Οι Κύπριοι αδελφοί οφείλουν να έχουν ξεκάθαρο ότι χωρίς να ξεμπερδέψουν με τους κομματικούς μηχανισμούς της δεξιάς και της αριστερής προδοσίας, χωρίς να φύγουν το ταχύτερο δυνατό από το ευρώ και την ΕΕ δεν πρόκειται να γλυτώσουν τα πολύ χειρότερα. Δεν πρόκειται να γλυτώσουν το νησί τους.

Κύπρος μία, ενιαία, δημοκρατική, ανεξάρτητη, κυρίαρχη με έναν λαό και μια ιθαγένεια, δίχως να στοιχειώνεται από το σαράκι του διαμελισμού διαμέσου της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, που έχει εισάγει στο κυπριακό πρόβλημα από την δεκαετία του ’50 η αποικιοκρατία, μπορεί να υπάρξει μόνο αν έχει σαν αφετηρία την έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ και τώρα. Πριν είναι πολύ αργά για όλους του Κυπρίους.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 1:32 μ.μ.

Συνέντευξη του Δημήτρη Καζάκη στην ομογενειακή εφημερίδα ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΣ της Αυστραλίας

cropped-logo-epam-ir1

 

1. Πρωτογενές πλεόνασμα, μια σειρά δεικτών που – δεν πολυκαταλαβαίνουμε και – εμφανίζονται θετικοί, διεθνείς οίκοι αξιολόγησης κάνουν λόγο για ανάκαμψη και σταδιακή ανάπτυξη. Θα υπέθετε κάποιος ότι τελείωσαν τα δύσκολα για την Ελλάδα…

ΔΚ: Κανένας σοβαρός οικονομολόγος δεν μπορεί να συζητά για ανάκαμψη της Ελλάδας. Θα επρόκειτο για φάρσα, αν δεν ήταν τραγωδία για τον ελληνικό λαό. Πώς ακριβώς θα υπάρξει ανάπτυξη; Ακόμη και με τις προσωρινές εκτιμήσεις της η ύφεση τρέχει φέτος το 2013 για την ελληνική οικονομία με 6% σε τρέχουσες τιμές. Η αλήθεια είναι ότι τελικά θα βρεθεί να πέφτει με ρυθμό κοντά στο 7% ετήσια σε τρέχουσες τιμές. Η κυβέρνηση μιλά μόνο με αποπληθωρισμένα στοιχεία για να δίνει την εντύπωση της μείωσης των ρυθμών, όταν ξέρει πολύ καλά ότι η ύφεση έχει οδηγήσει την ελληνική οικονομία σε μια πρωτοφανή στα χρονικά δίνη αποπληθωρισμού. Σε ποιες συνθήκες λοιπόν θα υπάρξει ανάκαμψη; Η οικονομία έχει ήδη τεθεί σε μια τέτοια δίνη αποπληθωρισμού που δεν επιτρέπει σε καμιά από τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, όποιο κι αν είναι το μέγεθός της, να προσδοκούν τζίρους και κέρδη από την εσωτερική αγορά. Επομένως τα λουκέτα και η προσφυγή στο άρθρο 99 θα κλιμακωθούν μέσα στο 2014. Οι επενδύσεις στην ελληνική οικονομία έχουν φτάσει σε αρνητικό ιστορικό ρεκόρ από τότε που καταγράφονται επίσημα στατιστικά στοιχεία. Το 2013 κλείνει με τις επενδύσεις να μην ξεπερνούν το 12% του ΑΕΠ, το 7ο χαμηλότερο επίπεδο επενδύσεων σ’ ολόκληρο τον κόσμο! Προβλέπεται μήπως να αυξηθεί σημαντικά; Όχι. Και το 2014 θα συνεχίσουν να μειώνονται. Επομένως από πού θα προέλθει η ανάκαμψη; Μήπως από τις εξαγωγές της ελληνικής οικονομίας; Μα ήδη παρουσιάζει κάμψη ακόμη κι αυτή η αναιμική και εν πολλοίς εικονική άνοδος που παρουσιάστηκε τα προηγούμενα χρόνια. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε και το διεθνές περιβάλλον. Η παγκόσμια οικονομία και κυρίως η ευρωζώνη αναμένεται να εισέλθει σε νέα περίοδο επιβράδυνσης και ύφεσης. Πολλοί μιλούν ότι η κατάσταση διεθνώς εγκυμονεί ένα νέο κραχ. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να μιλάμε για ανάκαμψη της Ελλάδας και μάλιστα για ανάπτυξη; Και μάλιστα όταν κανένας από τους ζωτικούς δείκτες της ελληνικής οικονομίας δεν παρουσιάζει σοβαρή βελτίωση;

2. Υπάρχει διέξοδος για την οικονομία της χώρας; Και αν ναι, ποια είναι αυτή;

ΔΚ: Και βέβαια υπάρχει. Κι αυτή είναι μόνο μία. Αφενός, μονομερής καταγγελία του δημόσιου χρέους της Ελλάδας ως παράνομου και καταχρηστικού με βάση τα προβλεπόμενα από το διεθνές δίκαιο, μιας και αποτελεί προϊόν λεηλασίας της χώρας από ντόπια και ξένα κέντρα. Αφετέρου, έξοδος από το ευρώ και την ευρωζώνη το ταχύτερο δυνατό με σκοπό την εισαγωγή νέου εθνικού κρατικού νομίσματος έτσι ώστε να ανακτήσει η Ελλάδα την εθνική της κυριαρχία και τους βασικούς μοχλούς άσκησης οικονομικής πολιτικής που σήμερα έχουν παραδοθεί στα επιτελεία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Δίχως εθνικό κρατικό νόμισμα δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί η οικονομία χωρίς χρέος με στόχο την παραγωγικής ανασυγκρότηση και την αύξηση της απασχόλησης. Και βέβαια όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν αν ο ελληνικός λαός δεν διεκδικήσει και δεν πετύχει την δημοκρατία στον τόπο του. Για πρώτη ίσως φορά μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Μια δημοκρατία που θα κατοχυρώσει τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού και θα τον μετατρέψει σε αφέντη και νοικοκύρη στην πατρίδα του.

3. Το κόμμα σας, το ΕΠΑΜ τάσσεται υπέρ της εξόδου από το ευρώ και της υιοθέτησης εθνικού νομίσματος. Πώς θα γίνει μια τέτοια μετάβαση και με ποιο κόστος;

ΔΚ: Από την επίσημη αναγγελία της εξόδου από το ευρώ μέχρι την καθαυτό εισαγωγή νέου εθνικού κρατικού νομίσματος θα μεσολαβήσουν τουλάχιστον 6 με 8 μήνες προετοιμασίας. Αυτό το διάστημα η οικονομία θα λειτουργεί με ευρώ, μόνο που δεν θα υπακούει στους νομισματικούς και πιστωτικούς κανόνες της ευρωζώνης. Το βασικό μας μέλημα κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου είναι να διατηρήσουμε την κυκλοφορία του χαρτονομίσματος εντός της ελληνικής οικονομίας, η οποία σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα ανέρχεται σε 26 δις ευρώ. Για τον λόγο αυτό θα τεθεί εν ισχύ ένα καθεστώς ελέγχου της κίνησης κεφαλαίου που θα απαγορεύει την εξαγωγή χαρτονομίσματος και θα φορολογεί με πολύ υψηλό ποσοστό τις κινήσεις κεφαλαίου προς το εξωτερικό, ειδικά τις τοποθετήσεις σε μετοχές και χρεόγραφα του εξωτερικού. Ταυτόχρονα θα επιτρέψουμε την εισροή μετρητού από το εξωτερικό υπό καθεστώς ελέγχου της τοποθέτησής του, δηλαδή ελέγχου του που πάει και πώς τοποθετείται στην ελληνική οικονομία προκειμένου να προληφθεί οποιαδήποτε μορφή κερδοσκοπίας. Οι καταθέσεις στις εγχώριες τράπεζες δεν θα δεσμευτούν, ούτε θα τεθεί πλαφόν στην κίνησή τους, αλλά θα απαγορευτεί μέχρι την έκδοση εθνικού κρατικού νομίσματος η ανάληψη μετρητού. Η ελεύθερη κίνηση των καταθετικών λογαριασμών θα μπορεί να γίνει με χρεωστικές κάρτες συναλλαγής (σαν τις κάρτες ΑΤΜ), τις οποίες θα είναι υποχρεωμένοι όλοι να τις δέχονται για την διευκόλυνση των συναλλαγών στην οικονομία χωρίς την χρήση φυσικού χρήματος. Το μέτρο αυτό επιβάλλεται από την ανάγκη να αποσυρθεί ένα σημαντικό ποσό μετρητού, χαρτονομισμάτων του ευρώ, γύρω στα 10 δις ευρώ, προκειμένου να μετατραπούν σε συναλλαγματικό απόθεμα της εθνικοποιημένης Τράπεζας της Ελλάδας. Με το συναλλαγματικό αυτό απόθεμα θα μπορέσουμε να καλύψουμε το εξωτερικό έλλειμμα εμπορευμάτων και υπηρεσιών. Θα πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη μας ότι οι τράπεζες δεν θα έχουν ούτε τον χαρακτήρα, ούτε την μορφή την σημερινή. Θα έχουν τεθεί υπό δημόσιο έλεγχο και εκκαθάριση προκειμένου να ανακαλύψουμε που πήγαν τα εκατοντάδες δις ευρώ των ενεργητικών τους, ποιος επωφελήθηκε απ’ αυτά και ποιος πρέπει να καθίσει στο σκαμνί για απιστία και ληστρική συμπεριφορά. Με τον τρόπο αυτό θα μας δοθεί η δυνατότητα να ανοικοδομήσουμε το τραπεζικό σύστημα υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο, με απόλυτη διαφάνεια συναλλαγών, από μηδενικής βάσης σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες μιας ανάπτυξης προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Έτσι θα μας δοθεί από την πρώτη στιγμή να ξεμπερδέψουμε με τα ιδιωτικά χρέη, σβήνοντας πρώτα και κύρια εκείνα που τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίοι αδυνατούν να εξυπηρετήσουν, αλλά και να προετοιμάσουμε την ομαλή μετάβαση στο εθνικό κρατικό νόμισμα όταν θα είμαστε έτοιμοι. Η μετάβαση αυτή θα γίνει με τους ίδιους όρους που έγινε και η μετάβαση από δραχμή σε ευρώ.

4. Τι συνέπειες θα έχει μια τέτοια απόφαση στη ζωή των πολιτών;

ΔΚ: Στο πρώτο διάστημα θα πρέπει να αναμορφωθεί εκ βάθρων το εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας. Όχι μόνο γιατί το κράτος θα επιβάλει ένα καθεστώς επιλεκτικής ανταγωνιστικής προστασίας υπέρ της εγχώριας παραγωγής, αλλά και γιατί θα πρέπει να αλλάξουν άρδην και οι όροι διεθνούς εμπορίου. Στη θέση της ασύδοτης δράσης μεσαζόντων και πολυεθνικών, που έχουν μετατρέψει την εσωτερική αγορά της χώρας σε σκουπιδαριό δικών τους προϊόντων, θα υπάρξουν διακρατικές συμφωνίες και προγραμματικές συμβάσεις συναλλαγής με βάση αυτά που έχει πράγματι ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία και με βάση αυτά που έχει να προσφέρει στους εμπορικούς και οικονομικούς της εταίρους. Με τον τρόπο αυτό θα αλλάξει ριζικά το καταναλωτικό πρότυπο της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Θα στηρίζεται ότι στις εισαγωγές κάθε είδους, αλλά στην εγχώρια παραγωγή. Και η ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής δεν θα στηρίζεται στις εξαγωγές, αλλά στην ενεργή ζήτηση της εσωτερικής αγοράς. Συνειδητά και από την πρώτη στιγμή θα επιβληθούν δραστικοί περιορισμοί σε προϊόντα και υπηρεσίες που εισάγονται, αλλά δεν είναι απολύτως αναγκαίες για την εγχώρια αγορά. Την ίδια ώρα θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση να καλυφθούν τυχόν κενά για ζωτικά προιόντα και υπηρεσίες διαμέσου διακρατικών συμφωνιών κι όχι από την ελεύθερη αγορά. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το ευρύτερο δυνατό εμπόριο και δοσοληψίες με το σύνολο των χωρών του πλανήτη, αλλά εκτός χρηματαγορών και πολυεθνικών. Αυτό θα δώσει το αναγκαίο κίνητρο και στην εγχώρια παραγωγή να καλύψει τα κενά αυτά και μάλιστα γρήγορα. Όλα αυτά θα εξασφαλίσουν επάρκεια διατροφική, ενεργειακή και φαρμακευτική σε τιμές πολύ καλύτερες από ότι πληρώνει σήμερα η Ελλάδα.

5. Γιατί τότε τα λεγόμενα «μνημονιακά κόμματα» ισχυρίζονται ότι η έξοδος από το ευρώ ισοδυναμεί με καταστροφή;

ΔΚ: Διότι πρόκειται για συνειδητούς προδότες, που έχουν αναδείξει ως πρώτιστο μέλημά τους την υπεράσπιση των συμφερόντων των δανειστών τοκογλύφων της Ελλάδας και του τραπεζικού καρτέλ που κατέχει το ευρώ. Μην ξεχνάμε αυτό που συνέβη στην Ελλάδα. Στις 6 Μαΐου 2010, η τότε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση που σήμερα κυβερνούν την χώρα από κοινού, προχώρησαν σε ανοιχτό πραξικόπημα καταλύοντας την συνταγματική τάξη της χώρας και κυρίως τα θεμελιώδη δικαιώματα του ελληνικού λαού. Με τον τρόπο αυτό παρέδωσαν αμαχητί την χώρα στους δανειστές της, πρώτα απεμπολώντας «άνευ όρων και αμετάκλητα» -όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στις δανειακές συμβάσεις – την ασυλία του ελληνικού κράτους έναντι των δανειστών του λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας και ύστερα την ίδια την εθνική κυριαρχία της χώρας. Ο λόγος; Ένας και απλός. Με βάση το διεθνές δίκαιο και την εσωτερική συνταγματική τάξη της χώρας, η Ελλάδα, όπως κι οποιοδήποτε άλλο κυρίαρχο κράτος, δεν μπορεί να τεθεί από τους δανειστές του σε εκκαθάριση όπως γίνεται με μια επιχείρηση επειδή χρωστάει. Εκτός κι αν οικιοθελώς απεμπολήσει το κράτος τη ασυλία του και την κυριαρχία του. Αυτό έκαναν τα μνημονιακά κόμματα. Κι αυτό με βάση το Σύνταγμα της Ελλάδος (120.3) αποκαλείται «σφετερισμός λαϊκής κυριαρχίας» και με βάση τον Ποινικό Κώδικα εσχάτη προδοσία. Σήμερα οι μνημονιακές δυνάμεις βιάζονται να εξουθενώσουν σε τέτοιο βαθμό τον ελληνικό λαό, ώστε ούτε οι ίδιες να λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη για τις πράξεις εθνοπροδοσίας που έχουν διαπράξει, αλλά και να αλλάξει χέρια το ταχύτερο δυνατό η χώρα για να μεταβληθεί και επίσημα σε «προσαρτημένη περιφέρεια», συλλογική περιούσια της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας του καρτέλ των Βρυξελών, πριν καταλάβουν οι Έλληνες ότι έχασαν για πάντα την πατρίδα τους.

6. Κάνετε λόγο για κατάκτηση της δημοκρατίας και για πραγματική λαϊκή κυριαρχία. Είναι ρεαλιστικό αυτό και με ποιο τρόπο θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα;

ΔΚ: Δεν είναι απλά ρεαλιστικό. Είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίο. Όχι μόνο γιατί χωρίς αυθεντική λαϊκή κυριαρχία δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία, αλλά και γιατί χωρίς τον λαό να κατακτά την δημοκρατία σήμερα είναι αδύνατον να σωθεί ο ίδιος και η πατρίδα του. Είναι τόσο κρίσιμα τα πράγματα. Είτε ο ελληνικός λαός θα ξεσηκωθεί για να ξεφορτωθεί την ληστοσυμμορία που κυβερνά, είτε οι κυβερνώντες δοσίλογοι και τα ξένα μεγάλα αφεντικά θα τον εξοντώσουν μαζικά. Όπως άλλωστε κάνουν ήδη. Το πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι ότι οι διεθνείς τοκογλύφοι μαζί με τους ντόπιους λακέδες τους εποφθαλμιούν το οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα. Το οικόπεδο θέλουν. Τους ιθαγενείς δεν τους χρειάζονται.

7. «Μονόδρομος η ανατροπή». Τι πραγματεύεται το νέο σας βιβλίο; Όταν γράφετε «ανατροπή» σε τι αναφέρεστε και με ποιο τρόπο αυτή μπορεί να γίνει;

ΔΚ: Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή των άρθρων που έγραψα στην εφημερίδα το Χωνί από την αρχή της έκδοσής του. Η βασική προσπάθεια του βιβλίου είναι να τεκμηριώσει την ανάγκη για μια ριζική ανατροπή των πραγμάτων στην Ελλάδα. Όχι για λόγους ιδεολογίας, αλλά για λόγους που επιβάλλονται από τις ανάγκες άμεσης επιβίωσης του λαού και της χώρας. Το βιβλίο προσπαθεί να απαντήσει στα τρέχοντα κρίσιμα προβλήματα, αφενός, παρουσιάζοντας τα αληθινά δεδομένα της κατάστασης και, αφετέρου, από την σκοπιά του πατριωτικού καθήκοντος που οφείλει να συγκινεί όλους τους Έλληνες. Όσους τουλάχιστον είναι αρκετά συνειδητοί ώστε να κατανοούν την ανάγκη υπεράσπισης της πατρίδας όταν απειλείται η ίδια η υπόστασή της από ντόπια και ξένα κέντρα εξουσίας, αλλά και διεκδίκησης της δημοκρατίας σε τόσο χαλεπούς καιρούς όπου κυριαρχεί το μαύρο σκοτάδι της εθελοδουλίας στους ισχυρούς.

8. Ποια είναι η αλήθεια για το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα;

ΔΚ: Είναι ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια της τελευταίας περιόδου. Έχει κανένα νόημα να θυμίσουμε ότι η ίδια η Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 προβλέπει νέο δανεισμό για το ελληνικό δημόσιο της τάξης των 63,5 δις ευρώ; Έχει νόημα να θυμίσουμε ότι στην ίδια την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 (σ. 80) προβλέπεται από την ίδια την κυβέρνηση συνολικό έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 23,1 δις ευρώ, ή 12,6% του ΑΕΠ; Έχει νόημα να σημειώσουμε ότι η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας στο τελευταίο της Στατιστικό Δελτίο της Οικονομικής Συγκυρίας, τεύχος 152 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2013), προβλέπει πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού της τάξης των 708 εκατ. ευρώ, ή 0,4% του ΑΕΠ, ενώ συνολικό έλλειμμα 6,8 δις ευρώ, ή το 3,7% του ΑΕΠ για το 2013 (σ. 133); Δεν έχει καμιά σημασία τι λένε τα στοιχεία. Ούτε τι βιώνει ο μέσος Έλληνας πολίτης. Η κυβερνώσα συμμορία απλά θα λέει τα δικά της, ότι κι αν συμβαίνει. Προβλέπει ανάκαμψη για το 2014, με τον ίδιο τρόπο που η τρόικα, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβλεπαν ανάκαμψη της Ελλάδας από τα τέλη του 2010. Τα ίδια και τα ίδια. Πρώτα μιλάνε για ανάκαμψη και μετά όταν αποδεικνύεται ότι πρόκειται για παραμύθι, αυτοί μιλάνε για λάθος. Και πάνε πάλι από την αρχή. Μέχρι σήμερα ούτε μία πρόβλεψη του προγράμματος που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα, δεν έχει επαληθευθεί.

9. Πρόσφατα αναφέρατε ότι ο προϋπολογισμός του 2014 είναι ο τελευταίος που καταθέτει το ελληνικό κράτος. Τι ακριβώς εννοείτε με αυτό;

ΔΚ: Πρόκειται για την μετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, όπου τα κράτη μέλη δεν θα μπορούν να ασκούν ούτε καν τυπικά εθνική κυριαρχία. Θα υπάρχει μόνο «συλλογική κυριαρχία» της Ευρώπης. Έτσι μας είπε ο Μπαρόζο. Δηλαδή θα ασκείται μόνο η συλλογική κυριαρχία των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών. Ήδη αυτό ξεκίνησε με την εφαρμογή του νέου Δημοσιονομικού Συμφώνου σ’ όλη την ΕΕ, σύμφωνα με το οποίο κανένα κράτος μέλος δεν έχει πια ούτε καν το δικαίωμα της αυτοτελούς σύνταξης και ψήφισης του κρατικού προϋπολογισμού του. Οι κρατικοί προϋπολογισμοί θα συντάσσονται πια με βάση τις οδηγίες και κατευθύνσεις που δίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά τη διάρκεια του εαρινού εξαμήνου. Μόνο τότε θα μπορούν να πάνε για ψήφιση στα εθνικά κοινοβούλια. Αν τυχόν και καταψηφιστεί, τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να προχωρήσει όχι μόνο σε συστάσεις, αλλά και σε ποινές εναντίον του κράτους μέχρι ο προϋπολογισμός που έχει συνταχθεί απ’ αυτήν τελικά ψηφιστεί. Η Ελλάδα λοιπόν από του χρόνου, είτε είναι υπό μνημόνιο, είτε όχι, δεν θα έχει καν το δικαίωμα σύνταξης κρατικού προϋπολογισμού.

10. Τι οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις θα έχουμε μέσα στο 2014, με τα δεδομένα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα;

ΔΚ: Η Ελλάδα έχει ήδη βγει στο σφυρί και η κυβέρνηση με την τρόικα εξασφαλίζουν ότι δημόσια και ιδιωτική περιουσία θα αλλάξει χέρια με τους ευνοϊκότερους δυνατόν όρους για ξένα και ντόπια αρπαχτικά, που κρύβονται πίσω από επενδυτικά κεφάλαια, υπεράκτιες εταιρείες και κυκλώματα καθώς και σε χώρες όπου βασιλεύει η μαφία, όπως είναι τα κράτη υβρίδια της αραβικής χερσονήσου, το Αζερμπαϊτζάν, κοκ. Είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια αυτά ακριβώς τα μαφιόζικα κράτη υβρίδια έχουν γίνει οι προνομιακοί εταίροι της επίσημης Ελλάδας; Με δεδομένη αυτή την κατεύθυνση της επίσημης πολιτικής, την αποτυχία να βγει μέσα στο 2014 η Ελλάδα στις αγορές για να δανειστεί εκ νέου, το γεγονός ότι πολύ σύντομα θα αποκαλυφθεί και επίσημα πόσο μεγάλο ψέμα ήταν η ιστορία του δήθεν πρωτογενούς ελλείμματος, η κυβέρνηση γύρω στον Απρίλη ή Μάιο θα βρεθεί στην ανάγκη να συμφωνήσει σ’ ένα εκ νέου χρηματοδοτικό πρόγραμμα με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και τότε όχι μόνο θα επιβληθεί ένα νέο αναθεωρημένο πακέτο πολιτικών (μνημόνιο), αλλά και θα δούμε να εφαρμόζεται σε bail in στις τραπεζικές καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Η κατάσταση είναι σίγουρο ότι θα εξαναγκάσει την μεγάλη πλειοψηφία των νοικοκυριών να υπερασπιστούν το σπίτι τους και την οικογένειά τους μπρος στην λαίλαπα που έχει επιβληθεί ήδη στην χώρα. Το ερώτημα παλλαϊκή εξέγερση ή ολοκληρωτική καταστροφή, θα ταλανίζει όλο και πιο πολύ τα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας μέσα στο 2014.

11. Βλέπετε εκλογές σε σύντομο χρονικό διάστημα;

ΔΚ: Δεν πιστεύω ότι θέλεις κανένας εκλογές τώρα κοντά. Οι κυβερνώντες γνωρίζουν ότι θα συντρίβουν εκλογικά μέχρις εξαφανίσεως. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει την εκλογική δυναμική που χρειάζεται για να προχωρήσει σε μια αυτοδύναμη «αριστερή κυβέρνηση». Ο κόσμος δεν την εμπιστεύεται. Τα ήξεις-αφήξεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και οι όρκοι πίστης στο ευρώ και στην ευρωζώνη δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη στον παραδοσιακό ψηφοφόρο του πάλαι ποτέ πανίσχυρου δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που σήμερα έχει λυτρωθεί από τα κομματικά δεσμά και έχει συνειδητοποιήσει εν πολλοίς ότι χρειάζεται ριζικά διαφορετική πορεία. Όσο δεν θα υπάρχει εναλλακτική υπέρ του καθεστώτος, έστω κι με έναν ΣΥΡΙΖΑ αυτοδύναμο, οι ξένες δυνάμεις που διαφεντεύουν τα πολιτικά πράγματα της χώρας δεν θα επιτρέψουν να γίνουν εκλογές. Από κει και πέρα, υπάρχει και ο αστάθμητος παράγοντας. Ο ίδιος ο λαός.

12. Είναι πιθανές οι συνεργασίες του ΕΠΑΜ με άλλους κομματικούς σχηματισμούς;

ΔΚ: Είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη που διαρκώς καλούμε σε ενότητα δράσης εναντίον του καθεστώτος. Η συνεργασία για εμάς είναι όρος απαράβατος για τον ίδιο τον αγώνα του ελληνικού λαού. Όμως η συνεργασία πρέπει να δοκιμάζεται στους δρόμους, εκεί που βρίσκεται ο ίδιος ο λαός κι όχι στα πολιτικά παρασκήνια και στις πολιτικές κορυφές κεκλισμένων των θυρών. Επίσης επιδιώκουμε συνεργασίες πάνω στο βασικό πατριωτικό καθήκον που έχουμε μπροστά μας κι όχι για να μοιραστούμε θώκους και έδρες. Όποτε τέθηκε τέτοιου είδους συνεργασία, εκλογική ή μετεκλογική, το ΕΠΑΜ την απέρριψε από θέση αρχής. Τέλος διεκδικούμε συνεργασίες σε ισότιμη βάση, που σημαίνει απλά και πρακτικά ότι δεν θέλουμε να τεθεί κανένας υπό την σκέπη μας, όπως δεν θέλουμε να τεθούμε κι εμείς υπό την πολιτική σκέπη κανενός. Διεκδικούμε δηλαδή συνεργασίες με πλήρη πολιτική και οργανωτική αυτοτέλεια δράσης και σκέψης. Βέβαια για τις συνεργασίες δεν αρκεί ο ένας. Χρειάζονται να ανταποκριθεί κι ο άλλος, ή οι άλλοι. Το ΕΠΑΜ ενώ είναι ανοιχτό στις συνεργασίες όσο καμιά άλλη πολιτική δύναμη, αρκεί να υπάρχουν κοινοί στόχοι εναντίον του κοινού εχθρού, δεν πρόκειται να περιμένει πότε θα ευδοκιμήσουν οι προτάσεις του. Η ζωή και η κατάσταση του λαού, αλλά και της χώρας, βιάζει. Αλίμονο αν το ΕΠΑΜ περίμενε από τις άλλες δυνάμεις να κατανοήσουν τα αυτονόητα – αυτά δηλαδή που δεν κατάλαβαν τόσα και τόσα χρόνια – για να προχωρήσει μπροστά.

13. Μπορούν οι ομογενείς να βοηθήσουν με κάποιο τρόπο την πατρίδα στα δύσκολα που περνά; Ποια η γνώμη σας;

ΔΚ: Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός δεν αντιμετώπισε ποτέ στην ιστορία του μια τόσο αδίστακτη και επικίνδυνη απειλή για την ίδια την επιβίωσή του. Κι επομένως η Ελλάδα ποτέ δεν χρειάστηκε τόσο πολύ όλα τα παιδιά της. Τουλάχιστον αυτά που έχουν συνείδηση πατρίδας και πατριωτικού καθήκοντος. Ότι απαιτείται από τους μαχόμενους Έλληνες στην Ελλάδα, το ίδιο απαιτείται και από τους Έλληνες της διασποράς. Αφύπνιση. Οργάνωση για να μεταδοθεί το αληθινό μήνυμα του αγώνα του ελληνικού λαού σήμερα διεθνώς. Στην Ελλάδα μας λείπουν ακόμη και τα πιο απαραίτητα. Δεν είμαστε επαίτες και δεν χρειαζόμαστε τρόφιμα. Η μάνα ελληνική γη, φροντίζει γι’ αυτό. Χρειαζόμαστε ότι περισσεύει στον απόδημο Έλληνα για να συνεχίσουμε τον αγώνα, σε υλικό και χρήματα. Δεν μας σταματά τίποτε. Με το πόδι όποτε χρειάζεται και δεν έχουμε τα χρήματα για καύσιμα ή εισιτήρια, θα συνεχίσουμε να ξεσηκώνουμε τους Έλληνες απ’ άκρου εις άκρο. Όπως τα κατάφεραν οι πρόγονοί μας, θα τα καταφέρουμε κι εμείς. Δεν μας τρομάζουν οι δυσκολίες. Μας ατσαλώνουν. Μέσα στα στήθια του μαλθακού και ωχαδερφιστή Έλληνα, όπως νόμιζαν ότι τον κατάντησαν οι ντόπιοι και ξένοι εξουσιαστές του, φουντώνει η σπίθα. Η ίδια σπίθα που υπήρχε στην αδούλωτη γενιά του εικοσιένα και στους λεβέντες της εθνικής αντίστασης την εποχή της ναζιστικής κατοχής που μόνοι τους απελευθέρωσαν την κατεχόμενη πατρίδα. Ο Έλληνας επιτέλους βρίσκεται στο στοιχείο του. Οι δυσκολίες και οι απειλές, όσο πιο μεγάλες είναι, τόσο περισσότερο τον αφυπνίζουν και δυναμώνουν την θέλησή του για αγώνα. Είναι, θα λέγαμε, το ίδιον της φυλής. Όποιος νιώθει αυτό το κάλεσμα, όποιος νιώθει ότι ήρθε η ώρα να τιμήσει τα πατρώα, όπως οι παππούδες του, τότε δεν έχει παρά να μας βρει. Και είναι εύκολο, γιατί είμαστε παντού!

14. Συμφέρει έναν Ελληνοαυστραλό να έρθει αυτή τη στιγμή να επενδύσει στην Ελλάδα;

ΔΚ: Ούτε για αστείο. Εκτός κι αν θέλει να κερδοσκοπήσει με την λεηλασία και την καταστροφή της χώρας. Η μόνη επένδυση που μπορεί να κάνει είναι στην ελευθερία του έθνους κι όπως το έλεγε ο Κολοκοτρώνης είναι το μόνο ομόλογο που το έχει υπογράψει ο Θεός της Ελλάδας, αλλά ο λαός της δεν το έχει εξαργυρώσει ακόμη. Όποιος σήμερα θέλει να επενδύσει στην αναγέννηση της Ελλάδας από τον ίδιο τον λαό της, είναι σίγουρο ότι θα κάνει μια πολύ σοβαρή και μακροπρόθεσμη επένδυση με σίγουρες απολαβές.

15. «Κούρεμα» καταθέσεων, φορολογία στις καταθέσεις και πολλά άλλα «διαρρέονται» τεχνηέντως τελευταία. Οι Έλληνες της Αυστραλίας που έχουν χρήματα στις ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να ανησυχούν;

ΔΚ: Είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι θα υπάρξει «κούρεμα». Προσωπικά επιμένω από την αρχή της κρίσης να λέω σε όλους ότι οι εγχώριες τράπεζες είναι κουφάρια και οι όποιες καταθέσεις δεν είναι παρά λογιστικές εγγραφές χωρίς αντίκρισμα. Δεν υπάρχει καμιά εγγύηση για κανέναν αποταμιευτή. Εκτός κι αν είναι στα μέσα και στα έξω με την τρόικα και τους τραπεζίτες. Οι τράπεζες θα συνεχίσουν να συγχωνεύονται κι έτσι οι 4 «συστημικές» θα γίνουν 3 και μετά 2 με σκοπό να αντιμετωπιστεί το γεγονός ότι είναι παντελώς χρεοκοπημένες. Κι επειδή δεν θα αντιμετωπιστεί θα προχωρήσουν σε νέα χρηματοδότηση προς αυτές, αφού πρώτα συμφωνηθεί με τον ΕΜΣ η εφαρμογή ενός σχεδίου bail in, δηλαδή «κουρέματος» καταθέσεων, απαξίωση των μετοχών του δημοσίου και των άλλων μετόχων, όπως είναι τα φυσικά πρόσωπα, ασφαλιστικά ταμεία, κοκ. Τα χρήματα των καταθετών δεν θα είναι ασφαλή ούτε στις εγχώριες τραπεζικές θυρίδες.

Αναρτήθηκε από ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στις 11:59 π.μ.

97% Owned – Economic Truth documentary

97-percent-Owned

Buy the film on DVD here http://shop.queuepolitely.com/shop/
Brought to you by: http://hushhushvideo.com/ with http://queuepolitely.com/

97% owned present serious research and verifiable evidence on our economic and financial system. This is the first documentary to tackle this issue from a UK-perspective and explains the inner workings of Central Banks and the Money creation process.

When money drives almost all activity on the planet, it’s essential that we understand it. Yet simple questions often get overlooked, questions like; where does money come from? Who creates it? Who decides how it gets used? And what does this mean for the millions of ordinary people who suffer when the monetary, and financial system, breaks down?

Produced by Queuepolitely and featuring Ben Dyson of Positive Money, Josh Ryan-Collins of The New Economics Foundation, Ann Pettifor, the “HBOS Whistleblower” Paul Moore, Simon Dixon of Bank to the Future and Nick Dearden from the Jubliee Debt Campaign.

Help us caption & translate this video!

Completed translations: Spanish, German,

10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΕ

Λογότυπο ΕΠΑΜ

vidéo originale en français – πρωτότυπο βίντεο στα γαλλικά

1. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το άρθρο 3 της Συνθήκης γιας την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεκαθαρίζει ότι «Η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα στην τελωνειακή ένωση, θέσπιση των κανόνων ανταγωνισμού που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, νομισματική πολιτική για τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ, κοινή αλιευτική πολιτική και κοινή εμπορική πολιτική».Το άρθρο 4 απαριθμεί όλες τις υπόλοιπες πολιτικές στις οποίες η Ένωση έχει «συντρέχουσα με τα κράτη αρμοδιότητα».

Είναι όμως εφικτή μια κοινή πολιτική;

Μαθηματικό πρόβλημα: αν υποθέσουμε ότι 1 ανεξάρτητο κράτος ασκεί πολιτική με συνοχή, δηλ. είτε μόνο δεξιά είτε μόνο αριστερά, τότε οι πιθανότητες 27 κράτη να έχουν κοινή πολιτική είναι 6 ώρες και 30 λεπτά κάθε 100.000 χρόνια !

Κι αυτό υπό την υπεραπλουστευμένη προυπόθεση ότι:

1.η δεξιά κι η αριστερά στην Ευρώπη είναι ίδια (κάτι που είναι μέγα λάθος)

2.υπάρχει μόνο δεξιά και μόνο αριστερά (κάτι που είναι επίσης λάθος)

3.τα κράτη δεν ενδιαφέρονται για τα εθνικά τους συμφέροντα (κάτι που είναι τερατωδώς λάθος)

Για να έχουμε δε ένα κίνημα όπως π.χ “μια Ευρώπη των Οικολόγων” ή μια “Ευρώπη των εργαζομένων” να επικρατἠσει σε 27 κράτη , οι πιθανότητες βάσει των παραπάνω είναι….1,2 δευτερόλεπτα ανά 1 τρισεκατομμύριο χρόνια !

ΣΥΝΕΠΩΣ:

1.Είναι μαθηματικώς αδύνατον να έχουμε κοινή πολιτική στην ΕΕ.

2.Οι ευρωπαικοί θεσμοί είναι σε συνεχή «συγκατοίκηση» αριστεράς/δεξιάς (πχ. τα 27 μέλη της Επιτροπής) ασχέτως εθνικών εκλογών .

3. Οι εθνικές εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα εφόσον οι αποφάσεις της Επιτροπής επιβάλλονται στις κυβερνήσεις.

4. Οι πολίτες συνειδητοποιώντας ότι δεν αλλάζει τίποτα με τις εκλογές απέχουν.

5.Το σλόγκαν «αλλάξτε την Ευρώπη» υπάρχει από την αρχή….παράδειγμα:οι αφίσες του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος του 1979 μ’εκείνες του 2009 !!! Περιέχουν το ίδιο σλόγκαν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η «άλλη Ευρώπη»που πολλοί ευαγγελίζονται είναι ΑΔΥΝΑΤΗ.

Απλώς η «Οικοδόμηση της Ευρώπης» κάνει τους ευρωπαιστές να μην λαμβάνουν υπόψιν τους κανέναν.

Tomasso PADOA-SCHIOPPA (πρώην διεθυντής του think tank Notre Europe, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, πρώην Υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας, σπούδασε στο MIT Harvard κ.α..): «η οικοδόμηση της Ευρώπης είναι μία επανάσταση , ακόμα κι αν οι επαναστάτες δεν είναι οι ωχροί και αδύνατοι δολοπλόκοι αλλά δημόσιοι υπάλληλοι, τραπεζίτες, ακαδημαικοί..Η Ευρώπη δεν προέρχεται από ένα δημοκρατικό κίνημα αλλά από μια …πεφωτισμένη δεσποτεία…»

2. ΡΑΓΔΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Τι συνέβαινε πριν (παράδειγμα: ΓΑΛΛΙΑ)

Τα κράτη χρηματοδοτούσαν τα ελλείματά τους μέσω των Εθνικών Τραπεζών τους, δηλαδή κόβοντας χρήματα, κι αυτό δωρεάν εφόσον η Τράπεζα ανήκε στο κράτος , ήταν κρατική.

Απ΄την άλλη μεριά, μέχρι εκείνη την εποχή ίσχυε ο κανόνας του Bretton Woods, δηλαδή το σύστημα σταθερών ισοτιμιών σε σχέση με τον χρυσό

Παρ’όλα αυτά η συνέπεια ήταν ότι αυτό το σύστημα δημιουργούσε πληθωρισμό (εφόσον το Κράτος μπορούσε να κόβει όσο χρήμα χρειαζόταν) , γεγονός που δεν συνέφερε καθόλου τους εισοδηματίες, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να έχουν τα χρήματά τους στις τράπεζες του κράτους αφού η κίνηση κεφαλαίων γινόταν με πάρα πολύ αυστηρά κριτήρια. Μπορούσε για παράδειγμα ένας επενδυτής να λάμβανε 3% ή 4% τόκο τον χρόνο για τις τοποθετήσεις του αλλά με έναν πληθωρισμό 10% ή 15% στο τέλος έχανε. Έτσι παγιδευόνταν. Επομένως, οι οικονομικές ελίτ είχαν κάθε συμφέρον να καταργηθεί αυτό το «αναχρονιστικό» σύστημα δημιουργίας πληθωρισμού από το Κράτος.

Το 1971 ο Νίξον αποφασίζει οι ΗΠΑ να εγκαταλέιψουν τον κανόνα του Bretton Woods και την μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό και να υιοθετήσουν το σύστημα των κυμαινόμενων ισοτιμιών.

Στην Γαλλία ,για παράδειγμα , συνέπεια της απόφασης αυτής ήταν ο «νόμος Ρότσιλντ» του 1973 – πρόεδρoς Pompidou (πρώην υπάλληλος της τράπεζας Ρότσιλντ) και Valery Giscard d’Estaing υπουργός Οικονομικών .Ο νόμος αυτός ιδιωτικοποιεί την Τράπεζα της Γαλλίας και της απαγορεύει να δανείζει το Κράτος με μηδενικό επιτόκιο με πρόσχημα την καταπολέμηση του πληθωρισμού. Από την στιγμή αυτή αρχίζει η Γαλλία οικειοθελώς να δημιουργεί χρέος και καταργεί το ιστορικό προνόμιο της έκδοσης του νομίσματος που κατείχε ο λαός (1789) και κατόπιν ο εκάστοτε μονάρχης.
Αντίστοιχα η Τράπεζα της Αγγλίας ιδρύθηκε ως ιδιωτική αλλά κρατικοποιήθηκε το 1946, η Τράπεζα της Ελλάδας ιδρύθηκε και παραμένει ιδιωτική.

Το σύστημα του «νόμου Ρότσιλντ» του 1973 στην Γαλλία, επιβλήθηκε σε όλες τις χώρες της ΕΕ μέσω των συνθηκών της ΕΕ. Το άρθρο 123 της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης απαγορεύει σε κάθε έθνική τράπεζα των κρατών-μελών της ευρωζώνης να δανείζουν κράτη ή άλλη κρατική αρχή.

Η κυβέρνηση Sarkozy 2007-2012 εξοικονόμησε 12 δις κλείνοντας σχολεία, νοσοκομεία, αστυνομικά τμήματα και απολύοντας δημοσίους υπαλλήλους κλπ για να έχει το 2011 έλλειμα….600 δις (!!!)

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Σε κάθε χώρα της ΕΕ συμβαίνει το ίδιο λόγω της ιδιωτικοποίησης των Εθνικών Τραπεζών που επιβάλλει το άρθρο 123: όσες οικονομίες ή … «διαρθρωτικές αλλαγές» κι αν κάνουν οι κυβερνήσεις, το δημόσιο χρέος θα αυξάνεται.

Η Ευρωπαική Ένωση από την φύση της μέσω νομικού πλαισίου της (το τραπεζικό σύστημα και το ευρώ) δημιουργεί ΧΡΕΟΣ.

Για να μην μιλήσουμε για τις περιπτώσεις της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου και της Ελλάδας……

3. Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ενώ το άρθρο 38 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι «Η Ένωση καθορίζει και εφαρμόζει κοινή γεωργική και αλιευτική πολιτική, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει τη γεωργία, την αλιεία και το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων» και το άρθρο 39 ότι «Στόχοι της κοινής γεωργικής πολιτικής είναι να αυξάνει την παραγωγικότητα της γεωργίας ….και να εξασφαλίζει ένα δίκαιο βιοτικό επίπεδο στο γεωργικό πληθυσμό, ιδίως με την αύξηση του ατομικού εισοδήματος των εργαζομένων στη γεωργία»….με το άρθρο 40 επιβάλλει: « …κοινούς κανόνες ανταγωνισμού»

Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι ένας Γάλλος παραγωγός μπορεί μεν χρησιμοποιεί φθηνό εποχικό εργατικό δυναμικό από την Τουρκία ή το Μαρόκο εφόσον ο γαλλικός νόμος επιβάλλει «κατώτερο μισθό» (SMIC) αλλά αντίστοιχα ένας Γερμανός παραγωγός μπορεί να είναι ακόμα πιο ‘ανταγωνιστικός΄ από τον Γάλλο γιατί στην Γερμανία δεν υπάρχει κατώτερος μισθός….Για να γίνει ο Γάλλος παραγωγός πιο ανταγωνιστικός θα πρέπει να …καταργήσει τον κατώτερο μισθό και να χρησιμοποιεί ‘ δούλους΄ όπως στην περίπτωση της Μανωλάδας στην Ελλάδα

Ο απολογισμός 30 χρόνων Κοινής Αγροτικής Πολιτικής:

1. Οι αριθμοί αγροτών στην Γαλλία για παράδειγμα, την χώρα με την μεγαλύτερη αγροτική παραγωγή στην Ευρώπη:

1962: 3.000.000 αγρότες,

1975: 1.600.000 αγρότες,

1990: 1.000.000 αγρότες,

2000: 627.000 αγρότες,

2010: 540.000 αγρότες,

2030 πρόβλεψη: 200.000 αγρότες

2. Κατά την διάρκεια των 40 τελευταίων χρόνων οι τιμές παραγωγού των γαλλικών αγροτικών έχουν πέσει 60%.

3.40% των Γάλλων αγροτών κερδίζουν λιγότερα από τον κατώτατο μισθό (SMIC).

5.H πτώση του εισοδήματος επέφερε αύξηση του αριθμού αυτοκτονιών των αγροτών (400 τον χρόνο ή 1 αυτοκτονία αγρότη την ημέρα !).

6. Η προσπάθεια παραγωγών να στραφούν σε μικρές παραγωγές βιολογικές ή άλλες για να επιβιώσουν, οδήγησε σε εγκατάλειψη των μεγάλων καλλιεργειών και όσων απέμειναν σε μεγάλη χρήση εντομοκτόνων και χημικών.

7.Τις εγκαταλελειμένες καλλιέργειες τις ανέλαβαν μεγάλες πολυεθνικές / καρτέλ , οι οποίες βρήκαν ευκαιρία να αυξήσουν τα κέρδη τους.

8.Έτσι οι τιμές καταναλωτή …αυξήθηκαν !

9.Η γεωργία της Γερμανίας έχει ξεπεράσει αυτήν της Γαλλίας, γεγονός αδιανόητο πριν από 5 χρόνια!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Τελικά, η «κοινή αγροτική πολιτική» εξέλιχθηκε σε «κοινή εκμετάλλευση, διανομή και έλεγχο» των πολυεθνικών εις βάρος των αγροτών και της υγείας των πολιτών.

4. Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ και ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Tο άρθρο 63 της ΣΛΕΕ «απαγορεύει οποιονδήποτε περιορισμό των κινήσεων κεφαλαίων μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών», επίσης «απαγορεύονται όλοι οι περιορισμοί στις πληρωμές μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών».

-Τι σημαίνει αυτό με άλλα λόγια;

Ότι δίνεται το δικαίωμα στις επιχειρήσεις να κλείσουν τα εργοστάσιἀ τους στην ΕΕ και να τα μεραφέρουν σε τρίτες χώρες με πολύ φθηνά ημερομίσθια.

-Αυτό εξηγεί το γεγονός ότι δεν μιλούσαμε για «μετεγκάσταση των βιομηχανιών» πριν από το Μάαστριχτ όπως επίσης και το ότι η Ευρώπη έχει μείνει χωρίς εργοστάσια.

Tο δε άρθρο 32 της ΣΛΕΕ μας μιλάει για την «ανάγκη προαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών και των τρίτων χωρών», σύμφωνα με «την εξέλιξη των όρων ανταγωνισμού στο εσωτερικό της Ένωσης» και την «επέκταση της καταναλώσεως εντός της Ένωσης»

-Πράγματι.

α)Παλιότερα δεν κατασκευάζαμε πλυντήρια στην Κίνα, τώρα το κάνουμε. Δεν αγοράζαμε φρούτα από το Ισραήλ, τώρα το κάνουμε. Επομένως, προωθούνται οι εμπορικές συναλλαγές με τρίτες χώρες και …..τα κράτη μέλη έχουν μείνει χωρίς καθόλου δραστηριότητα.

β) Ο ανταγωνισμός στις επιχειρήσεις έχει ευνοηθεί, όταν τα προιόντα κατασκευάζονται στο Μπαγκλαντές από παιδιά κι έτσι δεν πεθαίνουν από πείνα. Έχουν μείνει ….όμως άνεργοι οι Ευρωπαίοι.

γ)Έχει επεκταθεί η κατανάλωση εντός της ΕΕ αφού όλοι αγοράζουν φθηνά ρούχα ZARA ή έπιπλα IKEA. Με μία διαφορά:δεν υπάρχουν πια καταναλωτές στην ΕΕ αφού έχουν χάσει την εργασία τους.

Η Γαλλία για παράδειγμα:image002

Έχει χάσει το 1/3 των εργατοωρών της σε 15 χρόνια!
Κάθε μέρα χάνει 4 με 500 θέσεις εργασίας
Κάθε μέρα χἀνει κι από 1 εργοστάσιο
Κάθε μέρα πάνω από 1.500 πολίτες περνάνε κάτω από το όριο της φτώχιας
Tέλος άρθρο 282 της ΣΛΕΕ για την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα μας ενημερώνει ότι: «…ο κύριος στόχος του Ευρωπαικού Συστήματος των Κεντρικών Τραπεζών είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών…»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η Ευρωπαική Ένωση έχει οικοδομηθεί σε συνθήκες που ενδιαφέρονται μόνο για τον ανταγωνισμό, την συγκράτηση του πληθωρισμού και την συγκράτηση των τιμών, δηλαδή ό,τι ενδιαφέρει πρωτίστως έναν….τραπεζίτη.

Δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο στις συνθήκες για την ανάγκη περιορισμού της ανεργίας ή για την ανάγκη αύξησης της απασχόλησης ή την προστασία της τεχνογνωσίας της κάθε χώρας. Αντίθετα, η ΕΕ ενθαρρύνει την αποβιομηχάνιση της Ευρώπης και την εφαρμογή κανόνων άγριου ανταγωνισμού που τελικά συμφέρει …τις τρίτες χώρες.

5. ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ

ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ

Η ΕΕ σκοπίμως ενθαρρύνει την μεταστάνευση εξαθλιωμένων και ταλαιπωρημένων ανθρώπων που αναγκάζονται να αναζητήσουν εργασία στις χώρες της Ευρώπης, υπό το πρόσχημα δήθεν της παροχής ασύλου, ώστε ακριβώς να χρησιμοποιηθούν ως φθηνά εργατικά χέρια.

Tο άρθρο 67 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι: «η ΕΕ εξασφαλίζει την απουσία ελέγχων των προσώπων στα εσωτερικά σύνορα και αναπτύσσει κοινή πολιτική στους τομείς του ασύλου, της μετανάστευσης και του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων». Το άρθρο 69 ορίζει ότι η «Η Ένωση αναπτύσσει κοινή μεταναστευτική πολιτική» και περιγράφει τους τρόπους. Τα κράτη μέλη ΔΕΝ έχουν κανένα λόγο !!

Η αποτυχία της κοινής μεταναστευτικής πολιτικής είναι ΠΛΗΡΗΣ παρά τα μέτρα που έλαβε η ΕΕ ( το αλαλούμ της Συνθήκης Σένγκεν και το φιάσκο του Δουβλίνου Ι & ΙΙ).

image004Μια άλλη παράξενη «σύμπτωση» είναι η ευρωπαϊκή blue card κατά το πρότυπο της αμερικάνικης green card. Προφανώς κοστίζει πολύ λιγότερο να έρθουν «μυαλά» από την Σενεγάλη, το Πακιστάν ή την Ινδονησία στην Ευρώπη έτοιμα.
Έχει υπόλογιστεί ότι το κόστος για έναν νέο με ανώτερη εκπαίδευση σε χώρα της ΕΕ ανέρχεται στα 250.000€ ( γέννα μητέρας-μεγάλωμα του παιδιού-σχολείο-πανεπιστήμιο) μέχρι τα 22. Ενώ από την Ασία ή την Αφρική έρχεται έτοιμος και μάλιστα θα αμείβεται λιγότερο απ’ό,τι οι ντόπιοι.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η ΕΕ είναι αποκλειστικά υπεύθυνη όχι μόνο για την υπερβολική αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος με την χαώδη , αλλοπρόσαλη και ύποπτη πολιτική της και για τις τραγωδίες που συμβαίνουν στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία (τις κατ΄εξοχήν χώρες εισόδου μεταναστών) αλλά και για την αποσταθεροποίηση τόσο των κοινωνιών των κρατών μελών τους όσο και για τις χώρες προέλευσης των μεταναστών στερώντας απ’αυτές το απαραίτητο ανθρώπινο κεφάλαιο για την ανάπτυξή τους.

6. Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

To άρθρο 169 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι «η Ένωση συμβάλλει στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς και στην προώθηση του δικαιώματός τους για ενημέρωση, εκπαίδευση και οργάνωσή τους για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους….με μέτρα θεσπιζόμενα ..στα πλαίσια της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς»

Πράγματι αυτό που κυρίως ενδιαφέρει την ΕΕ είναι η ΑΓΟΡΑ και όχι η προστασία των καταναλωτών ή του περιβάλλοντος. Απόδειξη:

Η κατακόρυφη αύξηση των φυτοφαρμάκων ως συνέπεια της ανάγκης υπερεντατικής καλλιέργειας που επιβάλλει η Κοινἠ Αγροτική Πολιτική.

Η συνεργασία Επιτροπής με εταιρείες όπως η MONSANTO και η BASF.

Η ΕΕ επιβάλλει στα κράτη μέλη την εισαγωγή των ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ. Τον Ιούλιο 2010 η Επιτροπή ενέκρινε την καλλιέργεια 6 νέων ποικιλιών καλαμποκιού γεννετικά τροποποιημένου για κατανάλωση από άνθρωπο και ζώα.
Στις 29.07.2010 η Επιτροπή επανενέκρινε την χρήση των ζωικών αλεύρων , υπεύθυνα για την νόσο των τρελών αγελάδων και έκτοτε απαγορευμένα, κρίνοντας ότι είναι «αμελητέος ο κίνδυνος για την χρήση τους ως τροφή για ζώα, πουλερικά και ψάρια».

Η Επιτροπή με οδηγία στις 05.05.2007 επέτρψε την χρήση 10% ορυκτέλαιου (λάδια για μηχανές) σε τυποποιημένα τρόφιμα όπως μαγιονέζες, παγωτά κλπ !!!!!

Η Επιτροπή στις 30.03.2011 αρνείται να απαγορεύσει ή να «ετικετάρει» το κρέας που προέρχεται από κλωνοποιημένα ζὠα. Έτσι δεν υπάρχει καμία νομοθεσία σχετικά με την κατάναλωση αυτού του κρέατος

Το 2011 επίσης απαγόρευσε την εμπορευματοποίηση των βοτάνων.

Η υπόθεση της ‘’γρίπης των πτηνών’’, του ‘’ιού Η1Ν1’’ και της ‘’γρίπης των χοίρων’’. Απεδείχθη ότι την εκστρατεία κατατρομοκράτησης του πληθυσμού είχε αναλάβει η εταιρεία Hill and Knowlton (www.hkstrategies.com) για λογαριασμό της φαρμακοβιομηχανίας ROCHE , μέτοχος της οποίας είναι και ο Donald Rumsfeld. Το σύστημα δούλεψε μια χαρά: κάθε 3 χρόνια έχουμε κι από μια γρίπη, το 2005-2006 την γρίπη των πτηνών, το 2007-2008 τον ιό Η1Ν1 και το 2009-2010 την γρίπη των χοίρων. Μ’αυτόν τον τρόπο αγόρασαν τα κράτη μέλη εκατομμύρια εμβόλια TAMIFLU , τα οποία και πέταξαν μαζί και τα χρἠματα των φορολογουμένων, που πήγαν στα ταμεία της ROCHE.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Οι Βρυξέλλες έχουν μετατραπεί σε διαμεσολαβητή μεταξύ των μελών της Επιτροπής και κάθε λογής πολυεθνικών εταιρειών (από φαρμακοβιομηχανίες μέχρι εταιρείες ανελκυστήρων).

Οι οδηγίες για εφαρμογή που στέλνονται στα κράτη μέλη δεν έχουν καμία σχέση με την προστασία των καταναλωτών αλλά με την προώθηση των προιόντων των πολυεθνικών εις βάρος της υγείας των πολιτών και του περιβάλλοντος.

7. Η ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Η έξοδος το 1971 από τον «κανόνα του χρυσού» επέτρεψε στις ΗΠΑ να δημιουργούν συνεχώς χρήμα χωρίς να ενδιαφέρονται καθόλουγια το τεράστιο δημόσιο έλλειμμα που συγχρόνως δημιουργούσαν. Την εποχή εκείνη όμως οι συνθήκες δεν ήταν ευνοικές για την εγκαθίδρυση της «παγκοσμιοποίησης», δηλ. του καθεστώτος πλήρους ασυδοσίας του κεφαλαίου.
Υπήρχε ο ψυχρός πόλεμος κι έτσι το σοσιαλιστικό στρατόπεδο παρέμενε κλειστό στο εξωτερικό

Ίσχυαν περιορισμοί και έλεγχοι του κεφαλαίου στις δυτικές χώρες

Το παγκόσμιο εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών ρυθμιζόταν βάσει νομοθεσίας και προστάτευε ορισμένους βιομηχανικούς τομείς

Μέσα σε 20 χρόνια όλα άλλαξαν: η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε, οι περιορισμοί και οι έλεγχοι στην κυκλοφορία του κεφαλαίου ήρθησαν και πλέον το παγκόσμιο εμπόριο έχει απορρυθμιστεί πλήρως. Στην Ευρώπη αυτό συνέβη χάρις στην συνθήκη του Μάαστριχτ.

Στην Ευρώπη, η μέθοδος καταλήστευσης που επελέγη ήταν αυτή μέσω της τρομοκράτησης για το δημόσιο έλλειμμα με σκοπό το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Σε όλες τις κυβερνήσεις η μόνη συνταγή που προτείνεται είναι η ιδιωτικοποίηση.

Η πλύση εγκεφάλου στους πολίτες να δεχθούν την ιδιωτικόποιηση της δημόσιας περιουσίας έγινε πολύ εύκολα με το γνωστό επιχειρήμα: «οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες» και «το κράτος χάνει χρήματα». Το έργο της προπαγάνδας βοήθησαν και τα συνδικάτα.

Παράδειγμα ιδιωτικοποίησης: η αύξηση της τιμής του νερού του Παρισιού από τότε που ιδιωτικοποίηθηκε έφτασε το 300% !!!!!!!

Την πρακτική αυτή επιβεβαιώνει το άρθρο 106 της ΣΛΕΕ :«οι επιχειρήσεις που είναι επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή που έχουν χαρακτήρα δημοσιονομικού μονοπωλίου υπόκεινται στους κανόνες ανταγωνισμού».

Κι αν κάποιο κράτος μέλος τολμήσει να αποκλίνει: «Η Επιτροπή μεριμνά για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου και απευθύνει κατάλληλες οδηγίες ή αποφάσεις προς τα κράτη μέλη».
Ωστόσο η Επιτροπή έκρινε ότι η συγχώνευση Ολυμπιακής και Aegean στην Ελλάδα δεν συνιστά παραβίαση των κανόνων του ανταγωνισμού….

Υπήρχε ο ψυχρός πόλεμος κι έτσι το σοσιαλιστικό στρατόπεδο παρέμενε κλειστό στο εξωτερικό

Ίσχυαν περιορισμοί και έλεγχοι του κεφαλαίου στις δυτικές χώρες

Το παγκόσμιο εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών ρυθμιζόταν βάσει νομοθεσίας και προστάτευε ορισμένους βιομηχανικούς τομείς

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δημιουργηθεί κατ’εικόνα και ομοίωση των ΗΠΑ ,όπου η έννοια κοινωνία ή δημόσιο αγαθό είναι άγνωστες.

Με πρόσχημα το δημόσιο έλλειμμα, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές ολόκληρων χωρὠν καταληστεύονται. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η Ελλάδα, η περιουσία της οποίας όχι μόνο ιδιωτικοποιείται αλλά στην κυριολεξία καταληστεύεται.

Ηλεκτρισμός, σιδηρόδρομοι, νερό, αέριο, μνημεία, ακτές, ταχυδρομεία, εκπαίδευση, νοσοκομεία, δάση, αιολική και ηλιακή ενέργεια ….όλα βρίσκονται είτε σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης είτε προετοιμάζεται η κοινή γνώμη να δεχτεί την ιδιωτικοποιήσή τους.

Κι όλα αυτά με την βούλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης !

8. ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ

Σύμφωνα με το άρθρο 121 της ΣΛΕΕ η γενική οικονομική πολιτική των κρατών μελών αποφασίζεται…στις Βρυξέλλες: «Το Συμβούλιο, μετά από σύσταση της Επιτροπής, συντάσσει σχέδιο των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών » και κατόπιν υπαγορεύει τις αποφάσεις του στα κράτη μέλη : «Όταν διαπιστώνεται, ότι η οικονομική πολιτική ενός κράτους μέλους αντιβαίνει προς τους γενικούς προσανατολισμούς ….η Επιτροπή μπορεί να απευθύνει προειδοποίηση στο εν λόγω κράτος μέλος. … το Συμβούλιο αποφασίζει χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ψήφος του μέλους του Συμβουλίου που εκπροσωπεί το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος»

Παράδειγμα: η πολιτική της Γαλλίας αποφασίστηκε το 2003 αλλά όχι από τον τότε πρόεδρο της Γαλλίας Jacques Chirac αλλά από έναν….γερμανό «δημόσιο υπάλληλο» τον Klaus Regling με την αναφορά του ως επικεφαλής της επιτροπἠς Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είχε ως τίτλο «Εξειδικευμένες συστάσεις προς την Γαλλία».
Η αναφορά του επέβαλε μεταξύ άλλων :μείωση των μισθών, μείωση των συντἀξεων, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, μείωση δαπανών στην υγεία και εκπαίδευση, πλήρη απελευθέρωση της αγοράς της ενέργειας.

Ενδιαφέρον παρυσιάζει το βιογραφικό του Regling : 1985-1991: Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, υπεύθυνος για την Ινδονησία, 1995-1998: διευθυντής του hedge fund Moore Strategy Group London,2001-2008: Διεθυντής της επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Κομισιόν και από το 2010:Διευθυντής του EFSF και κατόπιν του ESM (Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας)…..

Ο ίδιος «δημόσιος υπάλληλος» έχει τεθεί επικεφαλής του ΕΜΣ, στον οποίο ανήκει ολοκληρωτικά η Ελλάδα από τον Ιούλιο 2013 ως δανείστρια χώρα…..

Από το 2010 οι χώρες της Ευρώπης παίρνουν γεύση από ένος νέου είδους «οδηγίας»: τα λεγόμενα ‘μνημόνια’ που δεν είναι τίποτε άλλο από καθαρή επιβολή κατοχικού καθεστώτος.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η οικονομική και κοινωνική πολιτική ΔΕΝ αποφασίζεται από τα κράτη μέλη αλλά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με συνενόχους τα πολιτικά κόμματα (δεξιά και αριστερά) –μαριονέτες , τα Μέσα Ενημέρωσης και τα Συνδικάτα.

Οι συνθήκες της ΕΕ προβλέπουν την πλήρη διάλυση του κοινωνικού κράτους.

9. Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

Η βασική προπαγάνδα περί της ΕΕ ως εγγυτή της ειρήνης καταρρίπτεται από το Άρθρο 42 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Η πολιτική της Ένωσης κατά την έννοια του παρόντος τμήματος δεν θίγει την ιδιαιτερότητα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών και σέβεται τις υποχρεώσεις που απορρέουν για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία θεωρούν ότι η κοινή τους άμυνα υλοποιείται στα πλαίσια της οργάνωσης της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ), δυνάμει της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού, και συμβιβάζεται με την κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας που διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο αυτό.
Το άρθρο 42 επί της ουσίας:

1.Ορίζει κοινή πολιτική άμυνας

2.Θεσπίζει κοινό ευρωπαικὀ στρατό

3.Αυτοχρίζεται ως «διεθνής αστυνόμος»υπό τις εντολές του ΝΑΤΟ χωρίς έγκριση από τον ΟΗΕ

4. Οι υποχρεώσεις του ΝΑΤΟ γίνονται και υποχρεώσεις της ΕΕ

Απόδειξη ότι ΝΑΤΟ=Ευρωπαϊκή Ένωση

Το 88% των κρατών μελών υποστήριξαν τις ΗΠΑ στον πόλεμον εναντίον του ΙΡΑΚ
Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ από το 2005 και μετά, είναι και μέλη του ΝΑΤΟ κατ’απαίτησιν των ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ έχουν «Υπουργό για τις Ευρωπαικές Υποθέσεις»

Έδρα του ΝΑΤΟ είναι οι Βρυξέλλες, δηλαδή η ίδια μ’αυτήν της ΕΕ

Το EUROCORPS με 5 μόνιμα μέλη :Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία και 4 σε περίπτωση état major :Αυστρία, Πολωνία, Ελλάδα, Τουρκία (!) υπακούει εξ ολοκλήρου στις εντολές του ΝΑΤΟ και στην ουσία πρόκειται για τον ευρωπαικό βραχίονα του ΝΑΤΟ με άλλο όνομα

Μερικοί μόνο πόλεμοι/συρράξεις στις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμμετάσχει είτε με παροχή διευκολύνσεων στις ΗΠΑ είτε με κανονική δράση :

1990-1991:1η εισβολή στο Ιράκ
1999: Βομβαρδισμός Σερβίας
2001:Εισβολή στο Αφγανιστάν
2003:2η εισβολή στο Ιράκ
2011:Εισβολή στην Λιβύη
2012:Εισβολή στο Μαλί
2014:Παρέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Μπορεί η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης να κέρδισε έδαφος επειδή υποσχόταν μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των χωρών της Ευρώπης, εντούτοις επρόκεται για πρόσδεση στο άρμα των ΗΠΑ. Όπως πολιτικά και οικονομικά, έτσιι και στον τομέα της άμυνας η ΕΕ δεν αποτελεί παρά τον ευρωπαϊκό βραχίωνα βιτρίνα του ΝΑΤΟ.

Εξωθούμενοι από τις ΗΠΑ και τις ηγεσίες-μαριονέτες οι λαοί της Ευρώπης συμμετέχουν άθελά τους σε όλες τις πολεμικές συρράξεις στον πλανήτη στο πλευρό των ΗΠΑ, περιφρονώντας τον ΟΗΕ και αποσταθεροποιώντας περαιτέρω την παγκόσμια ειρήνη.

10. Η ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Η εντελώς παράλογη σύλληψη της ιδέας της Ευρωπαικής Ένωσης εξαναγκάζει χώρες που δεν έχουν κανέναν πρακτικό λόγο να έχουν μεταξύ τους τόσο στενές σχέσεις, να το κάνουν.

Για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω των «Κοινοτικών Πόρών» (που στην ουσία πρόκεται για χρήματα των φορολογουμένωτα οποία διαχειρίζεται κατά το δοκούν η Επιτροπή) δίνει :

-90 φορές περισσότερα χρήματα στην Μάλτα απ΄ό,τι στην Τυνησία ή στην Αλβανία.

-200 φορές περισσότερα χρήματα στην Λιθουανία απ ό,τι στο Μαρόκο

Είτε μας αρέσει είτε όχι το ευρωπαικό οικόδομημα είναι ένα ρατσιστικό οικοδόμημα, ένα club λευκών.
Συνάντηση κορυφής ηγετών ΕΕ image006

Συνάντηση κορυφής Βρετανικής Κοινοπολιτείας image007

Με ποιά λογική πρέπει τα συμφέροντα της Ελλάδας να ταυτιστούν με την Πολωνία, την Φινλανδία ή την Λιθουανία ενώ με τις χώρες με τις οποίες είχε ιστορικές σχέσεις και εμπορικές συναλλαγές όπως η Αίγυπτος, η Εγγύς Ανατολή και τα Βαλκάνια δεν επιτρέπεται να έχουμε σχέσεις;

Η ελληνική γλώσσα και πολιτισμός όπως και η αντίστοιχη ιταλική, γαλλική, πολωνική, φινλανδική, πορτογαλλική και ούτω καθεξής χάνονται, ομογενοποιούνται στο πλαίσιο μιας Ένωσης και αντικαθίστανται από την αγγλική γλώσσα και τον αμερικανικό τρόπο ζωής.

10 ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

1. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Καταλύεται από τα άρθρα 3,4 και 5 της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης
2. ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ Αυξάνεται συνεπεία της ιδιωτικοποίησης των Κεντρικών Τραπεζών και της δημιουργίας του ευρώ (άρθρο 123 της ΣΛΕΕ)
3.ΓΕΩΡΓΙΑ Διαλύεται εξ αιτίας της Κοινής Αγροτικἠς Πολιτικής (άρθρα 38, 39, 40 της ΣΛΕΕ)
4.ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ & ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ Τα άρθρα 63 & 32 της ΣΛΕΕ ενθαρρύνουν την αποβιομηχανοποίηση ενώ το άρθρο 282 την μείωση των μισθών
5. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ Τα άρθρα 67,69, 77 & 79 αφαιρούν το δικαίωμα ελέγχου των συνόρων
6.ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Τα άρθρα 168 & 169 μετατρέπουν την κοινωνία σε αγορά και τα κράτη έρμαια των φαρμακευτικών εταιρειών.
7.ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ Το άρθρο 106 της ΣΛΕΕ ενθαρρύνει την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και την κατάργηση του δημόσιου τομέα
8.ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ Το άρθρο 121 εντάσσει την κοινωνική πολιτική στην γενικότερη οικονομική πολιτική και κατ’ουσίαν την καταργεί.
9.ΕΙΡΗΝΗ Το άρθρο 42 της Συνθήκης για την Ευρωπαική Ένωση αφ’ενός επιβάλλει κοινή άμυνα αφ’ετἐρου την θέτει υπό τις εντολές του ΝΑΤΟ, δηλ. του ΝΑΤΟ μπλέκοντας την Ευρώπη σε πολέμους
10. ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Η ελληνική ταυτότητα σταδιακά χάνεται αφ ενός μεν λόγω της ένταξης της σε ένα σχήμα με άλλες 26 χώρες και αφ ετέρου λόγω της επιβολής γενοκτονίας από την ίδια την ΕΕ
Διεθνείς Σχέσεις ΕΠΑΜ –

François ASSELINEAU UPR

%d bloggers like this: