Οι παράφρονες εγκληματίες τραπεζίτες και τα «παιχνίδια τους» καταστρέφουν όλο τον κόσμο


Το εμπιστευτικό υπόμνημα στην καρδιά της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης

του Greg Palast

Μόλις διάβασα το σημείωμα για το End Game (*) που ένα πουλάκι πέταξε στο γραφείο μου, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μπορεί να είναι αληθινό το εκρηκτικό, αρρωστημένο, σατανικό περιεχόμενό του.

Το σημείωμα επιβεβαιώνει τη φαντασία του πιο κολλημένου συνωμοσιολόγου : ότι στα τέλη της δεκαετίας του 90 κορυφαίοι Αμερικανοί αξιωματούχοι του Δημοσίου συνωμότησαν με μια μικρή κλίκα μεγαλοτραπεζιτών να καταργήσουν τις οικονομικές ρυθμίσεις σ΄όλο τον πλανήτη.

Όταν βλέπεις 26.3% ανεργία στην Ισπανία, απελπισία και πείνα στην Ελλάδα, εξεγέρσεις στην Ινδονησία και την πτώχευση του Ντιτρόιτ, το μυαλό σου πάει στο σημείωμα για το End Game. Από ΄κεί ξεκίνησε όλο το κακό.

Ο αξιωματούχος του Υπουργείου Οικονομικών που έπαιξε το μυστικό End Game των τραπεζιτών είναι ο Larry Summers. Σήμερα είναι η πρώτη επιλογή του Ομπάμα για πρόεδρος της Fed, της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ – και ουσιαστικά και παγκόσμιας κεντρικής τράπεζας. Αν το εμπιστευτικό σημείωμα είναι αυθεντικό, τότε ο Summers δεν θα πρέπει να βρεθεί στη Fed, αλλά σε κάποιο μπουντρούμι, προορισμένο ειδικά για τους παράφρονες εγκληματίες του οικονομικού τομέα.

Το σημείωμα είναι αυθεντικό.

Έπρεπε να πάω στη Γενεύη για να βεβαιωθώ και να καταφέρω να συναντήσω το Γενικό Γραμματέα του ΠΟΕ (Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου), τον Pascal Lamy. Αυτός, ο αρχιστράτηγος της Παγκοσμιοποίησης, μου είπε :

«Ο ΠΟΕ δε δημιουργήθηκε σαν κάποια σκοτεινή κλίκα των πολυεθνικών που μαγειρεύει μυστικά σχέδια κατά των ανθρώπων… Δεν έχουμε πλούσιους, τεμπέληδες, παρανοϊκούς τραπεζίτες που διαπραγματεύονται με το πούρο στο στόμα.»
Τότε του έδειξα το σημείωμα.

Ξεκινά με μια υπενθύμιση του Timothy Geithner -τσιράκι του Summers- προς τον αφέντη του να τηλεφωνήσει στα μεγάλα αφεντικά τραπεζών για να κινητοποιήσουν τη στρατιά των λομπιστών τους:

«Καθώς μπαίνουμε στο End Game των διαπραγματεύσεων των οικονομικών υπηρεσιών του ΠΟΕ, νομίζω πως θα ήταν καλή ιδέα να έρθεις σ΄επαφή με τους Διευθύνοντες Συμβούλους…»

Για να μη χρειάζεται να ψάχνουν στο γραφείο του Summers τα τηλέφωνα (που σύμφωνα με το νόμο στις ΗΠΑ πρέπει να είναι δημοσιευμένα) ο Geithner έγραψε τους ιδιωτικούς αριθμούς τηλεφώνου των πέντε πιο ισχυρών τότε Διευθυνόντων Συμβούλων. Να τοι :

Goldman Sachs: John Corzine (212)902-8281

Merrill Lynch: David Kamanski (212)449-6868

Bank of America: David Coulter (415)622-2255

Citibank: John Reed (212)559-2732

Chase Manhattan: Walter Shipley (212)270-1380

Ο Lamy είχε δίκιο : δεν καπνίζουν πούρα! Τηλεφώνησα και άκουσα ένα χαρωπό «ναι!» από τον Reed – χαρωπό μέχρι που τού αποκάλυψα ότι δεν ήμουν ο Summers. (Οι υπόλοιπες συνδέσεις κόπηκαν αμέσως. Και τον Corzine δεν μπορεί να τον βρει κανείς, όσο κατηγορείται για εγκληματικές πράξεις).

Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η κλίκα της παρεούλας του Summers και των ληστοτραπεζιτών, αλλά ο σκοπός του «end game».

Εξηγούμαι :

Το 1997 ο Υπουργός Οικονομικών Robert Rubin πίεζε έντονα για να γίνει απορρύθμιση των τραπεζών. Για να γίνει όμως αυτό, έπρεπε πρώτα να αποσυρθεί ο νόμος Glass-Steagall, ώστε να πάψει ο διαχωρισμός των τραπεζών σε εμπορικές και επενδυτικές. Κάτι σαν να βγάζεις τα θησαυροφυλάκια από τις τράπεζες και να βάζεις στη θέση τους ρουλέτες.

Οι τράπεζες ήθελαν να παίξουν το «εμπόριο παραγώγων», το καινούριο παιχνίδι υψηλού κινδύνου. Η JP Morgan -για να αναφέρουμε αυτήν μόνο, σαν παράδειγμα- μετέφερε σύντομα 88 τρισ. δολάρια αυτών των ψευδοασφαλειών στα βιβλία της σαν «περιουσιακά στοιχεία».

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Summers (που σύντομα έγινε Υπουργός μετά τον Rubin) μπλόκαρε κάθε προσπάθεια ελέγχου των παραγώγων.

Αλλά σε τι θα χρησίμευε το να μετατραπούν οι αμερικανικές τράπεζες σε καζίνα παραγώγων, αν μπορούσε το χρήμα να διαφύγει προς χώρες με ασφαλέστερους σχετικούς νόμους;

Την ιδέα για να λυθεί το πρόβλημα τη συνέλαβαν οι πέντε μεγάλες τράπεζες : να καταργηθούν οι έλεγχοι στις τράπεζες σε όλες τις χώρες του κόσμου με μια μόνο κίνηση. Όσα λαμπρή ιδέα ήταν, άλλο τόσο ήταν και παρανοϊκά επικίνδυνη.

Πώς θα μπορούσαν να επιβάλουν αυτή την τρέλα; Το κόλπο του Summers και των τραπεζιτών ήταν να χρησιμοποιήσουν το FSA (Financial Services Agreement, Σύμφωνο Οικονομικών Υπηρεσιών), μια δυσνόητη ανώδυνη προσθήκη στις συμφωνίες διεθνούς εμπορίου που ελέγχονται από τον ΠΟΕ.

Μέχρι ν΄αρχίσουν οι τραπεζίτες το παιχνίδι τους, οι συμφωνίες του ΠΟΕ είχαν να κάνουν απλώς με το εμπόριο αγαθών, δηλαδή σού δίνω αυτοκίνητα και μού δίνεις μπανάνες. Οι νέοι κανόνες που επινόησε ο Summers και οι τραπεζίτες θα ανάγκαζαν τις χώρες να δεχτούν και εμπόριο «κακών» – δηλαδή τοξικών- προϊόντων, όπως οικονομικά παράγωγα.

Μέχρι να εφαρμοστεί το νέο σχέδιο του FSA κάθε χώρα έλεγχε και επινοικίαζε τις τράπεζες στην επικράτειά της. Οι νέοι κανόνες του παιχνιδιού θα ανάγκαζαν κάθε χώρα να ανοίξει τις αγορές της στη Citibank, την JP Morgan και τα παράγωγα «προϊόντα» τους.

Και όλες οι 156 χώρες μέλη του ΠΟΕ έπρεπε να καταργήσουν τη διάκριση μεταξύ των εμπορικών τραπεζών, που είναι για τις καταθέσεις, και των επενδυτικών τραπεζών που τζογάρουν με τα παράγωγα.

Η δουλειά τού να μετατρέψουν το FSA σε πολιορκητικό κριό των τραπεζών ανατέθηκε στον Geithner, που χρίστηκε πρέσβης στον ΠΟΕ.

Οι τραπεζίτες εξαμολύθηκαν σαν παλαβοί

Γιατί στην ευχή οποιαδήποτε χώρα θα δεχόταν να αλυσοδεθεί το τραπεζικό της σύστημα και να λεηλατηθεί από οικονομικούς πειρατές σαν την JP Morgan;

Η απάντηση στην περίπτωση του Ισημερινού ήταν : μπανάνες. Ο Ισημερινός ήταν κυριολεκτικά μπανανία. Οι μπανάνες ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου για το νόμισμά του. Αν αρνούνταν να υπογράψει το νέο FSA, ο Ισημερινός θα έπρεπε να δώσει τις μπανάνες τους στις μαϊμούδες και να ξαναχρεωκοπήσει. Και έτσι υπέγραψε.

Και κάπως έτσι έγινε με όλες τις χώρες – στριμώχτηκαν και υπέγραψαν.

Όλες εκτός από μία, πρέπει να πούμε. Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας Inacio Lula da Silva αρνήθηκε να υπογράψει. Σε αντίποινα η Βραζιλία πρακτικά απειλήθηκε με εμπάργκο των προϊόντων της από τον Επίτροπο Εμπορίου της ΕΕ Peter Mandelson, σύμφωνα με ένα άλλο εμπιστευτικό σημείωμα που έχω στα χέρια μου. Αλλά η αντίσταση του Lula ανταμείφθηκε, αφού η Βραζιλία ήταν η μόνη δυτική χώρα που επέζησε και άνθισε κατά τη διάρκεια της τραπεζικής κρίσης του 2007-9.

Η Κίνα υπέγραψε, αλλά σε ανταπόδοση πήρε το φιλέτο. Άφησε να γίνει μια ρωγμή στο τραπεζικό της σύστημα, αλλά με αντίτιμο την πρόσβαση και τον έλεγχο της αγοράς ανταλλακτικών των αμερικάνικων αυτοκινήτων και άλλων αγορών (μάνι-μάνι 2 εκατομμύρια αμερικανικές θέσεις εργασίας «μετανάστευσαν» στην Κίνα).

Το νέο FSA άνοιξε το κουτί της Πανδώρας του παγκόσμιου εμπορίου παραγώγων. Ανάμεσα στις περίφημες συναλλαγές που νομιμοποίησε : η Goldman Sachs (της οποίας συμ-πρόεδρος υπήρξε ο Υπουργός Οικονομικών Rubin) έφτιαξε ένα μυστικό swap ευρωπαραγώγων με την Ελλάδα, το οποίο τελικά κατέστρεψε τη χώρα. Στον Ισημερινό, όπου το τραπεζικό σύστημα απορρυθμίστηκε και κατέρρευσε, ξέσπασαν εξεγέρσεις. Η Αργεντινή ξεπούλησε τις εταιρείες πετρελαίου της (στους Ισπανούς) και τα συστήματα ύδρευσής της (στην Enron), ενώ οι δάσκαλοί της έψαχναν για φαγητό στους σκουπιδοτενεκέδες. Κατόπιν οι τραπεζίτες στην Ευρωζώνη αγρίεψαν και βούτηξαν με το κεφάλι στις δεξαμενές παραγώγων χωρίς να ξέρουν κολύμπι – και τώρα όλη η ήπειρος ξεπουλιέται φτηνά κομμάτι-κομμάτι στη Γερμανία.

Φυσικά το FSA δεν πούλησε μόνο απειλές. Πούλησε και πειρασμούς! Τελικά κάθε κακό ξεκινάει με μια δαγκωματιά στο μήλο που προσφέρει ο όφις. Το μήλο; Μα … οι αστραφτεροί σωροί χρημάτων που κρύβονται στο FSA και προορίζονται για τις τοπικές ελίτ. Ο δε όφις λέγεται Larry.

Όλο αυτό το κακό και ο πόνος προκαλείται από ένα σημείωμα; Όχι βέβαια! Το κακό είναι το ίδιο το παιχνίδι, όπως παίζεται από την τραπεζική κλίκα. Το σημείωμα απλώς αποκάλυψε τη στρατηγική τους για ρουά ματ.

Το σημείωμα αποκαλύπτει επίσης πολλά για τον Summers και τον Ομπάμα.

Ενώ σ΄όλο τον κόσμο δισεκατομμύρια κακομοίρηδες υποφέρουν από την τραπεζοφτιαγμένη καταστροφή, ο Rubin και ο Summers δεν τα πήγαν και πολύ άσχημα. Η Rubinοφτιαγμένη απορρύθμιση των τραπεζών επέτρεψε τη δημιουργία του οικονομικού τερατουργήματος που λέγεται «Citigroup». Λίγες εβδομάδες αφ΄ότου έφυγε από το γραφείο του, ο Rubin χρίστηκε διευθυντής και μετά πρόεδρος της Citygroup – που χρεωκόπησε ενώ κατάφερε να πληρώσει στο Rubin συνολικά 126 εκατομμύρια δολάρια.

Στη συνέχεια ο Rubin ανέλαβε άλλο πόστο : του βασικού υποστηρικτή της προεδρικής καμπάνιας ενός νεαρού γερουσιαστή, του Μπάρακ Ομπάμα. Μόλις λίγες μέρες μετά την εκλογή του, και κατόπιν επιμονής του Rubin, ο Ομπάμα έδωσε στον Summers την παράξενη θέση, του «τσάρου της οικονομίας» των ΗΠΑ κι έκανε τον Geithner τσαρίνα (δηλαδή Υπουργό Οικονομικών). Το 2010 o Summers έβγαλε τα βασιλικά του ενδύματα για να γίνει «σύμβουλος» στη Citibank και σε άλλα δημιουργήματα της απορρύθμισης των τραπεζών, από τα οποία αύξησε την περιουσία του κατά 31 εκατομμύρια από τότε που γράφτηκε το σημείωμα για End Game.

Το ότι ο Ομπάμα μπορεί κατ΄απαίτηση του Robert Rubin να επιλέξει τον Summers για επικεφαλής της Fed, σημαίνει ότι θα αργήσει να τελειώσει το παιχνίδι.

(*)Ο συντάκτης χρησιμοποιεί στο άρθρο την έκφραση «End Game» και με τις δυο έννοιές της : και σαν «τελικό, τελευταίο παιχνίδι ή αγώνας» και σαν «τελική φάση» (μιας διαδικασίας).

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στη Mary Bottari του Bankster USA, http://www.BanksterUSA.org, χωρίς την οποία δεν θα μπορούσε να αρχίσει αυτή η έρευνα.

Το film της συνάντησης με τον επικεφαλής του ΠΟΕ Lamy δημιουργήθηκε αρχικά για το «Ring of fire», που φιλοξενείται από τους Mike Papantonio και Robert F. Kennedy Jr.

Επιπλέον συζήτηση για τα ντοκουμέντα που έδειξα στον Lamy υπάρχει στο “The Generalissimo of Globalization,” 12ο κεφάλαιο του βιβλίου μου Vultures’ Picnic (Constable Robinson 2012).

About athenianvoice

Kosmas Loumakis - Sociological consultant, analyst, field operative and tactical field coordinator of national and regional social projects in Sweden. Was contracted for almost two decades by governmental bodies and NGO's, in governmental gang crime and extremism preventive efforts. Have produced a number of socio pedagogic action plans and developed methods, field tactics and strategies for gang crime and extremism preventive projects.

Posted on January 13, 2014, in Hot, Αρθρα στα Ελληνικα and tagged , , , . Bookmark the permalink. Leave a comment.

Comments are closed.

%d bloggers like this: