Κλεφτή ματιά στην επικαιρότητα


08.02.2013

Eπιτροπή Πολιτικής Ανάλυσης ΚΑΠ –ΣΠΙΘΑ

 
Οι αναθυμιάσεις από τον βούρκο της τρέχουσας πολιτικής και οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα, είναι αποπνικτικές.
 
Οι φάτσες των καρεκλοκένταυρων “ταγών”, έχουν καταντήσει αποκριάτικες μουτσούνες, κουρντισμένες να ψελλίζουν το γνωστό τροπάριο περί ανάπτυξης, σε μία κοινωνία που καθημερινά βουλιάζει όλο και περισσότερο  στην απελπισία της ανέχειας και στην άκρα οδύνη των αυτοχειριασμών των πολιτών της.
 
Η σαπίλα του Ψέματος που η προπαγάνδα του “συστήματος” απλώνει επάνω από  το κουφάρι της Δημοκρατίας θέλοντας να δείξει ότι είναι ζωντανή, φέρνει ξερατό.
 
Η Ελευθερία ζητά απεγνωσμένα λευτεριά, αλλά δεν ακούγεται, έγκλειστη στον ηχομονωμένο με πηχτή προπαγάνδα, λαβύρινθο της νομιμοφάνειας, χτισμένον με περισσή τέχνη από την κυβερνώσα Ολιγαρχία.
 
Όπου σταθείς και μ’ όποιον μιλήσεις, θ’ ακούσεις πως “δεν τα βγάζει πέρα”.
 
Και μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα, οι εργαζόμενοι, έρμαια ακόμη των κομματικών αγκυλώσεων τους, (στο Εργ. Κέντρο Θεσ/κης, πριν λίγες μέρες, βγήκε πρώτο  το – παντού πεθαμένο – Πα.Σο.Κ)  αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η διεκδίκηση κλαδικών αιτημάτων (και μάλιστα από αυτούς που τα εκχωρούν) την ώρα που η Δημοκρατία (δηλαδή η Ελευθερία) στραγγαλίζεται, είναι όχι μόνο ατελέσφορη πράξη, αλλά νομιμοποιεί και το έκπτωτο (στη συνείδηση του λαού) πολιτικό σύστημα, αθωώνοντας το για τον ύπατο στραγγαλισμό αυτόν, αφού κανένας δεν διαμαρτύρεται γι’ αυτόν!!….
 
Είναι η ώρα που θα πρέπει οι κομματογενείς συνδικαλιστικές ηγεσίας (μαζί με τους κομματικούς ινστρούχτορές τους) να παραμεριστούν, και σύσσωμη η κοινωνία να οργανώσει μία και τελεσίδικη πράξη απελευθέρωσής της: ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, μέχρι την παράδοση της διακυβέρνησης σε μία, εκλεγμένη από την κοινωνία ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ  που θα οδηγήσει τη χώρα στη δραπέτευσή της από τα Μνημόνια και , κυρίως, τους Μνημονιοφύλακες, δηλαδή σύσσωμο το (ένοχο της μεγάλης καταστροφής) καθεστώς πολιτικό σύστημα.
 
Ένας ακόμη λόγος που κάνει απαραίτητη αυτή την επιλογή για το ξήλωμα  της καταστροφικής οικογενειοκρατούμενης  Ολιγαρχίας, είναι και ο αφοπλισμός της από αυτό που ήδη οργανώνει, εκούσα ή άκουσα. 
 
Αναφέρομαι στην αναζωπύρωση των προϋποθέσεων που χρειάζονται για ένα νέο εμφύλιο σπαραγμό, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελέσει το (μοναδικό, ίσως) σωσίβιό της, αυτή την ώρα που καταρρέει. 
 
Και, η Ιστορία ξέρει ότι η Ολιγαρχία δεν πρόκειται να δειλιάσει, προκειμένου να σωθεί για τα επόμενα 50 χρόνια. Αν χρειάζεται ένα νέο εμφύλιο αιματοκύλισμα, θα το κάνει. Ήδη, τα φαινόμενα δείχνουν τα δόντια τους. 
 
Η κομματοκρατία, (η πολιτική νοοτροπία και πρακτική που προτάσσει πάντοτε το κομματικό συμφέρον από το κοινωνικό όφελος)  εμφανίζεται πάλι, έτοιμη να εξακοντιστεί στο απόγειο της καταστροφικής ύπαρξής της  και αυτό, διότι:
  • Η “Αριστερά”, (τροφός της “Δεξιάς” και ταυτόχρονα θανάσιμος εχθρός της), ανασκουμπώνεται, ετοιμάζει τις κουκούλες και τις μολότωφ (ο βαρύς οπλισμός ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα) και αρχίζει να οργανώνει επιθέσεις “στα φασισταριά που σήκωσαν κεφάλι”.
  • Η“Δεξιά” , (τροφός της “Αριστεράς” και ταυτόχρονα θανάσιμος εχθρός της), ανασκουμπώνεται, ετοιμάζει τα μαχαίρια και τις σιδηρογροθιές (ο βαρύς οπλισμός ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα) και σχεδιάζει επιθέσεις “στα κουμμούνια που δεν έγιναν σαπούνια” ….
Η άνοδος της φούσκας του φασισμού (στην Ελλάδα,) στο μέγεθος που δείχνει να βρίσκεται σήμερα, σε συνδυασμό με τις αιτίες αυτής της ανόδου του (την εθνική ταπείνωση σε συνδυασμό με την εξευτελιστική οικονομική ανέχεια) και την πρωτοκαθεδρία της Αριστεράς στο πολιτικό σκηνικό, (λαμβάνοντας υπ’ όψη και τούς παράγοντες “Ελληνικό ταμπεραμέντο” και την “βουτηγμένη στο αίμα, πρόσφατη προϊστορία των δύο αυτών παρατάξεων”), προεξοφλούν την οικτρή εξέλιξη που θα έχει η συνέχεια της πορείας των πραγμάτων, αν δεν διακοπεί κατάλληλα και έγκαιρα.
 
Ήδη οι τροχιοδεικτικές βολές αυτού του ακήρυκτου πολέμου, έχουν αρχίσει. Η τελευταία ήταν το “επεισόδιο δολοφονικής επίθεσης” στον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Στρατούλη.  Στο άμεσο μέλλον, οι εκατέρωθεν προβοκατόρικες προκλήσεις θα πυκνώσουν… και όσο πυκνώνουν αυτές, οι αντίπαλοι θα αναβαθμίζονται σε μεθόδους και “μέσα”.
 
Η Ελλάδα μας, σε πόλεις και χωριά, ετοιμάζεται (χωρίς να το θέλει και χωρίς να το ξέρει) να ξαναγίνει πεδίο βολής μίας ηλίθιας εμφύλιας σύρραξης, τόσο ηλίθιας, όσο αποδείχθηκε και ο εμφύλιος πόλεμος στο τέλος της 10ετίας του 40, ιδωμένος εκ των υστέρων και εκ των αποτελεσμάτων του ….
 
Μίας ηλίθιας σύρραξης που, όχι μόνο δεν θα λύσει το πρόβλημα της κοινωνίας, (διότι η λύση του σύνθετου οικονομικού/κοινωνικού προβλήματος της χώρας δεν έχει να κάνει απολύτως τίποτε με τις αιτίες της επερχόμενης αυτής σύγκρουσης) αλλά θα το επιδεινώσει πολλαπλασιαστικά!!…
 
Ο μόνος ωφελημένος, από το ενδεχόμενο της  εμφύλιας σύγκρουσης, είναι το καθεστώς πολιτικό σύστημα. Η μεταμφιεσμένη σε Δημοκρατία, κυβερνώσσα Ολιγαρχία.
 
Και αυτό, διότι, ενώ (όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις) καταρρέει και είναι έτοιμο να θαφτεί οριστικά και αμετάκλητα κάτω από το βάρος τού τεράστιου εγκλήματός του (ως ο κύριος ένοχος της πτώχευσης της χώρας), η ακραία κομματική/ιδεολογική πόλωση, αποτελεί (στην παρούσα συγκυρία) το μόνο σωσίβιό του.
  • Δεν νοιάζει κανέναν κομματάνθρωπο,  αν η κοινωνία θα πληρώσει πανάκριβα μία νέα ένοπλη αναμέτρηση της Δεξιάς με την Αριστερά.
  • Δεν νοιάζει κανέναν, που η σωτηρία του συστήματος είναι ταυτόχρονα και ο ενταφιασμός τής (πραγματικής) Δημοκρατίας, για την οποία “κόπτονται”..
  • Κανένας τους δεν θέλει να συμφωνήσει με την κοινωνία (την οποία υποτίθεται ότι υπηρετεί) η οποία ζητά απαιτητικά την καταδίκη  των σφετεριστών της Δημοκρατίας, και την αποκατάστασή της.
Πίσω από τους δύο “μονομάχους” που, (τυφλώνοντας τους οπαδούς τους με την πολιτική  ιδεοληψία τους), θα κάνουν τη χώρα “πεδίο βολής” καταστρέφοντας το παρόν και το μέλλον της, η πολιτική και οικονομική Ολιγαρχία  καραδοκεί να στέψει “αυτοκράτορα” τον (όποιον) “νικητή”, έχοντας έτσι εξασφαλίσει την μακροημέρευση τού συστήματος, δηλαδή της Εξουσίας της, για την επόμενη 50ετία…..
 
Αυτή είναι η επωαζόμενη “επόμενη μέρα”, αυτού που ζούμε σήμερα….
Αυτό είναι το πραγματικό “αυγό του φιδιού” και όχι η καρικατούρα του φασισμού, που τρέχει στους δρόμους, ποτίζοντας το “αντίπαλο δέος”.
  • Το μόνο που μπορεί να σώσει την Ελληνική κοινωνία από το μαύρο αυτό μέλλον της, είναι η (όσο γίνεται συντομώτερα) συσπείρωσή της σε μία μεγάλη παλλαϊκή και εξωκομματική δύναμη, η οποία θα προτάξει ένα και μοναδικό αίτημα: την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.  Μόνον έτσι  θα πνίξει τους μηχανισμούς και το προσωπικό τους, που οδηγούν τα πράγματα στην τέλεια καταστροφή.
Μίας πραγματικής, ανόθευτης και όχι ψευδεπίγραφης  (σαν τη σημερινή) Δημοκρατίας που, αμέσως μετά την Συνταγματική θεμελίωσή της και με όπλο της την ισηγορία  η οποία αποκαλύπτει την Αλήθεια,  θα αποφασίσει για όλα τα άλλα θέματα: 
  • Την τύχη των “ηγετών” που παρέδωσαν τα απαράδοτα του έθνους,
  • την τύχη των Μνημονίων,
  • το νόμισμα,
  • την ΑΟΖ,
  • την αξιοποίηση των μεγάλων πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας,
  • τις επενδύσεις,
  • την Παιδεία,
  • την ασφάλεια,
  • την Υγεία,
  • το “Μεταναστευτικό”
  • και όλα τα άλλα θέματα
Αν δεν αποκαταστήσουμε έγκαιρα μία κραταιά (και πραγματική) Δημοκρατία, την οποία θα είμαστε αποφασισμένοι (σαν ελεύθεροι πολίτες) να προασπισθούμε με όλη μας την ύπαρξη, απέναντι στη “Νέα Τάξη” (“New World Order”), τα λάβαρα της οποίας ανεμίζουν οι “ταγοί” μας φανερά και ξεδιάντροπα, επιτιθέμενοι στην κοινωνία μας αλαλάζοντες “χρειαζόμαστε μία παγκόσμια διακυβέρνηση και τη χρειαζόμαστε τώρα”, είμαστε  καταδικασμένοι να ζήσουμε, εμείς και οι απόγονοί μας, τη δυστυχία του εξανδραποδισμού*.
 
Όπως τεκμηριώνεται από τις πραγματικότητες που εκτέθηκαν προηγουμένως εδώ, η  ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, με την τελεσίδικη και ανέκλητη απομάκρυνση των μηχανισμών και των προσώπων που ευθύνονται για την τρέχουσα καταστροφή, από τα κέντρα εθνικών αποφάσεων, αποτελεί μονόδρομο για την αποφυγή μίας μεγάλης “νύχτας κρυστάλλων”, κατά τη διάρκεια της οποίας θα θρυμματιστεί η εθνική ομοψυχία και μαζί της κάθε κοινωνικό αλλά και εδαφικό κεκτημένο….
 
Τελεία και παύλα και ο νοών νοείτω.
  • * εξανδραποδίζω: (Λεξ. Δημητράκου: καθιστώ κάποιον τελείως υποχείριον) και,
  • ανδράποδο: αιχμάλωτος πωλούμενος ως δούλος.
 
Eπιτροπή Πολιτικής Ανάλυσης ΚΑΠ –ΣΠΙΘΑ
8/2/2013
__________________________________________________________________

About athenianvoice

Kosmas Loumakis - Sociological consultant, analyst, field operative and tactical field coordinator of national and regional social projects in Sweden. Was contracted for almost two decades by governmental bodies and NGO's, in governmental gang crime and extremism preventive efforts. Have produced a number of socio pedagogic action plans and developed methods, field tactics and strategies for gang crime and extremism preventive projects.

Posted on February 11, 2013, in Hot, Αρθρα στα Ελληνικα. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: