Monthly Archives: November 2012

Om de Grekiska naturtillgångarna och det Europeiska spelet bakom dem

τα κοιτασματα υδρογοναθρακων στην ΕΛΛΑΔΑ  01

Efter en förfrågan av Jon Weman, som skulle skriva en artikel i Arbetaren (Greklands oljetillgångar i storpolitiskt spel) om Greklands naturtillgångar, ställde han följande frågor till mig som en del av sin research i ämnet. Jag gav honom mina svar och jag presenterar både frågorna och svaren här nedan. Jag har lagt till en inledande förklaring till ämnet innan frågorna kommer i den andra hälften av artikeln. Jag har även vidareutvecklat vissa delar av mina svar en aning, så att de skall bli begripliga för läsaren, utan att han/hon skall behöva vara så insatt från början.

Grundinsikter man bör ha är bl.a att genom  Memorandum 1, 2 och 3 som FÖRHINDRAR Grekland att ta lån från någon annan än från EU-länderna, ströps Greklands möjlighet till att lösa sin kris via förmånligare hjälp från annat håll en EU-området! Vidare så uppenbarar det sig en oerhört viktig konstitutions- och demokrati-fråga också i denna kris. Att ett land avkrävs underskrift på att man säger upp sin rätt till självständighet och suveränitet, samt ALLA sina tillgångar p.g.a ett lån, har aldrig förut skett i världshistorien UTAN krig. Tystnaden kring detta allvarliga övergrepp är mycket olycksbådande för hela Europa.

Är inte detta en kärnfråga för den Europeiska demokratin och den Europeiska rättvisan? Borde inte detta oroa alla som påstår sig vara rädda om demokratin? Framförallt när landets nyupptäckta tillgångar visat sig vara en av de främsta grundorsakerna till den “ekonomiska attacken” på Grekland år 2009? De grekiska Quisling-regeringarna har sedan 2009  skrivit under sådana avtal med EU och IMF, och detta är den hetaste frågan för alla greker oavsett vad svensk media annars yrar om. Man anser att politkerna ljugit oavbrutet för att bli valda och sedan sålt ut landet, utan att ha tittat på andra lösningar. Lösningar som var fullt möjliga tills George Papandreou valde att dra in landet i IMF-lösningen. Den som alltså nu visat sig inte alls vara en lösning, utan en väl kontrollerad euthanasi av den Grekiska nationen och en social katastrof för dess folk.

Rapporteringen av vad som verkligen sker i Greklands-frågan är pinsamt bristfällig i svensk media. Med tanke på att Athen endast ligger tre timmar från Stockholm med flyg, torde ju åtkomsten av verkliga fakta inte vara så svår att förskaffa sig för den som verkligen vill söka sanningen. Detta förutsätter förvisso att redaktörer låter sina reportrar ge den riktiga bilden och inte endast se till att reportaget tvunget måste matcha regeringskansliets policy i frågan. Varför undviker alla som vill uttala sig i frågan följande personer från Grekland, som utan tvekan är de som vet bäst om vad som har hänt, vad som händer och vad som sannolikt kommer att hända? George Kasimatis (konstitutions-professor), Mikis Theodorakis (motståndsveteran, SPITHA), Manolis Glezos (motståndsveteran Syriza, SPITHA), Dimitris Kazakis (ekonom, EPAM) – Innan jag ser seriösa hela intervjuer med dessa personer, eller med personer från dessa organisationers styrelser i svensk media, har jag heller inget hopp om att svensken, i någon större skala, skall få förklarat för sig de riktiga orsakerna, de riktiga internationella intressena och de viktiga EU-ledda konstitutionsbrotten bakom krisen i Grekland. Även de journalister i Sverige som har Grekisk bakgrund, undviker att handskas med frågan på ett adekvat och värdigt sätt, eftersom också de förmodligen, först och främst är måna om sina jobb och inte om att rapportera sanningen, som ju medborgaren har konstitutionell rätt till. Det är ju DEN uppenbara konfliketen mellan uppdraget och yrkesrollen som gör massmedia skrattretande i fråga om sanningsenlig, ovinklad rapportering. För närvarande är det i all svensk massmedia (propaganda-apparat) aja-baja att peka på alltför grova övergrepp från EU’s sida gentemot Grekland, eftersom det skulle gå emot hela Eurogruppens plan med Grekland. Det äcklar mig att se hur i princip alla inom svensk media “fegar ur” och inte har mod nog att på ett relevant sätt rapportera klara brott från EU’s sida gentemot ett medlemsland.

Utan att de, av Grekiska regeringar undertecknade, avtals-bundna förutsättningarna (Memorandum 1,2 och 3) för Greklands agerande på allvar beaktas, granskas och förklaras, kan inte heller bilden av vad, eller vilka som verkligen avgör Greklands framtid förklaras på ett tillfredsställande sätt…  Alla, undviker tyvär att på ett adekvat sätt belysa att,.. jag upprepar,… GREKLAND TVINGATS AVSÄGA SIG RÄTTEN TILL LANDETS SJÄLVSTYRE, SJÄLVSTÄNDIGHET OCH SUVERÄNITET P.G.A LÅN SOM INGEN VELAT GRANSKA ELLER SPECIFICERA FÖR DET GREKISKA FOLKET UNDER SNART TRE ÅR, OCH ATT DETTA ALDRIG NÅGONSIN SKETT FÖRUT I HISTORIEN UTAN KRIG… Är inte detta en kärnfråga för den Europeiska demokratin och den Europeiska rättvisan, så är det inte p.g.a. brist på fakta, utan p.g.a syretillförseln till både Demokratin och Rättvisan för närvarande stryps av Europeiska nyhetsankare  och journalister. Borde inte detta i synnerhet oroa alla som påstår sig värna om demokratin och som i andra sammanhang ljuder i alla krigs-syrener för demokratin? Den CIA-ledda Arabiska våren täcktes så effektivt medialt sett, nästan innan den ens satte igång och då blev alla reportrar genast demokratins “riddare” och talade om vikten av att rapportera när Demokratin far illa eller förnekas folket. Uppenbarligen är detta jätteviktigt och allvarligt endast utanför Europa och absolut  inte i dess födelseland. Den otäcka tystnaden kring just den demokratiska och rättsliga övergreppen i EU skyller jag naturligtvis helt och hållet på den propaganda som fortfarande går under namnet massmedia i Europa och då inte minst Sverige. När dessutom landets nyupptäckta tillgångar visar sig vara en av grundorsakerna till den “ekonomiska attacken” på Grekland år 2009, är det oförsvarbart och skamligt att ingen vågar ta i frågan ur den specifika infallsvinkeln.

ΑΟΖItalien har den största EEZ’n i Medelhavet och sedan är det Grekland som trots den näst-största ännu inte fastställt sin Ekonomiska  Zon.

Ytterligare en fråga som förbryllat oss greker i åratal är varför Grekland som har den näststörsta EEZ’en i Medelhavet  (ekonomisk zon) INTE fastslagit den officiellt, som enda land utav 142 länder i världen? Vad väntar man egentligen på? Vilka gynnas av att INTE Grekland fastslår sin EEZ? En fastslagen EEZ  är nämligen av största vikt om man skall kunna hävda rättigheter till utnyttjande av naturtillgångar. Vad ligger bakom de grekiska regeringarnas tydliga vilja att bordlägga denna fråga i decennier? Georgios Kasimatis, konstitutionsprofessorn – Mikis Theodorakis (SPITHA/K.A.P) – Manolis Glezos (Syriza och SPITHA) och ekonomen Dimitris Kazakis (EPAM) har mycket klara och väl underbyggda svar på denna fråga… Vi har haft regeringar sedan länge i Grekland som gått andras ärenden istället för det Grekiska folkets. Dessas kunskap i ämnet främst, men också uttalanden från politiker från tre grannländer, visar på en tydlig tendens till huggsexa inom EU om grekiska naturtillgångar och mark… Därför är alla i Europa tysta om de solklara demokratiska och konstitutionella övergreppen emot Grekland och därför var man tysta när Goldman Sachs “hjälpte” det Grekiska finansdepartementet att fixa siffrorna för ett inträde i Euro-unionen. Alla väntar som hyenor på att slita itu kadavret så fort man får ett OK från “jägaren”. Likaså talat man tyst om de 200 miljarder dollar  som smugglats IN till Grekland och tvättats vita bara under de senaste nästan tre åren, under tiden som Eurogruppen alltså haft full  insyn i Greklands förehavanden.

EEZ frågan är den absolut viktigaste när det gäller Greklands möjligheter till att kunna utnyttja sina naturtillgångar och därmed lyfta sig ur den nuvarande katastrofen.

Jon Weman’s frågor och mina svar:

”Är de här naturtillgångarna verkligen oupptäckta, eller har de varit kända sedan tidigare?”

Geologer, bl.a professor Antonis Foskolos har sedan början av 90-talet visat att det finns ”enorma mängder naturgas och olja i östra medelhavet” delvis  på grund av ovanligt många lervulkaner som ligger på rad söder om Kreta och som bildades för 160 miljoner år sedan.  1999 hittades olja i ”Levantinis bäckenet” omedelbart öster om Cypern. Strax innan hade forskare sagt att det inte finns någonting där. Idag har Cypern tillsammans med Israel börjat att utvinna oljan (som inte fanns). Epsilon Oilfield, Aegean Sea, ett oljefält ligger på ett djup av 30 m I Egeiska havet. Det upptäcktes år 2000, och fälten ägs och drivs av Energean Oil, ett Grekiskt oljebolag (f.d Aegean Energy)… 2009 sa Giorgios Papoandreou ändå officiellt att det inte finns någon olja i Grekland för att endast tre månader efter det uttalandet, när Grekland redan gått in i IMF-fällan,  säga ”vi skall ombesörja att ta upp våra rikdomar från Medelhavet, Ioniska havet och Aegeiska havet”.

Sedan 2010 har forskare visat, inte bara att det existerar olja och gas, utan att det också rör sig om enorma  mängder. Efter att Greek Energean Oil & Gas  gjort mindre fyndigheter ökade investeringarna för att leta efter mer och man upptäckte att endast i Ioniska havet skall det finnas ca 22 miljarder fat och i Egeiska havet åtminstone 4 miljarder fat. Det har spekulerats om denna olja sedan början av 90-talet på solida geologiska beräkningar bland både forskare och politiker och har också lagt en grund för många politiska drag som både EU och Grekiska regeringar valt att göra sedan dess. Om de senaste Grekiska regeringarnas förrädarkaraktär råder inga tvivel, med facit i hand och de oerhört anti-Grekiska politiska och ekonomiska dragen sedan valet 2009.

”Vilka är det som är ute efter dem?”

Precis så som Nordsjö-oljan fick den Brittiska ekonomin på fötter, räknar nu EU med att Greklands och Cyperns olje och gasfyndigheter skall rädda Europa, när den kommande energikrisen 2020 befaras drabba vår kontinent… Några av de vanliga ”gamarna” har fått upp vittringen och då menar jag USA och Tyskland (med följe, d.v.s företagen, bankerna och juristerna) och både ministrar och affärsmän som det ju oftast är när stora “stölder” skall planeras och iscensättas, så de sammarbetar i detta. Företagen som plundrat Mellanöstern på olja med stöd av vissa väst-regeringar gör detsamma nu med Grekisk olja och de starkaste regeringarna står förstås bakom denna plundring och banar dessutom vägen rent politiskt och juridiskt. Tyskland har redan intecknat sitt ”Sydtyskland” som flera osmakliga tyska media-papegojor idag benämner Grekland, JA också i sin media och sina reklamkampanjer. Den bilden vill alltså den Tyska regeringen ge sina väljare.

Precis som BP INTE ville förhandla med den folkvalda socialistledaren Mossadegh i Iran 1951, utan föredrog den västvänlige Shahen som motpart för att kunna komma över Iransk olja, vill inte EU-trojkan idag ha en folkstödd, självständig Grekisk regering att förhandla med i frågor som rör landets rikedomar. I Iran iscensatte man en statskupp och störtade den folkvalde Mossadegh, för att få tillbaks Shahen och i Grekland tillsatte man en teknokrat-regering efter att George Papandreou (Eurogruppens och IMF’s första favorit) gjort sig hatad när han med rena lögner och utan att lyssna på andra lösningar, lade ut ”röda mattan” för IMF’s intåg i Grekland. Papandreou var ”gamarnas” val av ledare, eftersom det krävdes en ’socialist’ för att dra in Grekland i IMF-karussellen. En högerledare skulle ’hängts’ genom bara förslaget. SHELL och BP är inte utanför alls i denna affär utan i allra högsta grad inblandade.

”Sedan hur lång tid tillbaka har man kunnat se att de utländska intressena varit ute efter naturtillgångarna?”

Denna fråga måste besvaras på två sätt om det skall bli riktigt.

a)      Dels kan man, utan att alls fara med osanning, säga att generellt så har nationen Grekland sedan åtminstone 1974, av de inhemska affärsmännen tillsammans med korrupta ministrar och politiker, uppfattats som  en privat guldkalv att mjölka för att skapa och öka privata förmögenheter.  Dessa har inte bara ”fått härja fritt” i Grekland av EU och andra stormakter, eftersom det visat sig gynna dem sedan åtminstone 80-talet, utan man har även aktivt stött de två familjeklaner som lade grunden för hela den ”beroende-centrerade”  politiken i Grekland (radikalt ökade utlandslån ) under efterkrigstiden (grunden till denna politiska och affärsmässiga maffia-chargong lades på 50-talet, när England dikterade de politiska villkoren och föreslog politiska aktörer  för freden efter inbördeskriget). Ansvarsbiten från Brittiska regeringars sida kring denna del av Grekisk politisk historia är inte alls ovidkommande i sammanhanget och inte heller att USA och Tyskland fick ”ärva” detta ansvar senare, med i princip affärsmonopol och Amerikanska militärbaser i Grekland.  För att man skall kunna se hur de som idag vill plundra Grekland har lagd både politisk och ekonomisk grund till detta, krävs denna insikt.

b)      När det gäller de nuvrande tillgångarna av olja, gas, guld och silver kan man väl säga att från och med att EU-trojkan i sina villkor till ”hjälppaketen” förklarat att Grekland måste avsäga sig rätten att utvinna dessa rikedomar  tills lånen är betalda, så har man också bekräftat sitt starka intresse för Grekiska naturtillgångar. Man uttrycker det dessutom på ett sätt som inte lämnar rum för misstolkningar, eftersom man där nämner ”naturtillgångar” som kan utvinnas både från gruvschakt och borrningar till havs.

”Hur skulle ett utländskt övertagande via skuldkrisen kunna gå till?”

Grekiska ‘skulden’ säljs för brödsmulor till vem som helst just nu, så frågan är något naivt ställd, men jag förstår att läsarna inte är så insatta som åtmionstone de som skriver bör vara.

Eftersom skuldkrisen, innebär att Grekland ingått avtal med IMF/ECB och EU-trojkan och eftersom Grekiska Quisling-regeringar (varav en inte ens var folkvald) sedan 2009 ”öppnat upp för utförsälning” av ALLT, genom att skriva under ALLA krav ifrån den Merkelska EU-trojkan, så  måste man gå till det ca 700-sidiga dokumentet som kallas för ”villkor för stödpaket” (memorandum 1) för att förstå hur inteckningen av Grekland gått till. Detta är ytterst allvarligt Jon därför att detta är första gången i världshistorien som ett land UTAN Krig, måste säga upp sig från rättigheter till sina tillgångar och sin självständighet. I detta dokument står det  punkt för punkt klart och tydligt hur Grekland måste avsäga sig varje rätt till självständighet och suveränitet tills lånen är återbetalda i sin helhet. Detta beräknas kunna ske till 2050 (vissa säger, bra mycket längre och jag tillhör dem) med de nuvarande villkoren, men eftersom ”lånarna” kan göra vad de vill med Grekiska tillgångar kan de sälja dessa till tredja part och de kan hyra ut dem för utnyttjande och vinst,  utan att Grekland har någon rätt till en enda Euro. Vi vet av erfarenheter från historien vad sådana avtal med stormakter oftast leder till: När lånen skulle vara betalda år 2050, så har man sett till att man gjort avtal gällande rättigheter att utnyttja tillgångarna för ytterligare 50-99 år, OAVSETT OM LÅNEN ÄR ÅTERBETALDA,… man skriver avtal med de gamla villkoren! Man förskaffat sig alltså under utpressning utnyttjande-rättigheter av landets rikedomar för ytterligare 100 år.

Det andra dokumentet, eller rad av dokument, som verkligen spikar igen kistan är det som nyss röstades igenom, d.v.s de ca 1000 sidor där ytterligare villkor och krav ställs och som är ”det andra och tredje hjälppaketet”, med ytterligare villkor  (memorandum 2 och 3). För att genomdriva vissa av kraven i detta dokument var dessutom författarna av dokumentet tvungna att frångå Europeisk lag och tillämpa Brittisk lag i vissa delar, enbart för att enligt den har “utlånaren” rätt att avkräva av  “skuldägaren” att man avsäger sig rätten till suveränitet och självständighet. Det som alltså annars är en självklarhet idag för varje civiliserat land för övrigt.

Alla som vill kunna uttala sig trovärdigt om Greklands tillgångar, Greklands möjligheter, Greklands framtid skall ta sig en närmare titt på vad som står i dessa båda dokument (ur ett konstitutionellt och rättsligt perspektiv). Experter, d.v.s konstitutionsjurister, historiker och samhällsvetare, säger att inte ens under kolonialtiden tvingades någon nation att skriva under sådana avtal utan krig. Även efter krig så lät man oftast landets suveränitet vara och man begränsade endast deras självständighet och rätt till sina tillgångar.  Man var alltså icke självständig, men man var åtminstone en suverän nation inlemmad i någon av kolonialmakternas administration. Inte ens detta är i själva verket Grekland eftersom det idag sitter Tyska tjänstemän i alla viktiga Grekiska departement och ”överser” och planerar landets framtid. De två dokumenten kräver att man avsäger sig sin suveräniteten och det är första gången i värlshistorien som detta sker utan krig. Vågar man som journalist göra något av verkligt värde, skall man offentilggöra dessa dokument (memorandum 1, 2 och 3 med appendix) och låta dem debatteras öppet. De allra flesta i Europa skulle få kraftig och bestående gåshud bara genom att se de dikterande och groteska formuleringarna. Ni skulle förfasas över att sådana dokument kan produceras av en Europeisk regering eller Union idag och användas som utpressning emot ett helt folk och en suverän, självständig  nation!

”Kan man se tecken på att detta redan påbörjats?”

Ett Norskt företag söker sedan mitten av November i år plats utanför Corfu för att påbörja sina borrningar och ett antal intressenter från bl.a USA och Kina svärmar också sedan en tid, runt den Grekiska arkipelagen.

”Vad är den grekiska regeringens avsikter med detta?”

Jag tror att jag redan i mina svar på ovanstående frågor pekat tillräckligt på att det förekommit utländsk direkt inblandning i Grekisk efterkrigspolitik, så de Grekiska regeringarnas avsikter med Grekland har inte varit andra än att gå sina ”herrars” ärenden och vara till lags när det krävs (tillåta militärbaser i landet och rösta med stormakterna i någon FN-resolution el likn). På grund av denna inblandning i Grekisk inrikespolitik sedan 1949 av först Britter, sedan Amerikanare och senare Tyskar, samt ett par vältimade politikermord av vänsterledare under 60- och 70-talet, kommer vi in på 80- och 90-talet. Skandalernas årtionden, då gigantiska börskandaler, SIEMENS-skandaler, U-båts och Fregattskandaler, skandaler kring kloster som gör markaffärer och flera andra miljardbeloppskandaler, ledde in Grekisk politik i en klar och tydlig service-roll för stormakternas intressen i regionen. Grekiska regeringar skall serva stormakternas behov och samtidigt tala om för det Grekiska folket att detta görs för deras bästa. Den tjänar-rollen från grekiska regeringar har åtminstone, sedan George Papandreou ledde in Grekland i IMF-sammarbetet och med sådana avskyvärda villkor, blivit offentligt känd och massivt protesterad emot i Grekland. f.d premiärminister George Papandreou och f.d finansminister Papakonstantinou (den enda som skrev under avtalet med IMF och EU-trojkan i det fölrsta hjälppaketet, memorandum 1), det som satte Grekland i IMF’s klor.

Avsikten för den nuvarande regeringen är uppenbart följande:

  • att visa att man kan hålla sig till den planerade ”avlivningen” och utförsäljningen av Greklands rikedomar för en spottstyver och fullfölja upphörandet av nationens politiska status som ett självständigt och suveränt land
  • att den Grekiska eliten och den Europeiska bank och affärseliten skall tjäna astronomiska belopp på denna utförsäljning, samt skydda och i viss mån administrera de rikas förmögenheter
  • att skydda ‘heta’ namn av skattesmitare och bedragare i miljarddollar-klassen för att INTE själva  bli uthängda.

Svågerpolitiken skall man veta är ingen sydeuropeisk uppfinning, utan den existerar också i övriga Europa. På toppnivå uppstår den oftast också mellan vilt främmande människor. Om bara deras gemensamma profit är tillräckligt stor och långvarig, så formar man om lagar, tolkar dem som man vill och köper upphandlingar och  rikdsagsmän oavsett om man är från Grekland, Tyskland, Sverige eller Finland! Förhållandet mellan Tyska och Grekiska affärsmän på toppnivå sedan mitten av 80-talet har sett ut just så.

 

Kosmas Loumakis

Athen 25-11-2012

______________________________________________________________________

Konferens angående Greklands naturtillgångar och hur man skall kunna utvinna dessa till Greklands fördel

i Pireus 7-11-2012 med George Kasimatis (konstitutions-professor), Mikis Theodorakis (motståndveteran, SPITHA), Antonis Foskolos (geolog och forskare i Kanada), Nikos Ligeros, Ilias Konofagos, Andreas Tsiftsian och Prodromos Emfietzoglou.

För er som kan grekiska eller har nära vänner som är greker och därför borde kunna förklara de viktigaste bitarna för er, lägger jag upp den senaste konferensen (med hållpunkter) angående de grekiska naturtillgångarna, den ekonomiska betydelsen av dessa och EU’s memorandum som avkräver Grekland all rätt till dessa, tills dess att skulden är betald… Om verkligen demokrati och Europarättsfrågor berört medborgarna utanför Grekland borde en sådan konferens översättas och visas i alla länder i Europa, därför här ges både politiska, ekonomiska och juridiska tillbaklablickar, förklaringar och lösningar.

Ίδρυμα Κακογιάννη 7.11.2012, εκδήλωση του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών – Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη με θέμα “Ο εθνικός μας πλούτος και η πολιτική του διαχείριση”.
Κεντρικός ομιλιτής ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης και συμμετείχαν ο Γ.Γραματέας Μιχάλης Πατσίκας, ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης, οι επιστήμονες Αντώνης Φώσκολος, Νίκος Λυγερός, Ηλίας Κονοφάγος, Ανδρέας Τσιφτσιάν και ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου.
Συντονισμό της εκδήλωσης έκανε η Ιωάννα Κολοβού, δημοσιογράφος και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας.

Οι επιστήμονες αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη!!!!
0:00:000:00:47 Είσοδος Μίκη Θεοδωράκη
0:00:470:03:00 Ιωάννα Κολοβού, εισαγωγή και παρουσίαση καλεσμένων
0:03:000:09:30 Μιχάλης Πατσίκας
0:09:300:35:00 Γιώργος Κασιμάτης
0:35:000:42:00 Μίκης Θεοδωράκης
0:42:000:50:00 Πρόδρομος Εμφιετζόγλου χαιρετίζει και τοποθετείται
0:50:001:08:00 Ανδρέας Τσιφτσιάν αναλύει την οικονομική κατάσταση
1:08:001:19:50 Αντώνης Φώσκολος περί ύπαρξης ορυκτού πλούτου
1:19:501:33:40 Ηλίας Κονοφάγος περί ΑΟΖ και ορυκτού πλούτου
1:33:401:57:00 Νίκος Λυγερός περί ΑΟΖ και ορυκτού πλούτου
1:57:002:31:00 Μίκης Θεοδωράκης παρουσιάζει νέα πολιτική πρόταση
2:31:002:32:37 Επίλογος με τραγούδι

Greece has 40 billion barrels of oil, and thousands of tons of Gold and Uranium

“Ich bin ein Berliner” aus Portugal

A video message from citizen to citizen: the Portuguese to the Germans. To not only hear the German version of politicians and so-called experts in the media, but also the perspective of the affected Portuguese.

 

English

A video message from citizen to citizen: the Portuguese to the Germans. To hear an appeal, not only the German version of politicians and so-called experts in the media, but also the perspective of the affected Portuguese.

The film will be shown during the visit of German Chancellor Angela Merkel on 12.11.2012 in tourism center in Lisbon. The authors of the film, including former leader of the Portuguese Socialists Marcelo Rebelo de Sousa asked the German government, it should show the movie on the weekend before the visit of Mrs. Merkel in publicly accessible areas. This was rejected. Then they lodged a formal protest to the German Embassy in Portugal.

Certainly a well-planned campaign to open with few means an attention window. At least an attempt to break through the wall of the German media information.

The original video is found on youtube of “Ich bin ein Berliner”

Deutche

Eine Videobotschaft von Bürger zu Bürger: Den Portugiesen an den Deutschen. Ein Appell, nicht nur die Version deutscher Politiker und sogenannter Experten in den Medien, sondern auch die Sicht der betroffenen Portugiesen anzuhören.

Der Film wird beim Besuch von Bundeskanzlerin Merkel am 12.11.2012 in Tourismus-Center in Lissabon gezeigt. Die Autoren des Films, darunter ehemalige Parteivorsitzende der portugiesischen Sozialisten Marcelo Rebelo de Sousa , fragten auch die deutsche Regierung an, sie möge den Film am Wochenende vor den Besuch Frau Merkels in öffentlich zugängigen Räumen zeigen. Dies wurde jedoch abgelehnt. Daraufhin reichten sie einen formalen Protest bei der Deutschen Botschaft in Portugal ein.

Eine sicherlich gut geplante Kampagne, um mit wenigen Mittel ein Aufmerksamkeitsfenster zu öffnen. Zumindestens ein Versuch, die Informationsmauer der deutschen Medien zu durchbrechen.

Das Video ist original auf youtube gestellt von “Ich bin ein Berliner”
http://www.youtube.com/user/ichbineinberliner

(ελληνικη μεταφραση)

Λόγω ιδιαίτερα μεγάλου ενδιαφέροντος αποφάσισα να επεξεργαστώ ξανά το γερμανικό βίντεο για την Πορτογαλία και να ενσωματώσω τους ελληνικούς υπότιτλους σε υψηλή ανάλυση. Πρόκειται για το βίντεο, του οποίου την προβολή εμπόδισε η γερμανική κυβέρνηση ως “πολιτικά επιζήμιου”, με αποτέλεσμα να διαμαρτυρηθεί ο εμπνευστής και υπεύθυνος για το βίντεο Marcelo Rebelo de Sousa, πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών και τέως υπουργός στην Πορτογαλία στην Γερμανική Πρεσβεία στη Λισαβώνα , δηλώνοντας, πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω και πως είναι αποφασισμένος να δείξει το βίντεο στο γερμανικό λαό, στον οποίο και απευθύνεται.

Αυτό που φαίνεται καθαρά: Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που έχουν στοχοποιήσει… Τα ίδια μέτρα, τα ίδια επιχειρήματα, οι ίδιες μέθοδοι ! Πώς λοιπόν να το παρουσιάσουν στο γερμανικό λαό που τον θέλουν να τρώει κουτόχορτο και τον βομβαρδίζουν καθημερινά με ένα σωρό ψέματα δημιουργώντας τα γνωστά στερεότυπα για τους τεμπέληδες του Νότου ;

Ενδιαφέρουσα σχετικά όσον αφορά την Ελλάδα η συνέντευξη του οικονομικού ιστοριογράφου Albrecht Ritschl στο περιοδικό “Spiegel”: http://www.spiegel.de/wirtschaft/soziales/euro-krise-deutschland-ist-der-groe…

(versão portuguesa)

Ich Bin Ein Berliner (versão portuguesa) – Video promocional de Portugal por Marcelo Rebelo de Sousa

A mensagem de vídeo de cidadão para cidadão: Português, na alemães. Para ouvir um apelo, não apenas a versão alemã de políticos e os chamados especialistas em meios de comunicação, mas também a perspectiva do Português afetada.

O filme será mostrado durante a visita da chanceler alemã, Angela Merkel, em 2012/12/11 em centro de turismo em Lisboa. Os autores do filme, incluindo o ex-líder dos socialistas Português Marcelo Rebelo de Sousa pediu ao governo alemão, ele deve mostrar o filme no fim de semana antes da visita de Merkel em áreas publicamente acessíveis. Esta foi rejeitada. Em seguida, eles apresentaram um protesto formal à embaixada alemã em Portugal.

Certamente uma campanha bem planejada para abrir com poucos, uma janela de atenção. Pelo menos uma tentativa de romper o muro das informações da mídia alemã.

O vídeo original pode ser encontrada no youtube de “Ich bin ein Berliner”

Utopia on the Horizon – Η Ουτοπία στον Ορίζοντα

(English version first and Greek version below)

ROARMAG.org presents: ‘Utopia on the Horizon’, a documentary for those who chose to struggle.

In May 2011, hundreds of thousands of Greeks swarmed into Syntagma Square in Athens to protest against the firesale of their country, their labor rights and their livelihoods to corrupt domestic elites and foreign financial interests.

In a matter of days, a protest camp was set up — organized on the principles of direct democracy, leaderless self-management and mutual aid — providing a glimpse of utopia in the midst of a devastating financial, political and social crisis. On June 28-29, during a Parliamentary vote on further austerity measures, the state finally responded with brutal force, eventually evicting the protesters from the square and crushing the radical potential of their social experiment.

A year later, Leonidas Oikonomakis and Jérôme Roos — PhD researchers at the European University Institute and co-authors of the activist blog ROARMAG.org — returned to Athens to speak to activists involved in the movement and the occupation of Syntagma Square, as well as WWII resistance hero Manolis Glezos. What follows is this dramatic portrait of a country veering on the brink of collapse; and the people who chose to struggle in order to build a new world on the ruins of the old.

“UTOPIA ON THE HORIZON”

MADE POSSIBLE BY:
Syntagma Multimedia Team

Το ROARMAG.org παρουσιάζει: Η Ουτοπία στον Ορίζοντα. Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε αυτούς που επιλέγουν να παλεύουν.

Τον Μάιο του 2011, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας, των εργασιακών δικαιωμάτων, και της ζωής τους σε (και…από) διεφθαρμένες ντόπιες ελίτ και ξένα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα.

Εντός ολίγων ημερών έστησαν μια κατασκήνωση διαμαρτυρίας, βασισμένη πάνω στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, της αυτοδιαχείρισης και της αλληλοβοήθειας, ζώντας μια στιγμή ουτοπίας εν μέσω μιας καταστροφικής οικονομικής, πολιτικής, και κοινωνικής κρίσης. Στις 28-29 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της Κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας για την αποδοχή ή μη περαιτέρω μέτρων λιτότητας, το κράτος τελικά αντέδρασε με ωμή βία, διώχνοντας τους διαδηλωτές από την πλατεία και διαλύοντας το κοινωνικό τους πείραμα.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Jérôme Roos και ο Λεωνίδας Οικονομάκης — υποψήφιοι διδάκτορες στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο (EUI) και αρθρογράφοι στο ROARMAG.org — επέστρεψαν στην Αθήνα για να μιλήσουν με ακτιβιστές του κινήματος και της κατάληψης της Πλατείας Συντάγματος, καθώς και με τον ήρωα της αντίστασης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου Μανόλη Γλέζο. Ακολουθεί μια δραματική απεικόνιση μιας χώρας στο χείλος της κατάρρευσης, και των ανθρώπων που επιλέγουν να παλεύουν για να χτίσουν ένα καινούριο κόσμο στα συντρίμμια του παλιού.

Η Ουτοπία στον Ορίζοντα πραγματοποιήθηκε χάρη στην ευγενική συνδρομή της Ομάδας Πολυμέσων της Πλατείας Συντάγματος, η οποία μας παρείχε πρόσβαση σε ιστορικό οπτικοακουστικό υλικό υψηλής ανάλυσης από τις ημέρες κατάληψης της Πλατείας καθώς και από την πρώτη γραμμή των συγκρούσεων με τα ΜΑΤ.

Η “ΟΥΤΟΠΙΑ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ”

* Πραγματοποιήθηκε από το:
Reflections on a Revolution (ROARMAG.org)

Ολοκληρώθηκε χάρη στην:
* Ομάδα Πολυμέσων Πλατείας Συντάγματος (MINDTHECAM.net)

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου – 17 Νοέμβρη 1973

Χρήστος Σωτηρόπουλος

Γιατί τίποτα δε ξεχνιέται και κανείς δε ξεχνά!

Κάθε Νοέμβρη, ο νους και η καρδιά μας είναι εκεί, στο Πολυτεχνείο, στην εξέγερση των φοιτητών, της νεολαίας και ολόκληρου του ελληνικού λαού κατά της χουντικής τυραννίας το Νοέμβριο του 1973. Το Πολυτεχνείο ήταν η κορυφαία εκδήλωση της επτάχρονης αντιχουντικής πάλης και μία από τις κορυφαίες στιγμές των αγώνων του λαού και της νεολαίας.

“Εδώ Πολυτεχνείο”

Από την αρχή του 1973 εκφράστηκε με ανεβασμένες μορφές πάλης η λαϊκή αγανάκτηση ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα όπως η κατάληψη της Νομικής,το Φλεβάρη του 1973, η διαδήλωση στις 4 Νοέμβρη 1973, με αφορμή το μνημόσυνο του Γ.Παπανδρέου, όπου έγιναν και συλλήψεις αλλά και η διαδήλωση 3.000 φοιτητών για συμπαράσταση στους συλληφθέντες στις 8 Νοέμβρη. Οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν στις σχολές.

Την Τετάρτη 14 Νοέμβρη 1973,το πρωί εκατοντάδες φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώνονται στο προαύλιο του Ιδρύματος. Αρχίζουν συνελεύσεις για να αποφασίσουν πώς θα αντιμετωπίσουν το νέο σχέδιο της χούντας για την υποταγή του κινήματος.

Συγκέντρωση γίνεται και στη Νομική που αποφασίζει να κατευθυνθεί στο Πολυτεχνείο. Στις 2.00 μ.μ., 5.000 περίπου φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο, ενώ αρχίζει να μαζεύεται και άλλος κόσμος. Η Πατησίων δονείται από τα συνθήματα κατά της χούντας. Η Ασφάλεια κινητοποιείται και καλεί τους συγκεντρωμένους να αποχωρήσουν. Οι συγκεντρωμένοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκροτούν μια επιτροπή κατάληψης. Κλείνουν οι πόρτες και στις 8.30 το βράδυ γίνεται η πρώτη συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής. Αμέσως οι πρώτες προκηρύξεις σκορπίζονται στην Πατησίων που είχε κλείσει από τον συγκεντρωμένο κόσμο. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία»,«20% για την παιδεία» και «Κάτω η χούντα».

Την Πέμπτη 15 Νοέμβρη 1973, η κατάληψη αποτελεί πόλο έλξης του λαού της Αθήνας που αρχίζει να συρρέει στο Πολυτεχνείο. Ως τις 9.30 το βράδυ η κατάληψη έχει πυκνώσει ενώ ο λαός στους γύρω από το Πολυτεχνείο δρόμους, φωνάζει αντιαμερικανικά και αντιχουντικά συνθήματα.

Οι συγκεντρωμένοι παραμένουν όλη τη νύχτα για συμπαράσταση στους φοιτητές της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά δημιουργείται η πεποίθηση ότι η χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.

Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη 1973 μπαίνουν σε λειτουργία οι πομποί του ραδιοφωνικού σταθμού στους 1.050 χιλιόκυκλους που μεταφέρουν το μήνυμα του αγώνα σε όλη την Αθήνα που παρακολουθεί τα γεγονότα.

Στις 9 το πρωί στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα και σχηματίζονται δύο μεγάλες διαδηλώσεις στην Πανεπιστημίου και στη Σταδίου. Το μεσημέρι επιτροπή των αγροτών από τα Μέγαρα, που είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στις απαλλοτριώσεις της γης τους, επισκέπτονται τη Συντονιστική Επιτροπή και ο σταθμός μεταδίδει:

«Ο λαός των Μεγάρων στέκεται και υπόσχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του φοιτητικού και εργαζόμενου λαού…Ο αγώνας είναι κοινός…Δεν είναι μόνο για την πόλη των Μεγάρων ή το Πολυτεχνείο…Είναι για την Ελλάδα.Για το λαό της που θέλει να καθορίσει τη ζωή του. Να πορευτεί στο δρόμο της προκοπής.Βασική προϋπόθεση,η ανατροπή της δικτατορίας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας».

Οι συγκεντρωμένοι έξω από το Πολυτεχνείο τραγουδάνε το «πότε θα κάνει ξαστεριά».

Η ΜΟΙΡΑΙΑ ΝΥΧΤΑ

Το απόγευμα οι διαδηλωτές στο χώρο γίνονται χιλιάδες με συμμετοχή των εργατών. Έτσι στις 6 το απόγευμα αρχίζουν οι συγκρούσεις διαδηλωτών και Αστυνομίας με πολλούς τραυματίες. Στις 7 το απόγευμα μεγάλη διαδήλωση κατευθύνεται στο Πολυτεχνείο και η Αστυνομία χτυπάει. Εμφανίζονται τεθωρακισμένα της Αστυνομίας και πέφτουν οι πρώτοι πυροβολισμοί. Στη Σόλωνος, στην Κάνιγγος, στη Βάθη, στην Αριστοτέλους, στην Αλεξάνδρας, στην πλατεία Αμερικής γίνονται μάχες σώμα με σώμα.


Στις 9.30 η Αστυνομία απαγορεύει την κυκλοφορία στο κέντρο της Αθήνας μέχρι νεοτέρας διαταγής.

Στις 11 το βράδυ ο ραδιοσταθμός και τα μεγάφωνα καλούν τον κόσμο να μη φύγει. Οι αύρες έχουν κυκλώσει το χώρο του Πολυτεχνείου και τα δακρυγόνα έχουν πνίξει την περιοχή.

Όσοι μένουν ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα ( Σάββατο 17 Νοέμβρη), τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες. Στη 1 μετά τα μεσάνυχτα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν: «Μην φοβάστε τα τανκς», «Κάτω ο φασισμός», «Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας. Μη γίνετε δολοφόνοι».

Στις 1.30 τα τανκς ξεκινούν με αναμμένους τους προβολείς. Οι φοιτητές τοποθετούν μια «Μερσεντές» πίσω από την κεντρική πύλη για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς. Οι φοιτητές είναι ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: «Είμαστε αδέρφια».

Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι έγκλειστοι, ενώ ένα τανκ παίρνει θέση απέναντι στην είσοδο. Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.

Ωρα 2.50,ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοέμβρη. Ο επικεφαλής αξιωματικός με μια κίνηση του χεριού του, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ. Η πόρτα πέφτει και το τανκ συνεχίζει την πορεία του φτάνοντας μέχρι τις σκάλες του κτιρίου «Αβέρωφ». Μαζί του μπαίνουν ασφαλίτες και άντρες των ΛΟΚ. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν ασφαλίτες και συλλαμβάνουν και τους κυνηγούν, οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο.

Στις 3.20 δεν υπάρχει πλέον κανένας στο Πολυτεχνείο έχει εκκενωθεί πλήρως.
Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.

Ο ΤΥΠΟΣ

Την επόμενη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε με τίτλο “Νεκροί και Τραυματίες στο Κέντρο των Αθηνών”. Προτάσσει επίσης τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα και τις συνεχείς εκκλήσεις των φοιτητών. Στις εσωτερικές σελίδες φιλοξενεί τις δηλώσεις της “κυβέρνησης” και των πολιτικών Π.Κανελλοπουλου, Γ.Μαυρου, Ι Ζιγδη και Α. Παπανδρέου.
Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το “Δίδαγμα” της εφημερίδας στην πρώτη σελίδα,το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων: “Από την όλη μέχρι τώρα στάση του ελληνικού λαού και από την διαδρομή των τελευταίων εξήμισυ ετών, μέχρι και των γεγονότων των ημερών αυτών, θα έπρεπε να είχε ήδη πεισθεί η σημερινή Κυβέρνηση πως μοναδική διέξοδον αποτελεί η πραγματική αποκατάσταση της ανόθευτης λαϊκής κυριαρχίας. Στις κρίσιμες αυτές ώρες, υποδηλώνεται πόσον ασύμφορη είναι η εμμονή σε αυταρχικά καθεστώτα. Ο ελληνικός λαός στο σύνολό του, καθώς και οι πραγματικοί του φίλοι στην Ευρώπη, επιθυμούν την πολιτική γαλήνη για τον τόπο μας. Όχι όμως με μιαν επιβεβλημένη αποτελμάτωση που προκαλεί περιοδικά επικίνδυνες εκρήξεις δυσφορίας, αλλά δημοκρατικήν ομαλότητα που θα ετερμάτιζε μιαν αποδεδειγμένα μη βιώσιμη κατάσταση”.
Στις εσωτερικές σελίδες η εφημερίδα δίνει επίσης το χρονικό των τραγικών γεγονότων, τους νεκρούς,τους τραυματίες ενώ συνεχίζει το εκτενές ρεπορτάζ της από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα.

ΤΑ ΝΕΑ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε με τίτλο “Εξεκενώθη το Πολυτεχνείο, Επενέβησαν Άρματα Μάχης”. Σύμφωνα με τις πληροφορίες εξάλλου της εφημερίδας, “θεωρείται πολύ πιθανή Αιφνίδια Επιστροφή Καραμανλή”, ο οποίος φαίνεται να πιέζεται από πολιτικούς φίλους για να πάρει την παραπάνω απόφαση.
Το χρονικό των γεγονότων είναι εκτενέστατο όπως άλλωστε και τις προηγούμενες ημέρες στην ίδια εφημερίδα, ενώ αναφέρονται τα ονόματα των νεκρών και ο αριθμός των τραυματιών και των συλληφθέντων. Κάτω αριστερά, στην πρώτη σελίδα, φιλοξενείται και το σχόλιο του “Βηματος” που αναφέραμε πιο πάνω. Επίσης στην πρώτη σελίδα παραθέτει τις “Δηλώσεις των πολιτικών και της Κυβέρνησης”.
Στις εσωτερικές σελίδες έχει πολύ καλό ρεπορτάζ μέσα από το Πολυτεχνείο. Γράφει για τις ολονύχτιες συνελεύσεις των φοιτητών, παραθέτει την ανακοίνωση τους, τις δραματικές εκκλήσεις τους και τη στιγμή της επίθεσης.
Τα Νεα παραθέτουν στις εσωτερικές σελίδες τους και το πρώτο μήνυμα που απέστειλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην Ελλάδα από το Τορόντο του Καναδά.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε την 17η Νοεμβρίου με τίτλο “3 μετά τα μεσάνυχτα Τα τανκς Κατέστειλαν Την Εξεγερσι”.
Στο χρονικό της αναφέρει: “Η τριήμερη φοιτητική εξέγερσις, που άρχισε το μεσημέρι της παρελθούσης Τρίτης με επίκεντρο το Πολυτεχνείο κατεστάλη σήμερα τα ξημερώματα από τα τανκς που άρχισαν να κατεβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα και αφού είχαν προηγηθεί σκληρές ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και φοιτητών σε μεγάλη έκτασι στο κέντρο των Αθηνών, με αποτέλεσμα κατά πρωινές πληροφορίες, τέσσερις νεκρούς και δεκάδες τραυματίες”.
Στο άρθρο της “Τι λένε αντιπολίτευση και κυβέρνησι για τα γεγονότα”, γράφει:
Η αντιπολίτευση με χθεσινές δηλώσεις των εκπροσώπων της κκ.Π Κανελλοπούλου και
Γ.Μαύρου, έλαβε σαφή θέσι συμπαραστάσεως στο φοιτητικό κίνημα και τους φοιτητές, που αποτελούν, όπως τονίζουν, την πρωτοπορία του Έθνους στο δρόμο της Δημοκρατίας'”.
Στις εσωτερικές σελίδες έχει ρεπορτάζ από το χρονικό των μαχών και την έφοδο των τανκς και επίσης παρουσιάζει τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Η Βραδυνή κυκλοφόρησε με τίτλο: “Άρματα Μάχης Έζωσαν Την Αθήνα”. “Αίμα Έρρευσε. Νεκροί και τραυματίαι κατά τας συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών – Αστυνομίας”.
Το χρονικό της εφημερίδας αναφέρει: “Την 3.30 πρωϊνήν εξεκένωσαν το Πολυτεχνείον.

Τα τανκς ενεφανίσθησαν και πάλιν από του μεσονυκτίου εις την πρωτεύουσαν δια να προσδώσουν απολύτως δραματικήν μορφήν εις τας φοιτητικάς εκδηλώσεις αι οποίαι εσημειώθησαν κατά το τελευταίον τετραήμερον εις Αθήνας, με τον αιματηρόν επίλογον.
Ολίγας ώρας ενωρίτερον το αίμα έρρευσεν εις κεντρικάς περιοχας των Αθηνών, κατόπιν των αλλεπαλλήλων διαδηλώσεων και των συγκρούσεων αι οποίαι ηκολούθησαν μετά την δυναμικήν επέμβασιν της Αστυνομίας.

Υπολογίζονται εις 4 οι νεκροι των χθεσινών αιματηρών συγκρούσεων και εις εκατοντάδας οι τραυματίαι”.

Σε άλλο άρθρο της η εφημερίδα παρουσιάζει την “εικόνα καταστροφής” που εμφάνιζε το κέντρο της Αθήνας το προηγούμενο βράδυ ενώ φιλοξενούνται και οι δηλώσεις των πολιτικών και της “κυβέρνησης”. Στις εσωτερικές σελίδες ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να διαβάσει το ρεπορτάζ της εφημερίδας από την Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης και την Πάτρα.

Η δικτατορία δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις.
Από τότε μέχρι σήμερα υπάρχουν σημαντικοί και πολλοί σταθμοί που είναι άμεσα συνδεδεμένοι με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τους εορτασμούς του.

Έχουμε αρκετά γεγονότα σε εορτασμούς του Πολυτεχνείου ακόμα και θανάτους κατά την διάρκεια των συγκρούσεων με την αστυνομία παρόλο που δεν είχαμε στρατιωτική χούντα το 1980 την δολοφονία των Σταματίνα Κανελλοπούλου – Ιάκωβου Κουμή και το 1985 την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Μιχάλη Καλτεζά.

Πολλά άλλα που σημάδεψαν τις επετείους του Πολυτεχνείου όπως η ακατανόητη απονομή μεταλλείου ανδρείας από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας το 2001 στο πρωτοπαλίκαρο της δικτατορίας, Νικόλαο Ντερτιλή, που διανύει το 30ο έτος φυλάκισης για την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΤΑΝΚ ΛΥΕΙ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ
“ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ”

Όπως η συνέντευξη του A. Σκευοφύλακα στο Βήμα το 2003. Τριάντα χρόνια πέρασαν μέχρι να σπάσει την σιωπή του ο A. Σκευοφύλαξ, έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο και αποκάλυψε όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι’αυτό που ήμουν,γι’αυτό που έκανα» λέει στην εκ βαθέων εξομολόγησή του.
«ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ HMOYN, ΓΙ’ AYTO ΠΟΥ EKANA. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους “μαυροσκούφηδες”, στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις! Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου.»
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό,ο A.Σκευοφύλαξ θα μοχθήσει για να ζήσει. «Στο μεροκάματο η ζωή μου άλλαξε 180 μοίρες. Εμένα που μου έμαθαν να μισώ τους κομμουνιστές, ψήφισα δύο φορές το KKE».
Στα 30 του θα παντρευτεί, θα αποκτήσει παιδιά. Ζώντας σε μια γειτονιά των νοτίων προαστίων, όλα αυτά τα χρόνια αποφεύγει να μιλάει για τα γεγονότα εκείνης της νύχτας. Όσες φορές θα τον ρωτήσουν «τι σχέση έχεις με τον “πορτάκια” του Πολυτεχνείου;», θα μιλήσει για «μακρινό ξάδελφο που σκοτώθηκε σε τροχαίο»! Στη γυναίκα του θα ανοίξει την καρδιά του ύστερα από χρόνια. Στα τρία παιδιά του δεν το έχει αποφασίσει ακόμη. «Είμαι ένας άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο»!

 

ΑΠΟ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ’67 ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Πέρασαν 39 χρόνια και οι μνήμες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έχουν περάσει από χιλιάδες κύματα και όπως δείχνουν τα πράγματα για πολλούς έχει εξασθενήσει, έχει ξεθωριάσει, έχει ατονήσει το μήνυμα του Πολυτεχνείου που σήμερα όμως αναβιώνει, πιο επίκαιρο παρά ποτέ, τη στιγμή που βρισκόμαστε ήδη υπό νέα Χούντα, εκμοντερνισμένη, εκσυγχρονισμένη, όχι με τανκς και όπλα, αλλά και Εθνοπροδοτικές Κυβερνήσεις και εισερχόμενα Μνημόνια!

Τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο, παραμένουν ζωντανά και θα παραμένουν επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από εκείνη την εξέγερση. Πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα που τα κατοπινά χρόνια, κάποιοι άκαπνοι και απόντες εκείνης της εξέγερσης, καπηλεύτηκαν είτε για να ανέλθουν πολιτικά, είτε ενάντια στους μετέπειτα αγώνες του λαού αποπροσανατολίζοντας την πορεία του με τρομοκρατικές ενέργειες.

Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία και την ελευθερία, θα είναι ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό.

Το μικρό αυτό αφιέρωμα είναι «Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νέοι» και όπως έγραψε ο Μίλαν Κούντερα:
“Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία, είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη.”

Ακολουθεί ο κατάλογος των νεκρών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Πηγή: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

Σπυρίδων Κοντομάρης (ετών 57),
Διομήδης Κομνηνός (ετών 17),
Σωκράτης Μιχαήλ (ετών 57),
Βασίλειος Φάμελλος (ετών 26),
Torill Engeland Magrette (ετών 22),
Γεώργιος Σαμούρης (ετών 22),
Δημήτριος Κυριακόπουλος (ετών 35),
Σπύρος Μαρίνος (ετών 35),
Νικόλαος Μαρκούλης (ετών 24),
Αικατερίνη Αργυροπούλου (ετών 76),
Στυλιανός Καραγεωργής (ετών 19),
Μάρκος Καραμανής (ετών 23),
Αλέξανδρος Σπαρτίδης (ετών 16),
Δημήτριος Παπαϊωάννου (ετών 60),
Γεώργιος Γερτζίδης (ετών 48),
Βασιλική Μπεκιάρη (ετών 17),
Δημήτρης Θεοδωράς (ετών 5 1/2),
Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας (ετών 43),
Αλέξανδρος Παπαθανασίου (ετών 59),
Ανδρέας Κούμπος (ετών 63),
Μιχαήλ Μυρογιάννης (ετών 20),
Κυριάκος Παντελεάκης (ετών 43),
Ιωάννης Μικρώνης (ετών 22).

http://helios-eie.ekt.gr/EIE/handle/10442/8782 / The 24 names of the killed civilians during the 1973 Athens Polytechnic Uprising.


“Και ‘συ λαέ βασανισμένε μη ξεχνάς τον φασισμό…”

 _______________________________________________________________

To πολιτικό ψέμμα στα χρόνια του Μνημονίου

 

Τρία χρόνια Μνημόνιο στην Ελλάδα. Τρία χρόνια χρυσές διακρίσεις στη χειροκυβίστηση (κολοτούμπα). Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς κατά την πρωθυπουργία τους δεκάδες φορές επανέλαβαν ότι «δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα», ότι «η πολιτική της λιτότητας είναι αποτυχημένη», ότι «δεν γίνεται να αναπτυχθεί η αγορά εκ νέου με την άμετρη φορολόγηση». Τι έγινε από όλα αυτά; Φτάσαμε αισίως στο… «ο Πινόκιο είχε πει λιγότερα ψέματα»! Ρεπορτάζ: Νίκος Μίχος. 

Ψέμμα: Λεφτά υπάρχουν – Καστελόριζο – Μνημόνιο 1

Είναι δυνατόν να περάσει στην λήθη της ιστορίας η θρυλική φράση του Γιώργου Παπανδρέου, σε προεκλογικές ομιλίες του το 2009;

Στις 23 Απριλίου του 2010, ο τότε πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, απευθύνοντας μήνυμα από το Καστελόριζο προς τον λαό ανακοίνωσε ότι έδωσε την εντολή για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας.  Αυτό σήμανε την προσφυγή στο ΔΝΤ και την σύνταξη  του πρώτου Μνημονίου. «Ο τελικός μας προορισμός είναι να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από επιτηρήσεις και κηδεμονίες», είχε πει τότε ανάμεσα σε άλλα ο κ. Παπανδρέου.

Ένα χρόνο μετά, οι οικονομικές μετρήσεις δείχνουν ότι η μοναδική αλλαγή ήταν η κλιμάκωση της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης, που προέκυψαν στους μήνες που μεσολάβησαν.

Τον Οκτώβριο του 2010 ο Αντώνης Σαμαράς, πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, είχε καταδικάσει την πολιτική του μνημονίου. «Δεν πάει άλλο, κάτι πρέπει να αλλάξει, η πολιτική του μνημονίου πρέπει να αλλάξει» είπε ο κ. Σαμαράς προσθέτοντας ότι «το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και αντίθετα οι πολιτικές του μνημονίου οδηγούν σε φαύλο κύκλο ύφεσης, οικονομικής παράλυσης και σε ακόμη σκληρότερα μέτρα».

Μάλιστα, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε ζητήσει την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το Μνημόνιο. Επίσης, σε τηλεοπτικές του δηλώσεις είχε καταδικάσει την όξυνση της φορολογικής πολιτικής προς πάσα κατεύθυνση θεωρώντας την αναποτελεσματική και ότι εντείνει την ύφεση. Το αποτέλεσμα του Μνημονίου για τον Αντώνη Σαμαρά ήταν τα λουκέτα και η απελπισία του λαού.

Δεν είχε διστάσει, ακόμη, να πει πως χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση τακτικές τρομοκρατίας του λαού για να ενσπείρουν τον φόβο και να δικαιολογήσουν το μνημόνιο. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι αυτές τις μέρες δηλώνει ο ίδιος πως εάν δεν περάσουν τα μέτρα του Μνημονίου 3 θα επέλθει το χάος και η χρεοκοπία.

«Οφείλουμε να σώσουμε τη χώρα από την καταστροφή. Η ψήφιση των μέτρων πρέπει να γίνει άμεσα για πάρουμε την επόμενη δόση», ανέφερε συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός στην συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του την περασμένη Κυριακή, 4 Νοεμβρίου.

Ψέμμα: Μεσοπρόθεσμο – Μνημόνιο 2 – Υπογραφές

«Όσο πηγαίνουμε καλά δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα», είχε πει ο Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν δημοσιογράφοι τον ρώτησαν κατά πόσο θα υπάρξουν νέα μέτρα το 2011.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, όμως, φαίνεται πως δεν τα πήγαμε και πολύ καλά. Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε πως «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» ζητώντας κατανόηση για τις επιπλέον θυσίες που προβλεπόταν να λάβουν χώρα με το μεσοπρόθεσμο.

Παρόλα αυτά, ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε να ζητήσει δημοψήφισμα του λαού, «για να επιλέξει εκείνος το μέλλον του». Το αποτέλεσμα ήταν το Μνημόνιο 2, στο οποίο συμπεριελήφθη το μεσοπρόθεσμο, και το κούρεμα του χρέους (PSI).

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς το… βιολί του.  Με πάθος στήριζε ότι δεν «προσυπογράφει το λάθος» και ότι θα καταψηφίσει το νέο Μνημόνιο. «Πρέπει να δώσουμε στην Ελλάδα την ευκαιρία να σταθεί στα πόδια της και εμείς θα κάνουμε ο,τι μπορούμε για να μείνουμε στην Ευρώπη και στο ευρώ», δήλωσε τότε ο νυν πρωθυπουργός ζητώντας εκλογές και επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου.

Δίνοντας στήριξη στην κυβέρνηση Παπαδήμου, ο Αντώνης Σαμαράς δεσμεύτηκε να ψηφίσει το Μνημόνιο 2 ερχόμενος σε αντιδιαστολή με ότι είχε πει λίγους μόνο μήνες πριν. Μάλιστα, οι αντιφάσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν έως και ειρωνικές: κατά την ψήφιση του Μνημονίου 1 ο πρόεδρος της ΝΔ είχε διαγράψει εκείνους τους βουλευτές, που το είχαν υπερψηφίσει. Όταν ψηφίστηκε το Μνημόνιο 2, διέγραψε εκείνους που καταψήφισαν.

Στην συνέχεια ήρθε στο προσκήνιο το ζήτημα των ενυπόγραφων δεσμεύσεων τήρησης των όρων του Μνημονίου. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν δεχόταν να βάλει την υπογραφή του σε κάτι τέτοιο. «Αρκεί ο λόγος μου», έλεγε τότε.

Μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου, λιγότερο από 6 μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου του 2012, με επιστολή του διαβεβαίωσε την εφαρμογή των όσων ορίστηκαν. Την ίδια δέσμευση επαναβεβαίωσε άλλους 4 μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 2012, τονίζοντας ότι η εφαρμογή των όρων του μνημονίου (αυτής της ομάδας νόμων την οποία ένα χρόνο πριν θεωρούσε μεθοδευμένη πορεία προς την αποτυχία) θα γίνει απρόσκωπτα και απαρέγκλιτα.

Μάλιστα  όταν στις 9 Μαΐου ο Αλέξης Τσίπρας του ζητούσε στο πλαίσιο των διερευνητικών εντολών να παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του, η οποία θα προέβαινε στην καταγγελία του μνημονίου, ο Αντώνης Σαμαράς σχολίασε πως «μου ζητάτε να συμβάλλω στην χρεοκοπία της χώρας».

Ψέμμα: Ποιούς έχουμε ανάγκη;

«Οι Γερμανοί είναι ένας λαός φίλος της Ελλάδας». «Δεν μπορούμε να απομακρυνθούμε από τους ευρωπαίους εταίρους μας». «Δεν γίνεται να μείνουμε μόνοι μας».

Αυτές είναι λίγες από τις παρόμοιες φράσεις που έχει πει τον τελευταίο καιρό ο Αντώνης Σαμαράς και εξέφρασε και κατά την επίσκεψη της Γερμανίδας καγκελαρίου, Άγκελα Μέρκελ, στην Αθήνα.

Δεν ήταν το ίδιο φιλικός, όμως, ο πρόεδρος της ΝΔ και πρωθυπουργός, πριν από δυο χρόνια, όταν έλεγε πως «μπορούμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας». Τότε είχε σχολιαστεί πως ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, που δεν προσπαθούσε να πετύχει με οποιοδήποτε κόστος την ευρωπαϊκή σύγκλιση, και διαφοροποιούνταν από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Ψέμμα της τελευταίας στιγμής;

«Αυτά είναι τα τελευταία μέτρα λιτότητας», είπε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στο συνέδριο της International Herald Tribune, που διεξήχθη στην Αθήνα, αναφερόμενος στο πακέτο μέτρων που έρχεται προς ψήφιση την Τετάρτη 7 Νοεμβρίου. Σχολίασε μάλιστα τότε πως «η Ελλάδα σύντομα θα πάρει την επόμενη δόση» και επανέλαβε την εκτίμησή του ότι «μέσα σε ένα χρόνο από τώρα, η Ελλάδα θα είναι μια θεαματική περίπτωση επιτυχίας».

Το επιμύθιο του παραμυθιού με τον ψεύτη βοσκό, βέβαια, είναι γνωστό.

___________________________________________________________

The Greek Uprising on 17 November 1973 Against the Junta Militar

monument for the polytechnic uprising

Every November, our hearts and minds are there, at the Athens Polytechnic, at the heroic uprising of students, young people and the whole of Greece against the Junta, in November 1973.

Culture

The Polytechnic uprising (Politechneio, Πολυτεχνείο in greek) symbolises not only the heroic struggle but also the unity of all democrats.

The November struggles are the highest expression of the seven-year fight against the dictatorship, and one of the most important moments in the fight for freedom of the Greek people and especially Greek youth.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=mvPmaMCN6U8


The ideals of freedom, independence, peace, love of life and mankind, remain alive and will stay current and unalterable, no matter how many years pass from that rising.

The Events of the Polytechnic Uprising

Despite the harsh repressive measures of the military Junta during the seven-year dictatorship of 1967-1973 in Greece – the imprisonments, displacements, mass trials in emergency courts-martial, torture, mock executions and murders – popular demonstrations against the regime continued throughout the dictatorship, with young people always playing a leading part.

Popular indignation against the Junta began to be forcefully expressed from early 1973, with the sit-ins at the Law School in Athens in February, the demonstration on 4 November on the occasion of the memorial service for George Papandreou, at which there were arrests, and the demonstration by 3,000 students the next day in support of those arrested. Demonstrations also continued at the universities.

students outside polytechnic

The political upheaval which broke out in Athens lasted from 14 to 17 November 1973. The upheaval began with the sit-in at the Polytechnic by students, peaked with the pan-Athenian mobilisation against the regime, and concluded with military intervention.

The Polytechnic Uprising begins with the general meetings of the students’ unions on the morning of Wednesday 14 November, which result in the rejection of government measures concerning the planning of student elections. On the same afternoon, the students, who have gathered at the Polytechnic in the meantime, decide to occupy the building under the control of a Coordinating Committee. By the evening, the slogans have become clearly political.

The Cretan singer and fighter against the regime Nikos Xylouris enters the Polytechnic to encourage the students. Despite the large police presence, more and more people enter the Polytechnic to stand by the students.

The slogans shouted and painted on banners in the Polytechnic are no longer concerned with education alone but turn against the regime: “Papadopoulos, you fascist, take your washerwoman wife, take Despina and go, the people don’t want you”, “Bread, Education, Freedom”, “People break your chains”, “US Out” and “Down with the Junta”, “FREEDOM”, “Today Fascism dies”, “This’ll be another Thailand” (a reference to the student uprising in Thailand in July 1973, which had contributed to the fall of a forth-year military dictatorship in October of the same year).

The students gathered inside the Polytechnic set up an occupation committee. The doors are shut and the first meeting of the Coordinating Committee takes place at 8:30 that evening. The first manifestos were scattered in Patision Avenue, which is blocked by crowds of people.

people outside polytechnic
Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά

Thursday 15 November 1973. The sit-in draws the people of Athens, who start to flock to the Polytechnic. By 9:30 p.m. the sit-in is packed, while the crowds in the surrounding streets shout anti-American and anti-Junta slogans. The crowds remain there all night to express their support of the Polytechnic students.

Friday 16 November. The Polytechnic radio station starts broadcasting the message of the struggle to the whole of Athens, which is watching events with bated breath. “Polytechnic here! Polytechnic here! This is the Radio Station of the free fighting students, the free fighting Greeks. Down with the Junta, down with Papadopoulos, Americans out, down with fascism, the Junta will fall to the people. People of Greece, come out on the streets, come and stand by us, in order to see freedom. The struggle is a universal anti-dictatorial, anti-Junta struggle! Only you can fight in this struggle. Greece is governed by foreign interests! The dictator Papadopoulos is trying to hide behind a mask of democracy with the fake government of Markezinis and the fake elections it is proclaiming.”

Polytechnic uprising: Appeal to the foreign press

At 9 a.m. the first barricades are raised and two mass demonstrations form in Panepistimiou and Stadiou Avenues. At midday a farmers’ committee from Megara, protesting against the expropriation of their land, visits the Coordinating Committee and the radio broadcasts: “The people of Megara promise to stand and fight at the side pf the students and workers… This is a common struggle… It is not just for the town of Megara or the Polytechnic… It is for Greece. For the people of Greece who want to determine their own lives. To walk on the path to progress. The basic requirement is the overthrow of the dictatorship and the restoration of democracy.”

The people gathered outside the Polytechnic singing the traditional Cretan revolutionary song “Pote Tha Kanei Xasteria” (When Will the Sky Be Clear Again).

Nikos Xylouris, “Pote tha kanei xasteria”

By the afternoon thousands of demonstrators have gathered, including many workers. At 6 p.m. clashes between police and demonstrators begin, with many injuries. At 7 p.m. a mass march heads for the Polytechnic and the police choose this moment to strike. Police armoured cars appear and the first shots are fired. There are running fights all along Solonos, Kaningos, Vathi, Aristotelous and Alexandras Avenues and Amerikis Square.

At 9:30 the police declare a curfew in the centre of Athens until further notice. At 11 p.m. the radio station and loudspeakers ask people not to leave. The area around the Polytechnic is shrouded in choking teargas.

tank front of the gate of Polytechnic

Saturday 17 November 1973. The first tanks appear shortly after midnight, while more and more dead and injured are taken to the makeshift hospital in the Polytechnic. By 1 a.m. the Polytechnic has been surrounded by tanks. The radio station and loudspeakers call, “Don’t be afraid of the tanks”, “Down with fascism”, “Soldiers, we are your brothers. Don’t become murderers”. At 1:30 the tanks set off with their headlamps on. The students cling to the gates, singing the national anthem and calling to the solders, “We are brothers”.

The army gives the people inside 20 minutes’ notice to get out, while a tank takes up position near the main gate. The Coordinating Committee tries to negotiate the students’ safe exit.

polytechnic after the tanks invasion

2:50 a.m. Saturday 17 November: The commanding officer waves the tank forward. The gates fall and the tank continues up to the steps of the “Averoff” building. It is followed by men of the security forces and the LOK Special Forces. Shots are fired. Some soldiers help the students escape, but plain-clothes policemen are waiting at the exits. By 3:20 there is no-one left in the Polytechnic…

The 17th of November 1973 was the turning-point of the 1967 dictatorship. Although the students did not actually overthrow the regime, the intense and persistent reaction, the new voice heard from the Polytechnic and the earlier Law School sit-in, shook the Junta to its rotten core.\

Greece 2012

AFP – Thousands of people marched in Athens on Wednesday to commemorate a 1973 student revolt against a US-backed junta, but brandishing banners protesting the financial crisis gripping Greece.

Violence flares at Greek marches

Πότε θα κάμει ξαστεριά,
πότε θα φλεβαρίσει,

να πάρω το ντουφέκι μου,
την έμορφη πατρόνα,

να κατεβώ στον Ομαλό,
στη στράτα του Μουσούρου,

να κάμω μάνες δίχως γιους,
γυναίκες δίχως άντρες,

να κάμω και μωρά παιδιά,
να κλαιν’ δίχως μανάδες,

να κλαιν’ τη νύχτα για νερό,
και την αυγή για γάλα,

και τ’ αποδιαφωτίσματα
τη δόλια τους τη μάνα…

Greek police fired tear gas and detained more than 200 people as clashes broke out with stone-throwing protesters at a march to honour a 1973 anti-junta student revolt in Athens on Tuesday.Three police officers were injured as violence flared at the end of the demonstration.Tens of thousands of demonstrators including students and adolescents marched through Athens city centre, chanting slogans against capitalism and NATO and in favour of migrants’ legalisation.
Clashes in Greece at anti-austerity demo

Police fired tear gas near the Greek parliament on Wednesday as clashes broke out with protesters throwing stones and firebombs during a demonstration against austerity measures, an AFP reporter said.The confrontation occurred near the finance ministry on central Syntagma Square with police seeking to block protesters from approaching the building as thousands marched in Athens and other major cities in this year’s first general strike against wage and pension cuts.The police operation split the demonstration and the square was covered in clouds of tear gas.
Clashes in Greece at anti-austerity demo

Police fired tear gas near the Greek parliament on Wednesday as clashes broke out with protesters throwing stones and firebombs during a demonstration against austerity measures, an AFP reporter said.The confrontation occurred near the finance ministry on central Syntagma Square with police seeking to block protesters from approaching the building as thousands marched in Athens and other major cities in this year’s first general strike against wage and pension cuts.The police operation split the demonstration and the square was covered in clouds of tear gas.
3 die in Athens riot over cutbacks, debt crisis (AP)

Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά

Greek riots, Spanish marches shatter market calm

Greek, Spanish riots shatter European market calm

Retiree’s suicide jolts Greece, triggers violence

Greek Citizens Storm Defense Ministry; Prime Minister Warns of Societal Collapse Like Weimar Germany; Merkel Takes Gamble on Visiting Greece

Greece is politically and economically bankrupt. Unemployment is 25% and destined to get much worse with the latest round of austerity measures. Worse yet, Greece is still encumbered by massive layers of bureaucracy that makes it difficult to get anything done. Yesterday, in a massive breach of security, Greek citizens stormed the defense ministry. This has German chancellor Angela Merkel willing to take a chance on a trip to Greece next week.
Greek minister urges national unity amid strikes

Greece’s finance minister on Friday urged trade unions not to “play with fire” as hundreds of angry taxi owners marched in Athens where strikes crippled transport and piled uncollected garbage in the streets.Some 2,000 cab owners who oppose deregulation demonstrated in the city centre, brandishing Greek flags and shouting slogans against the government.The protesters passed in front of the finance ministry, where civil servants occupying the building also waved Greek flags and shouted anti-austerity slogans.
General strike in debt-ridden Greece over new cuts (AP)

And the tombstone
GREECE WELCOMES US REMARKS ON JUNTA

ATHENS, Greece, Nov. 21 (UPI) – Greece’s foreign minister said President Clinton’s apparent apology for U.S. support of a military junta in Athens is likely to help overcome three decades of anti- American resentment that boiled over into violent protests during his visit.

“That turns a page,” Greek Foreign Minister George Papandreou told United Press International on Saturday. “It was certainly a gesture toward history in terms of our Greek-American relations.”

The potential change in attitude was reflected only hours after the speech on Saturday, when a motorcyclist stopped U.S. Ambassador Nick Burns as he walked outside to his car after dinner at a traditional Greek bouzouki restaurant. Less than a day after police had to use thick clouds of tear gas to disperse anti-American rioters, the leather jacket-clad motorcyclist told Burns “thank you” for Clinton’s remarks.

Many Greeks carry bitter memories of U.S. support for the 1967-74 ruling junta. In a nod to those feelings, Clinton offered what sounded like an apology to Greek government, business and community leaders in talking about a “painful” aspect of their recent history. “When the junta took over in 1967 here, the United States allowed its interests in prosecuting the cold war to prevail over its obligation to support democracy,” Clinton said. “It’s important that we acknowledge that.”

Although Ambassador Burns has regularly offered similar regrets, Foreign Minister Papandreou noted it was the first time that a U.S. president has made such conciliatory remark “and that give it great importance.”

“It will definitely be appreciated by a wide spectrum of the Greek political world and Greek citizens who endured seven years of the junta, some of them even in prison, and had wanted very much to see American at that point help democracy.”

Despite the generally cooperative U.S.-Greek diplomatic relationship, many Greeks are still rankled over the close U.S. relationship with the military junta during the cold war battle against communism.

“This is an area which people still feel some question or bewilderment,” Papandreou said, with Greeks asking “why was a democratic America supporting a totalitarian regime?”

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
Anti-American feelings may have been stirred up during the brief Clinton visit because of its closeness to an annual anniversary date marking the struggle against the U.S. backed military junta. Clinton arrived in Greece on Friday only two days after the 17th of November, a date that is significant to Greek resentment against the United States. It marks a 1973 student rebellion against the Greek military junta that was backed by the United States.

“The 17th of November has a special meaning,” another Greek official said. “Many people died getting rid of a dictator whose longevity is attributed to the support of the United States-and that cuts deep.”

The long-standing anti-American terrorist organization that worried U.S. officials enough to reschedule and cut short Clinton’s two-day visit is named the November 17 group.

The long-simmering resentment combined with the immediate spark of overwhelming Greek opposition to the U.S. bombing of their ethnic Christian Orthodox kin in Serbia are seen here as reasons why the anti- American demonstrations erupted.

Clinton found himself spending a great deal of time the day after the violence on Saturday, passionately defending his decision to bomb Serbia to save “thousands of lives” in Kosovo. Still, “almost all of the people of Greece disagree with our policy in Kosovo,” Clinton acknowledged.

White House officials insisted after Clinton spoke that the comment about the much-hated junta was not a presidential apology. “This was not intended to be an apology,” said chief White House foreign policy spokesman David Leavy. “He was making the point that in his view, the United States should speak out for democracy.”

Instead of an apology, Leavy said Clinton’s comments were designed as a means to “forward” in the Greek-American relationship.

Clinton has made highly publicized apologies before on subjects that ranged from the pre-Civil War slavery of African-Americans in the United States to the failure of the West to halt the genocide in Rwanda during his term.

In 2 days theLiberation from the Junta Militar is to be celebrated. With what and with whom?For What And for whom?


My children are pefectly taught all the resistance songs and poems but nobody can expect a 6 years old to raise la bandera roja,right?

by Allan Wilson
Greece remembers bloody ’73 revolt against colonels

Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ’ άγια χώματα της
πόνος και χαρά

GREEKS today remember an uprising by students of the Athens Polytechnic – brutally smashed by the tanks of the ruling junta – as the decisive event in the countdown to the collapse of the seven-year dictatorship a few months later. Twenty-seven years on, a generation then unborn relives the historic revolt against tyranny as part of the school curriculum, while demonstrators will today wend their way on the now-traditional march on the American embassy. The annual protest recalls popular anger over what everyone still perceives as US support for the colonels who usurped power in a coup d’etat on April 21, 1967.
When the capital awoke on Friday, November 16, 1973, no one could have foreseen the traumatic events destined to be played out before the day was over. But the news of popular resistance spread like wildfire as a third day of mounting tension dawned, centred on student protesters who had barricaded themselves behind the gates of the Athens Polytechnic (today the National Technical University). Supporters in their thousands began to gather from all over Athens, massing outside the school in downtown Patission Street. Not even the presence of strong detachments of police – the visible arm of the hated dictatorship – could deter the crowds from chanting slogans excoriating the junta. Witnesses later described a scene pregnant with a sense of anticipation that the dictatorial authorities would act at any moment to end the open defiance. The year had already seen two precedents when rebellious citizenry were violently dispersed by the armed organs of state authority for daring to provoke confrontation.


When the junta overturned the routine military service deferments of 88
students and forcefully inducted them into the army, enraged fellow students, academic staff and supporters – in a move of unprecedented daring at the time – occupied the premises of the Athens University law school to register their protest. The two-day occupation on February 21-22, 1973 provided an intoxicating taste of revolt for thousands of Athenians who signalled their solidarity with the students by massing outside the law school and supplying the protesters with food and drink.
A witness of the subsequent police intervention to end the demonstration
described the violence as “less to do with the restoration of law and order than with a state-sanctioned campaign of terror to punish and cow unruly citizens” as police chased the protesters along the lengths of Solonos, Massalias, Sina and Akadimias streets. The “unruly citizens” of Athens seized yet another opportunity to brandish the fist of defiance in the face of the junta only a fortnight before the Polytechnic uprising altered the junta-vs-people equation decisively in favour of the wind of freedom already blowing in Greece. On the third anniversary of the death of George Papandreou, father of future prime minister and Pasok
founder Andreas Papandreou, so vast were the crowds who congregated at the city’s First Cemetery to honour the memory of the “Old man of the republic” that the political character of the occasion took manifest precedence over the formal fact of the religious memorial service.
That the junta viewed the assembly in the same light was apparent from the intervention of thousands of armed riot police, called in to scatter the
popular demonstration. The accompanying violent scenes and the “trial of 17 ringleaders” that followed were a sort of dress rehearsal for the events of November 16.

Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά

Except for one significant difference which distinguished dictatorial action
that night from the previous demonstrations of popular anger at the law school and at the Papandreou memorial: for, instead of dispatching the usual detachments of police, this time the junta sent in the army.
Neither I nor any other witness I have ever spoken to, will forget the
unwonted sound of tank treads as an armoured column first hove into sight high up on Alexandras Avenue, heading for a Patission Street thronged with Athenians in a high pitch of excitement but expecting riot police, not tanks. The sight was greeted with a mixture of amazement, fear and sheer disbelief. The tumult was deafening, as the scream of steel tank treads scraping asphalt and torturing concrete kerbs competed with the sound of people shouting and the sound of shooting as pockets of snipers took aim at the armour from the terraces of buildings adjacent to the route taken by the tanks – Mavromateon Street below Pedion tou Areos park, then Scholi Evelpidon Street, then a by-now fast-emptying Patission Street as the column headed for the Polytechnic. Friday, November 16, was merging into Saturday, November 17, when the lead
tank crashed into the locked gates of the college, smashing them asunder and grinding on into the enclosure beyond, trampling on what was left of the concept of academic asylum and providing what has become the uncontested photographic icon of the Polytechnic uprising.

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Δίσκος: “Επιτόπιος Ηχογράφησις στο Θέατρο του Λυκαβηττού” (1991)
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ
και βαθιά σ’ ευχαριστώ
γιατί μ’ έμαθες και ξέρω
ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Η πιο γλυκιά πατρίδα
είναι η καρδιά
Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ’ άγια χώματα της
πόνος και χαρά

Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ
και βαθιά σ’ ευχαριστώ
γιατί μ’ έμαθες και ξέρω
ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Angående det oproportionella fokus SD får i media:

av Kosmas Loumakis

Medan, majoriteten av det svenska folket tittar på trams-TV, läser skvallertidningar suktar efter stjärnornas livsstil och “inte orkar bry sig”, läser Åkesson böcker (ja, förvisso historieförvängande böcker, med han ”förkovrar” sig) och det kan stå oss mycket dyrt en dag, speciellt när också de övrigas argumentation ekar som uttjatade”reklam-jinglar”. Hans argument kommer för den oinformerade och grundlurade att låta genomtänkta och sanna i jämförelse med det alltför utbredda skvallret och nonsens-debatterna. När man röstar efter populistiska slagord (från alla) och inte fakta, kan välkammade ny-nazister, utan problem framstå som förnuftiga.

När man slår upp en tidning eller läser på bloggar numera, kan man lätt lockas tro att SD är ett av de två största partierna och ändå är det en liten, liten plastjolle egentligen som flitigt kryssar runt, på sjöar och hav av medborgarnas dumhet, dubbelmoral, oförmåga, smygrasism, småborgerlighet, lismande och politiska likgiltighet. Där i skarven mellan den “utsatta” och den “ointresserade”, hittar Åkesson den lämpliga vinden i sina segel.

Ett fenomen i hela Europa sedan mitten av 70-talet, som sällan har ifrågasatts på ett relevant sätt, är hur det kan komma sig att extrema högergrupper växer sig starka i ett påstått utbrett vänster-klimat? Har ni tänkt på det? Hela Europa var solidariskt, demokratiskt och på arbetarnas sida under 60- och 70-talet. Man slogs för minskade klyftor och rättvisare fördelning av resurser och ur det kom Le Pen, Thatcher, Merkel, Gyllene Gryning, Breivik och Åkesson… och nu stiger nazismen till regeringsposition i tröskeln till Europa.

Frågan är allvarligt ställd, även om de är retorisk: Hur kan det komma sig att ur 70-talets samhällsatmosfär, ur vänster-, socialist- och demokrati-rörelsernas ‘storhetstid’, så frodades tydligen ett samhällsklimat där det växte fram odemokratiska rörelser, rasism och högerextremismen och ny-nazismen tog fart? Är inte det konstigt om sanna demokratiska värden verkligen hade spritts i samhällena? Om man ägnar kraft och tid åt att lära sig Franska är det väl knappast Tyskan som blir språket man behärskar? Uppenbarligen var det något dessa rörelser INTE uppfattade i det svenska samhället, något som pyrde och som viftades bort med politiska pekpinnar, samtidigt som fackpampar och företagsledare började svinga golfklubbor tillsammans. Här måste man fråga sig: Hur mycket kraft och energi lade vi egentligen ner på att leva i sann solidaritet, sann demokrati, sann medmänsklighet? Hur många bytte inte mask, så fort de blev lägenhetsägare, eller tog en högskoleexamen i ekonomi och bytte bekantskapskrets? Hur många gamla SSU:are stod inte i hörnet Sveavägen/Hamngatan och kollade börsnoteringarna 1985? Levde vi som vi lärde, eller spred vi endast dubbla budskap mellan våra ord och vårt förhållningssätt till förmögenhet, makt, medmänniskan och samhället.

Om det bakom de klassiska solidaritets-slagorden även då frodades både småborgerlighet, egenvinning, profittänkande och främlingsfientlighet, är det däremot inte konstigt alls att de verkligen missnöjda drogs åt andra håll. Hur mycket talar den svenska arbetaren om detta idag? Vilka av de demokratiska rörelserna talar om faran med de ytliga demokraterna, när folksjälen och samhällsatmosfären kräver kraftiga ställningstagande av de styrande i kristider? Det är livsviktigt med självgranskning om demokratin skall överleva. Måhända var den breda vänsterrörelsen inte så bred i själva verket, utan ytterst ytlig, naiv och oförberedd och därför ej lyhörd för folkets nya verkliga bekymmer i takt med de nya förutsättningarna… Det var en trend helt enkelt, där alltför många endast lekte vänster och socialister. De trodde att näbbstövlar, palestinasjal och att leva i kollektiv automatiskt förbättrade världen och att kapitalets fallgropar inte kunde få dem att vackla. Jo, tjena! Jag känner flera som stod på barrikaderna 1968 och som idag är fullfjädrade fascister i sitt vardagliga förhållningssätt till andra människor. De följde trender, gick på festerna, konserterna, demonstrationerna och så fort 80-talet kom och pengar spreds på kredit som RFSU spred kondomer, blev de lägenhetsägare och då måste man ju “ta sitt ansvar”, ”växa upp”, alltså se till att behålla jobbet till varje pris så att man kan betala lånen (”bend over and forget your values”, med andra ord). Ingen vidare snygg hållning för en gammal “socialist”, eller?

Frankenstein, d.v.s den ‘politiskt riktiga’, den ‘rumsrena’, den ovitala demokratirörelsen, vill inte erkänna att ‘han’ skapat monstret!

Vänsterrörelserna somnade in med vinglaset i handen, nån gång under ”U-båts-revyn” som spelades upp för medelsvensken på 80-talet med Bildt som huvud-primadonna. När den vaknade upp satt den med en Martini i handen och kollade börsnoteringar istället, och dreglade över dyra status-leksaker och en plats i någon kanals morgonsoffa, man ville leka rik med sina nya lån och sina färska skulder.

Vill man ställa detta till rätta idag, skall man akta sig mycket noga från att gå in i de gamla spåren och bemöta farorna med naivitet och utan en djupare insikt, och man skall verkligen akta sig för att missa att vara oerhört lyhörd inför det svenska folkets verkliga bekymmer. Om inte vi är ytterst seriösa, allvarliga och klarvakna kommer rasister och fascister att verka vara det i folks ögon. De väljare som söker sig till SD idag ÄR inte SD de RÖSTAR  SD, för att etablisemanget och “de lydiga” skymmer rättvisan. De som dras till SD är tragiska människor som lider, och SD lovar dem hedern och anständigheten tillbaka. Detta parti frodas och växer av det vi ‘lämnar efter oss på tallriken’ för att vi är för mätta, intellektuellt och ideologiskt menar jag! Själva har de egentligen inte något alls att komma med, de har ingen kraft alls eftersom de de-facto är både odemokratiska och nazister och DET är sannerligen INTE den stora majoriteten av det svenska folket. Dessa parasiter lever på kraften vi INTE tar vara på, de rör sig i vaacumet och tomrummet vi lämnar efter oss genom de känsliga frågorna, vi vägrar ta i, dit ingen vill gå! De närs av vår ytliga ‘duktighet’ och oförmåga att verkligen behandla de sociala och nationella problemen så som sig bör.

Självgranskning och självkritik innebär inte att vi vacklar, eller att vi tvekar som många tolkar det. Det innebär snarare att vi stärker oss så pass, att vi blir vuxna uppgiften, att vi blir moraliskt starka nog för att kunna stå bakom våra principer och värderingar och inte förkasta dem i takt med egenvinningens, ytlighetens och flams-kulturens intrång. Känner ni igen frasen: ”Ja, ja, men så ser det inte ut i det verkliga livet,.. du kommer att förstå när du blir äldre”?… Istället för att lära de unga att växa sig starka i sina principer och sin idealism, så att ingen kan beröva dem deras drömmar, lärde vi dem att deras principer, idealism och drömmar var barnsliga och inte fungerar när man väl ”kommer ut i det verkliga livet” Vilket verkligt liv? Den fega och tysta medborgarens liv? Den kuvades liv? Den lydigas liv?  Hierarkin som avgörs via odemokratiska normer och psykologiskt företryck? Då skall man också vara på det klara med att man får heller inte en vital och uthållig solidaritetsrörelse i Sverige och inte någon vidare samhällsmoral heller… Vi behöver bli mer ÄKTA och våga leva som vi lär.

Nä, nu har SD fått nog uppmärksamhet av mig för ett tag…

Ο Μίκης Θεοδωράκης στο “Πρωινό ΑΝΤ1” 8-11-2012

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη “Πρωινό ΑΝΤ1” στις 8 Νοεμβρίου 2012 μετά την ψήφιση των μέτρων από τη Βουλή.

“Ο εθνικός μας πλούτος και η πολιτική του διαχείριση”

Ίδρυμα Κακογιάννη 7.11.2012, εκδήλωση του Κινήματος Ανεξαρτήτων Πολιτών – Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη με θέμα “Ο εθνικός μας πλούτος και η πολιτική του διαχείριση”.


Κεντρικός ομιλιτής ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης και συμμετείχαν ο Γ.Γραματέας Μιχάλης Πατσίκας, ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης, οι επιστήμονες Αντώνης Φώσκολος, Νίκος Λυγερός, Ηλίας Κονοφάγος, Ανδρέας Τσιφτσιάν και ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου.
Συντονισμό της εκδήλωσης έκανε η Ιωάννα Κολοβού, δημοσιογράφος και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας.

Οι επιστήμονες αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη!!!!
0:00:000:00:47 Είσοδος Μίκη Θεοδωράκη
0:00:470:03:00 Ιωάννα Κολοβού, εισαγωγή και παρουσίαση καλεσμένων
0:03:000:09:30 Μιχάλης Πατσίκας
0:09:300:35:00 Γιώργος Κασιμάτης
0:35:000:42:00 Μίκης Θεοδωράκης
0:42:000:50:00 Πρόδρομος Εμφιετζόγλου χαιρετίζει και τοποθετείται
0:50:001:08:00 Ανδρέας Τσιφτσιάν αναλύει την οικονομική κατάσταση
1:08:001:19:50 Αντώνης Φώσκολος περί ύπαρξης ορυκτού πλούτου
1:19:501:33:40 Ηλίας Κονοφάγος περί ΑΟΖ και ορυκτού πλούτου
1:33:401:57:00 Νίκος Λυγερός περί ΑΟΖ και ορυκτού πλούτου
1:57:002:31:00 Μίκης Θεοδωράκης παρουσιάζει νέα πολιτική πρόταση
2:31:002:32:37 Επίλογος με τραγούδι

 

Greece is dying – Suicides are skyrocketing

 

By Kosmas Loumakis

The number of suicides are skyrocketing in Greece. The Greek people have undoubtedly been hit very hard by the austerity cuts which have led to the fact that far too many, compared with just two years ago, take their lives.

Greece used to have the lowest recorded suicide rates in Europe. However, from spring 2010 there has been a very worrying rise in figures of people taking their own lives.

My sun-kissed motherland with once the lowest recorded suicide rates in Europe, have seen a huge rise in suicides. The first 6 months of this year we saw a surge in the number of suicides among the poor and those older than 65. It has risen by more than 37 percent against the same period for 2011  – 1 400 people have taken their lives since January 1.

All suicides are the result of depression, but a few also carries a political message; some are ending their lives in an act of ultimate political protest.

More than 3 400 people have taken their own lives since 2010. ‘This is the number for confirmed suicides. Psychiatrist think the real number is much higher (apx 5 000 people). That is one and a half times a 9/11 attack and we all know what grief that brought to all of the 300 million Americans. What grief do you think that all of us Greeks, 11 millions, feel when 5  000 of our fellow country men and women have  ‘been killed’ by financial Terrorism?

Greece, that has been led with a leash to its death (controlled bankruptcy), saw 60 deaths and a further 420 suicide attempts in the capital Athens in June alone. Numbers of dead are rising across the country for more reasons than suicides. Many of the poor, old people are nowadays forced to choose between eating or buying their medicines, so many die from not being able to afford their necessary medicines. The average age in Greece has been reduced with 10 years in only two years.

Prime Minister Antonis Samaras is since taking office, striving to assure the EU/IMF he will honour a pledge for more austerity. This Wednesday the coalition voted through the new Memorandum which promises harder cuts and in fact a complete sellout of the country’s wealth and assets but also its sovereignty and independence. The bulk of the cuts will come from state salaries and pensions, and up to 60,000 public sector firings, further angering an austerity-weary public that openly and frequently has been protesting on the streets for almost three years now.

Mr Samaras said: ‘We’re all having a difficult time’, and only that sentence from his mouth is actually received as  if he is mocking and humiliating the suffering Greeks.

Before the financial crisis began, Greece had the lowest suicide rate in Europe at 2.8 per 100,000 inhabitants, according to Eurostat (ca 280 people per year).

Deaths like that of a 77-year-old pharmacist who shot himself to death on Syntagma Square in downtown Athens in April, and Dimitris Christoulas, who blew his brains out at the same place in the same month, have captured headlines and stoked fears among experts that much worse is to come. Last year, Apostolos Polyzonis, 55, out of work and out of money set fire to himself in the middle of the street

And worse has come… People have hanged themselves in public, set alight to themselves in public and died in numerous other ways in the privacy of their own homes.

A note written in red letters on a piece of cardboard are pinned on a memorial to Christoulas in Athens.

It says: ‘The government has annihilated all traces for my survival, which was based on a very dignified pension that I alone paid into for 35 years with no help from the state.

‘I see no other solution than this dignified end to my life so that I don’t find myself fishing through garbage cans for my sustenance.

‘I believe that young people with no future will one day take up arms and hang the traitors of this country on Syntagma Square.’

The newspaper Ta Nea describes the mood among Greeks as a ‘society on the verge of a nervous breakdown. That is true if one think that it only is the economic reasons that torment the Greeks… but its not. It is also for the national reasons of the country’s independence and sovereignty that some Greeks can’t stand the humiliation. To most of us it is a catastrophe to loose our land that has been won piece by piece and with a lot of  bloodshed from soldiers and civilians, women, men and children. When some people understands that millions of Greeks died in heroic battles and  wars, so a few dark suits with iPads could come from Brussels and Berlin and just claim the country because of a fictive debt, they can’t stand it anymore. I would say that the Greek society is not on the verge to a nervous breakdown anymore, its beyond that. It is actually heading with furious steps towards a full scale revolution, because the young ones have had enough with having their parents and grandparents committing suicide and their small brothers and sisters feinting at school from malnourishment. They have had it with watching their friends and relatives migrate to USA, Central-Europe  or Australia. It is the fourth time in the last 100 years that Greeks are forced to migrate on a large scale.

Berlin insists that Athens honour its pledges and that attitude, make more and more Greeks interpret the current situation as a proper occupation by foreign powers, and that is what it actually is about right now and no one in the European media want to call it by its name.

Now however, it is not possible to cut anymore, the knife has reached the haggard white bone of the exhausted Greek citizen! It is boiling in Athens right now and throughout the rest of Greece… A very deep anger begins to show also on previous calm faces. The Greek society is about to explode and not in any, by the State ‘controlled’  way, as both this Greek government and the EU would prefer, but out of anyone’s control and without any warning.
_______________________________________________________________

%d bloggers like this: